ΓΙΑ ΔΕΣ… 

Το μεσημέρι
Αφού έγεψα το δροσερό καρπούζι
Πήρα τη φλούδα του και αργά αργά
Την έκοψα μικρά μικρά λεπτά τετραγωνάκια.

Όλη.  

Έτσι ύστερα κομμένη
Την έβαλα στο πιάτο από τα χόρτα
Σηκώθηκα
Και τράβηξα κατά την πόρτα
Για να πετάξω στην αυλή αυτά που έκοψα
Να φαν οι κότες.  

Όμως σταμάτησα στην πόρτα εμπρός.
Πού πάω;
Ούτε κότες έχω ούτε κοτέτσι  
Ούτε αυλή πρασινωπή
που να σγαρλίζουνε μέσα της κότες.
Και ούτε οχτώ είμαι χρονών
Να πάω μετά το φαγητό να παίξω μπίλιες.

...Έριξα τα κομμένα φλούδια στα σκουπίδια.