ΣΤΟΝ ΝΤΕΪΒΙΝΤ

(Ο Βαν με έβαλε στη δουλειά στο Χιουζ Μάρκετ της Shoup St. Του Λος Άντζελες.
Ο Ντέϊβιντ ήταν μάνατζερ εκεί.
Το παρακάτω στην ημέρα του πάρτι της αποχώρησης του Ντέϊβιντ-1998)

Αν ο Βαν με πήρε στη δουλειά,
Συ σ’ αυτή με είχες Ντέιβιντ κρατήσει
Και ας δείχνω, δεν είμαι όλος κοιλιά-
Και ψυχή μου ’χει ο Πλάστης μου χαρίσει.

Κι η ψυχή, έτσι αιθέρια και λεπτή     
Δεν μπορεί στο Κακό μέσα να ζήσει
Καλοσύνη μια μέρα αν δε γευτεί
Το κορμί τότε αμέσως θα τ’ αφήσει.

Μα με σένανε μες στο μαγαζί
Τέτοια έγνοια καθόλου δεν υπήρχε-
Την ευποιϊα σου έχοντας μαζί
Αποχώρησης σκέψη αυτή δεν είχε.

Και ρουφούσε βδομάδες και χρονιές
Με το στόμα του τ’ άπληστο θηρίο
Και οι τσέκερς μεγάλωναν οι νιές
Κι οι μεγάλες μας έλεγαν αντίο.

Σταθερός μόνον έμενες εσύ
Να σκορπίζεις τ’ αστεία σου τριγύρω,
Να κερνάς της Ευγένειας το κρασί,
Να ξεχύνεις του Ηθους σου το μύρο.

Πάντα ήπιος και πάντοτε καλός
Και μπροστάρη της έχοντας εσένα
Η δουλειά εγινόταν ασφαλώς
Δίχως άλυτο πρόβλημα κανένα.

-Κι η κουβέντα σου ήτανε ζεστή
Κι από γέλιο ποτέ η ψυχή σου άδεια
Κι; οι πελάτες εφεύγαν γελαστοί -
Στη δικιά σου όταν έρχονταν τη βάρδια.

Και τα πόδια μου σέρνοντας εγώ
Εχαιρόμουν κοντά σου να δουλεύω
Και τα δώρα του τακτ σου να τρυγώ
Και τον άγριο μου Πόνο να μερεύω.

Και για με μιά κουβέντα σου καλή
Μου εφύτρωνε φτερά, λες καληώρα
Να μού είχε δώσει λέει ένα φιλί
Η Μαρίζα είτε η Βάνα είτε η Λώρα.

Το Χιουζ γιά μένα μι’ αγκαλιά πλατιά
Που κάπου έχει κρυμμένη μιαν ελπίδα-
Μέσα του αποξεχνώ την ξενιτιά-
Το Χιουζ γιά μένα οι φίλοι κι η Πατρίδα.

Κι ήρθανε να μου πουν γιά τον χορό-
Ναρθώ λέει κι εγώ να διασκεδάσω
Μα πώς αφού μας φεύγεις να χαρώ;
Μάλλον το κλάμα θάπρεπε να πιάσω.

Γιατί αν γιά μένα ο Βαν ειν’ ο Θεός
Εσύ είσαι ο Γιός Του-ο Χριστός μου.
Κι αν χαιρόμουν θα έμοιαζα τυφλός
Που χαίρεται γιατί έχασε το φως του.

Από τον τόπο του κανείς μακριά
Ξεριζωμένος, να πιαστεί γυρεύει
Από ’να νεύμα, από μια ματιά,
Από έν’ άγγιγμα... από μία χλεύη…

Στην πάντα όμως αφήνοντας αυτά,
Σου εύχομαι Ντέΐβιντ στη νιά σου θέση
Να βγάζεις όσα επιθυμείς λεφτά,
Και να ’χεις πια το γιοτ που σου αρέσει.