ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ

Τις μέσα του φωνές που του αντιτίθενταν,
όσο είχε δύναμη τις έπνιγε, και ζούσε
μέσα στον κόσμο, κι έλεγε κι έκανε…

Μα γέρασε.
Το σώμα του κοιτάζει στον καθρέφτη,
μαζί με την ψυχή του να φυλλορροεί.

Ασυνάρτητη τώρα,
χωρίς νόημα, η ζωή του μοιάζει.  
Όλες οι πράξεις, οι διανοητικές έγνοιες,
οι τέχνες, οι επιστήμες, όλα τούτα
συβαριτικά παιχνίδια χωρίς νόημα.
Όλα τώρα είναι
όπως ήταν και πριν το μάτι
στο τεχνητό φως ανοίξει.