ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΕΙΣ

Οργίζομαι όταν οι γυναίκες
για κάτι που θα τις ρωτήσω,
πια δεν με βλέπουν άγρια, παρά ήρεμα
και ωραία
και με λεπτομέρειες
μου εξηγούν και με κατατοπίζουν.

Όπως μια ομπρέλα που ’χω.
Ένα σωρό δουλειές κάνω μ’ αυτήν στο σπίτι μέσα.
Μα όταν βρέχει μου είναι άχρηστη:
και οι μπαλένες όλες της είναι σπασμένες ή στραβές,
κι έχει και δυο-τρεις τρύπες.
Και το τελευταίο αυτό
είναι που μ’ έκανε να παρομοιάσω τις γυναίκες
με την ομπρέλα μου.