ΠΟΛΕΜΟΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ
 
Ο πόλεμος της Ουκρανίας έγινε είτε λόγω βλακείας είτε σκόπιμα.
Με τη διάλυση της ΕΣΣΔ συμφωνήθηκε μεταξύ ΕΣΣΔ και ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, η Ουκρανία να παραμείνει ουδέτερη.
Η Ουκρανία όχι μόνον δεν παραμένει ουδέτερη, αλλά επίσημα δηλώνει ότι πρόκειται να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ.
Οι αμερικάνοι, όπως όλοι, ξέρουν ότι η Ρωσία είναι πάνοπλη.
Οι αμερικάνοι, όπως και όλοι, έχουν δει ότι η Ρωσία πολέμησε και πήρε ένα κομμάτι της Γεωργίας.
Οι αμερικανοί και όλος ο κόσμος έχει δει ότι η Ρωσία πήρε την Κριμαία.
Οι αμερικάνοι και όλος ο κόσμος, βλέπουν τις γραπτές ή τις προφορικές προειδοποιήσεις της Ρωσίας και την ανησυχία της (βάσει της συμφωνίας της διάλυσης της ΕΣΣΔ) για την κατάσταση της Ουκρανίας.
Οι αμερικάνοι, και όλοι οι άλλοι, βλέπουν στρατεύματα της Ρωσίας να μαζεύονται στα σύνορα με την Ουκρανία.
Πόσο μυαλό χρειάζεται για να καταλάβουν οι δυτικοί ότι Πούτιν θα πολεμήσει στην Ουκρανία;
Και βέβαια δεν περίμεναν οι αμερικάνοι να δούνε τον στρατό της Ρωσίας να συγκεντρώνεται στα σύνορα με την Ουκρανία για να καταλάβουν ότι θα γίνει πόλεμος. Οι μυστικές υπηρεσίες τους ήξεραν από καιρό τι θα γίνει. Και αφού δεν ενέργησαν να μην γίνει ο πόλεμος αυτός, δύο τινά συμπεραίνονται: ή είναι βλάκες και δεν κατάλαβαν το πασιφανές, ή το άφησαν να γίνει.  Η δηλαδή ο πόλεμος έγινε λόγω βλακείας ή λόγω σκοπιμότητας.
Αργότερα πολύ θα μάθει ο κόσμος τι από τα δύο.
Αφήνω όμως αυτό το σενάριο για να σχολιάσω διάφορα σχετικά με τον πόλεμο αυτόν, καθώς και τις αντιδράσεις των παρακολουθούντων τον πόλεμο.
Δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι οι Ρώσοι-ο Πούτιν- ενδιαφέρθηκαν για Γεωργία και Ουκρανία. Επειδή φυσικά είναι άμεσοι γείτονές της. Αλλά-σύμπτωση;-και οι δύο χώρες έδωσαν κάθε μία έναν αρχηγό της ΕΣΣΔ. Η Γεωργία τον Στάλιν, η Ουκρανία τον Κρούστσεφ.
Μερικοί κατηγορούν τον Πούτιν ότι όταν ήταν απέξω από την Ουκρανία για πόλεμο, αυτός δήλωνε ότι δεν θα εισβάλει στην Ουκρανία. Και τον λένε ψεύτη!! Δηλαδή όταν παίρνει κάποιος ένα άδειο ποτήρι, ανεβαίνει στο βουνό που βρίσκεται η μόνη πηγή νερού και κάθιδρος από την προσπάθεια γεμίζει το ποτήρι με νερό και το πλησιάζει προς τα χείλη του, τότε αν κάποιος που τον βλέπει λέει: «Αυτός ο άνθρωπος θα πιει νερό!», τι περίμεναν να του απαντούσε ο κορακιασμένος για νερό τη στιγμή εκείνη;
Πολλοί βλέπουν τον πόλεμο και λένε: «Το τέρας ο Πούτιν! Πόσα παιδάκια και πόσοι μεγάλοι σκοτώνονται ή ξενιτεύονται…» Και δείχνουν εικόνες θανάτων, γκρεμισμένων οικοδομών, δυστυχίας, ξενιτεμού. Και «Τι τέρας ο Πούτιν!» επιβεβαιώνουν.
Ξέρουν μήπως αυτοί κάποιον πόλεμο να μην έχει θύματα; Δεν κάνουν όμως την ερώτηση που μόνον αυτή έχει θέση εδώ: «Ποιος ευθύνεται γι αυτό τον πόλεμο;»
Ο Χίτλερ δεν είχε επιλογή έτσι που τον είχαν στριμώξει οι τότε Σύμμαχοι, παρά να μπει στην Αυστρία και να πάρει και τα γύρω του απαραίτητα για την αναπνοή της Γερμανίας εδάφη. Γι αυτό άλλωστε και οι Σύμμαχοι δεν αντέδρασαν σε όλα αυτά.
Ο Πούτιν βρίσκεται στην ίδια κατάσταση με τον Χίτλερ τότε. Είναι αποκλεισμένος από παντού. Όποιος αμφιβάλλει ας κοιτάξει έναν χάρτη.
Τι του έμενε να κάνει λοιπόν;
Γι αυτό και οι «Σύμμαχοι» αδιαφορώντας, ευχολογούν μόνον, για τα μάτια του κόσμου.
Γι αυτό και  είχαν βάλει ένα αντρείκελο στο τιμόνι της Ουκρανίας, σκεπτόμενοι: «Αν δεν κινηθεί ο Πούτιν, θα είναι  δική μας η Ουκρανία. Αν κινηθεί, τι είχαμε τι χάσαμε…»
Και ζητάει ο Ζελένσκι τα αδύνατα σαν βοήθεια από τους πάτρωνές του. Που του τα είχαν υποσχεθεί φαντάζομαι. Γιατί ο Ζελένσκι, ζαλισμένος όπως κάθε ανόητος από την «τιμή» που του έκαναν να τον χρίσουν πρωθυπουργό, δεν έκατσε να σκεφτεί αυτά που σκέπτεται ένας γεράκος καθισμένος στην καρέκλα του με τον κομπιούτερ του αγκαλιά περιμένοντας να ανοίξουν τα μαγαζιά για να πάει να ψωνίσει κάτι για να φάει.
Τον λυπάμαι τον Ζελένσκι. Χωρίς βοήθεια από πουθενά. Χωρίς να μπορεί να παραδοθεί ή να φύγει να γλιτώσει. Χωρίς να μπορεί να διαπραγματευτεί. Γιατί με όλους τους δοτούς έτσι γίνεται-κάνουν ότι θέλουν οι άλλοι.