«ΒΙΟΛΑΝΤΑ»

α.

Στη φωτογραφία,
Κοιτάζω τις πέντε
Γυναίκες που έφυγαν,
Που μοιάζουν με πέταλα
Πανέμορφου άνθους-
Το βλέμμα το πάναγνο
Το κάλλος της όψης
Η θεία σεμνότητα-,
Και νιώθω την αύρα
Που στέλναν και ζώσες
Αυτές οι αιθέριες-
Οι θείες υπάρξεις.

Και αν, όμοια, λέω,
Αγγέλινες ήσαν
Και όλες οι άλλες
Γυναίκες της γης,
Εδώ τότε θα ’ταν
Ο Ένας Παράδεισος,
Με δίχως ανάγκη
Τον θάνατο να ’χουμε
Για-τάχα- να πάμε
Στον άλλο Παράδεισο
Τον έξω απ’ της Γη μας.


β.

Λίγο προπάνιο σε μια χώρα χάλια
Κάνει ένα εργοστάσιο σμπαράλια.
Φρίκη! Ναι! Όμως μάθαμε επιτέλους
Πώς ο Θεός στρατολογεί αγγέλους.

             -----