Έζησα τον Δεύτερο Παγκόσμιο.
Έζησα τον Παπάγο.
Η Ελλάδα τότε ήταν ισοπεδωμένη.
Έζησα τον Καραμανλή τον θείο.
Η Ελλάδα δεν είχε περιθώριο να πάει άλλο κάτου, γι αυτό άρχισε να σηκώνεται.
Έζησα τον Παπανδρέου τον Γεώργιο με τον ανένδοτό του.
Η Ελλάδα τα χάλια που είχε τα κράτησε.
Έζησα τον Κανελλόπουλο, τον Παπαδόπουλο, πάλι τον Καραμανλή, τον Αντρέα Παπανδρέου, τον Μητσοτάκη πατέρα, τον Σημίτη, τον Καραμανλή τον μικρό, τον Γιώργο Παπανδρέου τον μικρότατο, τον γελοίο Τσίπρα, και τον Μητσοτάκη τον μικρό.
Η Ελλάδα τα χάλια που είχε, τα κρατεί γερά ακόμα. Από όπου να την πιάσεις βρωμάει. Τα σκάνδαλα κυριαρχούν. Το κλέψιμο πάει γόνα όλα αυτά τα χρόνια. (ο Αντρέας μάλιστα είχε καθορίσει και το ποσόν της κλοπής Δημοσίου Χρήματος που επέτρεπε: όχι πάνω από πεντακόσια εκατομμύρια!). Τελευταίοι στην Ευρώπη, πρώτοι σε ότι κακό και βρωμερό, τελευταίοι σε κάθε καλό.
Του είδα όλους.
Είδα όλα τα κακά, δεν είδα ένα καλό.
Οι έλληνες ακόμα δυστυχούν, πένονται, υποφέρουν.
Αν πεις για το Κουμουνιστικό Κόμμα, κάνει πορείες προς την Αμερικάνικη Πρεσβεία συντεταγμένο σε τετράδες και με επιτηρητές, μήπως κάποιος πορευόμενος ξεστρατίσει.
(αλήθεια αν κάποιος ξέρει, ας μου πεί : γιατί υπάρχει αυτό το Κόμμα;)
Όλα τα είδα και τα έζησα.
Εκείνο που δεν έζησα είναι η Χρυσή Αυγή.
Τους βάλανε στη φυλακή γιατί τους φοβήθηκαν.
Τους διαλύσανε.
Και αφού δεν υπάρχει τίποτε άλλο στον ορίζοντα, η Χρυσή Αυγή είναι εκείνο από τα υπάρχοντα που δεν έχω δοκιμάσει.
Γι αυτό και θέλω να δω να προχωρεί αυτό το Κόμμα-με όποιο όνομα ή σχήμα.
Μπορεί από αυτό το Κόμμα η Ελλάδα να δει κάτι καλό.
Χειρότερα να πάει δεν μπορεί, με όποιον παλιό πάει θα μείνει στα ίδια χάλια, θα ήθελα λοιπόν να δω τον Κασιδιάρη να πάει καλά στις εκλογές που έρχονται, για να έχετε εσείς οι νέοι και οι εσείς οι μεσόκοποι μια ελπίδα τουλάχιστον να ζήσετε σε μια πατρίδα που να μην ντρέπεται για ό,τι είναι.
Αυτά νομίζω. Και αν και με τον Κασιδιάρη δεν δεί χαϊρι η χώρα, τι είχε τι έχασε….
Και ο Κασιδιάρης θα πάει καλά στις εκλογές, αν όταν γίνουν, ο Τραμπ θα είναι ακόμα Πρόεδρος της Αμερικής.