ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΙΑ´ 1 – 45 
Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ 

1 Ἦν δέ τις ἀσθενῶν Ελληνικός Παραλογισμός , ἐκ τῆς  κώμης Χαζομάρας και Ηλιθιότητος τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς. 2 ἦν δὲ Χαζομάρα ἡ ἀλείψασα τὸν Χαζοχαρούμενον παχυδερμία και μαλάξασα την γλώτταν αυτού ψευδολογία, ἧς ὁ ἀδελφὸς Ελληνικός Παραλογισμός ἠσθένει. 3 ἀπέστειλαν οὖν αἱ ἀδελφαὶ πρὸς αὐτὸν λέγουσαι· Διδάσκαλε, ἴδε ὃν φιλεῖς ἀσθενεῖ. 4 ἀκούσας δὲ ὁ Χαζοχαρούμενος εἶπεν· Αὕτη ἡ ἀσθένεια οὐκ ἔστι πρὸς θάνατον, ἀλλ’ ὑπὲρ τῆς δόξης του  Ασυναρτήτου, ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς Ασυναρτήτου δι’ αὐτῆς. 5 ἠγάπα δὲ ὁ Χαζοχαρούμενος τὴν Ηλιθιότητα καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς καὶ τὸν Ελληνικόν Παραλογισμόν. 6 ὡς οὖν ἤκουσεν ὅτι ἀσθενεῖ, τότε μὲν ἔμεινεν ἐν ᾧ ἦν τόπῳ δύο ἡμέρας· 7 ἔπειτα μετὰ τοῦτο λέγει τοῖς μαθητευομένοις Βλακεία ακολούθοις του. Ἄγωμεν εἰς τὴν Αθήνας πάλιν. 8 λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθητευόμενοι· Διδάσκαλε, νῦν ἐζήτουν σε λιθάσαι οἱ έμφρονες των Δεξιών, καὶ πάλιν ὑπάγεις ἐκεῖ; 9 ἀπεκρίθη Χαζοχαρούμενος· Οὐχὶ δώδεκά εἰσιν ὧραι τῆς ἡμέρας; ἐάν ακαταλόγιστος τις περιπατῇ είτε  ἐν τῇ ἡμέρᾳ είτε εν τη νυκτί, οὐ προσκόπτει, ότι ουδέ κόκκον έχει ευθύνης και συνειδήσεως.  ταῦτα εἶπε, καὶ μετὰ τοῦτο λέγει αὐτοῖς· Ελληνικός Παραλογισμός ὁ φίλος ἡμῶν κεκοίμηται· ἀλλὰ πορεύομαι ἵνα ἐξυπνήσω αὐτόν· 12 εἶπον οὖν οἱ μαθητευόμενοι.Διδάσκαλε, εἰ κεκοίμηται, σωθήσεται. 13 εἰρήκει δὲ ὁ Χαζοχαρούμενος περὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ· ἐκεῖνοι δὲ ἔδοξαν-τόσο τους έκοβε-ὅτι περὶ τῆς κοιμήσεως τοῦ ὕπνου λέγει. 14 τότε οὖν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Χαζοχαρούμενος παρρησίᾳ· Ελληνικός Παραλογισμός ἀπέθανε, 15 καὶ χαίρω δι’ ὑμᾶς, ἵνα πιστεύσητε, ὅτι οὐκ ἤμην ἐκεῖ· ἀλλ’ ἄγωμεν πρὸς αὐτόν. 16 εἶπεν οὖν ο ενί νι Ιωάννης, ὁ λεγόμενος Παιγνιαστής τοῖς συμμαθητευομένοις· Άγωμεν καὶ ἡμεῖς και ας ἀποθάνωμεν μετ’ αὐτοῦ. 17 Ελθὼν οὖν ὁ Χαζοχαρούμενος εὗρεν αὐτὸν τέσσαρας δεκαετίας ἤδη ἔχοντα ἐν τῷ μνημείῳ. 18 ἦσαν δε αι Αθήναι ἐγγὺς Ραφήνας 19 καὶ πολλοὶ ἐκ των Δεξιών ἐληλύθεισαν πρὸς τὰς περὶ Χαζομάρας και Ηλιθιότητος ἵνα παραμυθήσωνται αὐτὰς περὶ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῶν. 20 ἡ οὖν Χαζομάρα ὡς ἤκουσεν ὅτι ὁ Χαζοχαρούμενος ἔρχεται, ὑπήντησεν αὐτῷ· Ηλιθιότητης δὲ ἐν τῷ οἴκῳ ἐκαθέζετο. 21 εἶπεν οὖν ἡ Χαζομάρα πρὸς τὸν Χαζοχαρούμενον· Διδάσκαλε, εἰ ἦς ὧδε, ὁ ἀδελφός μου οὐκ ἂν ἐτεθνήκει. 22 ἀλλὰ καὶ νῦν οἶδα ὅτι ὅσα ἂν αἰτήσῃ τω Ασυναρτήτω , δώσει σοι ὁ Ασυνάρτητος. 23 λέγει αὐτῇ ὁ Χαζοχαρούμενος· Αναστήσεται ὁ ἀδελφός σου. 24 λέγει αὐτῷ Χαζομάρα· Οἶδα ὅτι ἀναστήσεται ἐν τῇ ἀναστάσει ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. 25 εἶπεν αὐτῇ ὁ Χαζοχαρούμενος· Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή. 26 ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται· καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα. πιστεύεις τοῦτο; 27 λέγει αὐτῷ· Ναί, Διδάσκαλε, ἐγὼ πεπίστευκα ὅτι σὺ εἶ ὁ Χαζοχαρούμενος ὁ υἱὸς τοῦ Ασυναρτήτου ὁ εἰς τὸν κόσμον ἐρχόμενος. 