ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ-
Αλλάξτε ονόματα και καταστάσεις και θα ’χετε μια από τα ίδια…



ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΟ

ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ
(Όταν ο Κωστάκης Καραμανλής το 2005 ζητούσε συναίνεση από τα Κόμματα πριν τα... βροντήξει όλα κάτου)

ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ
(μόνος στο γραφείο του, βαδίζοντας νευρικά πάνω κάτω)
Συναινώ, συναινείς, συναινεί. Συναινούμε συναινείτε συνενούνε.
(το ίδιο δυο φορές ακόμα πιο γρήγορα κάθε φορά)
 Συναινώ, συναινείς, συναινεί. Συναινούμε συναινείτε συνενούνε. Συναινώ, συναινείς, συναινεί. Συναινούμε συναινείτε συνενούνε. Ορίστε! Όλοι ξέρουνε γραμματική. Τα ρήματα! Όλοι τα ξέρουνε. Πού η δυσκολία για συναίνεση; Συναινώ, συναινείς, συναινεί. Συναινούμε, συναινείτε…
(Μπαίνει ο Παπανδρέου)
ΚΑΡ
Συναινείτε;
ΠΑΠ
Συναινείτε.
ΚΑΡ
Εσείς, συναινείτε;
ΠΑΠ
Συναινείτε.
ΚΑΡ
(επεξηγώντας τα λόγια του με μιμική)
Εσείς… ΕΣΕΙΣ… συναινείτε;
ΠΑΠ
Εσείς… συναινείτε!
ΚΑΡ
Εσείς…εσείς…
(στον εαυτό του)
Δεν ξέρει τη γλώσσα καλά ο κακομοίρης…
(απελπισμένος)
Πρόσεξε. Πες μαζί μου… μαζί μου! Συναινώ…
ΠΑΠ
Συναινώ…
ΚΑΡ
Συναινείς…
ΠΑΠ
Συναινείς…
ΚΑΡ
Έτσι μπράβο!..Συναινεί!
ΠΑΠ
Συναινεί.
ΚΑΡ
Συναινούμε…
ΠΑΠ
Συναινείτε…
ΚΑΡ
Συν-αι-νού-με… Συν-…
ΠΑΠ
Συν…
ΚΑΡ
…αιν…
ΠΑΠ
…αιν…
ΚΑΡ
…ου…
ΠΑΠ
…είτε!
ΚΑΡ
(έξαλλος)
Όχι είτε! Ούμε!..ούμε!…ούμε!…
ΠΑΠ
…Ούμε!… ούμε!… ούμε!…
ΚΑΡ
(με ελπίδα)
Μπράβο! Όλο μαζί;...
ΠΑΠ 
Ουμεουμεούμε!
ΚΑΡ
Όχι αυτό! Το προηγούμενο! Συν και αιν και ούμε;…
ΠΑΠ
Συναινείτε!
ΚΑΡ
(ουρλιάζοντας προς την πόρτα)
Σπηλιωτόπουλε!
(μπαίνει ο Σπηλιωτόπουλος)
Δε μου λες, η ονομαστική πληθυντικού δεν διδάσκεται;
ΣΠΗΛΙΩΤΌΠΟΥΛΟΣ
Πώς το λέτε αυτό κύριε πρωθυπουργέ; Κλέβουμε, τρώμε, σουφρώνουμε, ληστεύουμε, πίνουμε αίμα, κάνουμε σκάνδαλα, είμαστε διεφθαρμένοι , κατέχουμε…τόσες ονομαστικές πληθυντικού...
ΚΑΡ
(αγριοκοιτάζοντάς τον )
Καλά καλά, πήγαινε…
(Ο Σπηλιωτόπουλος βγαίνει. Στον Παπανδρέου, με μια τελευταία αμυδρή ελπίδα, εξουθενωμένος)
Συναινούμε.
ΠΑΠ
(ήρεμα)
Συναινείτε.
ΚΑΡ
Καλά Γιώργο. Βγαίνοντας πες του Αλαβάνου να έρθει.
(Βγαίνει ο Παπανδρέου και μπαίνει ο Αλαβάνος. Με όλη την προσοχή του στα χείλη του Αλαβάνου)
Συναινείτε;
ΑΛΑΒΑΝΟΣ
Όχι. Εμείς μόνο ΣΥΝ-
ΚΑΡ
Εντάξει Αλέκο. Βγαίνοντας στείλε τον Καρατζαφέρη.
(Βγαίνει ο Αλαβάνος μπαίνει ο Καρατζαφέρης)
ΚΑΡ
Εσύ Γιώργο από γραμματική τα πας καλά. Πες μου, συναινείτε;
ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ
Εμείς μόνο αινούμε Πρόεδρε. Την πατρίδα!
ΚΑΡ
(Κάνει μια κίνηση να του επιτεθεί. Συγκρατείται)
Κι εσύ και η πατρίδα σου… Τσακίσου από δω και πες της Αλέκας να ‘ρθει.
(Βγαίνει ο Καρατζαφέρης. Ο Καραμανλής στον εαυτό του)
«συν» ο Αλαβάνος, «αινούμε» ο Καρατζαφέρης, αν τους βάλω μαζί τους δύο, θα έχω το «συναινούμε»!
(το ξανασκέφτεται)
Αν όμως το μίγμα εκραγεί;-άστο καλλίτερα, δεν μου χρειάζονται τώρα κι άλλες εκρήξεις…
(Μπαίνει η Αλέκα)
ΚΑΡ
Συναινείτε;
ΑΛΕΚΑ
Με τι;
ΚΑΡ
Καλά Αλέκα, πήγαινε.
(βγαίνει η Αλέκα. ΟΚαραμανλής στέκει μπροστά στον καθρέφτη. Βλέποντας μέσα στο είδωλό του)
Συναινείτε;
ΤΟ ΕΙΔΩΛΟ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΉ ΑΠΌ ΤΟΝ ΚΑΘΡΈΦΤΗ
(νυσταγμένο)
Δεν πάμε για ύπνο; Νύσταξα.
ΚΑΡ
(με παράπονο)
Μα γιατί δεν συναινούνε;
ΤΟ ΕΪΔΩΛΟ
Δεν έχουν πάρει όλοι στέρεα Παιδεία όπως εσύ…Πάμε…
ΚΑΡ
Πάμε.
(μαζεύει τα χαρτιά του και βγαίνει)

ΑΥΛΑΙΑ


2.
«Ο Γιώργος Παπανδρέου κινδύνευσε να πνιγεί με κανό στη Ραφήνα»
2-9-18-Οι εφημερίδες

ΚΩΣΤΑΚΗΣ, ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ ΚΑΙ ΦΑΣΌΛΙΑ

Φίλοι μου, αθλητή τόσο ικανό
καλά δεν τόνε κάνει ένα κανό.
Να τι έγινε: του Κώστα στη Ραφήνα
κάτι φασόλια του ’χαν στείλει φίνα.

Κι όταν τον Κώστα οι πείνες τόνε πιάσαν 
ζήτησε και του τα ’φτιαξε η Νατάσα.
Κι έφαγε πιάτα τρία με το συχώριο.
Αυτό, το βράδυ, πριν το επεισόδιο.

Την επομένη (ανάγκη αυτή της Φύσης)
ο Κώστας αερίστηκε βεβαίως.
Και το προϊόν του έτυχε ν’ αφήσει
 (προς δυστυχίαν κάθε Ευβοέος),

κατά την Εύβοια. Το κυματάκι
αμέσως κύμα θεόρατο εγίνη,
και ιδού: το κανουδάκι του Γιωργάκη 
έτυχε να περνά την ώρα εκείνη…

Και το κανό, σαν φλούδα από καρύδι,
του κύματος εγίνηκε παιχνίδι. 
Μα μόνο ετραβούσε πάνω-κάτω.
Γιατί, αν θα επήγαινε στον πάτο,

τότε-όχι ίσως απ’ την Κόζα Νόστρα
και ούτε από δάκτυλο του Κώστα:
δε θα ξανάβλεπε ο Γιωργάκης ήλιο,
αλί!, από του Κώστα τον …δακτύλιο…

                     -----

(¨Όταν ο Ευθυμίου είπε ότι καιρός είμαι να κυβερνήσει την Ελλάδα ένα κόμμα αριστερό)
 Κύριε Ευθυμίου ασφαλώς ονειρεύεστε όταν περιμένετε αριστερό κόμμα να κυβερνήσει την Ελλάδα.
Μετά τη Γιάλτα και τη Βάρκιζα έπαψε να υπάρχει τέτοια πιθανότητα καν.
Σε μια χώρα που δηλώνει ότι «ανήκει εις την Δύσιν», σε μια χώρα του ΝΑΤΟ, σε μια χώρα με βάσεις αμερικάνικες, μπορεί να φτουρήσει κόμμα αριστερό-και πού αλλού στη Δύση το είδατε αυτό; 
Ολόκληρη την Ευρώπη δεν την βλέπετε-στη Γερμανία ζείτε!-, που είναι πρόθυμο θηλυκό δουλάκι στην υπηρεσία των ΗΠΑ;
Μετά τη Χούντα μας έφεραν τον Αντρέα Παπανδρέου. Μήπως αυτός ήταν αριστερός; Στάλθηκε για να εκτονωθεί η κατάσταση μετά την Επταετία. Ή μήπως δεν ήξεραν τι έκαναν όταν τον έστελναν εδώ; Ή μήπως δεν του είχαν, πριν τον στείλουν, ξεκαθαρίσει ως πού θα φτάσει-λες και χρειαζόταν οδηγίες ένας παμπόνηρος λαοπλάνος σπουδαγμένος στις ΗΠΑ… 
Και όταν ανέβασαν τον καραγκιόζη Τσίπρα επάνω, το έκαναν θεωρώντας τον αριστερό (και μάλιστα «Εσωτερικού»…); Τον έβαλαν εκεί για να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά για να μην φθαρούν οι δεξιοί. Έκανε τη δουλειά, πάει κι αυτός για τα σκουπίδια. 
Έχουν τρεις οικογένειες δικές τους τις οποίες εναλλάσσουν. Όλα τα άλλα είναι κουραφέξαλα. 
Και όλα αυτά με τις ευλογίες του Στάλιν της Γιάλτας ακόμα δυστυχώς
Παιδάκια που μιξοκλαίνε στη μαμά και στον μπαμπά τους για ένα παγωτό μου θυμίζουν αυτά τα κόμματα: Σύριζες και Πασόκοι. Και οι «αρχηγοί» τους θεομπαίχτες που θέλουνε να γλύψουνε κανένα κοκαλάκι. 
Μόνον μετά από έναν τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο να ελπίζετε κύριε Ευθυμίου.
Αν και τότε, την πρωτιά θα την έχουν εκείνοι που θα μπορούν να επεξεργάζονται το λάστιχο για να φτιάχνονται σφεντόνες. Και ποιοι θα είναι αυτοί; Πάλι ο λαός που ήταν πρώτος και πριν από τον Πόλεμο στη Βιομηχανία, και ξέρει πώς να το κάνει αυτό… 
Προς το παρόν κύριε Ευθυμίου βολευτείτε με το ΚΚΕ. Την αρσακειάδα που έχει λουφάξει κάνοντας εκδρομούλες που τις ονομάζει πορείες, προσέχοντας μάλιστα μη κανένας «πορευόμενος» βγει από τη σειρά του!




ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΣΙΠΡΑ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ…ΤΟΤΕ…

-Κύριε Τσίπρα πιστεύετε αλήθεια ότι μπορεί να κερδίσετε αυτές τις εκλογές;
-Γιατί όχι; Όλα γίνονται.
-Του σπανού τα γένια γίνονται κύριε Τσίπρα;
-Όχι βέβαια. Μα με βλέπετε για σπανό; 
-Ομολογώ πως ναι. Αν θυμηθώ και τα πεπραγμένα σας της περιόδου της πρωθυπουργίας σας μάλιστα, τότε θα έλεγα ότι δεν υπάρχετε καν. Για να το πω με τον δικό σας παιχνιδιάρικο τρόπο, θα έλεγα ότι είστε πεντάσπανος κύριε Τσίπρα-εννοώ αν το έλεγα με τον τρόπο των άστοχων και άπρεπων, και συνεπώς ηλιθίων λογοπαιγνίων που χρησιμοποιείτε εσείς.
-Κύριε Χολιαστέ!... Ηλίθια λογοπαίγνια εγώ; Ήρθατε εδώ για να μου πάρετε συνέντευξη ή για να με υβρίσετε;
-Αναλόγως. Εξάλλου όπως είπατε κι εσείς όλα γίνονται. 
-Μπα! Για πέστε μου κάτι τέτοιο που έκανα…
-Να! πως όταν ο πρωθυπουργός είπε κάτι για το ηλεκτρικό ρεύμα, εσείς είπατε στη συγκέντρωσή σας την ίδια μέρα, αναφερόμενος στη λέξη αυτή του πρωθυπουργού, ότι το «ρεύμα» το δικό σας είναι μεγάλο-εννοώντας ότι έχετε «ρεύμα»-κόσμο δηλαδή μαζί σας. Τέτοια ηλίθια πράγματα εννοώ. 
-Έχετε τη γνώμη λοιπόν ότι δεν πρόκειται να πάρω περισσότερες ψήφους από τον Μητσοτάκη;
-Ακριβώς όπως το είπατε. Και όχι μόνον γι αυτόν το λόγο, μα και για άλλους πολλούς.
-Κύριε Χολιαστέ εκτός από δημοσιογράφος είστε και ψηφοφόρος. Και από ό,τι καταλαβαίνω ψηφοφόρος όχι δικός μου.
-Ακριβώς.
-Και επειδή κάνω κάποια ηλίθια κατά τη γνώμη σας λογοπαίγνια δεν θα με ψηφίσετε; 
-Όχι μόνον γι αυτό. 
-Υπάρχουν κι  άλλα; 
-Πολλά. Μα όμως εδώ ήρθα για να σας ρωτήσω εγώ μερικά πράγματα και όχι για να με ρωτήσετε εσείς. 
-Δεν πειράζει αυτό. Αν δεν σας πειράζει θα ήθελα να μου πείτε μερικά από αυτά τα πολλά που με καταδικάζουν κατά τη γνώμη σας σε ήττα στις εκλογές. 
-Ευχαρίστως. Και πρώτα το μπουνταλάδικο ύφος και γέλιο σας. Γελάτε με το παραμικρό, και το κυριότερο, ακόμα και όταν δεν είναι αυτό με το οποίο γελάτε καθόλου αστείο. Γενικότερα έχετε ένα ύφος χαζοχαρούμενο, σαν να πρόκειται να είστε εσείς ο σίγουρος νικητής, και κάνετε προεκλογική εκστρατεία μόνον και μόνον επειδή έτσι είθισται, στην ουσία όμως απλώς για να γίνεται θόρυβος.  
-Άλλο;
Καλό θα ήτανε να προσπαθήσετε να κόψετε εκείνες τις αναπηδήσεις που κάνετε όταν μιλάτε. Δείχνουν ότι είστε μικρός, ότι το καταλάβατε και προσπαθείτε αναπηδώντας να δείξετε μεγαλύτερος. 
-Α! Έτσι!
-Και χειρότερα.
-Τι άλλο;
-Τι να πρωτοθυμηθώ: εκείνο το «θα βαράμε τα νταούλια και η Ευρώπη θα χορεύει», μόνον ένας ηλίθιος θα το έλεγε. Πηγαίνετε να ζητήσετε έλεος από τους Ευρωπαίους, και τους βρίζετε… Αν δεν είναι αυτό ηλιθιότητα τότε τι είναι; Για να μην μιλήσω για κείνο το «Ολαντρέου» σας… Εσείς, ο εκπρόσωπος μιας χώρας χρεωμένης, που οι κυβερνήσεις της κατάκλεψαν τα δάνεια και τις χορηγίες της Ευρώπης για να πλουτίσουν τους λίγους δικούς τους, εσείς που έπρεπε να πάτε αν όχι με σοβαρότητα, έστω και τουλάχιστον ζητιανεύοντας, εσείς, ο εκπρόσωπος μιας χώρας που η επιβίωσή της εξαρτάται από τους ευρωπαίους, πηγαίνετε προς αυτούς βρίζοντάς τους.
Πήρατε το δαχτυλίδι της αρχηγίας του κόμματός σας και καβαλήσατε καλάμι που ούτε αυτό είχατε δικαίωμα να έχετε ως δοτός, και ακόμα δεν το έχετε ξεκαβαλήσει.
Και θεωρείτε και σεις, και οι φίλοι σας λένε και ξαναλένε ότι είστε μεγάλος ηγέτης, επειδή το τρία τοις εκατό το μεγαλώσατε και γίνατε κυβέρνηση. Λένε αυτοί, αλλά ούτε και  περνάει από το μικρονοϊκό μυαλό σας ότι δεν κερδίσατε τίποτα, αλλά ότι γίνατε πρωθυπουργός γιατί όλοι οι άλλοι, αυτοί που έφεραν  τη χώρα στο χάλι που είναι, παραμέρισαν ώστε να «καρδίσετε» εσείς, και εσείς να βγάλετε τα κάστανα από τη φωτιά. 
Και τουλάχιστον να βγάζατε τα κάστανα από τη φωτιά εσείς, θα έλεγε ο λαός, «δοτός-δοτός, όμως τα κατάφερε».
Όμως τα βγάλανε από τη φωτιά οι ευρωπαίοι, γιατί δεν τους συνέφερε αλλιώς.
Εσείς ήσασταν ένας ανίκανος και ηλίθιος επιθεωρητής Κλουζώ, μόνον που το έργο δεν ήτανε κωμωδία, αλλά τραγωδία.
Και πόσο γελοίος και πόσο φαιδρός και πόσο νούμερο ήσασταν όταν βγαίνοντας από την αίθουσα όπου «διαπραγματευτήκατε» λέγατε με καύχηση, με καμάρι, με έπαρση, με ύφος σαν να σας αξίζουν συγχαρητήρια-και λέγατε για πολύν καιρό, γελώντας ηλιθιωδώς-ότι «διαπραγματεύτηκα για δέκα εφτά ώρες» (!)
Δεν θα σας ψέξω για το ότι το «ΝΑΙ» το κάνατε «ΟΧΙ», γιατί τέτοιος λαός τέτοια μεταχείριση του αξίζει-να τον δουλεύουν ως και οι ηλίθιοι  όπως εσείς.
Αμ κείνο το κάτω χείλος σας δεν θα μπορούσατε να το μαζέψετε λιγάκι; Γιατί θυμίζει σέσουλα που όλα τα πιάνει, ή αλλιώς συρτάρι που σας είναι απαραίτητο για να μην χάσετε και όσα ψιχουλάκια τρώγοντας θα έπεφταν κάτω. Με ένα λόγο σας δείχνει  φαταούλα, ή έναν Γαργαντούα., αλλά το δείχνετε κιόλας σαν να ήσασταν περήφανος γι αυτό. 
-Ώστε έτσι. Άλλο τίποτα;
-Θέλετε κι άλλα. Είστε πολύ αστείος όταν προσπαθείτε να μιλήστε δείχνοντας ότι σας πνίγει το δίκιο. Ζαρώνετε το δέρμα του μετώπου και μιλάτε σαν να σας πιάνουν από το λαιμό και σαν να έχετε όλα τα δίκια του κόσμου, κοκκινίζοντας κιόλας. Και χειρονομείτε προς τον συνομιλητή σας, λες και του επιτίθεστε. Φαίνεται σαν να είστε από εκείνους που δεν έχουν επιχειρήματα και με τις άκαιρες φωνές και τις παράταιρες χειρονομίες θέλετε να τα δημιουργήσετε.
-Όλα αυτά τα έχω εγώ λοιπόν; 
-Μα για σας δεν μιλάμε; 
-Τίποτε άλλο;
-Ναι. Μια γενική συμβουλή. Σοβαρευτείτε κύριε Τσίπρα. Σε όλες τις συγκεντρώσεις σας γελάτε σαν χάχας. Σαν να σας καθαρίζουνε αυγά που λέει ο λαός μας. Όσοι σας βλέπουν σας έχουν βγάλει το επίθετο «χαζοχαρούμενος». Που σημαίνει ασόβαρος, ελαφρός, ελαφρόμυαλος. Τριγυρνάτε ανάμεσα στα πλήθη γελώντας. Πού είναι η σοβαρότητά σας; Πού είναι  τα επιχειρήματά σας; 
Και αδυνατίστε λίγο κύριε Τσίπρα. Η πιπίλα σας λείπει όταν σας δει  κανείς όπως είστε-ένας άπρεπος μπεμπές.
-‘Ώστε έτσι με βλέπετε λοιπόν κύριε;
-Όχι μόνον εγώ μα και όσοι ξέρουν να κρίνουν. Ξέρετε, είστε ίδιος όπως τότε που «διαπραγματευόσασταν» στην Ευρώπη. Περιττό να σας πω τι ήσασταν τότε, όλος ο κόσμος το ξέρει: ένας δοτός βλάκας, ή αν θέλετε και ένας αποδιοπομπαίος τράγος μαζί.
-Θα λάβω υπόψη μου όσα μου είπατε.
-Αν το κάνετε, σας μένουν ακόμα πέντε γεμάτες μέρες ως τις εκλογές για να δείξετε ότι είστε κάπως σοβαρός. 




ΠΑΛΙΑ ΟΙΟΝΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ
 
  Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010
ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ
2011

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
η τσίπα μπήκε στη γωνιά
κι όλα πηγαίνουν πρίμα
σαν πέτρα πα’ στο κύμα.

Γιατί αφού κόπηκε ο μιστός
τι να σου κάνει κι ο Χριστός -
είτε έρθει είτε την κάνει
η Ελλάδα δεν τη βγάνει.

