Δημήτρη ήρθε και με βρήκε η Έλενα. Τη θυμάσαι; Την είδες μια δυο φορές. Θέλει λέει να της βρω έναν καλό δικηγόρο, γιατί την βιάσανε πρόπερσι το καλοκαίρι. Εσύ που ασχολείσαι με αυτά θα ξέρεις κάποιον.  Πάρε με και πες μου σχετικά.
Μου είπε τι έγινε και σου το μεταφέρω με όσα λιγότερα λόγια μπορώ.
Ήτανε λέει καλοκαίρι και θέλοντας να μαυρίσει βγήκε και πήγε στο κοντινό της άλσος. Διάλεξε ένα μέρος με πρασινάδα, δίπλα σε μια παρέα νεαρών που έπαιζε αυτοσχέδιο βόλεϊ και άρχισε να γδύνεται. Έβγαλε τη μπλούζα της, έβγαλε το σορτσάκι της, έβγαλε το σουτιέν της και το κάτω της εσώρουχο και ξάπλωσε πάνω στο γρασίδι.
Τη διέκοψα.
Καλά, της λέω, γιατί πήγες δίπλα στα παιδιά να γδυθείς;  «Δεν είμαι ελεύθερη να ντύνομαι και να γδύνομαι όπου και όπως  θέλω;» μου λέει. «Έχουμε ή δεν έχουμε δημοκρατία; Στον εικοστό πρώτο αιώνα ζούμε! Ξύπνα!»
Τι να της έλεγα; Ότι δεν είναι ελεύθερη;  Ή ότι δεν έχουμε δημοκρατία;
«Και λοιπόν τι έγινε;», της λέω.
«Αφού γδύθηκα λοιπόν, ξάπλωσα ανάσκελα και άνοιξα τα πόδια μου. Τότε λοιπόν ένα κτήνος, ένας παλιάνθρωπος, ένας αλήτης, άφησε το βόλεϊ, ήρθε, έπεσε επάνω μου και με βίασε».
«Καλά» της λέω, «ύστερα από αυτό που έκανες-να ξαπλώσεις και να ανοίξεις τα πόδια σου ενώ ήσουν γυμνή, δεν περίμενες ότι θα γινόταν κάτι τέτοιο; Είσαι με τα καλά σου;»
«Ποιος είπε πως ήμουνα γυμνή; Για ποια με πέρασες;» μου κάνει, «στις θηλές των μαστών είχα από ένα αστεράκι και στη θέση του φύλου μου έναν αστερία. Θέλω να μου βρεις δικηγόρο. Έχω και βίντεο. Με τράβηξαν και τους ζήτησα αντίγραφο.»
«Τέτιες στιγμές αντίγραφο ζήτησες; Και γιατί;…»
«Για να τη βρίσκω όταν είμαι μόνη μου», η απάντησή της. « Ή δεν μπορώ να κάνω ό,τι θέλω με το κορμί μου; Τώρα θα ρωτάς ή θα μου βρεις έναν καλό δικηγόρο να πάω μαζί του να κάνω την καταγγελία;»
Επαναλαμβάνω τα τελευταία της λόγια: Θα μου βρεις;
Αν δεν μπορέσεις να μου απαντήσεις από εδώ, πάρε με τηλέφωνο.