ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ


ΤΟΠΟΣ: Γαλαξίας, Βραχίονας του Ωρίωνα.
ΧΡΟΝΟΣ: 2019 μ. Χ.
ΠΡΟΣΩΠΑ
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ: Γαλαξιακός Υπεύθυνος.
ΤΟΠΑΡΧΗΣ ΔΕΛΤΑ: Διοικητής του Βραχίονα του Ωρίωνα, στον οποίο ανήκει και η γη.
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ: Υπασπιστής του Υπέρτατου.

Τεράστιο γραφείο με αστέρια στην οροφή και χάρτες διαστημικούς στους τοίχους. Ο Υπέρτατος όρθιος και θυμωμένος. Μιλάει δυνατά και το βλέμμα του είναι αγριεμένο.

ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Να καταστραφούν!
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
(σιγά, κατευναστικά)
Υπέρτατε…
ΥΠΕΡ
…Όλα! Να μη μείνει κανένα τους! Ούτε η στάχτη τους. Αυτό τους αξίζει.
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Υπέρτατε επιτρέψτε μου…
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Τι θέλεις να μου πεις; Μήπως θέλεις να μου τα δικαιολογήσεις;  Μήπως υπάρχουν ελαφρυντικά για τη συμπεριφορά τους κι εγώ δεν τα ξέρω; Δεν δέχομαι τίποτα. Είπα: να καταστραφούν. Τίποτα να μη μείνει από τον πλανήτη τους και από δαύτα.
(ξαφνικά)
Και γιατί δεν ήρθε ο ίδιος ο Τοπάρχης να μου τα πει; Δεν είχε μούτρα βέβαια. Τράβα να τα ξεκάνεις. Ούτε ένα να μη μείνει. Και ο πλανήτης ο ίδιος έχει μολυνθεί. Να καταστραφεί κι αυτός.
(μετανιώνοντας)
Όχι! Να μην πας εσύ. Να πας να μου φέρεις τον υπεύθυνο. Τον Τοπάρχη. Αυτός  φταίει για ότι έγινε.  Αυτός θα διορθώσει την κατάσταση καταστρέφοντας το βδελυρό έργο που βλάστησε στον Τομέα του. Πες του να έρθει!
(Ο Υπασπιστής κάνει κάτι να πει, βλέποντας το αγριεμένο πρόσωπο του Υπέρτατου μετανιώνει και βγαίνει. Ο Υπέρτατος μόνος)
Αχρείε! Θα σε λιώσω! Θα σε αφανίσω!... Κατάντια… Ο Γαλαξίας μου μολυσμένος!... Ανάξιε!... Αυτός φταίει για όλα. Μπορώ εγώ να τα κάνω όλα μόνος μου; Όχι. Αυτός είναι ο υπεύθυνος και κανένας άλλος.
(Μπαίνει ο Υπασπιστής με τον Τοπάρχη. Στον Τοπάρχη)
Γιατί κρύφτηκες ; Γιατί δεν ήρθες ο ίδιος να μου μιλήσεις για το πρόβλημα;
ΤΟΠΑΡΧΗΣ
(σιγά και φοβισμένα)
Φοβήθηκα την οργή σας Υπέρτατε.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Αν φοβόσουν θα έπρεπε να προλάβεις να μην γεννηθεί αυτό το τέρας στη Περιοχή Ευθύνης σου.
ΤΟΠΑΡΧΗΣ
Όλη μέρα τρέχω Υπέρτατε. Δεν στέκω άπρακτος. Καμιά φορά κάποιος πλανήτης πάει να ξεφύγει αλλά τον επαναφέρω αμέσως στην τάξη. Αυτός ξέφυγε. Ξέρω, δεν υπάρχει δικαιολογία.  Θα κάνω ό,τι μπορώ για να επανέλθουν τα πράγματα στο κανονικό. Θα αφιερώσω σ’ αυτό κάθε μου προσπάθεια.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Ώστε νομίζεις ότι υπάρχει σωτηρία; Ότι θα μπορέσεις να αλλάξεις τόσα μυαλά που άφησες να πάρουν τόσον αέρα μέχρι τώρα; Τόσα ξέρεις τόσα λες… Με αυτά έχει χαλάσει ολόκληρος ο πλανήτης. Να πας να τα χαλάσεις κι αυτά κι εκείνον.
