Η ΜΕΡΑ ΑΥΤΗ

Η μέρα αυτή τον άγγιξε σαν ήχος μιας αιθέριας μουσικής.
Ότι να δει ποθούσε
εμπρός του μόνο του πήγε και στάθηκε.
Με κύκλους που όλο και μεγάλωναν
τ’ αρχαία μυστήρια του αποκαλύφτηκαν του κόσμου.
Με φως οι αισθήσεις του όλες πλημμυρίσανε
κι ανάμεσα στη Γνώση και στο Νου
μόνο ένας τοίχος λεπτός τόσο
που διαπηδώντας συνευρίσκονταν
κι ο κεραυνός
κι η σκέψη του θεού
κι η νεροστάλα.

Σαν  άνθος μέσα του εβλάστησεν η μέρα αυτή.
Κι ως η εσπέρα της λιποθυμούσε
Όπως το άνθος την ψυχή
Έτσι κι αυτή κοντά της τον τραβούσε.