ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΕΤΟΣ 2015

α.

Μια αλλαγή γίνεται στην Ελλάδα.
*
Το γελοίο της είναι ότι δεν την κάνουν οι νέοι αλλά οι γέροι.
*
Το τραγικό είναι ότι δεν την φέρνει ο έλληνας αλλά ο καιρός.
*
Η αποτυχία της θα οφείλεται που δεν ζυμώθηκε με αίμα αλλά με δάκρυα.



β.

ΣΑΜΑΡΑΣ
Παρακαλάει, κλαίγεται, βρίζει κι αξίες πουλάει,
το κτήνος έτσι αγριεύοντας που ορμά για να τον φάει.

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
Πινόκιο αλλοπρόσαλλος: χοντρά ενώ ψεματίζει
αντίς ν’ αξαίνει η μύτη του, το κόμμα αδυνατίζει…


ΚΑΜΕΝΟΣ
Από δεξά αριστερά. Ποιο απ’ τα δυο του αρέσει;
Αδιάφορο-αρκεί να βρει… ευρύχωρη μια θέση.


ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ («ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΙΟΥ)
Πώς απ’ την τηλεόραση πάει στην πολιτική;
γιατί έχει περσότερους ηθοποιούς εκεί.


ΚΟΥΒΕΛΗΣ
Απλώς υπάρχει. Άβουλος. Ρομποτικής πορείας.
Για Πρόεδρος ελληνικής, τέλειος, Δημοκρατίας.


ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ
Μα ακίνητο το χέρι του στην Αθηνά προσεύχεται
για να ’ρθει ο σοσιαλισμός. Που έτσι όμως δεν έρχεται…


ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Ο τάλας! Μόνη προίκα του τ’ όνομα έχει πάρει.
Αλλ’ αν αυτός έχει όνομα, ο Αλέξης έχει χάρη…


ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ
Ο  μόνος που το νόημα έχει απ’ όλους πιάσει.
Για να φτιαχτεί ξανά η Ελλάς, πριν πρέπει να χαλάσει.


γ.
Αφού είναι πια σίγουρο
πως πάμε όλοι για φούντο
μιας κι είναι κάτι άφταστο
για μας το κοντραπούντο,

ας αρκεστούμε σε αυτά
που ο Αλέξης δίνει-
αξιοπρέπεια δηλαδή-
και ότι θέλει ας γίνει.

Αφού λεφτά δεν έχουμε
να φάμε και να πιούμε
συνέπεια είναι αδήριτη
αύτανδροι να χαθούμε.

Θα ξαναζήσουμε καθώς
πριν δεκαετίες ζούσαμε
τότε που να ’βρουμε ψωμί
ματαίως εζητούσαμε,

τότε που τρώγαμε φαί
μια μέρα τη βδομάδα
και που ήταν μεγαλόπρεπο
γεύμα η φασουλάδα.

Χωράφια, σπίτια, βίλες μας
στο κράτος θα τα δώσουμε
και την ισχνή αρίδα μας
ωραία θα την απλώσουμε

σε μια καρέκλα παλαιά
όσο κι ο εαυτός μας
με ενός ψητού κοτόπουλου
το όραμα στο μυαλό μας.

Το βράδυ θα διαβάζουμε
με λάμπα εφημερίδα,
τ’ απόβραδο θα αρμέγουμε
για γάλα μια γίδα,

στο φούρνο κρέας θα βλέπουμε
μία φορά το χρόνο
και παγωτό όχι πύραυλο
ούτε κασάτο ή κώνο,

μα σε χωνάκι εύθραυστο
μία μικρή μπαλίτσα
και απ’ αυτό ούτε γλυψιά
δε θα ’χουν τα κορίτσια.

Για ζέστα κάνα κάρβουνο
ή μια ξυλένια σόμπα
που οι γυναίκες σκύβοντας
θα καίνε καμιά ρόμπα.

Για κινητό ούτε λόγος πια
για σταθερό θα δούμε-
με ινδιάνικους καπνούς
θα εοικοινωνούμε

Τηλεόραση; Καμιά ΥΕΝΕΔ
μα μόνο θα τη βλέπουνε
χώρο για να τη βάλουνε
και φράγκα όσοι διαθέτουνε.

Οι γκόμενες θα ρίχνονται
μόνο με πασατέμπο
και όχι όπως έπεσε
με ταμπακέρα η Βέμπο.

Οι εφημερίδες θα ’χουνε
δυο-τέσσερες σελίδες
και θα διπλώνονται μ’ αυτές
οι γόπες κι οι μαρίδες.

Θ’ ανοίξουν οι πολιτικοί
πάλι τα στόματά τους
το «θα» επαναφέροντας
στα προεκλογικά τους

μιας και θα υπάρχουν πράγματα
να ξαναγίνουν πάλι
αφού η χώρα στο κακό
θα βρίσκεται το χάλι.

Γιοτ θα ’χουν μόνο μερικοί
και πια οφ-σορ κανένας
κι αθρόως θα μισεύουνε
οι έλληνες στας ξένας.

Αδέρφια από τ’ αδέρφια τους
θα κλέβουνε ακίνητα,
χρήματα από την Τράπεζα,
έπιπλα, αυτοκίνητα,

και για εκδίκηση (για τι;)
και με εξάψεως βήματα
οι αδερφοί των αδερφών
θα καίνε τα ποιήματα,

ενώ πα’ στα Καλάβρυτα-
χωρίς εκεί να μένουνε-
σπίτια αδερφών κλείνουνε
να μην εκείνοι μπαίνουνε.