Φώτη σε μερικά συμφωνούμε αλλά σε άλλα όχι.
Ναι, θα γίνει μια αλλαγή μεγάλη στην οικουμένη μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Μα δεν μιλάμε για μια αναδιάρθρωση των συμμαχιών σύμφωνα με τις παλιές μεθόδους, αλλά σε καινούργια βάση τώρα.
Η επίθεση της Ρωσίας δεν στρέφεται εναντίον της Ουκρανίας μόνον. Χτυπάει τις βάσεις του παλιού στρατιωτικοπολιτικού κατεστημένου.
Μέχρι τώρα, η Αμερική αγόραζε, πουλούσε, τοποθετούσε κυβερνήσεις της αρεσκείας της στα κράτη. Χρήμα, υποσχέσεις, «βοήθεια», μυστικές υπηρεσίες, όλα αυτά καθόριζαν τις τύχες των ανθρώπων και των κρατών.
Ξάφνω ήρθε κάποιος που αντιτίθεται σε αυτά.
Και που δείχνει σε όσους τα μετέρχονταν ότι έληξε πλέον η βασιλεία της τακτικής τους αυτής.
Και τους φέρνει αναγκαστικά στο τραπέζι για συζήτηση της νέας πραγματικότητας.
Η Ρωσία με τον πόλεμο αυτόν κάνει την δεύτερη μεγάλη της επανάσταση για μια αλλαγή που θα ακολουθηθεί από όλα τα επί γης κράτη.
Πώς θα γίνει αυτό;
Δεν ξέρω εγώ να πω.
Ίσως με τη δημιουργία μιας Αρχής όχι τύπου ΟΗΕ που δεν τον ακούει κανείς, όχι Δικαστηρίου της Χάγης που δικάζει ανάλογα με την ισχύ των διαδίκων ίσως;
Στο μέλλον πάντως θα τίθενται τα προβλήματα όχι σε συζήτηση προκαθορισμένου αποτελέσματος, αλλά σε συζήτηση πάνω στη λογική της πολιτικής κατάστασης που διαμορφούμενη, θα αποτρέπει τις αδικίες.
Δεν θα αφήνεται ας πούμε πλέον η Αμερική να τοποθετεί Ζελένσκιδες αρχηγούς κρατών δίπλα σε Ρωσίες. Κάθε κράτος θα εκλέγει αβίαστα τον αρχηγό του. Και από την εκλογή του και πέρα, αυτός θα είναι ισότιμο μέλος της κοινότητας Γη.
Δεν προχωρώ άλλο σε υποθέσεις γιατί θα έφτανα σε ουτοπίες.
*
Ακούς να λένε τα φερέφωνα όπου γης : «Τόσα θύματα και μεταξύ τους τόσα παιδιά». Ας μας πουν μέχρι πόσου αριθμού παιδιών θα υπάρχει μνεία του τραγικού και αντιανθρώπινου πράγματι θανάτου τους; Πέντε; Δέκα;
Αυτό το ρωτώ γιατί δεν έχω ακούσει την καθημερινή είδηση ότι «Κάθε μέρα παθαίνουν είκοσι πέντε χιλιάδες παιδιά από πείνα.»
Ή μήπως ο θάνατος από πείνα δεν είναι θάνατος για τον οποίο ευθύνεται κάποιος άλλος πόλεμος;
*
Τώρα που άρχισα Φώτη, θα συνεχίσω με όσα με εντυπωσιάζουν, ώστε να μου απαντήσεις σε όλα.
Ποιος λοιπόν δεν αφήνει τους άμαχους ουκρανούς να φύγουν και να σωθούν;
Βλέπεις κανένα λόγο να μην τους αφήνουν οι ρώσοι να φύγουν; Εγώ δεν βλέπω.
