ΠΑΛΙΑ ΟΙΟΝΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ

ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ 

Κουράστηκα μ’ αυτή τη διαπραγμάτευση.
Πάω ανυπέρθετα για μετανάστευση.
Αντί να έχω πάλι ένα μνημόνιο
Καλλίτερα να πιω ένα κιούπι κώνειο.

Αντί ν’ αρχίσουν πάλι για κουρέματα 
Πιο ήρεμος θα είμαι μες στα ρέματα.
Και από το ν’ ακούω για φι πι α
Λέω στη χώρα μου πως φτάνει πια.

Ν’ ακούω δε θέλω όλο για ευρώ.
Άλλον πιο ελαφρύ θα βρω σταυρό.
Αντί τo «ναι» απ’ τη γριά δραχμή
μωρό ένα κάλλιο να μου λέει «αχ! μη!...»

Θα φύγω μακριά απ’ την κοινωνία
Να μη με φτάνει μείωση καμία
Σύνταξης ή μιστού ήδη μειωμένου, 
Ή όποια εθνικίλα του Καμένου.

Βαρέθηκα ν’ ακούω στο δημοψήφισμα
αν «ναι» ή «όχι» υπερτερεί στο ζύγισμα.
Εμπούχτισα ν’ ακούω για ανεργία.
Και το ει τι εμ μου φέρνει πια αλλεργία.

Γι αξιοπρέπεια και για περηφάνια,
Που στην Ελλάδα αμφότερα είναι σπάνια
Βαρέθηκα ν’ ακούω πως αφθονούν
Ενώ γιατί μας λείπουν μας πονούν.

Πρωθυπουργούς λαούς που κοροϊδεύουν
Βαρέθηκα το νου μου να παιδεύουν. 
ΥΠΟΙΚ που την Ευρώπη λοιδωρούν
Τα μάτια μου δεν θέλουν να θωρούν.

Πρωθυπουργό καβάλα σε καλάμι
Πρωθυπουργό ο θεός ας τονε κάμει.
Για μένα αίσχος είναι και ντροπή-
Αλλιώς δεν πάει η πένα να το πει.

Σουλάτσα στην Ευρώπη δε μ’ αρέσουν
Τάχα πως συμφωνία παν να δέσουν-
Ουσία Υυπογεηγραμμένη) κοροϊδεύουν το λαό τους
Και κάθε όσιο μιαίνουν κι ιερό τους.

Ν’ ακούω δεν μπορώ υποσχέσεις φρούδες 
για Ισημερινό να ζουν αρκούδες 
και ύστερα να παίρνουνε-το είδες!-
του Ισημερινού ως και τις καρύδες.

Κι αγανακτώ να βλέπω να επαιτούνε
Και να ισχυρίζονται πως απαιτούνε.
Περφάνια κι αξιοπρέπεια ένας ζητιάνος;
Ναι, όση αξία ο φουσκωτός ο διάνος.

Να κλέβουν τα λεφτά δεν το αντέχω
Κι ύστερα «δώστε-τα ’φαγα-δεν έχω»,
Και να μιλάνε γι αποζημιώσεις 
Αυτοί που αγγίζοντάς τους θα λερώσεις.

Δεν το μπορώ η Ευρώπη να δανείζει
Και στην Ευρώπη ο που χρωστάει να βρίζει. 
Δεν το μπορώ για το άθλιο ριζικό μας
Να μη μας φταίει τίποτα δικό μας.

Δεν το μπορώ σαν χάχες να γελάνε
Την ώρα που τη χώρα τους χαλάνε.
Δεν το μπορώ για πέντε όλους μήνες
Με δάκρυ οι έλληνες να βρέχουν κλίνες.

Δεν το μπορώ ο λαός ν’ αποφασίζει
Κι όχι το φως μα σκότος να ψηφίζει.
Δεν το μπορώ το λαό οι λαοπλάνοι
Ανδράποδό τους να τον έχουν κάνει.

Οι αναξιοπρεπείς δεν το αντέχω
Και να θαρρούν πως διόλου δεν κατέχω,
Και να μου λεν πως είναι αξιοπρέπεια 
Η ιταμότητα κι η δουλοπρέπεια. 