ΤΟΠΑΡΧΗΣ
Αν χαλαστεί ολόκληρος ο πλανήτης αυτή θα είναι και η δική μου καταστροφή Υπέρτατε. Μετά από κάτι τέτοιο ούτε εγώ δεν θα μπορώ να σταθώ.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Και λοιπόν; Ας το σκεφτόσουν αυτό πιο πριν. Ας μάθουν όλοι ότι στον Γαλαξία μας υπάρχει και
ένας ανεύθυνος, ένας ανεπρόκοπος, ένας ανίκανος Υπεύθυνος.
ΤΟΠΑΡΧΗΣ
Δεν είμαι ούτε ανεύθυνος ούτε ανίκανος Υπέρτατε. Ούτε αμελής καν.  Έχω όμως τόσους πλανήτες να εποπτεύω. Πρώτη φορά έγινε αυτό.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Ώστε έχεις πολλή δουλειά; Αυτό μου λες; Μήπως θέλεις να σε απαλλάξω; Θέλεις να γίνεις ένας παρίας των Συμπάντων; Με μεγάλη μου χαρά να σε κάνω.
ΤΟΠΑΡΧΗΣ
Όχι Υπέρτατε. Δεν ήθελα να πω αυτό…
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Λοιπόν πήγαινε να χαλάσεις όλα τα όντα του και τον πλανήτη τους μαζί. Αύριο πρωί αυτή να είναι η πρώτη σου δουλειά. Να αφανιστεί αυτό το έκτρωμα, αυτό το βδέλυγμα των Ουρανών, αυτή η ντροπή των Συμπάντων που βλάστησε και ανδρώθηκε κάτω από τα μάτια σου.   
ΤΟΠΑΡΧΗΣ
Με όλον το σεβασμό Υπέρτατε, όλα αυτά για τον πλανήτη για μια μικρή παρεκτροπή των ζώων του;  
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
(εξαγριωμένος)
Μικρή; Για δες!
(δυνατά)
Και τα όπλα τι είναι;  Μικρή παρεκτροπή; Δεν είναι μόνον αυτό λόγος για την καταστροφή του πλανήτη;  Όπλα! Μα πως άφησες να συμβεί αυτό; Ή μήπως έγινε με την ανοχή σου; Αν εγώ το ήθελα δεν θα το είχα φτιάξει λες;  Θα περίμενα τα όντα εκείνα να το φτιάξουν και σένα να το ανεχτείς;
ΤΟΠΑΡΧΗΣ
Υπέρτατε όλα γίνανε μετά την επιθεώρησή μου στον πλανήτη  Γη που έκανα  πριν ένα εκατομμύριο χρόνια.  Στο διάστημα ανάμεσα στις δυο επιθεωρήσεις μου-την τότε και τη χτεσινή- έγινε ότι έγινε.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
(συνεχίζοντας σαν να μη τον άκουσε)
Και καλά εσύ!  Οι Παρατηρητές σου δεν σου αναφέρανε ποτέ τίποτα; Ή μήπως κατάργησες και τους Παρατηρητές;
(Ο Τοπάρχης δεν μιλάει)
Όπλα! Δεν τους έφταναν όσα είχε αποφασίσει η Αρχή για όλους τους πλανήτες: νύχια, δόντια, δηλητήριο, μύες;… Για να μην συνεχίσω και με τα άλλα κατορθώματά σου: τη γλώσσα τους, το χωρισμό σε κράτη, την πορνεία… Τόσοι άλλοι πλανήτες με τόσα πλάσματα πάνω τους κανένα δεν έφτιαξε τόσο βδελυρά, τόσο αποκρουστικά, τόσο σιχαμερά, τόσο ολέθρια κατασκευάσματα.
