Από ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ 2006

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΛΒΑΝΟΙ

Είμαστε Αλβανοί. Κι εδώ έχουμ' έρθει
μία καλλίτερη ζωή ζητώντας
στην πόλη όπου καθένας μας εβρέθη,
δουλεύοντας σκληρά κι όχι καθόντας.

Φέραμε στην πατρίδα σας τον αέρα
που τα βουνά μας τα ψηλά παγώνει,
και που στο χέρι του φοράει τη βέρα
πούμε τη γη μας τόνε ζευγαρώνει.

Φέραμε λεβεντιά, πείσμα, περφάνια,
και στην καρδιά μας φωλιασμένη μέσα
σα σε κλουβί μια περιστέρα σπάνια:
τη σιγουριά του λόγου μας: τη μπέσα.

Λαός κι εμείς καθώς εσείς αρχαίος.
Με ήρωες κι εμείς παλιούς και νέους.
 Λαός πολεμιστής-λαός γενναίος-
λαός ελεύτερος-με άθλους ωραίους.

Η Τεύτα, η άξια η βασίλισσά μας
η τελευταία ήταν που εσκλαβώθη
απ' τους Ρωμαίους, σαν ολόγυρά μας
των λεγεώνων τους φρυάζαν οι πόθοι.

Και ο ημίθεός μας Σκεντερμπέου,
αυτός τ'ασκέρια είχε σταματήσει
του Πορθητή του Τούρκου του γενναίου,
και δεν επήρανε αυτά τη Δύση.

Την όψη μας το Ασκλάβωτο φωτίζει
και η Τιμή αδρά τη στεφανώνει.
Κι είμαστε αγνοί καθώς όταν χιονίζει
άσπιλα όλα γίνονται απ' το χιόνι.

Όμως του κόσμου ξέρουμε την τάξη.
Κι αυτή 'ναι-ο ξένος πάντα θα υποφέρει.
Μα ούτε κι η περφάνια μας θ' αλλάξει:
ζητιάνο αλβανικό κανένα χέρι.

Και ό, τι η λογική κι η δικιοσύνη
έχουν ορίσει για όλους τους ανθρώπους
θα το απαιτούμε σ' όποιους κι αν μας στείλει
η ανέχεια μας της οικουμένης τόπους.

Λοιπόν ιδέτε μας όχι σαν δούλους
και μη εκμεταλλευτές μας σεις γινείτε-
δίπλα στης εκκλησίας σας τους τρούλους
και τα τζαμιά μας στέρξετε να δείτε.

Και μη μας φέρεστε καθώς σε ζώα.
Και μη μας στέλνετ' έξω από το νόμο-
το ρέμα την αθώα που κόφτει πόα
ρίχνει και θάμνα όσα βρει στο δρόμο.

Φτιάξαμε πάρκα και ξενοδοχεία,
μετρό, αεροδρόμια, δρόμους, σπίτια.  
Μη των δικών μας γιων κάνετε η βία
στους γιους σας όλα να τα δείξει ερείπια.

Τ' άδικο φέρνει άδικο' το μίσος
μίσος γεννάει. Ωραία σας μιλούμε.
Κι αν μέχρι τώρα μας μισούσατε ίσως,
να γίνουμε όλοι αδέρφια σάς καλούμε.

Όλοι μαζί από ένα τρώμε πιάτο.
Στην ίδια γης αυτή δουλεύουμε όλοι.
Ως πότε εμείς θα είμαστε όλο κάτω;
Και ποιον ωφέλησαν ποτέ οι δόλοι;

Είμαστε Αλβανοί. Έλληνες είστε.
Είμαστε στην πατρίδα σας. Οι κόποι
που και οι δύο κάνουμε, θελήστε
καλής συνεργασίας να γίνουν τόποι.

Το χέρι ένας στον άλλονε ας δώσει
κι ανάμεσά μας πρόβλημα ουτ' ένα.
Ό, τι μας χώριζε ας μας ενώσει
κι όλοι μαζί ας ζούμε αγαπημένα.