ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΊΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΉ

Τρέξαν όλοι οι συνεργάτες
ν’ αλληλοσυλληπηθούν
και για μια φορά ακόμα
στη βρωμιά τους να ενωθούν-

τρέξαν οι συνένοχοι όλοι
για να γλύψουνε τον Τύπο
που στον ίδιο οι καρδιές τους
οι αισχρές χτυπούνε χτύπο.

Μον’ αυτό δεν είναι λόγος.
αναγκαίος και ικανός
ώστε ούτε κοκαλάκι
να μη μείνει κανενός;

Βουλευτές, δημοσιογράφοι,
τραπεζίτες , υπουργοί,
να η τετράδα που καθ’ έννοια
δικιοσύνης καταργεί!

Τι λοιπόν; Άλλον θα ψάξτε
στόχο να ’βρετε-αλλού;-
μη στα όρη προσδοκάτε
νερό να ’βρετε γιαλού;

Τούτοι ‘δω είν’ η αιτία
που ο πολίτης δυστυχεί!
τούτοι ’δω που γόος και θρήνος
ολογύρω αντηχεί!

Δημοσιογράφους δέστε
μιας κι αρχίσατε από κει,
που ενώ είναι παντογνώστες
«αγνοούν» διαλεκτική,

κι έτσι όλα τα δικά σας
τα Ωραία και Φωτεινά,
στο λαό τα μεταφέρουν
δολερά και σκοτεινά.

Κι αφού πρώτα αυτούς θα δείτε
που ψευτιάς είναι πηγή,
των αχρείων βουλευτών μας
αφανίστε την πληγή.

Κι απ’ αυτούς αρχίστε πρώτα
που «εμείς τα λέμε!» λεν
κι έτσι κάνοντας θαρρούνε
πως δε γίνεται να φταιν.

Λάθος τους: ήρθαν μαζί σας
να ματώσουνε τους δρόμους;
Ήρθανε κοντά σας κόντρα
στους παράνομους τους νόμους;

Σ’ όλους τους αντισταθείτε!
Βόλι σ’ όλους και φωτιά!
ώστε απ’ όπου θα τους στείλτε
να μην κλέβουν άλλο πια.