ΚΛΙΝΤΟΝ-ΙΚΆ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΜΟΝΙΚΑ ΛΟΥΙΝΣΚΥ

Όταν η Μόνικα ήρθε στην Καλιφόρνια για να δει τον πατέρα της, τα «ΛΟΓΙΑ» δε χάσανε την ευκαιρία να της πάρουν μια συνέντευξη.
Και, όπως χαριτολογώντας είπε και η ίδια η Λουίνσκυ, αυτό ήτανε κάτι σπάνιο για κείνη, γιατί συνήθως αυτή ήταν που την έπαιρνε από τους
άντρες (τη συνέντευξη) σαν δημοσιογράφος που ήταν, παρά οι άντρες απ' αυτήν.
Υποβλήθηκα σε έξοδα και ταλαιπωρία, δεν πειράζει όμως, για την ενημέρωση των αναγνωστών του ένα μεγάλο περιοδικό δεν τα λογαριάζει αυτά. Αναφέρομαι στη μετατροπή που έκανα
στο σχήμα του γραφείου μου. Έβαλα εργάτες να του φάνε τις γωνίες και να το στενέψουν λιγάκι έτσι ώστε να πάρει το σχήμα του αυγού. Γιατί η Μόνικα μου δήλωσε πως μονό σε ωοειδές γραφείο θα έμπαινε. Και αυτή ήτανε ευτυχώς η μόνη αν και η ανυποχώρητη αξίωσή της.

Και να η συνέντευξη:

ΛΟΓΙΑ (Λ)
Δεσποινίς Λουίνσκυ καλημέρα σας.

ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ  ΛΟΥΙΝΣΚΥ (ΔΛ)
Καλή σας  μέρα.
Λ
Πρώτα θέλω να σας    ευχαριστήσω που  δεχτήκατε  να μιλήσετε  στα «ΛΟ ΓΙΑ».
ΔΛ
Είναι  που  μ’ αρέσουνε  τα λόγια. Όπως  το φαγητό, το  βουρτσάκι  που καθαρίζω  τα δόντια μου, γενικά ότι  μου γεμίζει   το  στόμα.
Λ
Σας καταλαβαίνω.
 ΔΛ
Ευχαριστώ.
Λ
Μπορείτε να μου πείτε ποιες ακριβώς ήταν οι σχέσεις σας με τον
Πρόεδρο Κλίντον;
 ΜΛ
Δεν είχαν τίποτα το επιλήψιμο.
Λ
Συγνώμη, σας είναι δυνατό να μιλάτε δυνατότερα και λίγο πιο καθαρά;
ΔΛ
(δυνατότερα) Είναι καλύτερα έτσι;
Λ
Ναι, ευχαριστώ. Μπορείτε να επαναλάβετε την τελευταία πρόταση σας παρακαλώ; Δεν την καλοάκουσα.
ΔΛ
Είπα, είναι καλύτερα έτσι;
Λ
Όχι αυτή, την προηγούμενη.
ΔΛ
Είπα πως η σχέση μου με τον Πρόεδρο δεν έχει τίποτα το επιλήψιμο.
Λ
Ω! Επιλήψιμο!
ΔΛ
Μάλιστα.
Λ
Δηλαδή άδικα σας κατηγορούν;
ΔΛ
Βεβαίως.
Λ.
Περί   τίνος  ακριβώς  πρόκειται ; Τι   είναι   που  παρεξήγησαν  οι  αμερικανοί;
ΔΛ
Τι να σας πω... Κι εγώ καλά καλά δεν ξέρω… Εγώ είχα πιάσει δεκαοχτώ φίλους όταν πήγα στο Λευκό Οίκο… Όχι, συγνώμη, δεκαεφτά, ο ένας δε με είχε διαπεράσει. Έτσι το λέμε ευγενικά στην Αμερική… Δεκαεφτά. Ήτανε κάπως λίγοι και ο μεγάλος πόθος μου ήτανε να μεγαλώσω τον αριθμό όσο μπορώ πιο γρήγορα και να τον κάνω όσο μπορώ πιο μεγάλο. Γιατί καταλαβαίνετε, δεν ήθελα να με κοροϊδεύουν οι φιλενάδες μου. Τέλος πάντων, είχα αυτό το όνειρο κι εγώ όπως κάθε κοπέλα της ηλικίας μου. Και ζήταγα δουλειά, γιατί έτσι είναι ευκολότερο. Και ζητώντας ζητώντας, πήγα και βρήκα ένα φίλο ενός φίλου του κυρίου Προέδρου μας. Αυτός αφού με πέρασε, με σύστησε στο φίλο του Προέδρου Βέρνον Τζόρνταν. Αυτός με πέρασε και με σύστησε στον Πρόεδρο. Με πέρασε κι αυτός…
Λ
Σας πέρασε ο Πρόεδρος Κλίντον;
ΔΛ
Και βέβαια. Πώς αλλιώς θα δούλευα στο Λευκό οίκο αν δε με είχε περάσει;
Λ
Μα εσείς είπατε προηγουμένως ότι αυτά που λέγονται για τις σχέσεις σας με τον Πρόεδρο Κλίντον είναι όλα ψέματα.