Δεν το μπορώ να βλέπω στο ψητό 
Να παίρνουν όλοι τον πρωθυπουργό
Και –ναι, πιστέψτε το, είναι αλήθεια!-
Εκείνος να γελάει μόνον ηλίθια.

Κυβέρνηση που όλη είν’ ένα τσίρκο
Και κυβερνάει τη χώρα μου με ρίσκο
Καταστροφή μόνον αυτή θα φέρει
Σε όποιον έβαλε λαό στο χέρι.

Δεν το αντέχω αναξιοπιστία
Να μας χρεώνουν απ’ την Εσπερία 
Και πιότερο που αυτό αλήθεια είναι
Και δεν το λένε για το θεαθήναι. 

Πρωθυπουργό που δεν ενημερώνει
Λαό, για κείνο που του ξημερώνει
Άλλο αδυνατώ να τον αντέξω. 
Θα φύγω από δαύτονε. Θα τρέξω.

Οι ευρωπαίοι ενώ με τόσους τρόπους
Ζητούνε να μας κάνουνε ανθρώπους
Αρνούμαι με οδηγούς ’μεις αρχιζώα
Να μένουμε στα ζωώδη τα πατρώα.

Δεν το μπορώ ανθρώπους ν’ απειλούμε 
Που απ’ αυτούς υπάρχουμε και ζούμε.
Αηδία νοιώθω κι εμετού έχω τάση
Που μερικοί εκεί μας έχουν φτάσει.

Δεν το μπορώ πρωθυπουργό να γλύφει 
με σάλιο που ελλήνων είναι ψήφοι 
εκεί που με το ίδιο πρώτα σάλιο 
έφτυνε-εκατάβρεχε πες κάλλιο.

Δεν το μπορώ να βλέπω έναν χαμένο 
Πρωθυπουργό, με ύφος τονισμένο
Να λέει η ήττα του πως είναι νίκη
Και στην παράταξή του αυτή ανήκει.

Δεν το μπορώ με στόμφο να μιλάει
Αντί σε μοναστήρι ένα να πάει
Και μέσα κει για πάντα να κλειστεί
να βλέπω του λαού μου το ληστή.

Και δεν μπορώ πως είναι αριστερός 
Να λέει δεξιόστροφος κοχλιός, 
Και την Αριστερά να δυσφημίζει
Πολιτική, σε όποιον δεν γνωρίζει.





Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2015
Πάμε για δημοψήφισμα λοιπόν ή για εκλογές δημοψηφισματικές, αφού αυτό θέλει η αποφασιστικότητα, η αξιοπρεπεια και η περηφάνεια του "κουνουνιστή" Τσίπρα.

*

Οι στίχοι μου "ΜΕ ΤΟΝ ΔΑΝΔΗ ΠΡΟΕΔΡΟ" άλλαξαν τη γνώμη του Τσίπρα για Πρόεδρο Δημοκρατίας Αβραμόπουλο. Έπρεπε να μου το έλεγες νωρίτερα, μου είπε, για να μην εκτεθώ.

*
Λυπάμαι τους έλληνες, είπε ο Σόιμπλε, ψηφίσανε μια κυβέρνηση που φέρεται ανεύθυνα. 
Και η κυβέρνηση φρύαξε. 
Γιατί; Δεν είμαστε αξιολύπητοι και ανεύθυνοι;
Όταν ένα ποντίκι βάζει κόκκινες γραμμές στη γάτα αυτό είναι υπευθυνότητα ή τάχα γελοιότητα;
Και όταν εκλιπαρείς λίγα ευρώ για να επιβιώσεις δεν είσαι αξιολύπητος;
Ή μήπως και όταν τρώγαμε τα δανεικά ή όταν δεν τολμούσαμε να μιλήσουμε όταν τα έτρωγαν οι άλλοι, ήμασταν και τότε  αξιοπρεπείς; 
Ψωμολίμασμα  λέγεται το σημερινό. Και ας αφήσουμε τον σπερματοπότη να μιλάει για αξιοπρέπεια και για ξεζουμίσματα.
Εμετός μου έρχεται βλέποντας τους «υπεύθυνους» έλληνες να ξημεροβραδιάζονται χαζεύοντας στις πλατείες, και ακούγοντας το «στήριγμά μας ο λαός μας» του «κουμουνιστή» πρωθυπουργού μας. 
Και οίκτο νοιώθω για τον «ήρωα» Γλέζο, που νομίζει ότι   μια πράξη μισής ώρας κάποτε, του δίνει το δικαίωμα να λέει λόγια…λόγια… λόγια,  για πενήντα τόσα χρόνια τώρα.