Χαλασμός! Χαλασμός τέτοιος που ούτε η στάχτη του πλανήτη και των ζώων του να μη μείνει. Αυτή θα είναι η τιμωρία τους. Όσο για τη δική σου θα αποφασίσω αργότερα.
(δυνατά)
Χαλασμός! Δεν ξέρω πώς θα το κάνεις. Ρίξε τη γη αν θέλεις πάνω σε κάποιον ήλιο, ανατίναξέ την, πέτα την μέσα σε κάποια μαύρη τρύπα, όμως ότι κάνεις να το κάνεις γρήγορα. Αύριο πρωί κιόλας.  Αυτή είναι η απόφασή μου. Αμ το άλλο; Το χρήμα;! Τι ήτανε πάλι αυτό; Πώς άφησες να γίνει κάτι τέτοιο; Ούτε εγώ δεν θα μπορούσα να το φανταστώ. Άκου χρήμα!..   Προσπάθησε ο Υπασπιστής μου να μου εξηγήσει τι είναι αυτό, μα πάλι δεν το κατάλαβα. Τι ψεύτικη δύναμη είναι αυτή! Τι παρά φύσιν κατάσταση! Φύγε! Φύγε και αύριο να μου δώσεις αναφορά της καταστροφής των γελοίων σου έργων και του απ’ αυτά μολυσμένου πλανήτη σου. Φύγε!
(Ο Τοπάρχης βγαίνει)
Να τελειώνει πια κι αυτό. Υπομονή ως αύριο. Μα ο νους μου θα ησυχάσει μόνον όταν αφανιστεί αυτό το τερατούργημα.
(Στον Υπασπιστή, ηρεμότερος)
Μα καλά, εσύ είσαι πιο κοντά με αυτόν απ’ όσο εγώ-δεν είδες τίποτα; Τίποτα δεν άκουσες που να σε υποψιάσει;..
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Έχετε δίκιο σε ότι λέτε. Κι εγώ αν ήμουν στη θέση σας το ίδιο θα έκανα.  Μα κι εγώ τότε θα είχα όπως εσείς έναν Υπασπιστή να κουβεντιάζω μαζί του τα προβλήματα του Σύμπαντός μας.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Λοιπόν; Κι εγώ έχω εσένα. Κουβεντιάσαμε. Τι μ’ αυτό; Τι να μου πεις κι εσύ… αυτά τα προβλήματα δεν λύνονται με λόγια…
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Δε θέλω να λύσω το πρόβλημα. Αυτό Υπέρτατε είναι δική σας ευθύνη και απόφαση. Θα ήθελα όμως να θέσω υπ’ όψιν σας μερικές παραμέτρους του ζητήματος.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Ακούω.
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Καταλαβαίνω την οργή σας, και η καταστροφή των όντων που δημιούργησαν ένα τέτοιο εξάμβλωμα είναι ένα δίκαιο μέτρο. Ταξίδια στις θάλασσες με πλεούμενα… φώτα που κάνουν μέρα τη νύχτα… άσκοπες ενέργειες με πάθος που σκοπό τους έχουν την αναζήτηση χαράς… Χαρά… τι βαρβαρότητα…
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
(επιδοκιμαστικά)
Χμμ…
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
…ρούφηγμα του λίπους της γης τους από τα υπόγεια βύθη του…
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Και η γλώσσα;!... Γλώσσα! Και γιατί; Για να μπορούν να λένε ψέματα το ένα στον άλλο…
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Αλήθεια, η γλώσσα… Και ξέρετε, μάλλον από αυτήν άρχισαν όλα…  
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Είμαι σίγουρος γι αυτό!
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Δίκαια η τιμωρία τους!
