ΑΤΙΤΛΟ

Πόσες ζωές κάθε μέρα ζείτε
και από πόσα νεκροκρέβατα έχετε
σήμερα κιόλας
σηκωθεί;
Τι ευθύνη να ζητήσει κανείς από ξένους  
άλλους ανθρώπους;
Σε μια στιγμή "είμαι" λέτε
και την ίδια στιγμή «δεν είμαι".  
Και κανείς
ψέματα πως λέτε δε θα πει, αφού σας βλέπει
να 'χετε τώρα ένα ενδιαφέρον στη φωνή,
και πάλι αμέσως ένα μαχαίρι
να σφίγγετε στο χέρι.

Οι ξύλινες κούκλες, κάθε μια στιγμή που κουβαλούν,
σ' όλη τους τη ζωή ίδια είναι.
Λατρεμένες είναι γι αυτό και αξιέραστες.
Και στη μικρή στείρα κοιλιά τους
τον σπόρο φέρουν, που την πλήρη,
την χωρίς μεταπτώσεις,
υπόσχεται ευτυχία.