ΔΛ
Και βέβαια είναι ψέματα. Το ξαναλέω.
Λ
Μα τώρα μόλις είπατε ότι ο Πρόεδρος σας πέρασε.
ΔΛ
Ναι. Με πέρασε.  Μέσα στο γραφείο του. Και ο κύριος Τζόρνταν με πέρασε. Μέσα στο γραφείο του κι αυτός. Και ο φίλος του φίλου του
κυρίου Προέδρου.
Λ
Δεν καταλαβαίνω.
ΔΛ
Και τι δεν καταλαβαίνετε;
Λ
Πρώτα λέτε ότι δεν είχατε σχέσεις με τον Πρόεδρο και ύστερα λέτε ότι ο Πρόεδρος σας πέρασε.
ΔΛ
Ω! Τώρα κατάλαβα. Παρεξηγήσατε-είδατε πώς δημιουργούνται οι παρεξηγήσεις;  Ο κύριος Τζόρνταν με πέρασε στο γραφείο του
και συζητήσαμε για να μου βρει δουλειά. Όπως και ο άλλος κύριος με πέρασε  στο γραφείο του. Πού θα συζητούσαμε, στο
διάδρομο;
Λ
Τώρα κατάλαβα. Στο γραφείο τους σας πέρασαν για να συζητήσετε..  Και ο κύριος Πρόεδρος σας πέρασε στο γραφείο του!
ΔΛ
Όχι. Αυτός με πέρασε στα αρχεία του.
Λ
Σας παρακαλώ δεσποινίς Λουίνσκυ, είναι δυνατόν να μιλάτε λίγο πιο καθαρά;
ΌΛ
Μάλιστα. Όπως θέλετε. Εγώ σε ότι μου ζητάνε δύσκολα λέω όχι. Είναι κάτι που δεν ακούσατε;
Λ
Ναι. Πού σας πέρασε είπατε ο κύριος Πρόεδρος;
ΌΛ
Στα αρχεία του. Δηλαδή στα αρχεία του Λευκού Οίκου.
Λ
 Ω!
ΌΛ
Καταλαβαίνετε, δημόσια υπηρεσία είναι, δεν μπορούσα να μπαίνω εκεί χωρίς να είναι όλα εν απολύτω τάξει. Ο Πρόεδρος τα προσέχει πολύ αυτά, δε θέλει να δημιουργούνται σχόλια…
Λ
Συνεχίστε παρακαλώ.
ΔΛ
Με πέρασε λοιπόν, καθίσαμε στις πολυθρόνες και αρχίσαμε να μιλάμε. Μου λέει τι δουλειά θέλεις; Του λέω γραμματέας, μου αρέσουν τα εισερχόμενα και τα εξερχόμενα. Μου λέει προτιμάς να δουλεύεις στα επάνω συρτάρια ή στα κάτω; Του λέω στα κάτω. Γιατί, καταλαβαίνετε, θέλω να βλέπω τα εισερχόμενα και τα εξερχόμενα καθώς εισέρχονται και εξέρχονται για να έχω πλήρη ενημέρωση. Αν δεν τα βλέπω πώς θα τα ενεργώ; Ενώ στα πάνω συρτάρια αυτό είναι δύσκολο. Σου κόβεται ο λαιμός.  Μου λέει λοιπόν ο κύριος Πρόεδρος, και μένα μου αρέσουνε τα κάτω συρτάρια. Παραξενεύτηκα. Του λέω, υπήρξατε κι εσείς γραμματέας; όχι μου λέει,  αλλά βλέποντας τόσες γραμματείς τόσα χρονια, έχω κατασταλάξει σε μια γνώμη.  Ξαναπαραξενεύτηκα. Μετά μου λέει θα σε βολέψω, αλλά θέλω να είσαι κι εσύ καλή μαζί μου. Του λέω θα βάλω τα δυνατά μου. Και σηκώθηκα να φύγω. Και δε θα
είχε δημιουργηθεί καμιά ιστορία, αλλά όταν έφτασα στην πόρτα, ο κύριος Πρόεδρος άρχισε να απαγγέλει από πίσω μου στίχους: «Το
στόμα ανάβει τη φωτιά,
το στόμα τήνε σβήνει,
κι αποκαΐδια ο λαιμός
και στάχτες καταπίνει.»
 Μόλις το άκουσα, έμεινα.
