ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΗΡΘΕ Ο ΠΑΟΥΕΛ

"Γιατί δεν ήρθε ο Πάουελ;" οι έλληνες ρωτάνε.
Λοιπόν την απορία τους εγώ θα τους τη λύσω-
εγώ, που αφότου πήρανε το διορισμό μου πίσω
τα πράγματα όλα έμαθα πώς είναι και πώς πάνε.
Ιδού λοιπόν: είναι γνωστό εδώ πως είχαν φτάσει
οι προπομποί του Πάουελ, να δουν αν έχουν βάση
όσα στις ΗΠΑ οι έλληνες λέγαν για το λαό τους
ή ένα μήπως ήτανε κι αυτό κουτσομπολιό τους.
Ήρθαν λοιπόν, εμάθανε, και ύστερα επήγαν
να πουν στον Πάουελ αυτά που στην Ελλάδα είδαν. Όταν τους είδε ο Πάουελ έπιασε μια γωνία
και "πέστε μου" ρωτάει ευθύς, γεμάτος αγωνία
"πέστε μου αμέσως τ' είδατε στη χώρα των ελλήνων-
των απογόνων των γνωστών ηρώων τους εκείνων;
Πώς οι ένοπλες δυνάμεις τους εξοπλισμένες είναι;
πώς είναι τα εσωτερικά; τα εξωτερικά τους;
πώς είναι η μεγάλη τους πρωτεύουσα-αι Αθήναι;
Πώς είναι η Υγεία τους; τα Εκπαιδευτικά τους;..."

"Ένα ένα κύριε υπουργέ- μη τόσο αδημονείτε
και τόσο ανυπόμονος μας δείχνεστε-σταθείτε!"

"Το ξέρω-δίκιο έχετε .αντιλαμβάνεστε όμως
πως σαν ακούω για έλληνες με πιάνει μέγας τρόμος. Τόσα που ακούγονται γι αυτούς... εμπρός λοιπόν, αρχίστε!
Και πρώτα για τις ένοπλες δυνάμεις τους μιλήστε..."

"Κύριε υπουργέ μου δυστυχώς τόσο μπροστά έχουν πάει
που ο στρατός μας δίπλα τους για νήπιο μετράει.
Μ’ αερομεταφερόμενες μπορούνε μεραρχίες
σε δύο μέρες να 'χουνε δικές τους τις Ινδίες.
Αεροπλάνα έχουνε πλήρως εξοπλισμένα
που τέσσερα εφ δεκάξη μας δε φτιάχνουνε ούτ' ένα.
Οι πεζοναύτες τους μπορούν μ' έναν περίπατο τους
να κάνουνε τη χώρα μας υπάκουο φέουδο τους"

"Και πώς τα καταφέρανε οι έλληνες όλα τούτα-
κράτη να τρώνε ως εάν ήθελε τρώνε φρούτα;"

"Έχουν αυτοί έναν υπουργό-κάποιον Παπαντωνίου
που με όπλα καταγίνονταν ο άτιμος δια βίου
και παιχνιδάκι είναι γι αυτόν οι πόλεμοι και τα όπλα-
σαν με χαρτιά της τράπουλας να κάνει άλλος κόλπα."

"Θεέ μου τ' είναι που ακώ; και μη σκοπό έχει βάλει
στην Αμερκή η χώρα αυτή-πέστε μου-να εισβάλει;"

"Οχι ακόμα ευτυχώς. Γιατί έχουν κάποιον Μίκη
που λεν πως είναι μουσικός και που όλοι τον ακούνε,
κι αυτός τους λέει του ωκεανού να μη διαβούν τα μήκη γιατί απ' τον καπιταλισμό μπορεί να μολυνθούνε."

"Κι οι τούρκοι πώς τα βγάζουνε μ' αυτούς τους ήρωες πέρα;"

"Τους τούρκους τους εστρίμωξαν και με μια νέα φοβέρα καθημερνά τους άμοιρους κατατρομοκρατούνε:
άνετα σουλατσάρουνε στους τούρκικους αιθέρες
νησιά των τούρκων παίρνουνε χωρίς να τους ρωτούνε
κι η Θράκη η ανατολική μετράει μάλλον μέρες..."

"Θεούλη μου! Ας λέτε σεις, αυτοί και μας θα φάνε!...
Ακόμα όμως πέστε μου, από Παιδεία πώς πάνε;"

"Από την εξυπνάδα τους δυο δυο περνάν τις τάξεις
και απ' τη μια στην άλληνε δε δίνουν εξετάσεις.
Μια στο βιβλίο ρίχνουνε ματιά και το 'χουν μάθει-
το δάσκαλο διορθώνουνε-αυτός κάνει τα λάθη.
Στα χέρια παίζουν φυσική και τριγωνομετρία
και δείχνουν μια για το σκολειό αφύσικη λατρεία.
Και πια επιστήμονες λαμπροί βγαίνουνε κατά δέσμας
με τέτοια φόρα που εμείς δεν είδαμε ποτέ μας.
Τι άλλο κύριε υπουργέ για κείνους να σας πούμε
που όποιον τομέα πιάσουμε μ' αυτούς να μετρηθούμε, μπροστά τους δε θα πιάνουμε μπάζα που λέει ο λόγος
κι όλος δικός μας θα 'τανε στα τελευταία ο ψόγος..."

