Κυριακή 1 Μαρτίου 2026

 ΠΑΛΙΑ ΟΙΟΝΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΣΙΠΡΑ
-Κύριε Τσίπρα πιστεύετε αλήθεια ότι μπορεί να κερδίσετε αυτές τις εκλογές;
-Γιατί όχι; Όλα γίνονται.
-Του σπανού τα γένια γίνονται κύριε Τσίπρα;
-Όχι βέβαια. Μα με βλέπετε για σπανό; 
-Ομολογώ πως ναι. Αν θυμηθώ και τα πεπραγμένα σας της περιόδου της πρωθυπουργίας σας μάλιστα, τότε θα έλεγα ότι δεν υπάρχετε καν. Για να το πω με τον δικό σας παιχνιδιάρικο τρόπο, θα έλεγα ότι είστε πεντάσπανος κύριε Τσίπρα-εννοώ αν το έλεγα με τον τρόπο των άστοχων και άπρεπων, και συνεπώς ηλιθίων λογοπαιγνίων που χρησιμοποιείτε εσείς.
-Κύριε Χολιαστέ!... Ηλίθια λογοπαίγνια εγώ; Ήρθατε εδώ για να μου πάρετε συνέντευξη ή για να με υβρίσετε;
-Αναλόγως. Εξάλλου όπως είπατε κι εσείς όλα γίνονται. 
-Μπα! Για πέστε μου κάτι τέτοιο που έκανα…
-Να! Όπως όταν ο πρωθυπουργός είπε κάτι για το ηλεκτρικό ρεύμα, εσείς είπατε στη συγκέντρωσή σας την ίδια μέρα, αναφερόμενος στη λέξη αυτή του πρωθυπουργού, ότι το ρεύμα το δικό σας είναι μεγάλο-εννοώντας ότι έχετε «ρεύμα»-κόσμο δηλαδή μαζί σας. Τέτοια ηλίθια πράγματα εννοώ. 
-Έχετε τη γνώμη λοιπόν ότι δεν πρόκειται να πάρω περισσότερες ψήφους από τον Μητσοτάκη;
-Ακριβώς όπως το είπατε. Και όχι μόνον γι αυτόν το λόγο, μα και για άλλους πολλούς.
-Κύριε Χολιαστέ εκτός από δημοσιογράφος είστε και ψηφοφόρος. Και από ό,τι καταλαβαίνω ψηφοφόρος όχι δικός μου.
-Ακριβώς.
-Και επειδή κάνω κάποια, ηλίθια κατά τη γνώμη σας λογοπαίγνια δεν θα με ψηφίσετε; 
-Όχι μόνον γι αυτό. 
-Υπάρχουν κι  άλλα; 
-Πολλά. Μα όμως εδώ ήρθα για να σας ρωτήσω εγώ μερικά πράγματα και όχι για να με ρωτήσετε εσείς. 
-Δεν πειράζει αυτό. Αν δεν σας πειράζει θα ήθελα να μου πείτε μερικά από αυτά τα πολλά που με καταδικάζουν κατά τη γνώμη σας σε ήττα στις εκλογές. 
-Ευχαρίστως. Και πρώτα το μπουνταλάδικο ύφος και γέλιο σας. Γελάτε με το παραμικρό, και το κυριότερο, ακόμα και όταν δεν είναι αυτό με το οποίο γελάτε καθόλου αστείο. Γενικότερα έχετε ένα ύφος χαζοχαρούμενο, σαν να πρόκειται να είστε εσείς ο σίγουρος νικητής, και κάνετε προεκλογική εκστρατεία μόνον και μόνον επειδή έτσι είθισται, στην ουσία όμως απλώς το διασκεδάζετε το πράγμα.  
-Άλλο;
Καλό θα ήτανε να προσπαθήσετε να κόψετε εκείνες τις αναπηδήσεις που κάνετε όταν μιλάτε. Δείχνουν ότι είστε. 
μικρός, ότι το καταλάβατε και προσπαθείτε αναπηδώντας να δείξετε μεγαλύτερος. 
-Α! Έτσι!
-Και χειρότερα.