Καλή χρονιά πρωθυπουργέ
του παπατζή Γέρου εγγονέ
που το παπατζηλίκι
στ’ άφησε με διαθήκη.

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
Γιωργάκη, γλώσσας συ φονιά
που αν είχε νου και γνώση
θα σ’ είχε αυτή σκοτώσει.

Γεια σου και σένα Σαμαρά
το φασισμό που με χαρά
έφερες στην Ελλάδα
και τον σκορπάς αράδα.

Καρατζαφέρη –δυστυχώς
είναι ο ο ΛΑΌΣ ναζιστικός,
του Χίτλερ συ παιδάκι-
μ’ άφησε και μουστάκι…

Και συ το Λαό μην τον ακούς
Βουλή, και τρώγε άνευ αιδούς
και «ΚΛΕΦΤΕΣ!» ας φωνάζει-
περί άλλα αυτός τυρβάζει:

μπάλα μονάχα θέλει αυτός
και άλλο τίποτα ευτυχώς-
σε ζώα κουμάντο κάνεις
καημό λοιπόν μη βάνεις.

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
πουλάκια πάνω στα κλωνιά!
Ψηλά όπου πετάτε
ας ήταν να μας πάρτε,

μιας και για μας κάτω εδώ
αλλιώς δεν έχει άνοδο
αφού πλην άνω-κάτω
είμαστε κι όλο κάτω…

Αρχιμηνιά λαών ταγοί
που καταφάγατε και γη
και ουρανό και άστρα
αρνάκι σαν σε γάστρα.

Αρχιχρονιά και σύμπαν συ
όπου χωρίς σταλιά κρασί
μεθάς κι όλο γυρίζεις
και μόνο μάς ζαλίζεις.

Θεέ καλή χρονιά και σε
που με μια κίνηση αρασέ
τα βάρη, άλλων σηκώνεις
κι άλλους τους χαντακώνεις.

Και συ καλέ και καρδιακέ
φίλε πιστέ, μοναδικέ
έλα, και, όλη, Χάρε,
την ανθρωπότη πάρε.

 ΠΑΛΙΑ ΟΙΟΝΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ

ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ ΑΠΟ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ

Η Ακρόπολη αποκλείστηκε για δεύτερη φορά
από υπαλλήλους που ζητούν λεφτά απ’ το Σαμαρά.
Και η τι-βι όλη φρύαξε. Σκούζουν οι εφημερίδες.
Σύλλογοι εξανίστανται. Βοούν μανδάμ και δίδες.
«Να κλείσουν την Ακρόπολη!…Την τόσο μας αρχαία!…
Πολιτισμού οι τύποι αυτοί δεν έχουνε ιδέα;!…»
Μαντάμες και υπουργάκοι μου και Τύπε κίτρινέ μου
ό,τ’ είπατε και γράψατε πηγαίνει κατ’ ανέμου.

Εικοσιτρείς ακρόπολες κι εξήντα παρθενώνες,
όσους κι αν πριν εχτίστηκαν δακρύβρεχτους αιώνες,
ας πάνε όλες στο χαμό μ’ αυτό αν είναι να ’βρει
ένα ο φτωχός ξεγέλασμα στην πείνα του τη μαύρη.

Άνθρωποι που παθιάζονται για πέτρινα μνημεία
και που για φτώχεια μέριμνα δε δείχνουνε καμία,
ψευτόκλαμα ειν’ το κλάμα τους κι αγύρτικη η οργή τους-
περσότερο τους γνοιάζει αυτούς μια πένα απ’ το πουγκί τους.

Λεν οι αχρείοι: «τον Τουρισμό αυτό πολύ θα βλάψει
ξένος αφού στον τόπο μας να έρχεται θα πάψει!
…πέσαμε δέκα στα εκατό ήδη στον Τουρισμό!
Με την Ακρόπολη κλειστή τραβάμε στο χαμό!..»

Μα ή μ’ εκατό τοις εκατό ή με σαράντα μείον
του έρμου φτωχού δε θ’ αυξηθεί καθόλου το ταμείο’.
Συντρίμμια όλα τα μάρμαρα του τόπου αυτού να γίνουν
αν είναι μόνον ίδρωτα κι αίμα λαών να πίνουν.

Και παρανάλωμα φωτιάς ας γίνουν τα Μουσεία
αν πείνα στη φτωχολογιά φέρνουν κι απελπισία.
Του κόσμου κάθε άψυχο λιθάρι ας χαθεί
αν είναι μόνο μια ζωή ανθρώπου να σωθεί. 
                                ------------


ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Στον Κωστάκη εικοσιπέντε 
μέτρα φέρνει ο ΣYΡΙΖΑ
που όμως ο «στερεάς παιδείας»
τα κλαδεύει σύρριζα.

Ο ολίγος Παπανδρέου
πέντε μέτρα του προτείνει
μα ο Κωστάκης με παλάμη 
ανοιχτή, πίσω τα δίνει.

Ο ΛΑΌΣ φέρνει προτάσεις 
τέσσερες συμπυκνωμένες
μα ζουμί μέσα δεν είχαν, 
παρά αέρα οι καημένες.

To Κου Κου Ε δεν έχει δέσμες 
ή σημεία ή προτάσεις
μόν’ πορείες, καταλήψεις
και λαϊκές επαναστάσεις.

Και ο Κωστάκης πλέον μονάχος του
την κρίση διαχειρίζεται,
με άλλα λόγια ο κόσμος χάνεται
και το ….. χτενίζεται…


ΔΥΑΡΧΙΑ
(Σημίτη-Παπανδρέου)

Βρε τι μπέρδεμα είναι τούτο
που τη νέα χρονιά μας βρήκε!
Άτσαλα ο νέος χρόνος
στην απλή ζωή μας μπήκεΙ

Ένας ξέραμε ως τα τώρα
πως το αίμα μάς ρουφάει,
πως ρουφιάνους εκκολάπτει
κι ότι σκάνδαλα γεννάει.

Ένας ξέραμε κρατάει
της Ελλάδας τα ηνία
και στο βάραθρο πως λαύρος
τήνε σέρνει με μανία.

Έναν είχαμε προδότη
και χαφιέ της ανθρωπιάς μας
έναν είχαμε δυνάστη
και φονιά κάθε χαράς μας.

Κι είμασταν συνηθισμένοι
ένας να 'ναι ο μαφιόζος
που στα σκάνδαλα ήταν άσσος
και στη διαφθορά βιρτουόζος.

Αλλά τώρα τι σκοτούρα!
Δε μας φτάναν τα μεγάλα
που 'χαμε τα βάσανά μας,
έπρεπε να 'ρθούνε κι άλλα…

Και θα έχουμε από τώρα
έγνοιες κι άλλες στο κεφάλι
λες και λίγο ήταν όσο
μέχρι τώρα είχαμε χάλι…

Εναν ξέραμε βρωμιάρη
και παλιάνθρωπο και κλέφτη
τώρα δυο-λες εσκεφτήκαν
λίγος ο ένας πως μας πέφτει.

Και αρχίζουν οι απορίες:
Τώρα ποιος θα κυβερνάει;
Ο Κινέζος ή ο Γιωργάκης;
Και τον άλλο ποιος θα φάει;

Και ο ένας θα νικήσει
στον αγώνα σα θα μπούνε,
ή θα 'ρθούνε ισοπαλία
και θ' αλληλοφαγωθούνε;

Στη γελοία αυτήν παράτα
που 'χουνε κι οι δυο διαλέξει
ποιος περσότερο απ' τους δύο
χρόνο άραγε θ' αντέξει;

Και ποιανού ήταν ιδέα
δυο μαζί να κυβερνάνε
σ' ένα τόπο που έναν μόνο
δέχεται αφέντης να 'ναι;

Θα εμφανίζονται κι οι δυο τους
σε μπαλκόνι πάνω ένα
ή θα βγαίνουν ένας ένας
σα σε δίδυμων τη γέννα;

Και οι δυο θα χαιρετάνε
στο μπαλκόνι όταν βγούνε
ή εναλλάξ τα δυο τους χέρια
χαιρετώντας θα κινούνε;

Κι αν κι οι δυο τους χαιρετάνε –
αν αυτό τέλος διαλέξουν-
τότε εκτός από τα μπούτια
και τα χέρια δε θα μπλέξουν;

Ποιος θα πλέκει το εγκώμιο
της Ευρώπης τώρα; Εκείνος
που εκεί μας έχει χώσει
ή ο άλλος-ο δελφίνος;

Και σε ποιον θα πρωτοτρέχουν
οι υπουργοι και οι συμβούλοι
πρωι πρωί για τον καφφέ τους
και σε ποιον θα είναι δούλοι;

Ποιος θα βγαίνει στην τι-βι μας
για να λέει τα δικά του-
ο Σημίτης με τη Δάφνη
ή ο μικρός με τη μαμά του;

Ποιόν δουλόπρεπα ο Χυτήρης
να υμνεί θα επιλέξει-
για ποιον μέλι από κερήθρα
κάθε του θα στάζει λέξη;

Ποιον ο Ρέππας θα εκθειάζει
κι απ' τους δυο ποιόνε θα γλύφει
και σε ποιόνε σαν κοτούλα
παστρικιά θα κάτσει νύφη;

Ποιον η Βάσω κι ο Ευθυμίου
απ' τους δύο θα στηρίζει;
Ποιον θα προσκυνάει ο Άκης;
Ποιον ο Πάγκαλος θα βρίζει;

Ποιος και ποιόνε θα διορίζει;
υπουργό και σύμβουλό του;
Ποιος θα κάνει ό,τι του ’ρθει
κι ό,τι λέει το μυαλό του;

Τώρα ποιος θα συμμαζεύει
τ' ασυμμάζευτα του τόπου;
Ποιος θα σύρει μετά τόσου
της Ελλάδος το άρμα κόπου,

που ζεμένα τώρα θα 'χει
όχι ένα μα δυο ζώα
κεντροαριστερά πλην όμως
και αριστεροκεντρώα;

Κι αν δεξά τραβάει ο ένας
και αριστερά ο άλλος
δε θα γίνεται βαβούρα
και κακό και μέγας σάλος;

Ποιος περσότερο θα τρώει;
Ποιος περσότερο θα κλέβει;
Ποιος θα έχει των αιώνων
μεγαλύτερη τη χλεύη;

Ποιος της διαφθοράς θα υφαίνει
γρηγορότερα το σάλι;
Ποιος βαθύτερα στη δίνη
της Ευρώπης θα μας βάλει;

Κι ο Γιωργάκης στο Σημίτη
ανανέωση θα δώσει
ή ο Γιώργος μες στην ήττα
του Σημίτη θα λασπώσει;

Και τρανότερος ποιος είναι
καραγκιόζης απ' τους δύο-
ο παλιός που έχει βάλει
κάθε τσίπα στο αρχείο,

ή ο νέος που κομπάζει
ότι νέο κάτι φέρνει,
στου παλιού μέσα το έλος
αφού κιόλας παραδέρνει;

Και περσότερο το λαό μας
απ' τους δυο ποιος ονειδίζει-
ο παλιός που τη φυγή του
νίκης πλάνο την βαφτίζει,

ή ο νέος που ως τα τώρα
σ' όλα μέσα ήταν τα κόλπα
και τα κόλπα του εκείνα 
τώρα νέα τα λέει όπλα;

Εγώ κάθομαι εδώ χάμου
και τους φαύλους καυτηριάζω
και αυτοί όταν μ’ ακούνε
σαν συνείδησή τους μοιάζω.

