Ο ΟΡΚΟΣ

Αγάπης όρκο αιώνιο σου δίνω
όσο οι πέτρες ακούν ανθρώπων θρήνο
και όσο τον αέρα θα σκίζουνε βέλη
η έρημή μου ψυχή να σε θέλει.

Και όσο θα προδίνουνε οι φίλοι
με πάθος να ζητώ τα δυο σου χείλη.
Kι όσο η κακία τη γη θα διαφεντεύει
η έρημή μου η ψυχή να σε γυρεύει.

Αγάπης όρκο αιώνιο σου κάνω
στο μόνο σταθερό στον κόσμο επάνω:
όσο στη γη δε θα υπάρχει αγάπη
να σ’ αγαπώ απ’ της ψυχής τα βάθη.