ΑΥΤΟ ΛΟΙΠΟΝ…

Αυτό λοιπόν είναι η αγάπη!
Ρίζα που τρώει τη ρίζα της!
Φωτιά που τρέφεται απ’ τις φλόγες της!

Αυτό λοιπόν είναι η αγάπη!
Η μάχη με τον εαυτό της!  
Γι αυτό και νικητή δεν έχει ή νικημένο!
Αυτή και αγώνας και αντίπαλος ονειρικός!

Και πώς θα μπόρειγε να μετρηθεί με κάτι
Αφού άλλο τίποτα απ’ αυτήνε δεν υπάρχει!

Και η αγαπημένη ακόμα,
Αφού τη σπίθα έδωσε,
Εχάθηκε στα βάθη-η ίδια αυτή που γέννησε-
Στα βάθη όπου μέσα τους
Ρίζες και φλόγες δαπανώνται
Μη αναλισκόμενες.

Αυτό αγάπη είναι λοιπόν!
Να μην υπάρχεις!