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Τίποτα λιγότερο δεν τους άξιζε…
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
(διστακτικά και σαν να σκέφτηκε κάτι τώρα)
Σκέπτομαι όμως Υπέρτατε…
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ  
Τι; Υπάρχει τίποτα χειρότερο από ότι διάταξα να γίνει. Βρήκες κάτι άλλο;
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Όχι Υπέρτατε. Σκέπτομαι εμάς και το Σύμπαν μας, όχι έναν απαίσιον όπως αυτός  πλανήτη.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Τι σκέφτεσαι;  
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Μήπως η τιμωρία τους είναι υπερβολική και…
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Και;…
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Όχι γι αυτά Υπέρτατε. Για μας, για τον Γαλαξία μας.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Δηλαδή τι;
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Να Υπέρτατε… πώς να το πω…
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Μίλα, τι εννοείς;
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Φοβάμαι μήπως το γεγονός έχει κάποιον αντίκτυπο σε μας. Δηλαδή να: Δε λέω, αυτό τους άξιζε, όμως πώς θα φανεί στην Αρχή η καταστροφή ενός πλανήτη;
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Είναι στη δικαιοδοσία μου  κάτι τέτοιο.
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Πώς θα το δικαιολογήσουμε όμως όταν μαθευτεί; Γιατί θα μαθευτεί. Και αν εμείς το κρύβαμε οι καλοθελητές δε θα δίσταζαν να το μηνύσουν στην Αρχή.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Θα καταλάβουν. Κάποτε θα έτυχε και σ’ αυτούς κάτι τέτοιο όταν ήτανε στη θέση μας.  
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Μπορεί, όμως δεν μπορούμε να στηριχτούμε σ’ αυτό.  Ύστερα οι μεγάλοι ξεχνάνε τα δικά τους άσχημα και έχουν μάτια μόνο για τα ξένα. Θυμάστε Υπέρτατε όταν ένας πλανήτης της Ανδρομέδας τέσσερα είχε εκδιωχτεί λίγο μόνο πιο μακριά από τον Ήλιο του, τι σούσουρο είχε γίνει; Και ο Τοπάρχης της Περιοχής εκείνης διώχτηκε, αλλά και ο Υπεύθυνος της Ανδρομέδας άκουσε τα εξ αμάξης από την Αρχή.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
(συνοφρυώνεται)
Πού το θυμήθηκες;..
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Γι αυτό σας λέω. Και τα τετράποδα του πλανήτη εκείνου δεν είχαν φτάσει στον ξεπεσμό της Γης-μόλις που είχαν αρχίσει να στέκονται δειλά στα δυο τους πόδια.  
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Θυμάμαι… Και η Αρχή τα επανάφερε στα παλιά τους.
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Βλέπετε η δημιουργία ζωής σε κάθε πλανήτη δεν είναι εύκολο πράγμα. Παίρνει δισεκατομμύρια χρόνια. Και όσο να ’ναι η Αρχή υπολογίζει σ’ αυτήν.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Μα εδώ κάνανε τα χείριστα. Τέτοια τιμωρία δεν αξίζει σε ζώα που κάνουν τέτοια αποτρόπαια πράγματα;
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Βέβαια τους αξίζει Υπέρτατε, όμως πώς θα δικαιολογήσουμε το γεγονός πως τα είχαμε αφήσει να φτάσουν εκεί που είχαν φτάσει-σε όλα αυτά τα φοβερά που έκαναν; Τι θα πούμε; Πως έχουμε βάλει σαν Διοικητή του Βραχίονα του Ωρίονα έναν που  κάθε ένα εκατομμύριο χρόνια θυμάται να κάνει επιθεωρήσεις στην Περιοχή της δικαιοδοσίας του-έναν ανίκανο;
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Αυτό δεν το είχα σκεφτεί…
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
…Γιατί υπερίσχυσε μέσα σας η δίκαια οργή για το τρομερό που έγινε, και ήσασταν όλος δοσμένος στην δίκαια τιμωρία των ζώων του πλανήτη αυτού. Γι αυτό δεν το είχατε σκεφτεί. Τη δίκαια τιμωρία να προσθέσω εγώ. Όμως ποια η δικαιολογία μας στην Αρχή; Η καταστροφή ενός πλανήτη είναι μεγάλο τόλμημα Υπέρτατε, όσο δίκαιο κι αν είναι.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Όμως πιστεύω πως ούτε η Αρχή θα ήθελε να έχει στο Σύμπαν της έναν τέτοιο πλανήτη.  
