ΚΕΡΒΕΡΟΣ

Πώς έγινε και τούτο του συνέβη;
Πώς αφέθηκε
να τόνε πιάσει ο ζωντανός αυτός
έτσι που ούτε τα στόματα τα τρία του
να τον δαγκώσουνε να μην μπορούν
ούτε κι η ουρά του να τόνε τυλίξει;  
 
Πώς αυτός
ο Κέρβερος
ο τρομερός ο φύλακας του τρομερότερου Άδη  
τώρα στον πάνω κόσμο τον απαίσιο βρέθηκε
τον φωτεινό… α! όλα εδυνόταν να τ’ αντέξει
έξω απ’ αυτό το φως το αποκρουστικό:
άραγε πόσες μέσα του απειλές
αυτό να κρύβει …  

 Και τώρα υψωμένονε στα χέρια του
αυτός ο βρωμερός ο ζωντανός τον πάει…

«Ω! Σκότος τρυφερό
απόλυτο
αγαπημένο  
τάχα και πάλι θα σε δω;» αδύναμος να κινηθεί
ο τρομερός ο Κέρβερος σκεφτόνταν.