ΚΑΛΛΙΤΕΡΗ

Σα σβήσει ο λύχνος τότε τον θυμούνται
αυτοί που τώρα είναι στο σκοτάδι.
Με νόστο τη ζωή τη συλλογιούνται
αγύριστα όσοι βρίσκονται στον Άδη.

Το δέντρο σαν κοπεί κι ο ίσκιος πάψει
του ήλιου να μετριάζει το λιοπύρι,
τότε κι η νοσταλγία θε’  ν’  ανάψει
για το άμοιρο το δέντρο που  έχει γείρει.

Και λέω κι εγώ, αφού όταν πεθάνουν
τα βρίσκει όλα ο έπαινος κι ο αίνο,
οι στίχοι μου εντύπωση θα κάνουν
καλλίτερη σαν θα  'μαι πεθαμένος.