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Όχι, αλλά φαντάζομαι ότι δεν θα ήθελε κατ’ αρχήν να έχει έναν τέτοιο Τοπάρχη στον Γαλαξία της.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
(σκέπτεται)
Και τι να κάνω; Να αφήσω ατιμώρητους τους φταίχτες;  
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Κοιτάτε, έχω μια ιδέα. Δε σας την είπα νωρίτερα γιατί ήσασταν πολύ θυμωμένος.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Τι ιδέα; Να τα αφήσω στα χάλια που βρέθηκαν και να συνεχίσουν να μολύνουν τον πλανήτη τους; Και ποιος ξέρει αν αυτό δεν θα είναι ένα κακό παράδειγμα και αρχίσουν να ξεφυτρώνουν κι αλλού τέτοια μορφώματα;
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Όχι Υπέρτατε. Ποιος θα το ήθελε αυτό;
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Τότε τι;
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Να τι σκέφτηκα. Όλοι κάνουν λάθη. Θέλεις αυτός ο αστείος Τοπάρχης, θέλεις εγώ που δεν είχα το νου μου σε δαύτον, το κακό έγινε.  Όλοι κάνουν λάθη. Μα καμιά φορά η αξία κάποιου κρίνεται από το αν είναι άξιος να διορθώσει ένα λάθος του. Η πρότασή μου είναι λοιπόν να μην καταστρέψετε τον πλανήτη αλλά μόνον τα όντα του. Να επαναφέρουμε δηλαδή στην τάξη αυτά που τόλμησαν να παραστρατήσουν.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Τι εννοείς; Και πώς;..
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Καταρχήν πώς βρίσκετε την ιδέα μου;
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Η ιδέα να μην τιμωρηθεί κάποιος για ένα τέτοιο σφάλμα δεν με βρίσκει σύμφωνο.
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Λέτε για τον Τοπάρχη;
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Πρώτα γι αυτόν. Αλλά και για όποιο ον τόλμησε τέτοιες ολέθριες πρωτοβουλίες.
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Τον Τοπάρχη τιμωρήστε τον με μια ποινή που να μην είναι τόσο βαριά που να τραβήξει την προσοχή της Αρχής στο παράπτωμά του. Ως για τα εγκληματικά όντα,  να τα γυρίσουμε στην πρωτινή τους σειρά σιγά σιγά. Χωρίς βιαστικές ενέργειες που θα αποκάλυπταν τι πράγματι ζητάμε να καλύψουμε . Έχουμε αρκετόν καιρό μπροστά μας. Και ο τρόπος που θα τα φέρουμε στο κανονικό τους επίπεδο δεν θα είναι βέβαια διασκεδαστικός γι αυτά. Θα διαλέξουμε μεθόδους που να πονάνε. Μα και όποιον τρόπο διαλέξουμε, πόνος θα είναι γι αυτά αφού θα τα γυρίσει πίσω.  
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Σαν να έχεις δίκιο.