Και περνάει ο καιρός μας
κείνοι οι δύο ν' αδικούνε
κι εγώ εδώ να ξαναγράφω
και αυτοί πάλι ν' ακούνε...


ΚΑΖΑΜΙΑΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥ 2016

ΜΑΙΟΣ 
Ο Πάγκαλος μπαίνει στην ουρά σε συσσίτιο με το κατσαρολάκι στο χέρι μουρμουρίζοντας: «Για να μη λένε πάλι πως δεν τα φάγαμε μαζί…»
Το πετρέλαιο θέρμανσης κατατάσσεται στα είδη πολυτελείας. Στα σχολεία καίνε και τα τελευταία βιβλία για να ζεσταθούνε.
Ο Τσίπρας δηλώνει: «Και θα διαπραγματευτούμε και δεν θα διαπραγματευτούμε!» Ντύνει ζητιάνους τους υπουργούς και τους στήνει σε επίκαιρα σημεία της Αθήνας να ζητιανέψουν. «Για να πληρώσουμε τη δόση του Ιούνη».
Η Μέρκελ διώχνει τη Γαλλία από την Ευρωζώνη. 

ΙΟΥΝΙΟΣ 
Η κρίση βαθαίνει. 
Λεφτά δεν μαζεύονται.
Γερμανοί επιχειρηματίες αγοράζουν την Αττική. 
Η Κυβέρνηση μετακομίζει στη Σπάρτη. 
Οι επιτελείς του ξυπνάνε τον Παυλόπουλο ο οποίος δηλώνει: «Πρέπει να φύγουν οι γερμανοί από την Ελλάδα». Και ξανακοιμάται.
Ο Τσκαλώτος ανακοινώνει πως αν κάποιος δωρίσει στην Ελλάδα τρακόσα δισεκατομμύρια ευρώ, τότε η κυβέρνηση δεν θα πάρει νέα μέτρα.
Η Αγγλία διαφωνεί σε όλα με την Ευρώπη, φεύγει από αυτήν και μετακομίζει στην Αμερική. «Είπαμε, αλλά όχι να έρθει και εδώ…» ακούγεται να λέει ο Ομπάμα από ένα ανοιχτό ξεχασμένο μικρόφωνο. 

ΙΟΥΛΙΟΣ 
Οι έλληνες πάνε στην Αλβανία για να βρούνε δουλειά. Όσοι μένουν ξεσηκώνονται και κυκλώνουν τη Βουλή. Η Κυβέρνηση κλονίζεται και κάνει ανασχηματισμό. Ο Τσίπρας τοποθετεί υπουργό Εθνικής Άμυνας τον Καρατζαφέρη, ο Παυλόπουλος δεν υπογράφει το Διάταγμα, η Κυβέρνηση πέφτει, ο Τσίπρας κάνει εκλογές που τις κερδίζει με ποσοστό δώδεκα τοις εκατό. «Ο λαός μίλησε!» αναφωνεί. Και αρχίζει τις μαλακίες. 
Η Μέρκελ θυμώνει. Δηλώνει «Εκεί ο κόσμος καίγεται, τα… οι έλληνες είναι για τα σίδερα!». Πουλάει την Αττική στους Σκοπιανούς για ένα κομμάτι ψωμί και φεύγει από την Ελλάδα. Ο Πάγκαλος τρώει το ψωμί και οι Σκοπιανοί πάνω στην αναμπουμπούλα για αντίποινα τρώνε τον Καραμανλή.  
Η νέα Κυβέρνηση αγοράζει την Αττική από τους Σκοπιανούς με αντάλλαγμα τη Μακεδονία εκτός από το Πράβι. Ο Τσίπρας δηλώνει: «Απόκτησε και η τέως Ελλάδα το Βατικανό της!» Η Φώφη διαμαρτύρεται στον Παυλόπουλο. «Άκρη είναι, δεν πειράζει», την καθησυχάζει ο Παυλόπουλος. 

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 
Ο Τσίπρας θέλει να ξανακάνει εκλογές για να πάρει μεγαλύτερο ποσοστό. 
Ο Καρατζαφέρης δεν συναινεί με το αιτιολογικό πως η Ελλάδα δεν αντέχει νέες εκλογές. Με το στρατό καταλαμβάνει πραξικοπηματικά τη Βουλή και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς, συλλαμβάνει πολιτικούς και κάνει νέα κυβέρνηση με τον Αβραμόπουλο πρωθυπουργό. Ο Γιούνκερ τσαντίζεται μου παίρνετε τον κομψότερο επίτροπο τέτοια. Το σλόγκαν της νέας κατάστασης είναι: «Ελλάς ελλήνων ατσαλάκωτων» και το έμβλημά της ένα ηλεκτρικό σίδερο. 
Ο Τσακαλώτος αυτοεξορίζεται στην Αμερική και αρχίζει να οργανώνει τους αμερικάνους εναντίον του καπιταλισμού.
Ο Καρατζαφέρης με δήλωσή του, αναπτύσσει τη θεωρία ότι η Τουρκία είναι έπαρμα της υφαλοκρηπίδας της Χίου και άραγε ελληνική. Πηγαίνει στην Τρίπολη και οργανώνει τους χίτες και τους ταγματασφαλίτες. Ο Αβραμόπουλος τον αγκαλιάζει: «Κρυφό αδέρφι μου, είμαστε λοιπόν στο ίδιο στρατόπεδο!» Και τον κάνει αντιπρόεδρο της κυβέρνησης.  

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 
Στην Ελλάδα η κρίση βαθαίνει κι άλλο, τόσο που δε φαίνεται.
Οι Αγορές μην έχοντας τι να υποβαθμίσυν υποβαθμίζουν τον εαυτό τους.
Οι έλληνες τρώνε ο ένας τον άλλον για να επιβιώσουν.  
Τα παιδάκια του γάλακτος είναι περιζήτητα. 
Οι έλληνες πρωτεύουν σε παγκόσμιο διαγωνισμό ηλιθιότητας. Ο Παπανδρέου αναφωνεί χαρούμενος και συγκινημένος: «Παιδιά μου! Δικά μου παιδιά!...» 
Η Αγγλία διαφωνεί και με την Αμερική και φεύγει από τη Γη. Από το Διάστημα στέλνει ένα μήνυμα στους λαούς της Γης: «Πόσο μικροί είστε όλοι!»
Ο Κάστρο πριν πεθάνει ξαναγεννιέται και η επανάσταση αρχίζει από την αρχή στην Κούβα.
Από τη φυλακή ο Τσίπρας ζητάει Δημοψήφισμα. Ο Αβραμόπουλος τον εξορίζει. «Ούτε για τη φυλακή δεν κάνει αυτός», μουρμουρίζει. 
Ο Τσίπρας παίρνει το δρόμο της ξενιτιάς. Οι γερμανοί και οι γάλλοι δεν του δίνουν άσυλο. Τον δέχεται η Ιταλία, όπου οργανώνει τους εξόριστους έλληνες στο Πανελλήνιο Ανθελληνικό Κίνημα (ΠΑΚ).
Η Μέρκελ διώχνει την Ιταλία και τις Χώρες του Νότου από την Ευρωζώνη δηλώνοντας: «Η Ευρωζώνη είμαι εγώ!».

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
Φοιτητές κλείνονται στο Πολυτεχνείο και ζητάνε να φύγει η δικτατορία του Αβραμόπουλου. Ο Σαμαράς υποστηρίζει τον Αβραμόπουλο, ο Καρατζαφέρης υποστηρίζει το Σαμαρά, ο Παπανδρέου υποστηρίζει τον Καρατζαφέρη που τον είχε υποστηρίξει στο Μνημόνιο. 
Ο Αβραμόπουλος αποφασίζει να ρίξει την Πύλη του Πολυτεχνείου και οι αμερικάνοι να ρίξουν τον Αβραμόπουλο. Ο Τσίπρας στην Ιταλία τα μαθαίνει και στέλνει μέσα στο Πολυτεχνείο μέλη του ΠΑΚ ώστε να φανεί ότι αυτοί έριξαν τον Αβραμόπουλο και να κυβερνήσουν μετά την Ελλάδα.
Η κρίση από το πολύ βάθεμα βγαίνει στον Ειρηνικό ωκεανό. Μην έχοντας γη να πατήσει κολυμπάει προς την Ιαπωνία. Οι ιάπωνες τη διώχνουν. Το ίδιο οι κινέζοι και οι ινδοί. Αποφεύγοντας να περάσει από την Τουρκία συνεχίζει το κολύμπι της για την Ελλάδα από όπου κανείς δεν την διώχνει και ξαναθρονιάζεται. 
Οι αμερικανοί επικηρύσσουν τον Τσακαλώτο για πέντε εκατομμύρια δολάρια. 
Στις πέντε του μηνός το Πολυτεχνείο πέφτει, ο Καρατζαφέρης σε συμβούλιο πολιτικών αρχηγών προτείνει να έρθει ο Παπαδήμος για να ξαναφέρει τη δημοκρατία στη χώρα. 
Στις δέκα του μηνός ο Παπαδήμος έρχεται από το Παρίσι. Οι έλληνες τον περιμένουν στο αεροδρόμιο με κεριά. Ο Τσίπρας υπολογίζει: «Πικραμμένος… Σαμαράς… κοντεύει πάλι η σειρά μου!»
Στις είκοσι του μηνός ο αμερικάνικος λαός κυριεύει τον Λευκό Οίκο και ανακηρύσσει τη χώρα Λαϊκή Δημοκρατία. Το Ισραήλ αυτοκτονεί. 
Η Ρωσία μένοντας η μόνη υπερδύναμη καταργεί τα χρήματα παγκοσμίως, εγκαθιδρύοντας τον κουμουνισμό και την ευτυχία πάνω στη γη.
Στην Ελλάδα η Παπαρήγα γίνεται Επίτροπος της Επανάστασης και όλοι οι έλληνες τρώνε με κόκκινα χρυσά κουτάλια.
Ο χρόνος μετριέται παγκόσμια από δω και πέρα ως χρόνος μΚ, δηλαδή μετά Κουμουνισμό.
Στις τριάντα Αυγούστου εκτελούνται όλοι οι υπουργοί και βουλευτές της Ελλάδας, όλοι οι πλούσιοι και οι βιομήχανοι, με λίγα λόγια όλοι όσοι εμπόδιζαν μέχρι τώρα την επικράτηση του κουμουνισμού. Η κρίση μαζεύει όση υπομονή μπορεί και μπαίνει μόνη της στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. 
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 
Ο μήνας περνάει παραδεισένια για όλους τους κατοίκους του πλανήτη μέχρι τις τριάντα του. Στις τριάντα και μία η κουμουνιστική ηγεσία παίρνει ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από την γύρω από τη γη περιστρεφόμενη Αγγλία: «Επαναφέρατε καθ’ άπασαν την γην τον καπιταλισμόν εντός τριημέρου, αλλέως βυθίζω Ρωσίαν».
Η μέρα περνάει με συσκέψεις επί συσκέψεων και προετοιμασίες για αντιμετώπιση δυσάρεστων καταστάσεων που πιθανόν θα έρχονταν από το Διάστημα, ο καπιταλισμός όμως δεν παλινορθώνεται από τους κουμουνιστές.

