ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Β´ 1 - 12

1 Καὶ Χαζοχαρούμενος εἰσῆλθε δι’ ἡμερῶν πάλιν εἰς Αθήνας εκ Βρυξελλών καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς Δημοψήφισμα ἐστι. 2 καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοὶ, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν· καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον. 3 καὶ ἔρχονται πρὸς αὐτὸν, το Δεύτερον Μνημόνιον παράλυτον φέροντες, αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων. 4 καὶ μὴ δυνάμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράβαττον, ἐφ’ ᾧ το Δεύτερον Μνημόνιον παραλυτικόν κατέκειτο. 5 ἰδὼν δὲ ὁ Χαζοχαρούμενος την αφροσύνην αὐτῶν λέγει τῷ Δευτέρω Μνημονίω τω παραλυτικώ· Τέκνον, αἱ ἁμαρτίαι σου μεγάλαι και ου δύνανται αφεθείναι. 6 ἦσαν δέ τινες τῶν Δεξιών Πολιτικών ἐκεῖ καθήμενοι καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν· 7 Τί οὗτος λαλεῖ τοιαύτας βλασφημίας; ούτως ισχυρός ών ου δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας; 8 καὶ εὐθέως ἐπιγνοὺς ὁ Χαζοχαρούμενος τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως αὐτοὶ διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς εἶπεν αὐτοῖς· Τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; 9 τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικώ Δευτέρω Μνημονίω: ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ αντ’ αυτού ποιήσαι Μνημόνιον Τρίτον, Νέον, ευδιάθετον και ζωηρόν; 10 ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ Λαϊκισμού δημιουργείν ἐπὶ τῆς γῆς  - λέγει τω Δευτέρω Μνημονίω τῷ παραλυτικῷ. 11 Σοὶ λέγω, ὕπαγε εἰς την γέενναν του πυρός. 12 καὶ εὐθέως, το Δεύτερον Μνημόνιον το παραλυτικόν ηφανίσθη ἐναντίον πάντων, και Τρίτον Μνημόνιον ζωηρόν και ευδιάθετον εγεννήθη, ὥστε ἐξίστασθαι πάντας καὶ βλασφημείν τὸν Χαζοχαρούμενον λέγοντας ὅτι οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν.