ΠΑΕΙ  Ο ΚΑΙΡΟΣ

Πάει ο καιρός που πίστευες δτι θ'  αγαπηθείς
πως-δεν μπορεί-αμίαντος κάπου σε περιμένει
Ο ωκεανός του Ερωτα-απέραντος, βαθύς
Με μέσα του για σένανε μι» αγάπη φυλαγμένη.

Πάει ο καιρός που πίστευες πως κάπου καρτερεί
για σένανε αγναντεύοντας τους δρόμους μια νεράιδα.
Πάει ο καιρός που πίστευες πως θάρχονταν καιροί
Που της ψυχής θα φείδονταν της θλίψης τα σκοτάδια.

Πάει ο καιρός. Έχλώμιασε της πίστης η θωριά
κι η που την έτρεφε ζεστή πάγωσε πια ελπίδα.
Πουλιά που λησμονήθηκαν στης ζήσης το βοριά.
Φωλίτσες που τις σάρωσε του Χρόνου η καταιγίδα.

Πάει  ο καιρός. Αλάργεψε το φάσμα της χαράς
και  τόσο εγέμισε πολύ με μίσος η ψυχή  σου
Που όσο κι  αν  τώρα προσπαθείς βλέπεις πως δεν χωράς
Από την πύλη  τη  στενή να έβγεις της αβύσσου.