Η ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΑ ΠΡΑΞΗ

Πώς ο πατέρας προσέχει το παιδί του!
Πάντα κοντά του βρίσκεται, μη κάποιος
το πειράξει.
Το χαϊδεύει.
Το προσέχει.
Αν κλάψει, η ψυχή του κλαίει μαζί.  
Αν καμιά νότα θλίψης δει  
στη συμφωνία μέσα των ματιών του
θλίβεται αυτός περσότερο από τη θλίψη.

Και σ’ όλα του πατέρα τα φερσίματα
την αγωνία βλέπεις και το άγχος
με τα οποία να ξεφύγουν προσπαθούν
από των Ερινύων την τιμωρία-
με τα οποία να κρύψουνε ζητάνε
την ενοχή που φέρει για τη  διάπραξη
του αποτρόπαιου  εγκλήματος:
Που το παιδί αυτό έχει γεννήσει.