-Τι άλλο;
-Τι να πρωτοθυμηθώ: εκείνο το «θα βαράμε τα νταούλια και η Ευρώπη θα χορεύει», μόνον ένας ηλίθιος θα το έλεγε. Πηγαίνετε να ζητήσετε έλεος από τους Ευρωπαίους, και τους βρίζετε… Αν δεν είναι αυτό ηλιθιότητα τότε τι είναι; Για να μην μιλήσω για κείνο το «Ολαντρέου» σας… Εσείς, ο εκπρόσωπος μιας χώρας χρεωμένης, που οι κυβερνήσεις της κατάκλεψαν τα δάνεια και τις χορηγίες της Ευρώπης για να πλουτίσουν τους λίγους δικούς τους, εσείς που έπρεπε να πάτε αν όχι με σοβαρότητα, έστω και τουλάχιστον ζητιανεύοντας, εσείς, ο εκπρόσωπος μιας χώρας που η επιβίωσή της εξαρτάται από τους ευρωπαίους, πηγαίνετε προς αυτούς βρίζοντάς τους.
Πήρατε το δαχτυλίδι της αρχηγίας του κόμματός σας και καβαλήσατε καλάμι που ούτε αυτό είχατε δικαίωμα να έχετε ως δοτός, και ακόμα δεν το έχετε ξεκαβαλήσει.
Και θεωρείτε και σεις, και οι φίλοι σας λένε και ξαναλένε ότι είστε μεγάλος ηγέτης, επειδή το τρία τοις εκατό το μεγαλώσατε και γίνατε κυβέρνηση. Λένε αυτοί, αλλά ούτε και  περνάει από το μικρονοϊκό μυαλό σας ότι δεν κερδίσατε τίποτα, αλλά ότι γίνατε πρωθυπουργός γιατί όλοι οι άλλοι, αυτοί που έφεραν  τη χώρα στο χάλι που είναι, παραμέρισαν ώστε να «καρδίσετε» εσείς, και εσείς να βγάλετε τα κάστανα από τη φωτιά. 
Και τουλάχιστον να βγάζατε τα κάστανα από τη φωτιά εσείς, θα έλεγε ο λαός, «δοτός-δοτός, όμως τα κατάφερε».
Όμως τα βγάλανε από τη φωτιά οι ευρωπαίοι, γιατί δεν τους συνέφερε αλλιώς.
Εσείς ήσασταν ένας ανίκανος και ηλίθιος επιθεωρητής Κλουζώ, μόνον που το έργο δεν ήτανε κωμωδία, αλλά τραγωδία.
Και πόσο γελοίος και πόσο φαιδρός και πόσο νούμερο ήσασταν όταν βγαίνοντας από την αίθουσα όπου «διαπραγματευτήκατε» λέγατε με καύχηση, με καμάρι, με έπαρση, με ύφος σαν να σας αξίζουν συγχαρητήρια-και λέγατε για πολύν καιρό, γελώντας ηλιθιωδώς-ότι «διαπραγματεύτηκα για δέκα εφτά ώρες» (!)
Δεν θα σας ψέξω για το ότι το «ΝΑΙ» το κάνατε «ΟΧΙ», γιατί τέτοιος λαός τέτοια μεταχείριση του αξίζει-να τον δουλεύουν ως και οι ηλίθιοι  όπως εσείς.
-Αμ κείνο το κάτω χείλος σας δεν θα μπορούσατε να το μαζέψετε λιγάκι; Γιατί θυμίζει σέσουλα που όλα τα πιάνει, ή αλλιώς συρτάρι που σας είναι απαραίτητο για να μην χάσετε και όσα ψιχουλάκια τρώγοντας θα έπεφταν κάτω. Με ένα λόγο σας δείχνει  φαταούλα, ή έναν Γαργαντούα., αλλά το δείχνετε κιόλας σαν να ήσασταν περήφανος γι αυτό. 
-Ώστε έτσι. Άλλο τίποτα;
-Βέβαια. Είστε πολύ αστείος όταν προσπαθείτε να μιλήστε δείχνοντας ότι σας πνίγει το δίκιο. Ζαρώνετε το δέρμα του μετώπου και μιλάτε σαν να σας πιάνουν από το λαιμό και σαν να έχετε όλα τα δίκια του κόσμου, κοκκινίζοντας κιόλας. Και χειρονομείτε προς τον συνομιλητή σας, λες και του επιτίθεστε. Φαίνεται σαν να είστε από εκείνους που δεν έχουν επιχειρήματα και με τις άκαιρες φωνές και τις παράταιρες χειρονομίες θέλετε να τα δημιουργήσετε.
