ΩΡΑΙΑ ΑΝΘΑΚΙΑ ΠΟΥ ‘ΧΕΙ Η ΛΕΜΟΝΙΑ  

Ωραία ανθάκια που ‘χει η λεμονιά,
λευκά, σεμνά, παρθένα, μυρωδάτα...
του κήπου ευωδά κάθε γωνιά
κι ειν’ άνοιξη τα στήθη μου γεμάτα.

Ωραία! Όμως τι ξινούς
και ασχημόγευτους καρπούς που δίνει...
Γι αυτό κι εγώ την παρομοιάζω εκείνη
με λεμονιά-και τους καρπούς της με ‘κεινούς.

Αλήθεια ίδια κι όμοια κι η καλή μου
ενώ ανθός φαντάζει ονειρεμένος
η ώρα σα ρθει να πάρει το φιλί μου-
σαν της το δώσω φεύγω ξινισμένος.