ΤΟ ΔΙΠΟΔΟ

"Όμορφη που 'ναι η ζωή!" λέει
κοιτάζοντας τριγύρω.
Μα όταν μέσα του γυρνάει το βλέμμα,
σε ασχήμια η ομορφιά όλη γυρίζει. Και κουραστικές
αυτές οι μεταπτώσεις είναι, επειδή το έξω
τις δικές του δουλείες χαλκεύει.

Κι αν το έξω σαν το μόνο υπάρχον θεωρήσει
τότε ανύπαρκτος αυτός αισθάνεται.
Αν πάλι το αγνοήσει, τότε ευθύνες
αλόγιστα μεγάλες αποδέχεται, και αυτές
κάτω από το βάρος τους τόνε συνθλίβουν.

Μελαγχολία τότε, απαισιοδοξία,
Απόγνωση τέλος
το διαλογιζόμενο δίποδο αλώνει  
που στο θάνατο άφευγα το οδηγεί.