Λ
Τι εννοείτε;
ΔΛ
Έμεινα. Δεν έφυγα. Τόσο πολύ μου άρεσαν αυτοί οι στίχοι. Είναι οι πιο αγαπημένοι μου στίχοι από το πιο αγαπημένο μου ποίημα του πιο αγαπημένου μου ποιητή.
 Λ
Ποιου ποιητή;
ΔΛ
Του Λονγκ Φέλλοου. Αγγλος.
Λ
Ω!
ΔΛ
Ναι. ΄Εμεινα λοιπόν. Ανακαλύψαμε έτσι την πρώτη εκείνη ημέρα πως ο Πρόεδρος κι εγώ είχαμε κοινή την αγάπη μας για την ποίηση. Αυτό τα δημιούργησε όλα. Γιατί συζητώντας για ποίηση, καθόμασταν με τις ώρες στο γραφείο του.
Λ
Μάλιστα. Λοιπόν;
ΔΛ
Λοιπόν, μιας και καθόμασταν τόσες ώρες μαζί, πεινάγαμε. Κι αφού πεινάγαμε, τσιμπάγαμε κάτι κιόλας.
Λ
Πήρατε δηλαδή τη δουλειά.
ΔΛ
Την πήρα και τη δουλειά και όλα.
Λ
Με συγχωρείτε αν καμιά φορά σας διακόπτω, αλλά το κοινό του "ΛΟΓΙΑ" είναι ευαίσθητο σε ό,τι μπορεί να υποδηλώνει έστω και υπόνοια για ύπαρξη σεξουαλικών σχέσεων ανάμεσα σε σας και στον Πρόεδρο. Ύστερα είναι μια καλή ευκαιρία αυτή σας η συνέντευξη σε μας, σε ένα μεγάλο περιοδικό με παγκόσμια κυκλοφορία, να ξεκαθαρίσετε τη θέση σας και να βουλώσετε τα στόματα.
ΔΛ
(γέλιο)
Όπως μου βούλωνε εμένα το στόμα ο κύριος Πρόεδρος.
Λ
Τι εννοείτε δεσποινίς Λουίνσκυ;
ΔΛ
Τρώγαμε σας είπα. Ε, ο Τζίμης ξέρετε πόσο περιποιητικός είναι…
Λ
Ο Τζίμης!;
ΔΛ
Εννοώ ο κύριος Πρόεδρος. Ξέρετε, ποτέ δεν ήθελε να τον λέω κύριε Πρόεδρε. Μετά, είσαστε μορφωμένος άνθρωπος και …
Λ
Ευχαριστώ.
ΔΛ
Παρακαλώ. Και ξέρετε πως  το φαγητό φέρνει κοντά τους ανθρώπους. Τέλος πάντων, όλο περιποίηση ήτανε ο Τζίμης-ο κύριος Πρόεδρος.
Φάει και φάει το πήγαινε. Ε, κι εγώ, για να μη φανώ αγενής, έτρωγα. Γι αυτό είμαι και παχουλή. Πρέπει να χάσω λίγα κιλά. Λοιπόν τι λέγαμε… Α, που τρώγαμε. Του είχα υποσχεθεί βλέπετε κιόλας πως θα κάνω ότι μου ζητάει κι είχα κι αυτόν το λόγο να τρώω όταν μου το ζητούσε.
Λ
Αν σας είναι δυνατό μην επεκτείνεστε δεσποινίς Λουΐνσκυ αν δε σας ρωτάω, γιατί δε θα τελειώσουμε ποτέ. Και για μια πρόταση παρα πάνω που λέτε εσείς, μου κόβονται τα χέρια εμένα στη γραφομηχανή.
ΔΛ
Ώστε λέω πολλά;
Λ
Όχι δεσποινίς Λουίνσκυ, το θέμα είναι που ζητάει να λέει κανείς πολλά...
ΔΛ
Το αγοράζω αυτό (γέλιο)… όπως λέμε και στην πατρίδα μου…
Λ
Τώρα πέστε μου δεσποινίς Λουίνσκυ, τι τρώγατε με τον Πρόεδρο;
ΔΛ
Ω, διάφορα. Πρόχειρα πράγματα. Κανένα σάντουιτς, καμιά σαλατούλα, κανένα χοτ-ντογκ, πατάτες τηγανητές… Εμένα μου άρεσε το χοτ ντογκ. Κι από το χοτ ντογκ το λουκάνικό του πιο πολύ. Πολλές φορές παραμέριζα τα δυο κομμάτια του ψωμιού που κρέμονται από κάτω κι έτρωγα μονό το λουκάνικο.
Λ
Δεν κρέμονται δεσποινίς Λουίνσκυ, περιβάλλουν το λουκάνικο.
ΔΛ
Αναλόγως. Τέλος πάντων, ας μη σας μπερδεύω με λεπτομέρειες και μου ζητάτε πάλι εξηγήσεις... (γέλιο) μου άρεσε το λουκάνικο.
