ΜΕΛΊ – ΜΕΛΌ
(Στο Νηπιαγωγείο «ΜΕΛΊ-ΜΕΛΌ»
Τρίπολη-2004)


Μελί – Μελό,
παρακαλώ
θέλω κι εγώ
εκει να ’ρθώ.

Να ’χω ζεστή
μια φωλιά    .
όπως στα δεν-
τρα τα πουλιά.

Να ’μαι παιδά-
κι χαρωπό
να τρέχω με εύ-
θυμο σκοπό

και στις τσουλή-
θρας το κλειστό,
γερό, στενά-
κι να γλιστρώ.

Στην πεταλού-
δα  ν’ ανεβώ
και να πετάξω
στο λεφτό

και σ’ άλλους κόσ-
μους μαγικούς
μαζί μ’ αυτήν
να τρέχει ο νούς.

Και αγερά-
κι να γινώ
και τους λαμπρούς
σου να γυρνώ

τους μύλους τους
χρωματιστούς
και να γυρνώ
κι εγώ μ’ αυτούς.

Στους κήπους σου
να παίξω
στο πράσινο
να τρέξω

και κάτω απ’ τα
δεντράκια
να λέω τρα-
γουδάκια.

Μελί –Μελό
Παρακαλώ
θέλω κι εγώ
εκει να ’ρθώ.

Δικός μου να ’ναι
ο  κήπος,
και της καρδίας  μου
ο χτύπος

να ’ναι πουλιού
τραγούδι-
κι ως γέλιο απ’ αγ-
γελούδι.

Και στο τρενά-
κι σου να μπω
και χαρωπά
να τ’ οδηγώ:

κάθε σταθμός
χρυσό πρωί
κάθε στροφή
χάρας πνοή.

Μαζί με τ’ άλ-
λα τα παιδιά
να ’μαστε ό
λα μια αγκαλιά

και οι δασκά-
λες οι καλές
κι ας είν’ μεγά-
λες και ψηλές

κοντά σε μας
να ’ναι μικρές
και τρυφερού-
λες κι απαλές.

Μελί –Μελό,
παρακαλώ
θέλω κι εγώ
εκεί να ’ρθώ.