Πού είναι ο παππούς μου;
Ρωτώ: Πού είναι ο παππούς μου;
Υπήρξε!
Ζούσαμε μαζί, παίζαμε μαζί, μου έδειχνε τα εργαλεία του μαγαζιού του.Τα έπιανα στο χέρι μου.
Τον έπιανα με τα χέρια μου. Με έπαιρνε αγκαλιά. Μου έδινε λεφτά να παίρνω παγωτό κάθε μέρα τα καλοκαίρια.  
Πού είναι ο παππούς μου; Αυτά που έφτιαξε υπάρχουνε ακόμα. Αυτός που τα έφτιαξε αυτά πού είναι;
Ποιος μου πήρε τον παππού μου;
Ή μου έχει κρυφτεί σαν όταν παίζαμε κρυφτό; Μα αν ήταν έτσι πολύν καιρό  μου κρύφτηκε.
Μα και τώρα ας φανερωθεί.  
Τον συγχωρώ αν τόσο μου εκρύφτηκε.
Μα τώρα τόνε θέλω!
Θέλω τον παππού μου!
Πού είναι ο παππούς μου;
Μοιράζομαι μαζί του τη ζωή μου αν είναι να τον δω και πάλι μετά τόσα χρόνια.
Ας έρθει μια στιγμή μονάχα.
Να τον δω.
Να τον αγγίξω.
Να πιάσω το παχουλό του χέρι.
Να μου δώσει το πενηνταράκι για το καλοκαιριάτικο καθημερινό μου παγωτό.
Θέλω τον παππού μου.
Πού πήγε;
Εδώ ήταν κάποτε.
Ένα κάποτε μου τόνε παίρνει;
Σας χαρίζω το φεγγάρι σας και τα κομπιούτερ σας και την αρχιτεκτονική και την ιατρική σας.
Πάρτε ολοδικά σας τα διαπλανητικά ταξίδια σας.
Τη συνομιλία σας με ανθρώπους εκατομμύρια μίλια μακριά.
Χάστε από μπροστά μου τα ηλεκτρονικά σας και τις λογής ανέσεις σας.
Θέλω τον παππού μου!
Πού είναι ΑΥΤΟΣ που ΕΖΗΣΕ; Που ΥΠΗΡΞΕ;
Τι θα πει τώρα δε ζει; Τι θα πει τώρα δεν υπάρχει;
Κανάγιες!
Όποιοι!
Όποιος!
Θέλω τον παππού μου!!!