Η πρώτη και η δεύτερη μέρα του μήνα είναι και αυτές ημέρες προετοιμασίας και αναμονής. Καμία κυβέρνηση δεν παίρνει στα σοβαρά την δυνατότητα κάποιος να μπορέσει να βυθίσει τη Ρωσία, όμως την Τρίτη μέρα του μηνός, η Ρωσία βυθίζεται αλλάζοντας τον χάρτη της γης.
Όλα τα πριν κράτη της γης ανασυσταίνονται και σπεύδουν να δηλώσουν υποταγή στην Αγγλία, η οποία ξανάρχεται στη γη παίρνοντας τη θέση της Γερμανίας, την οποία στέλνει στον Βόρειο Πόλο. 
Η Αγγλία κλωνοποιεί τόσους Σκόμπυ όσα και τα κράτη της γης και στέλνει από έναν σε καθένα σαν Τοποτηρητή.
Οι Σκόμπυ εκτελούν τους κουμουνιστές όλης της γης και κάνουν πρωθυπουργούς τους Παπαντρέου κάθε κράτους.  
Τα ανθρωπάκια που μένουν στην Ελλάδα και που δεν είναι πια ούτε καπιταλιστές ούτε κουμουνιστές, ρίχνουν κορώνα γράμματα και δηλώνουν πλήρη υποταγή στους άγγλους.
Ο Σκόμπυ ξετρυπώνει την Κρίση και την βάζει στην αποθήκη για να την χρησιμοποιήσει όποτε χρειαστεί. «Για τίποτα Δεκεμβριανά ή για κα’ναν εμφύλιο». 
Οι έλληνες, με τους δεξιούς και τους αριστερούς πεθαμένους, νιώθουν επιτέλους πως κανένας δεν τους εκμεταλλεύεται.
Στην Τρίπολη τα εγγόνια των χιτών, των ταγματασφαλιτών και των τραμπούκων φτιάχνουν τη Φασιστική Νεολαία Ελλάδος (ΦΝΕ) και αρχίζουν τους ξυλοδαρμούς των κουμουνιστών, των παιδιών και των εγγονών τους. 
Η χώρα μπαίνει στη σειρά της.

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 
Η Μέρκελ ενημερώνει τους άγγλους ότι κατέχει έναν τεϊοτρόπο ιό που αν τον αφήσει ελεύθερο θα καταστρέψει τις τεϊοφυτείες όπου γης για εκατό χρόνια.
Οι άγγλοι συνθηκολογούν. 
 Η Γερμανία ξαναπαίρνει τη θέση της στην κεντρική Ευρώπη και υποχρεώνει την Αγγλία να ανελκύσει τη Ρωσία για να έχει έναν αξιόλογο αντίπαλο στους μελλοντικούς πολέμους. Η Ρωσία ανελκύεται και οι ρώσοι βγαίνουν ολοζώντανοι από τα υπόγεια καταφύγια που είχαν φτιάξει για έκτακτες ανάγκες.
Οι έλληνες που απόμειναν παίρνουν τα εγγονάκια και τα δισεγγονάκια των Καραμανλήδων, των Παπαντρέηδων και των Μητσοτακαίων και τα τρέφουν και τα ανατρέφουν σε ειδικούς Παιδικούς Σταθμούς ώστε να μεγαλώσουν γρήγορα και να συνεχιστεί η διακυβέρνηση της χώρας από ένα από τα τρία ονόματα, καθώς και η εναλλαγή των τριών τους στην εξουσία. 
«Να μας ρημάζουν δικοί μας άνθρωποι τουλάχιστον», λένε. 
Τη νύχτα της ημέρας που πάρθηκε η απόφαση αυτή, από τον ουρανό της Ελλάδας ξεπροβάλλει ένα τεράστιο χέρι με ορθάνοιχτα και τα πέντε δάχτυλά του, που κατεβαίνει με ορμή και για λίγο ακινητοποιείται οριζοντιωμένο, μερικές εκατοντάδες μέτρα πάνω από τα βουνά και τις πεδιάδες της χώρας, ενώ την ίδια στιγμή μια βροντώδης και επιβλητική φωνή που φτάνει μέχρι τους πόλους ακούστηκε: «Να! Κόπανοι!»


 ΜΗΤΡΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΟΣ
(Παπανδρέου άρρωστος)

(Μιας και στο Νοσοκομείο δε μπορούν οι δυο να πάνε 
Από δω Μήτρος και Γιάννος όσο το μπορούν βοηθάνε)
((γράφτηκε στην Αμερική))

Η αρρώστια του Πρωθυπουργού συνέχεια επιδεινώνεται
Και τούτο το περιοδικό πάλι ανασκουμπώνεται
Να σώσει ανιδιοτελώς και πάλι την κατάσταση
Που είναι η χειρότερη από την Επανάσταση.
Κι αυτό γιατί αμφισβήτηση υπάρχει τεραστία
Για το αν υπάρχει πράγματι πρωθυπουργός ή όχι.
Και όσο η περίπτωση κι αν μοιάζει να ’ναι αστεία
Όμως η Ελλάδα σε ξηρού βρίσκεται τώρα κώχη.

Υπάρχει ο πρωθυπουργός ή τάχα δεν υπάρχει;
"Ναι" λέει ο επίτροπος ο κυβερνητικός.
"Οχι" ο Εβερτ απαντά ο σ’ όλα ειδικός,
"Κι αν λέει ο Χυτήρης ναι, τελείως χαμένα τάχει."
"Υπάρχει" λέει η Μιμή το σοβαρό της παίρνοντας.
"Υπάρχει" λέει το ΠΑΣΟΚ τα φτωχαδάκια γδέρνοντας.
"Υπάρχει" λεν οι γέροντες απανταχού του κόσμου.
"Υπάρχει" λέει κι ένας τυφλός: «ορκίζομαι στο φως μου"
"Δεν υπάρχει" λέει με πείσμα η διωχθείσα Μαργαρίτα.
"Δεν υπάρχει" λένε όσοι του ΠΑΣΟΚ δεν τρώνε πίτα.
"Δεν υπάρχει" λεν ατάκα οι αβάσταγοι δελφίνοι.
"Δεν υπάρχει" λένε κι όσοι το βαλάντιο τους φθίνει.
Κι όλοι λένε μες στο κράτος
Και φωνάζουνε αρκούντως
"Δεν τον βλέπετε; Να-νάτος.'"
"Δεν τον βλέπουμε. Που-πούντος;"
Κι όλα τάχουν παρατήσει
Κι έχουν όλοι παλαβώσει
Να ρωτάνε αν θα ζήσει
Η' αισίως θα τα τεντώσει. 

ΜΗΤΡΟΣ
Ακουσα ότι σε μία πυρετού μεγάλη κρίση
Πριν ακόμα ν’ αναπνέει με αναπνευστήρα μόνο
Φίλησε το Μητσοτάκη. 

ΓΙΑΝΝΟΣ
                                         Και τον Εβερτ θα φιλήσει
Κι ίσως και τη Μαργαρίτα. Αρκεί νάχει λίγο χρόνο.
ΜΗΤΡΟΣ
                                            
-Λες ο θεός να τον φωτίσει 
έτσι τώρα πουν' κοντά του,
κι ο Αντρέας να ξεχάσει 
τ’ άθεα φερσίματα του 
Και ν’ απλώσει τα δυό χέρια σα Χριστός επί του Ορους
Κι από το φτωχό κοσμάκη ν' αφαιρέσει λίγους φόρους;
Λες να βρει καλό ένα λόγο και για την Αμερική;
Λες τη νέα να χωρίσει τη γυναίκα πούχει πάρει
Και τη Μαργαρίτα πάλι νάχει σταφανωτική;
Λες στα δέντρα ν’ ανεβούνε και να κελαδούν οι σπάροι;
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Δεν πιστεύω. Είδα όμως ένα όνειρο κακό. 
Πως ακέφαλο εβρήκαν οι γειτόνοι μας το κράτος 
Και τους άναψε το αίμα το πολύ γειτονικό 
Και μας κάνανε πολέμους κι είχαν νίκες κατά κράτος.
ΜΗΤΡΟΣ
-Μη φοβάσαι τέτοια. Οχι. Εχουμε πρωθυπουργό.       
Κι αν λιγάκι πρωτοτύπως και με τρόπο όχι γοργό 
Μα η Κυβέρνηση δούλευει κι αντίς λόγων του ριπές 
Από τώρα ο Αντρέας θα μιλάει με ζωγραφιές.
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Δηλαδή;    
ΜΗΤΡΟΣ
-Να! Υποθέτω πως για ό,τι τον ρωτάνε  
Σχήματα πολλά θα κάνει που αντίς του θα μιλάνε. 
Θα τόνε ρωτάνε ας πούμε τι προβλέπει για τον τόπο 
Και θα ζωγραφίζει εκείνος ένα πλοίο δίχως κόπο, 
που μοναχά το κατάρτι θάχει αβούλιαχτο ακόμα.  
Θα τόνε ρωτούν ελπίδες αν κρατάει για το κόμμα 
Και θα ζωγραφίζει εκείνος πρόβατα που χώρια βόσκουν. 
Θα τόνε ρωτάνε: "Κρίσεις στο Πολίτευμα υποφώσκουν;" 
Και εκείνος, φιλαλήθης, θα σχεδιάζει πέντε βόμβες. 
«Και προβλέπετε θυμάτων να υπάρξουν εκατόμβες;» 
Μια σελίδα μέχρι κάτου με σταυρούς θα τη γεμίζει. 
"Και τί βλέπετε σαν λύση στη φουρτούνα που εγγίζει;" 
Και κατάπληκτοι θα βλέπουν να σχεδιάζει ένα στέμμα. 
"Μήπως είναι αυτό το σχήμα ένα ευτράπελο σας ψέμμα; 
Στη Μιμή σας και στον θώκο μας ορκίζεστε επάνω;"
  Και πετώντας το μολύβι θα ψελλίζει: "Να πεθάνω". 
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Τελικά ποια γνώμη έχεις; Έχουμε πρωθυπουργό; 
ΜΗΤΡΟΣ  
Αν εμένανε ρώτησεις, ναι και όχι λέω εγώ.
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Αι απόψεις μας δεν ήσαν ουδεπώποτε κοιναί. 
Αντιθέτως από σένα, όχι λέω εγώ και ναι.

