ΣΑΣΤΙΣΜΕΝΕΣ

Να ’ναι πρωί. Ο καφές να βράζει.
To ράδιο να παίζει διαφημίσεις.
Ο ήλιος έξω μύτη να σκάζει.
και συ τις μηχανές να ’χεις ν’ αρχίσεις.

Σαν νέφη απ’ το βοριά κυνηγημένα
να τρέχουνε οι σκέψεις στο μυαλό σου.
Επάνω στο τραπέζι αφημένα
τετράδια, το πουλόβερ, το στυλό σου.

Να χύνεται ο καφές ενώ ξεχνιέσαι
με θύμησες της ζήσης περασμένες.
Στα χάη που σου λεν «μέσα μας πέσε»
αρνήσεις να ψελλίζεις σαστισμένες.


(L. A., Llummer St., εργοστάσιο πλεκτικής,1987)