ΕΥΔΡΟΣΑ

Και βέβαια εμείς αποκομμένοι
απ’ ό,τι λεν ζωή
είμαστε.
Και βέβαια εμάς
μόνο να δίνουμε μας επιτρέπουν.
Και βέβαια
και το εμείς που λέμε
δεν το εγκρίνουνε.

Γι αυτό κι εμείς τους αγνοούμε.
Για κέφι μας μιλούμε μόνο
και όταν δίνουμε-
αυτό να διαβαστεί σιγά παρακαλώ-
δε δίνουμε,
παίρνουμε από κείνους.

Κι όταν αυτοί για πάντα θα χαθούν
θα επιπλέουμε πασιχαρείς εμείς
πάνω στα κύματα
που της ακούσιας απληστίας μας η θάλασσα
απ’ τη σελήνη των ονείρων μας ελκόμενη
εύδροσα θα υψώνει.