                              -----


ΜΗΤΡΟΣ-ΓΙΑΝΝΟΣ
(μπρος στου Αντρέα τις δηλώσεις 
τύφλα να ’χουν οι διαγνώσεις) 

ΓΙΑΝΝΟΣ
-Τάμαθες τα νέα βρε Μητρούση;     
ΝΗΤΡΟΣ
-Οχι. Μήπως έγινε σεισμός; 
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Όχι.
ΜΗΤΡΟΣ
-Μήπως φτώχυναν οι  πλούσ’οι; 
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Ούτε. 
ΜΗΤΡΟΣ
-Μην ξανάρθε φασισμός; 
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Βρε συ ο νους σου στο κακό κάθε φορά πηγαίνει.
Δε θα το βρεις. Η είδηση είναι για τον Αντρέα. 
ΜΗΤΡΟΣ
-Πέθανε; 
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Φάε τη γλώσσα σου. Σου είπα πως τα νέα 
Είναι καλά. Και ειν' αυτά: ο Αντρέας δεν πεθαίνει. 
ΜΗΤΡΟΣ
-Καλά. Κι η πνευμονία του; Και ο αναπνευστήρας; 
Αυτός του Χάρου έκρουε μέχρι προχτές τας θύρας. 
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Τις έκρουσε-τις ξέκρουσε. Τελεία-δεν πεθαίνει. 
ΜΗΤΡΟΣ
-Ας το υποθέσουμε αληθές. Και τότε τί θα κάνει; 
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Θα ζήσει.
ΜΗΤΡΟΣ
-Ειν' απίστευτο. Το είπε ο Σκαλκέας; 
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Οχι, παρά το δήλωσε ο ίδιος ο Αντρέας.
 ΜΗΤΡΟΣ
-Πώς δηλαδή το δήλωσε; Λέγε μου μωρέ Γιάννο… 
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Να, άνοιξε το στόμα του και είπε: θα πεθάνω. 
ΜΗΤΡΟΣ
-Ε και λοιπόν;
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Τί και λοιπόν; θέλεις και τίποτ' άλλο; 
ΜΗΤΡΟΣ
-Μα δε μπορώ μον' απ’ αυτό συμπέρασμα να βγάλω. 
Κι αφού χαζούλιακα με λες και βλάκα και κουτό 
Πες μου εσύ πώς τάχατες φαντάζει δυνατό,  
Ενώ προλέγει φανερά κάποιος το θάνατο του 
Αντίς γι αυτό να εννοείς εσύ το αντίθετο του; 
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Βρε ο Αντρέας δεν είχε πει απ' την ΕΟΚ θα βγει; 
ΜΗΤΡΟΣ
-Ναι.
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Βγήκε;
ΜΗΤΡΟΣ
-Επουλήθηκε μάλιστα για να μπει. 
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Μήπως δεν είχε πάλι πει "θα διώξουμε τις βάσεις"; 
ΜΗΤΡΟΣ
-Ναι. Αλλά δεν τις διώξαμε, αν θες εκεί να φτάσεις.  
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Μήπως αυτός δεν έλεγε "θα φύγουμε  απ' το ΝΑΤΟ"; 
ΜΗΤΡΟΣ
-Το έλεγε.
ΓΙΑΝΝΟΣ
-       Εφύγαμε;
ΜΗΤΡΟΣ
-                        Οχι. Λοιπόν; Πιο κάτω. 
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Δεν είπε πως ταυτότητα στους Ελληνες θα βγάλει
Και πως μ' αυτήν θα διόρθωνε των πολιτών το χάλι; 
ΜΗΤΡΟΣ
-Το είπε.
ΓΙΑΝΝΟΣ
             -Ε, το έκανε;
ΜΗΤΡΟΣ
                                   -Οχ ι.Και τί με τούτο;
ΓΙΑΝΝΟΣ
-Α μωρέ Μήτρακα κι εσύ! Μυστήριο είσαι φρούτο. 
Μωρέ δε βλέπεις;  Ο,τι πει, ποτέ του δεν το κάνει: 
Είπε "θα φύγουμε" και δεν εφύγαμε.
Είπε "θα πάμε" και ποτέ δεν πήγαμε. 
Είπε "θ’ αλλάξουμε" και δεν αλλάξαμε, 
"θα καζαντήσουμε", και ερημάξαμε. 
Κι αφού "πεθαίνω" δήλωσε, άρα δε θα πεθάνει!

                                  ------


ΜΕΓΆΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ 
ΣΤΆΣΙΣ ΠΡΏΤΗ
ΉΧΟΣ  ΠΛΆΓΙΟΣ ΠΡΏΤΟΣ-ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ…
(απόσπασμα)

Η ζωή εν τάφω κατετέθης Ελλάς
κι ευρωπαίων στρατιές κατετρόμαξας
να σε βλέπουν προς τα κάτω να τραβάς.

Πώς ζωή γεμάτη σαν σκυλί έχεις πάει;
Το σαθρό εσύ το κράτος σου καταλείς
και νεκρή ’σαι πιο πολύ κι απ’ τους νεκρούς.

Η χλιδάτη ζωούλα που εζούσες πάει πια.
Και τιμάμε την ταφή και τα πάθη σου
κι ας χαντάκωσες με ολ’ αυτά κι εμάς.

Συ που λεν τα φώτα είχες δώσει στη γη, 
Δε σε φέγγει ούτε καντήλι τώρα μικρό:
σ’ έχει φάει ως κι ο Διογένης στη στροφή!

Αχ βασίλισσά μας-αχ Ελλάδα μου εσύ
τι ’θελες στον μαύρο Κάτω Κόσμο να πας
αφού σκότος και στον Πάνω είχες βαθύ; 

Η ζωή εν τάφω κατετέθης Ελλάς
και που σ’ είδε ως κι η Κόλαση εσκιάχτηκε
μην αντίπραξη της κάνεις και χαθεί.

Μετά των κακούργων ως κακούργος Ελλάς
δίκιο έδωσες σε όσους ελέγανε
το Μνημόνιο πως στον τάφο θα σε πάει.

Ω! Ελλάς γλυκιά μας και σωτήριο μας φως,
πώς σε τάφο σκοτεινό σε μαντρώσανε;
Και πώς άντεξες ξεφτίλα τέτοια μια;

Θαύμα έχει γίνει! Νέο είναι αυτό!
Ότι μου ’δινε ζωή πάει: τα τέζαρε
και την σβήσαν Βενιζέλος και ΠΑΣΟΚ!

Και, Ελλάδα, εθάφτης! Κι από κει όμως συ
το παλιό σου το ζακόνι δεν ξέχασες
Πίκρα πάλι και φαρμάκι μας κερνάς.

Συ του Χίτλερ που είχες μοναχή αντισταθεί
απ’ της Μέρκελ μια μπλόφα εχάθηκες- 
συ! η άξια του πόκερ λειτουργός!

Παπανδρέου Γιωργάκης και Αντουάν Σαμαράς 
το κουφάρι σου με κλάμα το θάψανε
και θρηνεί χωρίς πατρίδα η Διαφθορά.

Και Υγεία, Παιδεία, και ΕΟΤ και ΟΤΕ
πώς θα μείνουνε χωρίς να ’σαι δίπλα τους
για να κλέβουνε αντάμα το λαό;

Η Βουλή σε κλαίει. Δάκρια χύνει καυτά:
Θα ληστεύει τώρα πώς τους πολίτες σου 
που κανείς δεν έχει πια στην τσέπη ευρώ;

Ω! Ελλάς και Λόγε! Η χαρά η εμή!
Πώς θ’ αντέξω που σε θάψαν για πάντοτε
συ που τρεις χιλιάδες χρόνια είχες ζωή;

Ούτε για κεράκι δεν κρατάω ευρώ
για να άναβα κανένα στον τάφο σου
που σε βάλανε Λαγκράντ και Μερκοζί.

Γεια σου Ελλαδίτσα που στον Άδη είσαι πια.
και να μην αναστηθείς γιατί σούμπιτη
ο λαός σου θα σε στείλει πάλι εκεί.

ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΔΩΡΑ
ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ
ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ

Αφού εγώ πρώτα λίγο το μυρίσω
στον Πάγκαλο θα στείλω ένα αρνί
να τον ακούω πριν λιμοκτονήσω
να λέει πως το φάγαμε μαζί.

Ένα ωραίο «ΠΡΈΠΕΙ» κεντημένο 
θα στείλω στον Παπούλια μας να πάει
να το κρατεί ως πανό ξεδιπλωμένο
και χρεία πια να μην έχει να μιλάει.

Στη Ντόρα, της Νινί Ζαχά το δίσκο
θα δώσω, που να της ταιριάζει βρίσκω:
«Να ζεις δίχως σύντροφο μόνη
στο άδειο μικρό σου σαλόνι…»

Στον Παπανδρέου ένα λεξικάκι
ελληνικά να μάθαινε λιγάκι
ώστε για κάτι να περφανευόμαστε 
όταν σωστά θα πει: «Μνημονιονόμαστε!»

Και μη ξεχνώντας τον πιστό μου φίλο
και χρόνια ευχόμενος πολλά να ζήσει
άσπρο ένα-στην Αλέκα- αυγό θα στείλω
μιας κι όταν πάει εκεί, θα κοκκινίσει.

Έναν Σταυρό παίρνει για δώρο  ο Σαμαράς
να κάνει ολημέρα το σταυρό του
μη κι εκλογές δει έστω στ’ όνειρό του
και βγει πρωθυπουργός ο φουκαράς…

Μια σούβλα δίνω στον Καρατζαφέρη
μακριά από Κρήτη ως Μακεδονία
τους μετανάστες για να καταφέρει
να τους σουβλίσει όλους με τη μία.

Αυτόματον ο Παπαθανασίου 
θα έχει έναν ωραίο συνταξιοκόπτη
συντάξεις για να κόβει Δημοσίου
κούραση δίχως απ’ αυτό να νοιώθει.

Ως για την υπουργό μας της Παιδείας,
που νίκη απ’ τα Λύκεια πήρε πύρρεια
θα στείλω ένα λουκέτο ασφαλείας
για τα που πια θα κλείσουν φροντιστήρια…

Στον Άκη ένα κουλούρι θα δωρίσω
κάνοντας ένα τεστ: αν θα το φάει
ότι δεν έκλεψε θ’ αποφασίσω,
αφού -ως καθ’ έλληνας- κι αυτός πεινάει.

Για τη Βουλή ένα λαμπρό φυτίλι
με τι-εν-τι στην άλλη του την άκρη
στον Άδη σούμπιτη για να τη στείλει
χωρίς γι αυτήν να στάξει ένα δάκρυ.

