Κυριακή 16-5-21.
Ώρα 4 απόγεμα.
Βλέπω στο κανάλι της Βουλής εκπομπή όπου η παρουσιάστρια έχει καλέσει τον κύριο Τασούλα, Πρόεδρο της Βουλής, και τον κύριο Βενιζέλο, τον τέως υπουργό, συνταγματολόγο κλπ. Θέμα της συνέντευξης: Συζήτησαη για το μέλλον της φιλελεύθερης δημοκρατίας.  
Δεν ήξερα ότι υπάρχουν πολλών ειδών δημοκρατίες, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μου.
Είναι που ο Πρόεδρος της Βουλής, σε όλη τη διάρκεια της συζήτησης, είχε τα πόδια του ανοιχτά όσο μπορούσε, όταν μιλούσε είχε στο πρόσωπο μια έκφραση Μουσολίνι σε ώρα εξάρσεων στη διάρκεια του λόγου προς τον ιταλικό λαό, και όλη την ώρα κουνιόταν δεξιά και αριστερά πάνω στην περιστρεφόμενη πολυθρόνα του, ενώ όταν κοίταζε τον ομιλούντα Βενιζέλο, το πρόσωπό του έπαιρνε μια έκφραση υπεροψίας, ασυμφωνίας με τα άκουγε, και σαν να χλεύαζε κάθε στιγμή τον Βενιέλο γι αυτά που έλεγε.
Σε μετάφραση στην καθομιλουμένη πρακτική γλώσσα, η στάση του ήτανε ανθρώπου που γυμνός ακκίζεται πάνω στην πολυθρόνα του περιμένοντας με ανοιχτά πόδια πεολειχία από την παρουσιάστρια, ή έτοιμος να δεχτεί επάνω του (την Ελλάδα; τη Βουλή; Τη Δημοκρατία;) για να «βγάλει τα μάτια» του μαζί της-κατά Καζαντζάκην.
Κρίμα σ’ αυτόν, κρίμα στον Μητσοτάκη, κρίμα στην Ελλάδα.