*

Είπε ο Τσίπρας: Αν μας δώσουν έξη μήνες περιθώριο χρόνου, σε έξη μήνες η Ελλάδα θα είναι μια άλλη χώρα.
Δηλαδή; Θα πάψουμε να βλέπουμε σκατά σκύλων στους δρόμους;
Οι ένοπλες δυνάμεις μας δεν θα φοβούνται πια την Τουρκία;
Οι έλληνες θα πάψουν να κλέβουν ο ένας τον άλλο;
Θα πάψει η φοροδιαφυγή;
Τα σχολεία θα έχουν θέρμανση, θα είναι σχολεία και όχι αχούρια, θα μαθαίνουν σ’ αυτά γράμματα τα παιδιά;
Τα αυτοκίνητα δεν θα παρκάρουν σταπεζοδρόμια;
Ο κυρ-Παναγιώτης θα μπορέσει να πηγαίνει διακοπές κάθε καλοκαίρι;
Αν δεν μιλάει πάλι για τέτοια αλλαγή μήπως μιλάει για την άλλη-να γίνει η Ελλάδα ένα Ντουμπάι ή μια χώρα Λας Βέγκας; 
Ή για ποια μιλάει;
 



Το κάθαρμα έγινε ηγέτης, μας λένε τα ξένα Μέσα.
Και το κάθαρμα χέστηκε απάνου του και όλη η χώρα βρώμισε. 
Μια βρώμα άλλη από κείνη που ξεχύνει το στόμα του κάθε που μιλάει. 
Ας δούμε πώς γίνεται κάποιος ηγέτης. 

α. Λέει ψέματα για να εκλεγεί. 
β. Πριν βγει αλλά και μετά την εκλογή του βρίζει, απειλεί (!) και ειρωνεύεται την Ευρώπη και τους ηγέτες της.
γ. Όταν γίνει πρωθυπουργός γράφει τη χώρα του εκεί που δεν παίρνει μελάνι και πηγαίνει και κάνει άνω κάτω την Ευρώπη, όχι φροντίζοντας για το καλό της χώρας ο λαός της οποίας τον ψήφισε, αλλά φροντίζοντας να γίνει ακουστό το όνομά του ώστε να συνδεθεί αυτό με μία αλλαγή (τρομάρα του) στο πολιτικό κλίμα της Ευρώπης (τρομάρα του).  Αλλαγή όμως που και αν γίνει, θα είναι αποτέλεσμα διεργασιών, καμία σχέση που δεν θα έχουν με τις φωνές όποιου καθάρματος. 
δ. Όταν ο σκοπός του επιτευχθεί, λέει «διαπραγματεύτηκα σθεναρά και υπερήφανα, όμως με εκβιάζουν και θα δεχτώ την υποταγή της χώρας μου στις ορέξεις των ευρωπαίων.» 
ε. Γυρίζει στην πατρίδα, κάνει ένα δημοψήφισμα που και το ΟΧΙ και το ΝΑΙ του τα ερμηνεύει για ΝΑΙ, δηλώνει ότι μετανόησε και ότι από δω και πέρα θα κοιτάξει το συμφέρον της από αυτόν ξοφλημένης πατρίδας, που τώρα, όσο και αν «κοιταχτεί» δεν επανέρχεται με τίποτα, και αρχίζει να ζητιανεύει από τους ευρωπαίους που πριν απειλούσε.
Έτσι γίνεται κανείς ηγέτης. 
Των ελλήνων μόνον βέβαια.




ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΨΥΧΑΣΘΕΝΟΥΣ  ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΜΑΣ 
(11 Ιουλίου 2015, ώρα 7 μμ 
Όλα καλά.
Χαζοχαρούμενος με τα όλα του.
Σαν να μη γίνεται χαμός στη χώρα.
Προσπάθησε να φαίνεται και πειστικός τρομάρα του…) 

1 
Για ΟΛΑ φταίνε οι ευρωπαίοι. 