-Όλα αυτά τα έχω εγώ λοιπόν; 
-Μα για σας δεν μιλάμε; 
-Τίποτε άλλο;
-Ναι. Μια γενική συμβουλή. Σοβαρευτείτε κύριε Τσίπρα. Σε όλες τις συγκεντρώσεις σας γελάτε σαν χάχας. Σαν να σας καθαρίζουνε αυγά που λέει ο λαός μας. Όσοι σας βλέπουν σας έχουν βγάλει το επίθετο «χαζοχαρούμενος». Που σημαίνει ασόβαρος, ελαφρός, ελαφρόμυαλος. Τριγυρνάτε ανάμεσα στα πλήθη γελώντας. Πού είναι η σοβαρότητά σας; Πού είναι  τα επιχειρήματά σας; 
Και αδυνατίστε λίγο κύριε Τσίπρα. Η πιπίλα σας λείπει όταν σας δει  κανείς όπως είστε-ένας άπρεπος μπεμπές.
-‘Ώστε έτσι με βλέπετε λοιπόν κύριε Χολιαστέ.
-Όχι μόνον εγώ μα και όσοι ξέρουν να κρίνουν. Ξέρετε, είστε ίδιος όπως τότε που «διαπραγματευόσασταν» στην Ευρώπη. Περιττό να σας πω τι ήσασταν τότε, όλος ο κόσμος το ξέρει: ένας δοτός βλάκας, ή αν θέλετε και ένας αποδιοπομπαίος τράγος μαζί.
-Θα λάβω υπόψη μου όσα μου είπατε.
-Αν το κάνετε, σας μένουν ακόμα πέντε γεμάτες μέρες ως τις εκλογές για να δείξετε ότι είστε κάπως σοβαρός. 

******* 

Κύριε Ευθυμίου ασφαλώς ονειρεύεστε όταν περιμένετε αριστερό κόμμα να κυβερνήσει την Ελλάδα.
Μετά τη Γιάλτα και τη Βάρκιζα έπαψε να υπάρχει τέτοια πιθανότητα καν.
Σε μια χώρα που δηλώνει ότι «ανήκει εις την Δύσιν», σε μια χώρα του ΝΑΤΟ, σε μια χώρα με βάσεις αμερικάνικες, μπορεί να φτουρήσει κόμμα αριστερό-και πού αλλού στη Δύση το είδατε αυτό; 
Ολόκληρη την Ευρώπη δεν την βλέπετε-στη Γερμανία ζείτε!-, που είναι πρόθυμο θηλυκό δουλάκι στην υπηρεσία των ΗΠΑ;
Μετά τη Χούντα μας έφεραν τον Αντρέα Παπανδρέου. Μήπως αυτός ήταν αριστερός; Στάλθηκε για να εκτονωθεί η κατάσταση μετά την Επταετία. Ή μήπως δεν ήξεραν τι έκαναν όταν τον έστελναν εδώ; Ή μήπως δεν του είχαν, πριν τον στείλουν, ξεκαθαρίσει ως πού θα φτάσει-λες και χρειαζόταν οδηγίες ένας παμπόνηρος λαοπλάνος σπουδαγμένος στις ΗΠΑ… 
Ή όταν ανέβασαν τον καραγκιόζη Τσίπρα επάνω, το έκαναν θεωρώντας τον αριστερό (και μάλιστα «Εσωτερικού»…); Τον έβαλαν εκεί για να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά για να μην φθαρούν οι δεξιοί. Έκανε τη δουλειά, πάει κι αυτός για τα σκουπίδια. 
Έχουν τρεις οικογένειες δικές τους τις οποίες εναλλάσσουν. Όλα τα άλλα είναι κουραφέξαλα. 
Και όλα αυτά με τις ευλογίες του Στάλιν της Γιάλτας ακόμα δυστυχώς
Παιδάκια που μιξοκλαίνε στη μαμά και στον μπαμπά τους για ένα παγωτό μου θυμίζουν αυτά τα κόμματα: Σύριζες και Πασόκοι. Και οι «αρχηγοί» τους θεομπαίχτες που θέλουνε να γλύψουνε κανένα κοκαλάκι. 
Μόνον μετά από έναν τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο να ελπίζετε κύριε Ευθυμίου.
Αν και τότε, την πρωτιά θα την έχουν εκείνοι που θα μπορούν να επεξεργάζονται το λάστιχο για να φτιάχνονται σφεντόνες. Και ποιοι θα είναι αυτοί; Πάλι ο λαός που ήταν πρώτος και πριν από τον Πόλεμο στη Βιομηχανία, και ξέρει πώς να το κάνει αυτό… 
Προς το παρόν κύριε Ευθυμίου βολευτείτε με το ΚΚΕ. Την αρσακειάδα που έχει λουφάξει κάνοντας εκδρομούλες που τις ονομάζει πορείες, προσέχοντας μάλιστα μη κανένας «πορευόμενος» βγει από τη σειρά του!