«ΠΟΣΑ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ...»,

 «Πόσα έχουμε να πούμε...»,
μού είπε.
Και εννοούσε:
Πόσα μπορούνε ν’ ακουστούν
ανοιγοκλείνοντας το στόμα μας
ο ένας προς τον άλλονε κοιτώντας.