2
Ακούσαμε μια διάλεξη για την Ευρώπη που μας βασανίζει, που μας κλείνει τις Τράπεζες, που είναι αντιδημοκρατική (ενώ αυτός είναι δημοκράτης…)

3
Αναλαμβάνει την ευθύνη της άμεσης λύσης (κατευθείαν δραχμή μετά το δημοψήφισμα)

4

Υπόσχεται γρήγορα να ομαλοποιηθεί η κατάσταση (όπως έκανε όλα όσα υποσχέθηκε, έτσι μια μ’ αυτό.)

5
Παραλλήλισε το δημοψήφισμα Γαλλίας και Ιρλανδίας με τούτο εδώ (το δημοψήφισμα που έκαναν δυο χώρες με το δημοψήφισμα που θα κάνει ένας οίκος ανοχής.)

6
Οι ευρωπαίοι έκλεισαν και τις Τράπεζες, για να μας ταλαιπωρήσουν. (ο μαζοχισμός τους φταίει και όχι η μικρονοϊκή στραβωμάρα του.)

7
Θα σταματήσει την ανθρωπιστική κρίση (κι άλλα συσσίτια.)

Λόγια… λόγια…

8
Θα σώσει πάλι την Ευρώπη (τυχερή ήπειρος.)

9
Αναλαμβάνει την ευθύνη… (Τώρα…σωθήκαμε…)

10
«Λένε πως κάναμε Πραξικόπημα»  (λάθος τους πρωθυπουργέ, έχουν τόσο ταραχτεί από τη βόμβα σου που δεν ξέρουν τι λένε-μπερδεύουν τις λέξεις οι κακόμοιροι, δημοψήφισμα ήθελαν να πουν. Ρώτα και κείνους που ξεκαθάρισαν το «ένθεν και ένθεν» να σου το ξεκαθαρίσουν κι αυτό.)

11
Μας ευχαριστεί (ευχαριστημένοι θα πάμε ….)

Πρόσκαιρο το κλείσιμο των Τραπεζών (τρόμαξε ο αγαπητός του λαός-προς στιγμήν υπέθεσε πως θα έλεγε πως πρόσκαιρη θα είναι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.) 

12
Θα ανοίξει σελίδα δημοκρατίας (Ωχ! Τι άλλο να μας περιμένει άραγε;)



Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015
Είπε ο Σόιμπλε: «Λυπάμαι τους έλληνες γιατί ψήφισαν μια κυβέρνηση ανεύθυνη.» 
Και η κυβέρνηση φρύαξε.

Ο Τσίπρας του απάντησε ότι πρέπει «να λυπάται τους λαούς που βαδίζουν με σκυμμένο κεφάλι».
Ενώ οι έλληνες βαδίζουν με το κεφάλι ψηλά! Απόδειξη ότι για δεκαετίες: εκλέγουν πολιτικούς που τους κλέβουν, καταπίνουν τα σκάνδαλα των πολιτικών τους, ανέχονται τη Διαπλοκή, ανέχονται την ανυπαρξία ελληνικού Κράτους. Είναι για λύπηση τέτοιος λαός κύριε Σόιμπλε; 
Όμως ο «κουμουνιστής» Τσίπρας, θεωρεί ότι όταν ένα ποντίκι βάζει κόκκινες γραμμές στη γάτα αυτό είναι υπευθυνότητα και όχι γελοιότητα. Και όταν εκλιπαρείς λίγα ευρώ για να επιβιώσεις ότι δεν είσαι αξιολύπητος.
Τι μπορεί να λέει και τι να θεωρεί ένας άνθρωπος όταν μέσα στο κεφάλι του έχει αέρα… 
Έμμετρα εκφρασμένη είναι η άποψή μου αυτή στο παρακάτω δείγμα-απόσπασμα, για το πώς ζητιάνευαν όλες οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις μας από την Αμερική. 
Το ίδιο κάνει σήμερα και η «αριστερή» κυβέρνησή μας από την Ευρώπη.

