ΑΛΛΑΓΗ ΤΑΚΤΙΚΗΣ

Όταν ο άντρας,
αηδιάζει πια από την ισχύ,
που η γυναίκα, άπρεπα, για καιρό,
σαν μηχανή επιβολής, ξεχύνει,

τότε με επιμέλεια οι γυναίκες
στον καθρέφτη μπροστά σαν σίγουρες καθισμένες,
με νωχελικές κινήσεις τα χείλια χλωμά ζωγραφίζουν,
την ελαφρότητα της ύπαρξης τους όλην
στα ματόκλαδα αποθέτουν, και με μαραμένα,
πλην ευώδη, άνθη, θλίψη γεμάτα,
κοκέτικα το μέτωπο στεφανώνουν.

Και στην ώρα την κατάλληλη,
τη στρόφιγγα της δύναμης κλείνουν,
και των δακρύων ανοίγουν.  

Στην γεμάτη λυγμούς παραπονιάρικη αλλαγή
Πάλι τότε ο άντρας υποτάσσεται και,
ο κόσμος,
αμήχανος λίγο στην αρχή,
σταθερά και πάλι περπατεί