"Την ανεργία πέστε μου, την έχουνε μειώσει; "

Τι να μειώσουνε;-αυτοί την έχουν χαντακώσει.
Αφού σκεφτείτε, ο υπουργός αυτό που 'χει πετύχει,
δεν κάνει πλέον τίποτα κι όλο πασιέντζες ρίχνει  
Και για να μη του πει κανείς πως το 'χει παρακάνει
κάνει ανακλήσεις διορισμών άνεργους για να φτιάχνει".

"Δε θα μπορούσαμε αυτόν τον θαυματοποιό τους-
της εργασίας εννοώ τον άξιον υπουργό τους-
κι εδώ να τόνε φέρναμε παιδιά, μήπως μπορέσει
και μας την ανεργία μας να βγάλει από τη μέση;
Λέτε ν' αποτολμήσουμε να του το πούμε ή μήπως
έτσι θα εφερόμασταν, κάνοντας, παρατύπως;"

"Κύριε υπουργέ δεν ξέρουμε αλήθεια τι να πούμε
γιατί αυτός ο υπουργός μας έχει παλαβώσει-
ενώ ακλόνητα έχει εκεί το κόμμα του ριζώσει
αυτός (σ' εμάς αυτό έτυχε τους ίδιους να το δούμε)
όντας μες στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την πόρτα
κάθε σπιτιού δειλά δειλά ο άθλιος εχτυπούσε
και ψήφους ζητιανεύοντας και πάλι εκλιπαρούσε
όπως ζητούσε-από κει του έμεινε-και πρώτα.
Σαν τον ρωτήσαμε: "γιατί;", μας είπε: "το σακούλι
γεμίζει, αν δεν το ξέρετε, φασούλι το φασούλι!"
Κάποια σοφία θαν' κι αυτή, είπαμε, των αρχαίων
εκείνων των προγόνων τους, των πάντα όμως νέων.
Και άλλο πια δεν είπαμε τίποτα στον καημένο...
τι άλλο να ελέγαμε σ' άνθρωπο πουλημένο...
Γι αυτό θαρρούμε δε θαρθεί και ας του το ζητήσει
κι ο πρόεδρος μας. Τα χαρτιά που παίζει ίσως τ' αφήσει,
μα η ζητιανιά τόσο πολύ του 'ναι συνηθισμένη
που ψήφο ούτε μια θα 'φηνε να πήγαινε χαμένη".

"Καλά τα πήγατε ασφαλώς. Μα κι έτσι εσείς για μένα πολλά παιδιά μου εσείς καλά έχετε καμωμένα.
Όμως το θέμα δυστυχώς για μένα παραμένει:
σε τέτοια πώς μια χώρα εγώ να πάω προοδευμένη;.. Αφού-στο λόγο μου-αυτή που σας μιλάω την ώρα
και μόνο που το σκέπτομαι, ντρέπομαι από τώρα.
Πώς ένας από μας εδώ που είχαμε τη γνώμη
πως πρώτοι είμαστε παντού, μπορεί εκεί να πάει;
Πώς θα δεχτούμε χώρα μια μπροστά μας να μετράει; Μήπως μας επεράσανε και στην Υγεία ακόμη;"

"Εκεί κι αν είναι πια μπροστά! Κάθε νοσοκομείο
δε νοσηλεύει ασθενείς πιο πάνω από δύο.
Κι όλα τα μέσα έχουνε σε κάθε τέτοιο μέρος.
Για την υγεία του λαού τέτοιος τους ειν' ο έρως
που αν άρρωστους δεν έχουνε, παίρνουν γερούς ανθρώπους
και στα νοσοκομεία τους τα δίκλινα τους βάνουν
κι αφού οι γιατροί με χίλιους δυο τους περποιηθούνε τρόπους
με πάρτι αποχαιρετισμού που κάνουνε τους βγάνουν.»

«Δεν πάω! Ετελείωσε! Αφήστε με! Θα μείνω!
Δεν πάω είπα! Αφήστε με! Ρεζίλι δε θα γίνω
σ' ανθρώπους που τους ήξερα να είναι τόσο πίσω
που έπρεπε για να τους δω μονάχα να γυρίσω.
Δεν πάω! Μόνο πέστε μου πώς έχουν καταφέρει
κι έτσι έχουνε οι άτιμοι τα πάνω κάτω φέρει;"

"Σοσιαλισμός κύριε υπουργέ! Ιδού το μυστικό τους!
Σ' είκοσι χρόνια αγνώριστο κάναν το σπιτικό τους! Σοσιαλισμός!"

                         "Όχι-δεν πάω! Πέστε του Μίλερ μόνο
να τα μπαλώσει όπως μπορεί...Γιατί θα πάρει χρόνο
την τέτοια τους εγώ ο μικρός την πρόοδο να χωνέψω. Και με αυτά που άκουσα, θα πω στον πρόεδρο μας
να βάλουμε μπροστά κι εμείς τον σοσιαλισμό μας
μήπως και γίνουμε κι εμείς ανθρώποι-για να δούμε...
πιο πίσω από τους έλληνες να 'μαστε δεν μπορούμε!.."

Γι αυτό δεν ήρθε ο Πάουελ-ο "σοσιαλισμός" μας ματαιώνει πάντα κάθε τι που θα 'ταν για καλό μας. Αλλά-δεν το σκεφτήκαμε-θα έπρεπε να δούνε
οι προπομποί του Πάουελ του ΙΚΑ μας τα χάλια-
και μόνο αυτό να πήγαιναν στον Πάουελ να πούνε και τότε αυτός για να 'ρχονταν θα του 'πεφταν τα σάλια.