……………………………………………………
Γι αυτό σας λέω-λίγα ευρώ δώστε μου πρόεδρέ μου
να διαψευστούν οι δεξιοί σφοδροί επικριταί μου
που άπρακτος στη χώρα μας διαδίδουν πως θα πάω-
δώστε μας για να φαν κι αυτοί αλλά κι εγώ να φάω.

Και μη ποτέ νομίσετε λέξεις ότι θ’ αρθρώσω
από τας λίαν δουλοπρεπείς εκείνας-να μη σώσω.
Είμαστε υπερήφανος λαός και επαιτούμε
όχι σαν άθλιοι ζήτουλες, αλλά σαν ν’ απαιτούμε.
Όταν με χέρι απλωτό οικτρά διακονιαρίζομεν
την κεφαλή έχουμε ψηλά και πόρρω ατενίζομεν.
Κι όταν γυρίσουμε μετά κι άδεια παλάμη δούμε
τότε αυτόν αφήνουμε κι από άλλονε ζητούμε.
Και ούτε λέμε «τον πτωχόν, άρχοντα, ελεήστε»,
παρά «θα ημπορούσατε κύριε να μας δανείστε…»
Αισθάνεστε την διαφοράν του «άρχοντα» απ’ το «κύριε»΄
Ανάμεσά των εγωισμού φωναί ηχούνε μύριαι.
Και την αξιοπρέπειαν που κλείει το «δανείστε»
Δεν ημπορείτε βέβαια να μας την αγνοείστε.
…………………………………………

Ή μήπως και όταν τρώγαμε τα δανεικά ή όταν δεν τολμούσαμε να μιλήσουμε όταν τα έτρωγαν οι άλλοι, ήμασταν και τότε  αξιοπρεπείς;
Ψωμολίμασμα  λέγεται το σημερινό. Και ας αφήσουμε τον σπερματοπότη να μιλάει για αξιοπρέπεια και για ξεζουμίσματα.
Εμετός μου έρχεται βλέποντας τους «υπεύθυνους» έλληνες να ξημεροβραδιάζονται στις πλατείες χαζεύοντας, και ακούγοντας το «στήριγμά μας ο λαός μας» του «κουμουνιστή» γελοίου πρωθυπουργού μας.

*
Ο Τσίπρας λέει ότι «η δύναμη της Αριστεράς ήταν πάντα οτι αυτή δεν διεκδικούσε τα αξιώματα για τον εαυτό της. Διεκδικούσε έμπνευση». 
Γι αυτό και έκανε τον Παυλόπουλο Πρόεδρο Δημοκρατίας.
Όπως για παράδειγμα ο Λένιν, όταν κατάκτησε την εξουσία με την Οχτωβριανή Επανάσταση, έκανε Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΣΕ τον Τσάρο. Έτσι ο Λένιν βρήκε την έμπνευση που διεκδικούσε. 

*

Ο αντιμνημονιακός Τσίπρας και το αντιμνημονιακό κόμμα του, έκανε πρόεδρο έναν μνημονιακό!, λένε οι διαρκώς διαμαρτυρόμενοι. Όμως όχι φίλοι μου, μπορεί να ψήφισε όλα τα μνημόνια ο Παυλόπουλος, όμως είπε με μεγάλη σαφήνεια και με στεντορεία φωνή ότι είναι αντισυνταγματικά! Λίγο το έχετε αυτό; 
Μα καλά, θα ρωτήσουν οι αφελείς, ο πολέμιος των μνημονίων Προεδροδημοκρατικοποιεί έναν υπέρμαχό τους; Αχ, ως πότε θα ζω να σας μαθαίνω; Διαλεκτική φίλοι μου! Σου λέει ο Τσιπρας: μνημονιακός ο Παυλόπουλος, αντιμνημονιακός εγώ, η σύνθεση θα είναι ένα απεχθές μνημόνιο! Όπερ και απεδείχθη επί των ημερών μας και να που τώρα ο Τσίπρας έχει τη δυνατότητα να πολεμάει ένα απεχθές μνημόνιο.

*

Θέλετε και ένα άλλο σκέλος της αξιομνημόνευτης αντιμνημονιακότητας του κυρίου Παυλόπουλου; Αντί να απολύει διόριζε επί υπουργείας του! Μάλιστα! Εναντιωνόταν έτσι στο μνημόνιο πριν αυτό ζητήσει απολύσεις! Και προβλέποντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα γινόταν κυβέρνηση σύντομα, διόριζε νεοδημοκράτες στο Δημόσιο, γιατί σου λέει ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει όλον το χρόνο δικό του για να διορίζει δικούς του. Σοφία δέρνει τον άνδρα.