*
Αν ο Ζελένσκι δεν ήταν γενναίος και σωστός και ήθελε να το σκάσει, νομίζεις ότι θα τον άφηναν οι ουκρανοί να φύγει;
*
Χτες έμαθα ότι υπάρχει καταδικαστική απόφαση από τον ΟΗΕ για γενοκτονία των ρωσόφωνων της Ουκρανίας, κάτι για το οποίο φώναζε μη ακουόμενος ο Πούτιν και για το οποίο συν τοις άλλοις έκανε και τον πόλεμο. Έχεις ακούσει και συ γι αυτό;
*
Τι γνώμη έχεις για την επιμονή του Ζελένσκι να μπάσει το ΝΑΤΟ σε πόλεμο με τη Ρωσία ζητώντας αεροπορική κάλυψη του εναέριου χώρου της Ουκρανίας;
Εγώ δεν ξέρω πού να το αποδώσω-μήπως του το είχανε τάξει λες; (και αν κάποιος του το είχε τάξει έπρεπε αυτός να το πιστέψει;)
*
Οι αμερικάνοι δεν άφησαν τον Πούτιν να στείλει πυραύλους στον Μαδούρο. Ούτε τότε ο αείμνηστος Κέννεντυ τον Χρουστσώφ στην Κούβα. Γιατί αυτοί ήθελαν να χώσουν πυραύλους στη μύτη του Πούτιν;
*
Ο Πούτιν είναι εξαγριωμένους με όσους ρώσους αντιτίθενται στον πόλεμο με την Ουκρανία. Του δίνεις δίκιο; Εγώ ναι. Γιατί δεν μπορώ να φανταστώ, όταν πολεμούσαμε το σαράντα τους ιταλογερμανούς, να έβγαινε κάποιος στην Ομόνοια κα να φωνάξει ενάντια στον πόλεμο. Έχω δίκιο;
*
Ο Μπάιντεν λέει ότι ο Πούτιν είναι εγκληματίας πολέμου. Όταν οι αμερικανοί βομβάρδιζαν σε διάφορα μέρη του κόσμου και σκότωναν αμάχους, αυτοί, δεν ήσαν εγκληματίες πολέμου;
Στο κάτου κάτου Φώτη, ας περιμένουμε να τελειώσει με το καλό ο πόλεμος (και όσο το δυνατό γρηγορότερα), και ύστερα ας γίνει μία σεμνή τελετή κάπου (Ζυρίχη; Βρυξέλλες; Ουάσινγκτον; Μόσχα; Αθήνα;) και όλοι ένας ένας να ζητήσουν συγνώμη. Ο Πούτιν για τώρα και για όσους οι πριν ρώσοι ηγέτες σκότωσαν, και ο Μπάιντεν για όλους τους σκοτωμένους από τη στιγμή που οι λευκοί πάτησαν το πόδι τους στην αμερική. Και όλα μέλι γάλα πια. Και, συχωρεμένοι, θα μπορούν να μεταλάβουν κιόλας.
Και εδώ δεν είμαι καθόλου ουτοπικός. Ο Πάπας δεν ζήτησε συγνώμη για τις Σταυροφορίες;
Ο Κλίντον δεν ζήτησε συγνώμη για την Κύπρο;
Ο νυν Πάπας δεν ζήτησε συγνώμη για τις πράξεις ομοφυλοφιλίας των ιερέων του στα παιδιά;
Ο Μόρισον δεν ζήτησε συγνώμη για τους αβορίγινες;
Και μιλάω για όσες συγνώμες εγώ άκουσα.
Κρίμα να μην ζει σήμερα ο Χίτλερ. Με ένα συγνώμη θα καθάριζε. Και θα μπορούσανε άφοβα πια όλοι, να χαιρετίσουν ένα φίλο που είδανε μακριά ανάμεσα στο πλήθος σηκώνοντας το χέρι τους σε χαιρετισμό, χωρίς να κατηγορηθούν για ναζί.
Αν στις απαντήσεις σου καταφέρεις για μια φορά να είσαι ολιγόλογος, σου υπόσχομαι να βάλω τις απαντήσεις σου εδώ.