28 καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἀπῆλθε καὶ ἐφώνησε Ηλιθιότητα τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς λάθρᾳ εἰποῦσα· Ὁ Διδάσκαλος πάρεστι καὶ φωνεῖ σε. 29 ἐκείνη ὡς ἤκουσεν, ἐγείρεται ταχὺ καὶ ἔρχεται πρὸς αὐτόν. 30 οὔπω δὲ ἐληλύθει ὁ Χαζοχαρούμενος εἰς Αθήνας, ἀλλ’ ἦν ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ὑπήντησεν αὐτῷ ἡ Χαζομάρα. 31 οἱ οὖν Δεξιοί οἱ ὄντες μετ’ αὐτῆς ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ ψευδώς παραμυθούμενοι αὐτήν, ἰδόντες τὴν Μαρίαν ὅτι ταχέως ἀνέστη καὶ ἐξῆλθεν, ἠκολούθησαν αὐτῇ, λέγοντες ὅτι ὑπάγει εἰς τὸ μνημεῖον ἵνα κλαύσῃ ἐκεῖ. 32 ἡ οὖν Ηλιθιότης ὡς ἦλθεν ὅπου ἦν Χαζοχαρούμενος, ἰδοῦσα αὐτὸν ἔπεσεν αὐτοῦ εἰς τοὺς πόδας λέγουσα αὐτῷ· Διδάσκαλε, εἰ ἦς ὧδε, οὐκ ἄν ἀπέθανέ μου ὁ ἀδελφός. 33 Χαζοχαρούμενος οὖν ὡς εἶδεν αὐτὴν κλαίουσαν καὶ τοὺς συνελθόντας αὐτῇ Δεξιούς κροκοδειλίοις κλαίοντας δάκρυσιν, ἐνεβριμήσατο τῷ πνεύματι καὶ ἐτάραξεν ἑαυτόν, 34 καὶ εἶπε· Ποῦ τεθείκατε αὐτόν; 35 λέγουσιν αὐτῷ· Διδάσκαλε, ἔρχου καὶ ἴδε. ἐδάκρυσεν ὁ Διδάσκαλος. 36 ἔλεγον οὖν οἱ Δεξιοί· Ἴδε πῶς ἐφίλει αὐτόν ως αδελφός αυτού πράττει· 37 τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν εἶπον· Οὐκ ἐδύνατο οὗτος, ὁ επί δέκα επτά ώρας διαπραγματευθείς, ποιῆσαι ἵνα καὶ οὗτος μὴ ἀποθάνῃ; 38 Χαζοχαρούμενος οὖν, πάλιν ἐμβριμώμενος ἐν ἑαυτῷ, ἔρχεται εἰς τὸ μνημεῖον·
 ἦν δὲ σπήλαιον, καὶ λίθος ἐπέκειτο ἐπ’ αὐτῷ. 39 λέγει ὁ Χαζοχαρούμενος· Ἄρατε τὸν λίθον. λέγει αὐτῷ ἡ ἀδελφὴ τοῦ τεθνηκότος Χαζομάρα· Διδάσκαλε, ἤδη ὄζει· τεταρταῖος γάρ ἐστι. 40 λέγει αὐτῇ ὁ Χαζοχαρούμενος· Οὐκ εἶπόν σοι ὅτι ἐὰν πιστεύσῃς, ὄψει τὴν δόξαν τοῦ Ασυναρτήτου; 41 ουκ οίδας ότι ίνα επιτελέσω την όζουσαν εργασίαν ελήλυθα ώδε ίνα δοξασθεί εν εμοί η δουλοπρέπεια; μετά ταύτα ἦραν οὖν τὸν λίθον οὗ ἦν ὁ τεθνηκὼς κείμενος. ὁ δὲ Χαζοχαρούμενος ἦρε τοὺς ὀφθαλμοὺς ἄνω καὶ εἶπε· Ω! Μέγα Ασυνάρτητε, εὐχαριστῶ σοι ὅτι ἤκουσάς μου. 42 ἐγὼ δὲ ᾔδειν ὅτι πάντοτέ μου ἀκούεις· ἀλλὰ διὰ τὸν ὄχλον τὸν περιεστῶτα εἶπον, ἵνα, εκλογών επικειμένων,πιστεύσωσιν ὅτι σύ α αγαπητός του έθνους των Ελλήνων με ἀπέστειλας. 43 καὶ ταῦτα εἰπὼν φωνῇ μεγάλῃ ἐκραύγασε· Ελληνικέ Παραλογισμέ, δεῦρο ἔξω. 44 καὶ ἐξῆλθεν ὁ τεθνηκὼς δεδεμένος τοὺς πόδας καὶ τὰς χεῖρας κειρίαις καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ σουδαρίῳ περιεδέδετο. λέγει αὐτοῖς ὁ Χαζοχαρούμενος· Λύσατε αὐτὸν καὶ ἄφετε ὑπάγειν. 45 Πολλοὶ οὖν ἐκ τῶν Δεξιών, οἱ ἐλθόντες πρὸς τὴν Ηλιθιότητα καὶ θεασάμενοι ἃ ἐποίησεν ὁ Διδάσκαλος, ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν. Και ταύτα εγένοντο ίνα πληρωθεί το ρηθέν υπό Ησαίου του Προφήτου λέγοντος. ιδού η Ελλάς παραδίδοται αριστεροίς οίτινες μετά Παραλογισμού, Χαζομάρας, Ηλιθιότητος και του Χαζοχαρούμενου πρωθυπουργεύοντος, θέλουσιν αφανίσει το Κράτος το Ελληνικόν μετά πάντων των εν αυτώ Ελλήνων. 
Αναρτήθηκε από Γιώργης Χολιαστός στις 5:33 π.μ.