Στον Όλι Ρεν δωράκι μία βίτσα
που απ’ του Μαξίμου ως το Νιου Γιορκ να φτάνει
την Παπανδρέου να δέρνει τη Γιωργίτσα
στο μάθημά της λάθος όταν κάνει.

Σε κάθε βουλευτή δώρο θα κάνω
αόρατος να είναι όπου πάει
και πλέον αυγά στα μούτρα του επάνω
κανείς να μην μπορεί να του πετάει.

Στον Αβραμόπουλο, αποκρουστήρα
αυγών και γιαουρτιού έναν του πήρα:
τα ρούχα του λερά να μην ιδεί-
τι το χειρότερο για έναν δανδή!;..

Στους πολίτες της Ελλάδας θα χαρίσω
χάπια ύπνου ώστε πλήρως ν’ ασφαλίσω
πως για πάντα όπως τώρα θα κοιμούνται
του χαμού τους τα λιοντάρια κι ας βρυχιούνται.

Σε τιμίους βουλευτές μας θα μοιράσω
ευρώ χίλια που στην Τράπεζα έχω βάλει.
Μα για δες, μετά, όταν πάλι τα μετρήσω,
…τα καημένα… θα τα έβρω χίλια πάλι…

Και τη σπάλα του αρνιού 
στον μπεμπέ Πεταλωτή θα τήνε δώσω 
να μη λέει κουτουρού
όσα ψέματα μας λέει κάθε τόσο.

Κι ό,τι άλλο ωραίο δώρο σκαρφιστώ
στέλνοντάς το θα το γράφω κι εδώ μέσα
για να βλέπετε πως είμαι όλος μπέσα
και διαφάνεια διέπει ό,τι κάνω εγώ…


ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ: ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ ΜΕ ΟΧΤΩ ΝΕΚΡΟΥΣ...
Οι Εφημερίδες

Στις 24-7-08  στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά συνέβη δυστύχημα με οχτώ νεκρούς. 
Με την άδεια που δίνουν τα λόγια του Καρυωτάκη (: «αν η μεγάλη δυστυχία της ζωής γίνεται τραγωδία, τι άλλο από σάτιρα θα γίνει η καθημερινή δυστυχία;»), έγραψα στις 25-7-08 το παρακάτω:

«ΤΟ ΣΥΜΒΑΝ ΤΗΣ 24-7-08  ΣΤΟΝ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ

Όταν έγινε το συμβάν στο επισκευαζόμενο καράβι, βρισκόμουν στην περιοχή. Έτρεξα γρήγορα εκεί γιατί μόνον ακουστά είχα για τα κάθε φορά μετά απόκάτι τέτοιο επακολουθούντα, όμως δεν τα είχα δει.
Τα πτώματα των οχτώ ανδρών κείτονταν πρόχειρα πάνω σε ένα σεντόνι στρωμένο στο έδαφος.
Γύρω οι συγγενείς με πρόσωπα γεμάτα πόνο και αδημονία.
Εκεί φτάνοντας έμαθα ότι υπάρχουν και τέσσεροι  τραυματίες.
Στάθηκα μαζί με τους άλλους που ήταν εκεί, παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα. 
Αμέσως κατέφτασε στον τόπο της τραγωδίας ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας. 
Όταν πλησίασε στον  χώρο, οι νεκροί φάνηκε να παίρνουν ένα ροζ χρώμα, που αν δεν ήξερε κανείς ότι είναι σκοτωμένοι, θα τους έπαιρνε για ζωντανούς που κοιμούνται.
Όταν ο υπουργός έδωσε εντολή να αρχίσει αμέσως η διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης, ο πρώτος από αριστερά νεκρός ανάδεψε τα χέρια του, άνοιξε τα μάτια, κοίταξε γύρω του και σηκώθηκε.
Πρώτα πήγε και έπεσε στην αγκαλιά των δικών του γεμάτος χαρά. Όταν τελείωσε αυτό πήρε θέση ανάμεσα στους άλλους εργάτες που περιμένανε, φωνάζοντας  κιόλας ενάντια στον υπουργό και στην κυβέρνηση.
Ο επικεφαλής των εργατών πήρε ένα μεγάφωνο και είπε:  «Μας βάζουν να δουλεύουμε χωρίς να έχουν παρθεί μέτρα ασφαλείας στο χώρο δουλειάς…Στο συγκεκριμένο καράβι έγινε έλεγχος των μέσων ασφαλείας πριν από ημέρες, τα μέτρα βρέθηκαν ανεπαρκή, όμως οι δουλειές σταμάτησαν για μια μέρα μόνο. Την επόμενη, κάτω από την πίεση των πλοιοκτητών, η δουλειά ξανάρχισε…»
Αμέσως όταν ειπώθηκαν αυτά ο δεύτερος νεκρός εργάτης σηκώθηκε, τίναξε τις σκόνες από πάνω του και πήγε να πλυθεί από τις μαυρίλες που του είχε αφήσει η έκρηξη του θανάτου του. Κατόπιν πήγε στη στάση να πάρει το αυτοκίνητο για να πάει στο σπίτι του-ήταν αλλοδαπός και δεν είχε συγγενείς στην Ελλάδα.
Μετά και τη δεύτερη νεκρανάσταση το συγκεντρωμένο πλήθος ένιωσε πιο ανακουφισμένο.
Ύστερα όλοι οι παρευρισκόμενοι βάλθηκαν να ανοίγουν όσα ραδιοφωνάκια ή φορητές τηλεοράσεις είχαν μαζί τους  και αφού ρύθμισαν την ένταση  στη διαπασών τα τοποθέτησαν κοντά στους νεκρούς ώστε να φτάνουν ως αυτούς όσα λόγια των αρμοδίων πολιτικών ανδρών έβγαιναν από τις συσκευές αυτές.
Και δεν άργησε να μιλήσει κάποιος επίσημος.
Ήταν ο Παπανδρέου.
Και ακούστηκε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ να λέει ότι οι υπεύθυνοι σπαταλούν τα χρήματα όχι για τη βελτίωση των συνθηκών δουλειάς των εργατών, αλλά για να πλουτίζουν και πως όταν αναλάβει αυτός την διακυβέρνηση της χώρας τα πράγματα θα αλλάξουν. Τότε είναι που και τρίτος νεκρός αναστήθηκε. 
Μερικά μπράβο ακούστηκαν για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.
Η προσωρινή ανακούφιση όμως διάρκεσε μόνο λίγο, αφού δεν ακούγονταν άλλα σχόλια επισήμων και άλλες καταδικαστικές για τους υπεύθυνους φωνές από τα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις. 
Γιατί αργούσαν;
Μα να! ο εκπρόσωπος Τύπου της Κυβέρνησης  ανάστησε άλλους δύο μονομιάς όταν εδήλωσε ότι θα επιβληθούν οι ανάλογες κυρώσεις στους υπεύθυνους της έκρηξης στο καράβι.
Δύο ακόμη σηκώθηκαν όταν στη συνέχεια ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανακοίνωσε ότι λυπάται πολύ για το κακό που χτύπησε τους εργαζόμενους στα Ναυπηγεία. Ήταν οι πιο ζωηρές εγέρσεις.
Μερικοί σχολίασαν ότι με τέτοια λύπη που είχε κυριεύσει τον Πρώτο Πολίτη της Δημοκρατίας μας θα έπρεπε να είχε σηκωθεί και ο όγδοος νεκρός. Και έλεγαν μεταξύ τους τι άλλο περιμένουμε πια μετά από την ομιλία του Προέδρου.
Μα τους έκοψε τα ψιθυρίσματα η φωνή της κυρίας Παπαρήγα που δήλωσε πως για ό,τι έγινε φταίνε όλοι οι διατελέσαντες μέχρι σήμερα υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας. Μέσα σε πανηγυρισμούς και χειροκροτήματα αναστήθηκε και ο όγδοος νεκρός.
Και όλοι πια έφυγαν από τον τόπο που με τόσην αγωνία και με τόσο πόνο τους είχε ποτίσει, ευχαριστώντας μέσα από τα βάθη της ψυχής τους την κυβέρνηση και τους άλλους επισήμους που έκαναν γρήγορα δηλώσεις για την δυσάρεστη κατάσταση που είχε προκύψει..
Ο Πρωθυπουργός από σεμνότητα και ταπεινότητα άφησε να μιλήσουν όλοι οι άλλοι πριν και αυτός πει τα δικά του. Εξάλλου δεν υπήρχανε άλλοι νεκροί, για τους τραυματίες μίλησε μόνο. Και το Θριάσιο έδωσε αμέσως τα εξιτήρια στους τέως τραυματίες, που τα είχε κιόλας έτοιμα, γιατί είχε μάθει ότι και ο πρωθυπουργός θα μιλήσει και ότι η ομιλία του θα αφορούσε στους τραυματίες.
Έτσι έλαβε αίσιο τέλος το συμβάν και καθένας πήγε στη δουλειά του, ευχόμενος να μην ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο, επειδή, αν και ήταν σίγουροι όλοι ότι οι υπεύθυνοι  θα έκαναν και πάλι γρήγορα τις σωτήριες δηλώσεις, μα όσο να το κάνεις η όλη υπόθεση ήτανε μια ταλαιπωρία. 
Και φεύγοντας κι εγώ από εκεί, με δυσκολία κατάφερα να μην αφήσω να κυλίσουν τα δάκρυα που ανέβαιναν στα μάτια μου όταν αναλογιζόμουν σε ποια υπέροχη πατρίδα ζω-τη χώρα των λόγων όπου με αυτούς όλα γίνονται.»

Λυπάμαι που σ’ αυτήν τη χώρα δεν αλλάζει τίποτα. 
Που όλα μένουν στραβά, όπως ήταν όταν πρωτοφτιάχτηκαν. 
Λυπάμαι που οι εκάστοτε πολιτικοί μας δεν αλλάζουν τίποτε πουθενά, μόνον διαχειρίζονται τα κακώς κείμενα αυτού του τόπου. 
Έτσι, δυστυχώς, δεν χρειάστηκε να αλλάξει τίποτα και σε αυτό το παλιό κείμενό μου. Το μόνο που θα αλλάζει εις τους αιώνας των αιώνων σε αυτή τη χώρα, είναι τα ονόματα των πολιτικών που την υπη… (πήγα να γράψω ποτ την υπηρετούν)-που την λυμαίνονται.





ΟΙ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Ή
Ο ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ
(προεκλογικά 2009) 

Ο παππούς
προδότης του λαού και της πατρίδας του
με τις πληγές ακόμα της ψυχής μας ανοιχτές
και τους νεκρούς μας άθαφτους
μας επαράδωσε αλυσόδετους στους Άγγλους.
Αντίτιμο της προδοσίας του: η πρωθυπουργία. 

