Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2026

 ΠΑΛΙΑ ΟΙΟΝΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ

ΑΘΛΗΤΙΣΜΌΣ

Πως θα γινόσουνα λαέ πρωταθλητής μεγάλος
Δεν το περίμενα ούτ’ εγώ ούτε κανένας άλλος.
Μα πρώτονε σε βλέπουμε σε κάθε συναπάντημα
Που οι αθλητές όλης της γης κάνουν για κάθε άθλημα.

Πρώτος στο άλμα επί κοντώ που με ορμή πηδάς
Όταν να φτάσεις τις τιμές τις υψηλές ζητάς.
Στων εκατό το τρέξιμο πάλι εκεί πρωτεύεις
Απ’ το ενοίκιο των σπιτιών σα να σωθείς γυρεύεις.

Στον Μαραθώνιο τρεις χρονιές ως τώρα αγκομαχάς
Το κάτι τι γυρεύοντας να έβρεις για να φας,
Και επιδόσεις άριστες κάνεις και στο τριπλούν
Ώστε αφού τρεις τη χώρα μας αισίως κυβερνούν,

Ήγουν τουτέστιν Σαμαράς, Κουβέλης, Βενιζέλος,
Κι εσύ τρεις πήδους να πηδάς-έναν για κάθε μέλος.
Ποδηλασία δεν μετρώ γιατί έτσι δα φτωχός
Θα ’τανε πολυτέλεια για σένα ο τροχός.

Επίδοση μόνο καμιά δεν έχεις εις τη σφαίρα
Και ούτε μια δεν έριξες που σκιώντας τον αέρα
Να πάει ευθεία να σφηνωθεί σε υπουργού κεφάλι
Ώστε κανένας υπουργός πια να μην κλέβει πάλι.


*

ΟΎΤΕ ΨΏΡΑ…

Θάρρος καημένε μου ρωμιέ!
Μη τα όπλα παραδίνεις!
Κι αν όλα σου ’ρχονται στραβά
Εσύ παρά μη δίνεις!

Τον καναπέ μην παρατάς
Και την τιβί μην κλείνεις  
Κι ας πέφτουν όλοι γύρω σου
Λιπόθυμοι εκ πείνης.

Το Γολγοθά σου ανέβαινε
Σέρνοντας το σταυρό σου
Και ας μην έχεις Σίμωνα
κανέναν στο πλευρό σου.

Κι αν κάποτε απ’ τα βάσανα  
Πάει να φύγει ο νους σου
Τράβα μια βόλτα στη Βουλή
Και δες τους υπουργούς σου,

Που όλα τα βλέπουν όμορφα
Και όλο προσπαθούνε
Λεφτά να βρούνε και μ’ αυτά
Έτσι να ψευτοζούνε,

με μια πισίνα κι όχι δυο
με μια οφσόρ και μόνο
και παίρνοντας χιλιάρικα
τρακόσια το χρόνο.

Και πια προσπάθησε και συ
με μια να ζεις ντομάτα,
με μια σαρδέλα, μια ελιά
κι αγγούρια δυο δροσάτα.

Και τότε πια όλα καλά
Θα είναι μες στη χώρα
που πια θα είναι Κώσταινα
Χωρίς πια ούτε ψώρα.

*

Ο ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΤΗΚΕ
Ιούλης 2014

Ο Κασιδιάρης προφυλακίστηκε.
Κεφάλαιο άλλο ένα κλείστηκε.
Συμφωνώ με τους δικαστικούς
τους αδέκαστους και γνωστικούς.
Είχε δύο καραμπίνες διασκευάσει
και τον έκριναν μέγα κουμάσι.
Συμφωνώ! …γιατί εντός μου όμως
κάτι διαμαρτύρεται εντόνως;..

Χτύπησε την Κανέλλη λέει, κι ήταν και γι αυτό
Που μέσα τον εκλείσανε κι αυτόνε στον Κορυδαλλό.
Καλώς εκρίνανε. Σπουδάσει έχουν νομικά.
Η σπουδή τις γνώμες των ανεύθυνων νικά.
Ενώ όμως το μυαλό με ότι είπαν συναινεί
γιατί τάχα η καρδιά μου κάπου διαφωνεί;..

Κλώτσησε λέει έναν δημοσιογράφο
κι έπρεπε στου Κορυδαλλού να μπει τον τάφο.
Σωστά. Γιατί όμως μ’ αυτά ενώ συμφωνώ
να χάσκει εντός μου νιώθω ένα κενό;..

Είπε ακόμα: «θα ’χουμε νεκρούς».
Βαρύ αλήθεια και να το ακούς.
Στους δικαστές και πάλι δίνω δίκιο.
Ό,τι είπε ήτανε πολύ ανοίκειο.
Μα διάβολε! ας μου πει κάποιος  γιατί
ενώ μαζί τους συμφωνώ διαρκώς
αισθάνομαι ο άθλιος σαν γατί
που το κατασπαράζει ποντικός;

*

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

Στον φίλο κύριο Δέδε, που με ρωτάει, από την Αλάσκα,
“τι μου αρέσει στην πολιτική «τέλος πάντων».

