ΩΡΑΙΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝ’ Ο ΥΠΝΟΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ!     

Ωραίος που ειν’ ο ύπνος την ημέρα!     
Και τα όνειρά του τι γλυκά!
Εφιάλτες όχι.
Σκοτεινά όχι κενά.  
Κι όταν μισόυπνος τα μάτια μισανοίγεις
λιόλουστα όλα και φωτεινά.

Ωραίος που ειν’ ο ύπνος την ημέρα!     
Σαν άρρωστος να είσαι και στο διπλανό δωμάτιο
κάποιος για σένα ανησυχεί
κι έρχεται όπου να ’ναι
αν αναπνέεις ήρεμα να δει.

Ωραίος που ειν’ ο ύπνος την ημέρα!     

(Και ποιος μπορεί να είναι σίγουρος
ότι κι ο θάνατος
δεν είναι τέτοιος ένας ύπνος;)