Ο γιος
προδότης του λαού και της πατρίδας του
ζωσμένος το αλεξίσφαιρο γιλέκο του-
τάχα πως κινδυνεύει ο γελοίος-
και μ' ένα τσούρμο αλήτες από πίσω του,
με τα πλεμόνια του γεμάτα υποσχέσεις,
πανούργος κι άπληστος σαν αρχηγός Αυλής
Θαυμάτων
στα πόδια μπρος μας πέταξε των ευρωπαίων
αφού εφοδίασε πρώτα τον καθένα μας με
βούρτσες
μπογιές και μ' ένα κασελάκι.
Αντίτιμο της προδοσίας του: η πρωθυπουργία. 

Ο εγγονός
πιστός στις παραδόσεις της οικογενειάς του
και στου λαού του ιδιου πάντα υπολογίζοντας
τη διανοητικήν αναπηρία
τα νύχια του ακονίζει,
αθόρυβα λακέδες στρατολογεί
και σκάβει το λαγούμι του για να βρεθεί
κάτω από την καρέκλα του πρωθυπουργού
ώστε την ώρα την κατάλληλη,
να ωρθωθεί και πια,
γεμάτος λάσπη, σκότος και σκουλήκια
να κάτσει πάνω της.
Για να μας ρίξει κι αυτός με τη σειρά του σε ποιανού
νέου όρνιου νύχια τώρα;




ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΑΚΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
ή
GYMPOLITIC

Όταν έμαθα ότι ο Γεώργιος Παπανδρέου  ίδρυσε νέο κόμμα και παρά μια ίωση που με ταλαιπωρεί από χτες, η επιθυμία μου να ενημερώσω τους αναγνώστες του περιοδικού μου με έστειλε χτες στο σπίτι του Παπανδρέου, μέσα σ’ ένα δωμάτιο γεμάτο με όργανα γυμναστικής.
-Κύριε Χολιαστέ, μου λέει, υπέροχο τα «ΛΟΓΙΑ». Συγχαρητήρια!
-Ευχαριστώ κύριε πρωθυπουργέ. Δεν περίμενα να το εξυμνείτε μιας και γράφουν την αλήθεια για σας και για το Κόμμα σας.
- Μη με ευχαριστείτε, έτσι λέω σε όλους. Μου το έμαθε ο μπαμπάς- «στην πολιτική όλα επιτρέπονται», μού έλεγε.
-Κύριε Πρόεδρε, μια ερώτηση με τρώει και θα σας την κάνω αμέσως. Πώς και τόσον καιρό βλέπατε ότι το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου κατάστρεφε τη χώρα και δεν μιλούσατε και μιλάτε τώρα που φτιάχνετε νέο κόμμα;
-Το έβλεπα και το καυτηρίαζα. Κακώς μου καταμαρτυρούν ότι δεν το έκανα.
-Και γιατί δεν ακουγόταν αυτό τότε;
-Γιατί είμαι χαμηλών τόνων. Γι αυτό.
-Τώρα όμως ακούγεστε…
-Τώρα μην κοιτάτε, είμαι αρχηγός Κόμματος και όπου πάω έχω ένα σωρό μικρόφωνα δίπλα μου. Βλέπετε, όλα έχουν την εξήγησή τους.
-Έχετε λέτε κύρος στο Εξωτερικό. Πού το οφείλετε αυτό το κύρος κύριε υπουργέ;
-Στο χορό! 
-Στο χορό;
-Στο χορό. Τους χορεύω ζεϊμπέκικα και χασάπικα όπως έκανα τότε με τον Ερντογκάν. Και όταν δεν πιάνουν αυτά, τότε με χορεύουν αυτοί στο ταψί. Πάντοτε ο χορός δηλαδή είναι που έχει τον λόγο.
-Θέλατε τότε να κάνετε δημοψήφισμα κύριε Πρόεδρε. Αν γίνετε πάλι πρωθυπουργός θα κάνατε συχνά δημοψηφίσματα;
-Προς το παρόν δε θα κάνω. Τα δημοψηφίσματα θα γίνονται όταν «φύγει» (με συγχωρείτε για τη συγκίνηση αλλά αυτός ο άνθρωπος είναι ό,τι έχω στη ζωή) όταν φύγει η μαμά. Μέχρι τότε αυτή θα μου λέει τι να κάνω. Ύστερα είναι που θα ρωτάω το λαό.
-Μόνος σας δε σκοπεύετε να αποφασίσετε ποτέ τίποτα;
-Απολύτως.
-Και γιατί κύριε πρόεδρε;
-Κοιτάτε, σε κάθε οικογένεια υπάρχει κι ένα καθυστερημένο παιδί. Ε, έτυχε στη δική μας να είμαι εγώ. 
-Και γιατί ο πατέρας σας σάς έστρεψε προς την Πολιτική, αφού έβλεπε πως είσαστε… καθυστερημένος όπως είπατε;
-Δεν το ήξερε. Νόμιζε πως είμαι χαμηλών τόνων.
-Πέστε μου κύριε Πρόεδρε, εκτός απ’ το χορό τι άλλο θα σας βοηθήσει στην επιτυχή ενάσκηση των καθηκόντων σας αν-ό μη γένοιτο- γινόσασταν πρωθυπουργός;
-Κύριε Χολιαστέ άκουσα καλά; Είπατε «ό μη γένοιτο»;..
-Μάλιστα κύριε υπουργέ, έτσι είπα.
-Πώς τολμάτε μέσα στο ίδιο μου το σπίτι;..
-Είμαι υψηλών τόνων κύριε πρόεδρε.
-Α! Μάλιστα! Βλέπετε ότι με δικαιολογείτε-υπάρχουν τόνοι και τόνοι…
-Σωστά. Δεν μου απαντήσατε όμως κύριε Πρόεδρε στην ερώτησή μου. Υπάρχει και κάτι άλλο πλην του χορού που θα χρησιμοποιήσετε για το καλό της χώρας;
-Και βέβαια υπάρχει και κάτι άλλο. Είναι η γυμναστική!
-Αν κατάλαβα καλά δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσετε ποτέ το μυαλό σας.
-…,«μυαλό»;…
-Μυαλό! Εκείνο με το οποίο διαλογιζόμαστε… αυτό που έχουμε μέσα στο κεφάλι μας…
-Αααα! Τώρα θυμάμαι! Κάποτε η μαμά μού είπε αυτή τη λέξη. Μού είπε… πώς το είπε-πώς το είπε… α! να! Μου είπε: «δεν πειράζει παιδί μου που δεν έχεις μυαλό, έχεις το όνομα». Κι εγώ αφού δεν πείραζε που δεν είχα απ’ αυτό, δε ρώτησα και τι είναι.
-Για να τελειώνουμε κύριε Πρόεδρε, πέστε μου-στο θεό σας-πώς η γυμναστική θα σας βοηθήσει να κυβερνήσετε-ο μη γένοιτο-την Ελλάδα;
-Να σας πω:

Δεν ξέρω πώς δεν έχετε 
πάρει χαμπάρι ακόμα
πόσα ένα γυμναζόμενο 
μπορεί να κάνει σώμα.

Γι αυτό, κι αφού ρωτήσατε,
ιδού του όλου ψήγματα,
ήγουν τουτέστιν δηλαδή
ιδού τα παραδείγματα:

Γυμνάζοντας τον ένα μου 
μονάχα κοιλιακό
σε μια εγώ μόνο νυχτιά 
λύνω το Κυπριακό.

Με μίαν άσκηση σωστή 
του ενός μου δικεφάλου
τρία εγώ «μπράβο!» αποσπώ 
του πρόεδρου του Γάλλου.

Με μοναχά λίγα πους-απς 
τους Άγγλους θα τους πείσω
τα Μάρμαρα που μας κρατούν 
να μας τα δώσουν πίσω

και μ’ ένα τζόγκινγκ μου απ’ αυτά 
που μ’ είδατε να κάνω
τη διαφθορά στου μηδενός 
τα όρια τηνε φτάνω.

Λιγάκι κάνοντας μασάζ 
στους δύο μου μηρούς
παίζω εγώ στα δάχτυλα 
τον ίδιονε τον Μπους.

Πέντε φορές σηκώνοντας 
τους δύο μου αλτήρες
κάνω να στρέφει ο Ερντογκάν 
ως κι ενενήντα μοίρες

Και- κάτι που κυβέρνηση 
δεν το ’χε ως τώρα ελπίδα-
θα διευθετήσω έτσι εγώ 
την υφαλοκρηπίδα.

Δυο επικύψεις κι’ έσβησαν
τα Σκόπια από το χάρτη
κι άλλες δυο τρεις και γίνομαι 
πρωθυπουργός το Μάρτη.

Θα κάνω δύο έλξεις μου
και-μα την παναγία-
θα πάψει πια η χώρα μας 
να έχει ανεργία.

Για την Παιδεία μοναχά 
μια έκταση χρειάζεται
ώστε κάθε έλλην στο εξής 
σοφός να λογαριάζεται

Κι ως για το μέγα πρόβλημα 
που είναι η Υγεία,
μία στροφή θα χρειαστεί 
του σώματος πλαγία.

Και για να μην πολυλογώ,
με τη γυμναστική μου.
κάθε που θέλω αλλαγή 
θα είναι πια δική μου.

Θα ημπορούσα αν θέλατε 
και άλλα να σας πω
μα να σας δώσω κούραση 
δεν το ’χω εγώ σωστό

τώρα που έτσι μάλιστα 
σας ταλανίζει η γρίπη-
αν και αυτό, τ’ ομολογώ 
πως σας το λέω με λύπη.

Γιατί εγώ-μη βλέπετε 
πολύ που δε μιλάω-
ό,τι καλό έχω πάνω μου 
αν δεν το δείξω σκάω.

Ίσως μιαν άλληνε φορά 
που θα ’σαστε καλλίτερα
να σας ειπώ για θαύματα 
που κάνω μεγαλύτερα.

Και θα φροντίσω γρήγορα
εγώ αυτοπροσώπως
να είστε σύντομα καλά-
…όχι… δε μου είναι κόπος…

Να! τα πους-απς μου αύριο 
σε σας θα τ’ αφιερώσω
κι απ’ το μαρτύριο του ιού 
ευθύς θα σας γλιτώσω.

-Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ και για τη συνέντευξή σας. Γεια σας.
-Μια στιγμή κύριε Χολιαστέ… εσείς μού μοιάζετε να ξέρετε πολλά. Να σας ρωτήσω κι εγώ κάτι… μού επιτρέπετε;
-Αν και εγώ κάνω εδώ τις ερωτήσεις, όμως σας επιτρέπω-ορίστε, σας ακούω.
-Προχτές ο Βενιζέλος έσκυψε προς το μέρος μου και μου είπε: «Μεταξύ μας Γιώργο, η τέλεια διακυβέρνηση της χώρας θα ήτανε μαζί των δυο μας-μια διαρχία δηλαδή όπου εσύ να γυμνάζεσαι κι εγώ να σκέπτομαι.» Από τότε ψάχνω μια ευκαιρία να ρωτήσω κάποιον-πέστε μου κύριε Χολιαστέ, τι θα πει «σκέπτομαι»;