*

Μα καλά, είναι όλοι αυτοί λόγοι ικανοί να κάνουν τον Τσίπρα να κάνει Πρόεδρο της Δημοκρατίας έναν βαμμένο δεξιό; 
Μη μιλάτε: ο Τσίπρας εμπνέεται!..

*

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα ζητήσει παράταση! Δηλαδή συνέχιση του Μνημονίου! Τότε γιατί όλο αυτό το θρίλερ; Γιατί δεν τη ζήταγε από την αρχή να τελειώναμε; Άγνωστοι αι βουλαί του ΤσιπρΥψίστου.

*

Στο τέλος τέλος όμως ο Παυλόπουλος έχει ένα μεγάλο προσόν. Να μην υποχωρεί σε ό,τι δεν λέει ή δεν κάνει. Απαραίτητο προσόν για έναν Πρόεδρο Δημοκρατίας εν τη μεταπολιτευτική Ελλάδι.
Μονο, λέω, λυπάμαι όταν σκεφτώ ότι ο κύριος Παυλόπουλος αγαπάει τόσο πολύ τη δουλειά του που θα σώσει την Ελλάδα θυσιάζοντας γι αυτό την άλλη μεγάλη του αγάπη, την καθηγεσία.
Μα υπάρχει λύση ώστε να μείνει και ο λύκος-Δεξιά χορτάτος και η πίτα-ΣΥΡΙΖΑ ακέρια: να κόψουν το δεξί χέρι του Παυλόπουλου,να κολλήσουν μια αυτοτροφοδοτούμενη πέννα στα δάχτυλά του και να καθίσουν το χέρι αυτό στην Προεδρική καρέκλα να υπογράφει. Και ο υπόλοιπος Παυλόπουλος να διδάσκει. Και μη θαυμάζετε, η επιστήμη κάνει θαύματα σήμερα.

*

Πάμε για δημοψήφισμα λοιπόν ή για εκλογές δημοψηφισματικές, αφού αυτό θέλει η αποφασιστικότητα, η αξιοπρεπεια και η περηφάνεια του "κουμουνιστή" Τσίπρα. 
*

Οι στίχοι μου "ΜΕ ΤΟΝ ΔΑΝΔΗ ΠΡΟΕΔΡΟ" άλλαξαν τη γνώμη του Τσίπρα για 
Πρόεδρο Δημοκρατίας Αβραμόπουλο. 

 ΜΕ ΤΟΝ ΔΑΝΔΗ ΠΡΟΕΔΡΟ

Μ’ ένα πόδι δεξιό
κι ένα πόδι αριστερό
πώς μπορεί πάνω στη γη
μια πατρίς να περπατεί;

Μ’ έναν πρόεδρο δανδή
Και πρωθυπουργό παιδί
Τι χαϊρι να ιδεί
Η πατρίδα η καψερή;

Κι είναι πρόοδος μια τέτοια
Που μας μέλει περιπέτεια;
Τι ο πρωθυπουργός φοβάται
Και τα τέτοια μηχανάται;

Αλλά έτσι Τσίπρα έρμε
Είτε θέλουμε ή δε θέμε
Ούτε πίσω ούτε μπροστά
Η Ελλάς θα προχωρά,

Παρά ακίνητη θα μένει
Σαν να είναι πεθαμένη
Αφού λίγο αν κινηθεί
Σωριασμένη θα βρεθεί.

Κρίμα στην αριστερή
Που πρεσβεύεις τακτική.
Την πατρίδα θες τ’ ανέμου;
Άλλαξε όνομα κανέμου,

Και σε όλους φώναξέ το
Να σε λέμε από φέτο
Όχι όπως ήσουν: ΣΥΡΙΖΑ
Μα όπως θα ’χεις γίνει: ΣΥΝΔΡΙΖΑ.








