ΑΠΟΤΡΟΠΙΑΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΕΚΤΡΟΠΑ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Δεν ντρέπονται οι άθλιοι νέοι της Εσπερίας
να παρεκτρέπονται ενώ ευρίσκονται εις πορείας
και πλάκας να πετάγωσιν εκ των πεζοδρομίων
ως χαμινόπαις τις πετά δέσμην εκ χαλικίων;..

Ακούς εκεί να βάλουσιν κατά των πολισμάνων
ωσεί οι πρώτοι Αυστραλοί εποίουν κατά Τασμάνων…
Πολίται να τα βάζουσιν κατά της πολιτείας!
Τι άλλο τα μάτια μας θα δουν αυτάς τα δεκαετίας...

Ενώ οι έλληνες, εδώ, εις τας κλεινάς Αθήνας,
διαδηλούν μιμούμενοι γυναίκας αρσακίνας.
Ήγουν με τάξιν και σειράν και σεβασμόν μεγάλον-
πλείονα εκείνου που ο Ντε Γκωλ έχαιρε υπό των Γάλλων.

Του ΠΑΜΕ ιδέτε τας σεμνάς ωραίας συγκεντρώσεις
Που μεταδίδονται παντού-ως λέγουσιν «δια ζώσης»:
Ως αρσακίναι περπατούν και ούτε καν υβρίζουν
Κι ως εις τετράδας ξεκινούν, πίσω έτσι και γυρίζουν.

Ούτε βομβίδια ούτε καν αθώα βαρελότα!
Ελθέτε να θητεύσητε εις τας Αθήνας πρώτα,
και ύστερον διοργανώνετε πορείες και βολτούλες,
ίνα μη, μεταπορειακώς, κλαίουν δι υμάς μανούλες.

Εξάλλου εξεχάσατε πως είστε δημοκράται
και δεν αρμόζει με βαριάς και σφύρας να βαράτε
παρά να υποτάσσεσθε στα κοινοβούλιά σας
και ας βαράει ταμπουρά η πάμβροτος κοιλιά σας;

Θέλει θυσίας εξ υμών, κι ουχί εκ των βουλευτών
Που παγκοσμίως σύνολον δεινών εστί κλεπτών.
Και, ή Μακρονείς, ή Λεπενείς την εξουσίαν έχουσιν,
την αδημοκρατίαν πολύ-αλί-δεν την αντέχουσιν.

Και μέτρα θέτουσιν, ποινάς και φόρους καθιερώνουσιν
ου μην αλλά και απειθείς πολίτας μέσα χώνουσιν
υπείκοντες εις τον βαρύν που έδωσαν τον όρκον
κάθε ανυπάκουον να τσιμπούν ή έστω και μόνον ζόρ’κον.

Αλλιώτικα Ευρωπαίδες μου και υμείς Ελλάς θα γίνετε
που κλέψε κλέψε γέμισε ο κουβάς και πλέον χύνεται.
Ύστερον δέστε, ημπορεί κυβέρνησις να ζήσει
αν απεργήσει ο κάθε εις και αύξησιν ζητήσει;

Ουχί. Θα πρέπει άφραγκος κι άσιτος να την βγάζει
αντί εις πλατείας, κι εις οδούς και ρύμας να φωνάζει.
Καθίστε ώ νέοι! ήσυχοι, γιατί η ανησυχία
φέρνει-ως παρά τρίχα εδώ-πτώχευσιν απαισία.

Και τι; Υμείς θ’ αντέχατε μισθών ημικοπίαν
ή να ευρίσκετε τυφλούς με οράσεως υγείαν,
ή από κει που είχατε κάπου να κοιμηθείτε
ξάφνω εις δρόμους ασκεπείς, νήστεις να βολευθείτε;

Αν αληθώς εβούλεσθο τοιαύτα και σεις να ζήσετε,
εις τας οδούς σας έβγετε και, φίλοι, εκτροπήσετε-
μα να μη λέτε ύστερον (όχι αυτό της γέννας)
πως δεν σας ειδοποίησε περί αυτού κανένας.

Διότι εγώ ορμώμενος φιλίως απ’ εδωνά
της έμφρονος προλήψεως κρούω τον κώδωνα.
Αφήστε τας πορείας σας κι υποταγήν τολμήστε
αν θέλετε ήσυχον ζωήν και ευτυχή να ζήστε.

Και μη ακούσω δι ημάς πάλιν ότι πορεύεσθε,
κι ας μη ελλείψει σίτισης ουδόλως πλέον ρεύεσθε.
Ν’ ακούω θέλω υποταγήν και χάσιν πορειών
ώσπου να έβγει και αυτός ο δύστηνος αιών.

Και αν εις τον επόμενον οι κλέπται θα εκλείψουν,
καλώς. Μα αν κι άλλοι ως αυτοί  στην ζήσην σας ενσκήψουν,
υπομονή! Πάλιν αυτό πορειών δεν ειν’ αιτία:
ακολουθεί-σκεφθείτε το-Τετάρτη χιλιετία.

Ναι! Δεν αρμόζουσιν αυτά στα παρ’ υμίν ειωθότα.
Ελάτε να θεσεύσητετε εις τας Αθήνας πρώτα!