Ναι. Τον μισώ πολύ αυτόν τον «καπιταλισμό»,
που η Ελλάς με τον «πολύν» έχει πολιτισμό…

Ναι. Δε μου αρέσει τίποτα στον «καπιταλισμό»
που άλλοι τρώνε ψίχουλα και άλλοι το σκασμό.
Ναι. Δε μου αρέσει τίποτα στον «καπιταλισμό»
που όλοι τιμούν του χρήματος μονάχα τον δεσμό.
Ναι. Δε μου αρέσει τίποτα στον «καπιταλισμό»
που όλοι διψούν του σώματος μόνον καλλωπισμό.
Ναι. Δε μου αρέσει τίποτα στον «καπιταλισμό»
που αδιαφορεί για ταπεινού ρυακιού κελαρυσμό.
Ναι. Δε μου αρέσει τίποτα στον «καπιταλισμό»
όπου κανένας δεν τηρεί τον Άγραφο Θεσμό.
Ναι. Δε μου αρέσει τίποτα στον «καπιταλισμό»
που κοινωνία οι άνθρωποι δε φτιάχνουν, αλλά εσμό.
Ναι. Δε μου αρέσει τίποτα στον «καπιταλισμό»
που έχει αντί για συντροφιά τον συναγελασμό.

Δε μ’ αρέσει που οι γυναίκες πόρνες έχουν όλες γίνει
δε μ’ αρέσει που κι οι άντρες μαστροποί γίναν κι εκείνοι.
Μου αρέσει οι γυναίκες να ’ν’ ελεύθερες υπάρξεις
και στον έρωτα να λείπουν «ηθικές», ταμπού και «τάξεις».
Δε μ’ αρέσει που όλοι κλέφτες ειν’ ο ένας για τον άλλο
και στον κλέφτη απολογούνται  όλοι τους, τον πιο μεγάλο.
Μου αρέσει να γινόνται οι ανταλλαγές τιμίως
που σημαίνει να μην κλέβει ένας άλλονε αγρίως.
Διαπλοκή καμιά δε θέλω να ’χουν οι δημοσιογράφοι
και μελάνι, κι όχι αίμα, τα γραφτά τους να τα βάφει.
Να υπηρετούνε θέλω το σεπτό λειτούργημά τους
σαν να γίνονται όσα λένε, στα χωράφια τα δικά τους.
Δε μ’ αρέσει να με κλέβει των πολιτικών η φάρα
όπου δεν χωρά η βρωμιά τους να περάσει ουτ’ από σκάρα.
Θέλω να ’χει τίμιους άντρες της Βουλής μας η απόχη,
που να είναι ΝΑΙ το ναι τους-τ’ όχι τους να είναι ΟΧΙ.
Η Παιδεία θέλω να βγάζει μόνο ανθρώπους κι όχι ζώα.
και να διατηρεί η Υγεία και ψυχή και σώμα σώα.
Στην τιβί θέλω ν’ ακούω σοβαρές μόνο εκπομπές-
σοβαρό να ’ναι το κλάμα σοβαρές και οι χαρές.
Θέλω νιάτα για μπροστάρη στης πατρίδας τη βιοτή
θέλω Λαό πρώτον σε Χρέος, μα και πρώτον σε γιορτή.

Κύριε Δέδε με δυο λόγια: δε μ’ αρέσει ο φασισμός
που εσείς γι αυτόν μιλάτε σαν «ο καπιταλισμός».
Τι μ’ αρέσει; Δεν μαντεύεις; Η Δημοκρατία! Να!
Πού υπάρχει; Βρες το. Αν όχι, τότε ρώτα με ξανά.

*

Μερικοί βγήκανε στην πιάτσα για να πούνε στο λαό ότι ο Μητσοτάκης, με τις συζητήσεις και με τις επισκέψεις του στην Τουρκία προετοιμάζει το έδαφος για να  δώσει στην Τουρκία «γην και ύδωρ».
Και ας πούμε ότι ο Μητσοτάκης θα το  σκεφτεί και θα πάψει να έχει την πρόθεση να «δώσει» ό,τι θέλει η Τουρκία.
Θα το αφήσει να το κάνει κάποιος άλλος.
Γιατί κάποτε αυτό, με συνεχιζόμενη την καταλήστευση του Δημοσίου (από το… Δημόσιο), θα γίνει, θέλεις «με το καλό», θέλεις με πόλεμο.
Γιατί;
Να γιατί:

1. ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ
Η Τουρκία έχει πείρα κοσμοκράτειρας χώρας για τετρακόσια χρόνια.
Και έχει τον δεύτερο σε ικανότητες Υπουργό Εξωτερικών επί της γης-με πρώτο τον Εγγλέζο συνάδελφό του-ποιος έλληνας Υπουργός Εξωτερικών θα τον ανταγωνιζόταν με επιτυχία;

2.
ΜΕ ΠΟΛΕΜΟ ή ΜΕ ΑΠΕΙΛΗ ΠΟΛΕΜΟΥ
Όσο για την περίπτωση του πολέμου, ποια Ελλάδα θα τολμούσε να τα βάλει με μια Δύναμη όπως την Τουρκία,
-Που έχει ενενήντα εκατομμύρια κατοίκους και όχι εννέα;
-Που έχει τον δεύτερο στρατό του ΝΑΤΟ;
-Που την σέβονται όλα τα κράτη της γης;
-Που έχει βιομηχανία-και φτιάχνει ό,τι φανταστείς;
-Που παράγει ό,τι χρειάζεται για να τρέφει το λαό της;
-Που μιλάει με Ανατολή και Δύση;
-Που έχει τη στρατηγική θέση που έχει;
-Που ελέγχει όλη τη Μέση Ανατολή και όλο τον ισλαμικό κόσμο;
Θέλετε κι άλλα;