Σάββατο, 25 Απριλίου 2015
ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΙ

-Άσχημο να σκοτώνονται στην Παλαιστίνη.
Πότε θα πάψουν να σκοτώνονται οι άνθρωποι μεταξύ τους;
-Μόνο όταν ο κουμουνισμός επικρατήσει στη γη.
-Και γιατί τότε οι άνθρωποι δε θα σκοτώνονται μεταξύ τους;
-Γιατί δε θα έχουν λόγο να το κάνουν.
-Πώς αυτό;
-Όλοι θα έχουν ότι χρειάζονται και ότι έχει ο ένας έχει και ο άλλος. Τα παραγόμενα τρόφιμα και άλλα αγαθά θα διανέμονται σε όλους σύμφωνα με τις ανάγκες καθενός.
-Και πώς οι φτωχοί θα αγοράζουν ότι χρειάζονται;
-Κανείς δεν θα αγοράζει γιατί λεφτά δεν θα υπάρχουν. Κανείς δε θα αγοράζει γιατί ότι κάποιος χρειάζεται θα το έχει πηγαίνοντας στο ειδικό κτίριο της γειτονιάς του και θα το παίρνει.
-Ο καθηγητής πανεπιστημίου θα είναι ίσος δηλαδή με τον χτίστη;
-Ακριβώς. Ίσος στην χρησιμότητά του στην κοινωνία. 
-Δε θα υπάρχουν κοσμήματα;
-Περισσότερα από όσα τώρα. Και θα είναι κοινά για όλους και όλες.
-Πώς θα είναι κοινό ένα κόσμημα…δεν καταλαβαίνω…
-Το κόσμημα το θέλει μία κυρία για να στολιστεί μ’ αυτό κάποια ορισμένη μέρα. Θα το έχει. Την άλλη μέρα κάποια άλλη γυναίκα θα το θελήσει. Θα το έχει κι αυτή.
-Μάλιστα. Όλα κοινά λοιπόν;
-Όλα κοινά.
-Όλα κοινά! Και δε μου λες, οι φόνοι και τα εγκλήματα γίνονται και για τις γυναίκες. Ποιος θα έχει τότε τις γυναίκες; Κοινές κι αυτές;
-Ακριβώς. Όποιος θέλει θα έχει όποια γυναίκα θέλει. Μάλλον θα την έχει και χωρίς να το ζητήσει. Κάθε μέρα και σε άλλο σπίτι θα πηγαίνει και ο άντρας και η γυναίκα. Όποιος ή όποια θέλει δηλαδή, θα έχει άλλη γυναίκα ή άντρα κάθε μέρα.
-Και όταν τυχαίνει να είναι άσχημη η γυναίκα;
-Τότε όλες οι γυναίκες θα είναι όμορφες. Όχι με κρέμες και ζουμιά. Θα είναι όμορφες όλες γιατι όλες θα έχουν όμορφη καρδιά και όμορφη ψυχή. Όλες θα είναι άγγελοι δηλαδή. Φαντάζεσαι κάποιον άγγελο άσχημο;
-Και τα παιδιά που θα γεννιούνται;…
-Τα παιδιά θα τα φροντίζει αμέσως μετά τη γέννησή τους το κράτος καλλίτερα από όσο θα μπορούσαν οι γονείς. Κανείς δε θα ξέρει ποιο είναι το παιδί του. Αν θέλει να χαιδέψει το κεφαλάκι κάποιου παιδιού, θα πηγαίνει εκεί όπου άριστα και άμεμπτα τα παιδιά ανατρέφονται και χαιδεύοντας το κεφαλάκι ενός παιδιού θα χαιδεύει τα κεφαλάκια των παιδιών όλης της γης.
-Και γιατί όλα αυτά δεν γίνονταν στον κουμουνισμό της Ρωσίας;
-Ο κουνουνισμός της Ρωσίας δεν ήταν κουμουνισμός. Ήταν σοσιαλισμός. Κουμουνισμός δεν μπορεί να υπάρξει πάνω στη γη αν και το τελευταίο επάνω της κράτος δεν γίνει σοσιαλιστικό. Τη μέρα εκείνη και μόνον ο κουμουνισμός θα είναι πραγματικότητα.
-Και πότε λογαριάζεις να γίνει αυτό;
-Όταν ο άνθρωπος γίνει λογικό ον.