ΚΕΝΟΤΗΤΕΣ

Όλο χωρίζανε
κι όλο ξαναβρισκόνταν.
«Συγνώμη», «δεν μπορώ χωρίς εσένα»,
«άλλη καμμιά δεν αγαπώ»,
τέτια.

Ώσπου είπε εκείνη καποια μέρα
«αγάπη μου,
«καθένας μας ένα μισό κενό είναι,
που ο άλλος
αφότου εβρεθήκαμε,
το συμπληρώνει.»

Όταν συμφώνησε κι αυτός,
αμέσως και οι δύο πέσαν στο κενό τους.

Εκείνο,
που αυτό περίμενε,
τους έσβησε,
και δυο υπάρξεις άλλες έφτιαξε
ολότελα κενές
να ξαναρχίσει ο κόσμος.