Όταν ξέσπασε το σκάνδαλο Κλίντον –Λουίνσκι, ήμουν στην Αμερική και έβγαζα κάθε δεκαπέντε μέρες ένα περιοδικάκι (το «ΛΟΓΙΑ»).
Το περιοδικάκι αυτό, ολόκληρο σε στίχους, πήγαινε σε διακεκριμένους ομογενείς, και πρώτα πρώτα στον Στεφανόπουλο, δεξί χέρι του Κλίντον τότε.
Εδώ είναι ένα από τα τρία γραφτά του περιοδικού τα σχετικά με το σκάνδαλο.


Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΛΙΝΤΟΝ 
ή
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ ΚΙ Ο ΚΑΚΟΣ ΜΑΣ Ο ΚΑΙΡΟΣ. 
(από τα «ΛΟΓΙΑ», ενώ έβραζε το σκάνδαλο της Λουίνσκυ.)

-Πέστε μου κύριε Πρόεδρε πώς τάχα εσκεφτήκατε 
κι ενώ δε λέτε τίποτε σ’ άλλους γι αυτά τα θέματα 
να δώσετε συνέντευξη στα «ΛΟΓΙΑ» εδεχτήκατε;
-Γιατί οι άλλοι ό,τι πω, λένε πως λέω ψέματα.
-Να συμπεράνουμε λοιπόν πως ό,τι εδώ θα πείτε 
θαν' η αλήθεια μοναχά και όχι παραμύθια;
- Βεβαίως. Και μονάχος σας το πράγμα αυτό θα δείτε. 
Να ξέρετε: ο Πρόεδρος πάντοτε λέει αλήθεια.
-Το ξέρω κύριε Πρόεδρε γι αυτό και απορώ
τι όλοι μαζί σας έχουνε τον τελευταίο καιρό
κι ό,τι τους πείτε, ψέματα λένε ότι τους είπατε… 
-Τι να σας πω… δεν ημπορώ να υποθέσω τίποτε.
-Πολιτικά ίσως θέλουνε μ’ αυτά να σας ζημιώσουν.
-Μπορεί. Ακόμα πιθανό είναι να με ζηλεύουν.
Μα μ’ όσες κι αν βρωμοδουλειές θέλουν να με φορτώσουν, 
οι καθώς πρέπει όπως εσείς άνθρωποι με πιστεύουν.
-Βεβαίως κύριε Πρόεδρε, μόνο που πρέπει τώρα
ν’ αρχίσει η συνέντευξη γιατί περνά η ώρα-
και δεν θα ήθελα πολύ μ’ αυτήν να σας κρατάω.
-Στα «ΛΟΓΙΑ» δε θα μ’ ένοιαζε για ώρες να μιλάω. 
Εμπρός λοιπόν, ρωτήστε με αγαπητέ μου έκδοτα 
ό,τι στο φαντασμένο σας θαρχόταν το τσερβέλο. 
Αυτά τα εκτυφλωτικά σβήσετε μόνο φώτα 
Γιατί στο νου μου φέρνουνε κάτι που δεν το θέλω. 
-Τον Σταρ και την ανάκριση που κάνει;  
                                                                 -Έχετε δίκιο,
έχει αυτός ο άνθρωπος ύφος πολύ ανοίκειο.
-Ωσάν να κάνω έρωτα!-τέτοια ηδονή μ’ αγγίζει
όταν ακούω κάποιονε τον Σταρ να τον υβρίζει.
Γι αυτό εσείς μ’ αρέσετε-γιατί τον Σταρ υβρίζετε. 
-Ομως μη χάνουμε καιρό. Πρέπει ν’ αρχίσουμε θαρρώ 
τις ερωταποκρίσεις-ειν’ ώρα, δεν νομίζετε; 
-Μάλιστα.  Κι όλος είμαι αυτιά. 
                                             -Και στόμα όμως να ’στε
και μη ότι συνέντευξη μου δίνετε ξεχάστε
και άλλα σας ρωτώ εγώ και άλλα μ’ απαντάτε 
όπως στον Λέρερ κάνατε.
                                             -Βλέπω Τιβί κοιτάτε 
και είσαστε ενήμερος των όσων έχω πει.
-Και όσων μας εκρύψατε, ίσως από ντροπή.
-Πόσο πολύ με νιώθετε! Εμπρός λοιπόν, ρωτήστε με. 
Και μη με σταματήσετε-να ομιλώ αφήστε με.
