Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014
Κικίλια, από ένα κτήνος(δηλαδή από έναν δεξιό) αυτά περιμέναμε ν’  ακούσουμε. Και συ όμως περιμένεις από έναν άνθρωπο (δηλαδή από έναν αριστερό) να τα ακούσεις. Άλλωστε ξέρουμε την αρχή σας («Λέγετε ό,τι θέλετε κακόμοιρα θύματα, μόνο χέρι να μην απλώσετε σε όσα σας έχουμε κλέψει, γιατί θα σας το κόψουμε»)
Έχουμε και λέμε λοιπόν:


Αλήτη Κικίλια
(πολλά ως εκ τούτου υποσχόμενο μελανό αστέρι
του μαύρου ουρανού της Νου Δου),
έχεις ποτέ σου σε μια γειτονιά κατοικήσει
που αδέσποτα άγρια σκυλιά τη διαφεντεύουν
περίπου όπως οι φασίστες εσεις
διαφεντεύετε της άμοιρης τούτης κώχης του κόσμου
το δύστυχο λαό;
Και βέβαια όχι. Εσύ κατοικείς
σε μέρη όπου η φάρα των πλούσιων διαμένει,
κι αμάξια σ’ αυτήν κι απ’ αυτήν σε παν και σε παίρνουν-
αμάξια καινούργιας κοπής, ατσαλάκωτα,
που βλέποντας πάνω σ’ αυτά οι κυρίες
μπορούν σαν σε φίνο καθρέφτη
να πουδράρονται.

Και βέβαια σκυλιά η λαοβόρα φριχτή γειτονιά σου δεν έχει
τις νύχτες να φκιάνουνε παρέες αδηφάγες
και πάνω να πέφτουν γαυγίζοντας σε νύχτιους διαβάτες
ως λύκοι που νέο μοσχάρι  κυκλώνουν,
ενώ τις ημέρες να φέρνουνε γύρους στην πόλη,
το φόβητρο όντας μικρών και μεγάλων
που, είτε ανύποπτοι ή υποπτευμένοι,
τίποτα ενάντια σ’ αυτά δεν μπορούνε να κάνουν
παρά από μέσα τους να εύχονται μη
το άγριο τους το ένστικτο τώρα ξυπνήσει
και θύμα του γίνουν.

Αλήτη φασίστα Κικίλια λοιπόν,
σπερματοζωάριο στο δεξιό σαμάρειο αρχίδι,
καπιταλιστικό κάθαρμα,
ομοίωμα ανθρώπου,
τρύπα στο καράβι της ελευθερίας,
χιτογούρουνο,
γκρεμιστή ονείρων,
λακέ του κεφάλαιου,
στείλε λοιπόν συ έξω το παιδί σου
να πάρει ψωμί από το φούρνο
περνώντας ανάμεσ’ απ’ ανήμερους σκύλους,
ή πέρνα , λέρα της γης, ο ίδιος από κει
και μετά έχε μούτρα
να βγάλεις διαταγές αυξημένης ποινής
γι αυτούς που σκοτώνουν σκυλιά-
λες κι έτσι θα λυθεί το θέμα.

Ποιος θέλει σκυλιά να σκοτώνει γελοίε;
Ποιος να βασανίζει;
Εσύ κι η βρωμιάρα σου η κλίκα μονάχα σκοτώνετε
κι όχι σκυλιά αλλ’ ανθρώπους
και σεις μοναχά βασανίζετε
μη αρκούμενοι στο αίμα που κάθε ημέρα σας δίνουν
οι δόλιοι πολίτες αυτού του μπουρδέλου που ελλάδα το λέτε,
δουλεύοντας,
αλλά βάζοντάς τους και στο πατητήρι
που όχι μονάχα από τις σάρκες
αλλά κι απ’ τα ισχνά κόκαλά τους
να βγάλετε αίμα
να πλάστε μ’ αυτό σπίτια, βίλες, πισίνες,
χαρέμια, οφσόρ εταιρείες, κουστούμια, υπηρέτες,
λαμπρά εργοστάσια,
επιχειρήσεις
τραστ.

Ο λαός
μπορεί κακομοίρης να είναι,
μα έχει ψυχή και σκυλιά δε σκοτώνει.
Και ούτε ευχαρίστηση βρίσκει    
σκυλιά σε βασάνων ειρκτές να τα ρίχνει.

Εσύ σαι βρωμιάρη, μιαρέ στην ψυχή,
που τα σκυλιά και σκοτώνεις
και συ με τα χέρια των λίγων εκείνων
φριχτά τα καημένα και τα βασανίζεις.

Θα έπρεπε –ηλίθιε-
(μα όχι, ηλίθιος δεν είσαι,
μα τον ηλίθιο παριστάνεις
γιατί βολεύει να σε θεωρούνε ηλίθιο
παρά να καταλάβουν ότι πίσω
από την δήθεν ηλιθιότητά σου
κρύβεται το ξεδιάντροπο συμφέρον.)
Αλήθεια μόνη αυτή η δήλωσή σου
για τα σκυλιά,
πόση σού εγγράφει πίστωση απ’ όλους κείνους
που σ’ έβαλαν εκεί για να κρατήσεις
την που συμφέρει σε κεινούς ισορροπία
ανάμεσα σε Ευρώπη και Ελλάδα,
ανάμεσα στη μάσα των πλούσιων
και στην λιμοκτονία των φτωχών,
ανάμεσα στη διαιώνιση της Δεξιάς στην εξουσία
και στων αναρχικών τις διεκδικήσεις…

Όχι, το ξέρεις πως δεν είσαι ηλίθιος.

Εκείνο που δεν ξέρεις, είναι ότι
σκόπιμα να εμφανίζεσαι ηλίθιος
για να πετύχεις όλα τα πιο πάνω,
αυτό δείχνει πως είσαι
πραγματικά κι αλάθητα ηλίθιος.
Όμως αυτό πώς θα μπορέσει ένας ηλίθιος
να το εννοήσει; Και ιδού!
Αυτή ’ναι η δυστυχία της Ελλάδας!)

Θα έπρεπε λοιπόν ηλίθιε
να ’χεις φροντίσει
αδέσποτα σκυλιά η Ελλάδα να μην έχει.
Και τότε μονάχα δικαίωμα θα είχες-
δικαίωμα αν ποτέ ψυχρός
μπορεί δολοφόνος να έχει-
να λες με βαριά να πληρώνουν ποινή
φονείς και σκυλιών βασανιστές.
Μα τώρα μόνο ΘΡΑΣΟΣ ΑΠΥΘΜΕΝΟ
μπορεί να ονομάσει κανείς
το να πεις ό,τι είπες.
Και τότε θα ’ταν η Ελλάδα ευρωπαία-
τότε θα ήτανε πολιτισμένη
όπως
με το ύφος το βαρύγδουπό σου
θρηνείς ότι τώρα δεν είναι,
αν, φανφαρόνε της πεντάρας,
σκυλιά χωρίς αφέντη δεν θα υπήρχαν,
τότε κανείς ούτε θα σκότωνε
ούτε και θα βασάνιζε σκυλιά-
κανείς σκοτώνει, βλάκα, το παιδί του;
και βασανίζει τον καλλίτερό του φίλο;