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Σκεφτείτε Υπέρτατε, η Αρχή ούτε που θα καταλάβει τι έγινε. Και αν μάθει κάτι, ε τότε, ναι, θα πούμε, πήγαν να παραστρατήσουν κάποια όντα του τάδε πλανήτη, αλλά εμείς, όντας καλοί επόπτες και καλοί φύλακες των κανόνων της Αρχής, δεν αφήσαμε την κατάσταση να προχωρήσει. Τι λέτε;
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Λέω πως εσύ έχεις στο μυαλό σου όλο το σχέδιο ως την τελευταία του λεπτομέρεια. Έλα, λέγε…
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Όχι όλο το σχέδιο Υπέρτατε. Την αρχή του ναι.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Ενεργοποίηση ηφαιστείων;
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Όχι…
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Μετεωρίτης;
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Όχι.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Κατακλυσμός… παγετώνες;…
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Όχι. Το πρώτο στάδιο θα είναι ένας κορονοϊός.  
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Εξηγήσου.
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Να! Στον Μ22 που ήμουν πριν έρθω εδώ, έχουν αρχίσει μόλις τώρα να εμφανίζονται τα πρώτα κύτταρα. Μαζί με αυτά υπάρχουν όπως ξέρετε και οι ιοί. Ένας ιός από αυτούς, ο κορονοϊός, θα είναι το πρώτο μας όπλο.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Τι διαφορά έχει αυτός από τους άλλους ιούς-ιοί υπάρχουν σε όλους τους πλανήτες μας με ζωή.  
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Οι άλλοι ιοί δεν σκοτώνουν. Αυτός σκοτώνει.  Και πηγαίνει από ζώο σε ζώο όπως οι χρυσόμυγες στα κόπρανα, τόσο εύκολα. Θα μείνουν τα μισά. Και όσα μείνουν θα κλειστούν στα καβούκια τους. Τέρμα τα ταξίδια και οι κρουαζιέρες, τέρμα ο πλούτος-το χρήμα…
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
(με χαρά)
Αλήθεια; Τέρμα στο χρήμα;
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Μόνον το χρήμα; Πάνε τα όπλα, διαλύονται τα κράτη, τα αεροπλάνα και όλα τους τα μεταφορικά μέσα εξουδετερώνονται. Όσα ζήσουν θα ψάχνουν για φαί και δεν θα βρίσκουν.  Καταλαβαίνετε ότι από εκεί και μετά δε θα θέλουν πολύ για να γυρίσουν πάλι στα δέντρα και το πολύ σε καμιά σπηλιά.. Και έτσι βρίσκουν πάλι την ευτυχία. Και από δω και πέρα θα έχουμε τα μάτια μας δέκα τέσσερα να μην ξανακάνουν τίποτα τέτοιο.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Και μετά από αυτό ίσως να μην χρειαστεί καμία άλλη δική μας προσπάθεια. Ίσως βάλουν μυαλό τα εκεί ζώα από όσα πάθουν, και μόνα τους ξαναγυρίσουν στα πρωτινά τους.
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Μόνοι τους αποκλείεται. Τα παραβατικά ζώα Υπέρτατε, την επόμενη μέρα της κρίσης που θα τα έβρει θα αρχίσουν να σχεδιάζουν νέες  βρωμερές πράξεις και καταστάσεις. Φιατί όποιος θέλει να ξεχάσει κάτι, δεν έχει καν μνήμη…
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Κακό δικό τους.
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Ακριβώς. Γι αυτό θα τα προσέχουμε πάντοτε. Μόνο λέω, με την άδειά σας, να πάω εγώ ο ίδιος εκεί πέρα να τα κανονίσω, γιατί αυτός ο ανεπρόκοπος μπορεί να τα θαλασσώσει πάλι.
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
Εντάξει. Πήγαινε και τακτοποίησέ τα όλα. Και αύριο πρωί πρωί σε περιμένω.
ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Όλα θα γίνουν όπως είπαμε. Χαιρετώ Υπέρτατε.
(βγαίνει)
ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ
(Μόνος. Πηγαίνει στο παράθυρο και κοιτάζει τα αστέρια. Ύστερα κάθεται στην καρέκλα του)
Δουλειά κι αυτή η δική μου…
                                               
                                      ΑΥΛΑΙΑ