Γιατί αν σε κάποιον σαν  εσάς μιλώ 
κάτι μου λέει για με πως θαν’ καλό. 
Σε αγωνία φίλε μου λοιπόν μη με κρατάτε: 
ψοφάω για συνέντευξη. Εμπρός! Ακούω! Ρωτάτε!
-Σωστά, μα για να μη πολύ Πρόεδρε σας κρατήσω
δυο ερωτήσεις μοναχά έχω να σας ρωτήσω.
Πρέπει να είναι φειδωλός ο Πρόεδρος σε λέξεις
και ήδη δυο εδώσατε στα «ΛΟΓΙΑ» συνεντεύξεις.
Κι ιδού η πρώτη ερώτηση: ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΠΙΑ ΜΑΣ ΒΓΑΛΑΤΕ 
ΜΕ ΤΗ ΛΟΥΪΝΣΚΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΝΑΤΕ Η ΔΕΝ ΚΑΝΑΤΕ; 
-Σιγότερα εκδότα μου. Έτσι γιατί φωνάξατε; 
Σιγότερα γιατί πολύ αλήθεια με τρομάξατε. 
-Είναι που όλο το λαό των ΗΠΑ τον επρήξατε 
με τη μυστικοπάθεια που ως τώρα επιδείξατε.  
-Όχι. Έρωτα δεν έκανα εγώ με τη Λουΐνσκυ.
Πίναμε μόνο σπέρμα αυτή, κι έπινα εγώ ουίσκυ.
Και λένε σεξουαλικές είχαμε τάχα σχέσεις.
Δε σε γλιτώνει τίποτα στο στόμα τους αν πέσεις. 
Δεν σκέφτονται ούτε Πρόεδρος πως είμαι κι ότι έχω 
πολλές δουλειές καθημερνά, κι ολημερίς πως τρέχω.
Και τίνος είναι οι δουλειές; Είναι δουλειές του Κράτους. 
Αυτοί νομίζουν πως εγώ κάνω όλο περιπάτους. 
Και λένε να παραιτηθώ!  Τι λόγια φαφλατάδικα.
Και όλοι οι κόποι πού ’κανα να βγω θα πάνε άδικα;
Έχω προβλήματα πολλά και πρέπει να τα λύσω-
Και ξεύρετε, ένας Πρόεδρος ποτέ δεν κάνει πίσω.
Τα όνειρα που έκανα παιδάκι στο Αρκάνσω 
γιατί το θέλησε ο Σταρ εγώ δεν θα τα χάσω.
-Κι η δεύτερη ερώτηση-για του Ιράκ το θέμα: 
Το ουίσκυ σάς ξεδίψασε ή θέλετε και αίμα;
 Με άλλα λόγια δηλαδή σαν Πρόεδρος που είστε 
πώς του Σανταμ το πρόβλημα σκέπτεστε να το λύστε;
-Θα το ειπώ μόνο σε σας και σε κανέναν άλλο 
γιατί τις ερωτήσεις σας τις κάνετε με αβρότητα
και το έντυπό σας θέλω αυτό να έχει το μεγάλο,
και της ειδήσεως αυτής την αποκλειστικότητα: 
Έτσι που είμαι εγώ τρανός καρδιοκατακτητής,  
θα ξεκινήσω στου Χουσεΐν να πάω το χαρέμι 
και τ’ αντρικά μου δείχνοντάς του τα όργανα ευθύς 
να τα φιλήσει θα του πω ενώ αυτό θα τρέμει.
Του χαρεμιού τα θηλυκά ευθύς θα με ποθήσουν 
και δίχως λόγο δεύτερο, με στόμα ολανοιχτό 
στα όργανα μου τα γυμνά με πάθος θα ορμήσουν, 
ενώ εγώ σε ηδονής πελάγη θα ριχτώ.
Αυτό βεβαίως ο Χουσεΐν αμέσως θα το μάθει 
και, κατά τα λεγόμενα, την πλάκα του θα πάθει,  
και θάρθει μένεα πνέοντας να μου επιτεθεί. 
Σ’ αυτή τη φάση ακριβώς τον θέλω να βρεθεί. 
Να ’ρθούμε αντιμέτωποι ήτοι εγώ κι εκείνος.
Σαν τέλειος τότε καουμπόι, πιστόλι εγώ τραβώ,
Κάτω στο χώμα τον Χουσεΐν ξαπλώνω ευθύς-το κτήνος!  
Και πια περήφανος πολύ στον τόπο μου γυρνώ.