Λ
Το ήξερε αυτό ο κύριος Πρόεδρος;
ΔΛ
Το ήξερε. Μάλιστα κάναμε και παιχνίδια μ’ αυτό.
Λ
Δηλαδή;
ΔΛ
Να, επειδή μ’ άρεσε το λουκάνικο. ξέρω όλες τις μάρκες που κυκλοφορούν στην αγορά. Και περηφανεύομαι γι αυτό,
και περηφανευόμουν και στον Πρόεδρο γι αυτό. Εκείνος δε με πίστευε. Του είπα λοιπόν -και είναι αλήθεια-πως μόνο με τη μυρωδιά
και με τη γεύση, χωρίς να το δω, μπορώ να πω τι είδους λουκάνικο είναι το καθένα. Μου λέει την άλλη φορά θα φέρω ένα λουκάνικο
να το φας χωρίς να το δεις και να μου πεις τι μάρκα είναι. Παιχνίδι, καταλαβαίνετε…
 Λ
Και έφερε;
ΔΛ
Έφερε και έφερνε. Και μου ’λεγε όταν ερχόταν η ώρα του παιχνιδιού:
Κλείσε τώρα τα μάτια και άνοιξε το στόμα. Ε, σε λίγο είχα βρει τι είδους ήτανε.
Λ
Το βρίσκατε πάντοτε;
ΔΛ
Ναι, δε με είχε βρει καμιά φορά αδιάβαστη ο Πρόεδρος(γέλιο).
Λ
Το  πιστεύω. Τι  άλλο  έχετε  να πείτε  σχετικά;
ΔΛ
Δεν ξέρω τι άλλο να πω. Αυτό ήταν όλο. Τώρα γιατί απ’ αυτή την απλή
ιστορία ο κόσμος βγάζει ό,τι παραμύθια θέλει, αυτό δεν το καταλαβαίνω.
Λ
Ας ελπίσουμε πως η συνέντευξη αυτή θα βοηθήσει ώστε η αλήθεια να
γίνει κτήμα όλων και να πάψουν οι κατηγορίες εναντίον σας.
ΔΛ
Ας ελπίσουμε, αν και δεν το πιστεύω. Ο κόσμος πιστεύει πάντοτε το
κακό. Όμως επειδή σας συμπάθησα μ’ ενδιαφέρει εσείς να με πιστέψετε.
Λ
Εγώ σας πιστεύω απόλυτα. Αυτό μπορώ να σας το βεβαιώσω.
ΜΛ
Σίγουρα;
Α
Σιγουρότατα.
ΔΛ
Αν   θέλετε  μπορείτε  να  με  δοκιμάσετε  κι   εσείς  ώστε   να έχετε ιδίαν πείραν. Έχετε κανένα λουκάνικο;
Λ
Εγώ  έχω λουκάνικο. Εσείς  έχετε  τηλεφωνική   επικοινωνία με κάποια Λίντα;
ΔΛ
Ναι, τα λέμε καμιά φορά.
Λ
Ε, τότε, ας αφήσουμε τη δοκιμή. Ίσως αργότερα…
ΔΑ
Όπως θέλετε. Όταν αποφασίστε τηλεφωνήστε μου: 3333331 .
Λ
Θα το ’χω υπ’ όψη μου. Και   μιας     και   μιλάμε  για  τηλέφωνο, ο Πρόεδρος  σας τηλεφωνούσε;
ΔΛ
Ω, ναι. Όταν δεν μπορούσαμε να βρεθούμε και ήθελε να με δοκιμάσει,
με έπαιρνε στο τηλέφωνο και με δοκίμαζε τηλεφωνικά. Μου  περιέγραφε   το  λουκάνικο κι  εγώ  μόνο  με  την  περιγραφή έπρεπε  να  τον   ικανοποιήσω.
Λ
Να ικανοποιήσετε τι ;
ΔΛ
Την περιέργεια του να δει αν θα το ’βρισκα. Η αν θέλετε το θαυμασμό
του και τη χαρά του. Γιατί το έβλεπα, τον ενθουσίαζε και τον γέμιζε χαρά το παιχνίδι μας. Κάθε φορά που το ’βρισκα, γινόταν άλλος
άνθρωπος. Μπορώ να πω εκείνες τις στιγμές ήταν ευτυχισμένος.
Λ
Πρέπει να νιώθατε και σεις ευτυχισμένη που κάνατε ευτυχισμένο τον
Πρόεδρο.   
ΔΛ
Αισθανόμουν κι   εγώ αλήθεια πολύ  ευτυχισμένη.
Λ
Και μια τελευταία ερώτηση δεσποινίς Λουίνσκυ.
ΔΛ
Παρακαλώ. Μου είστε τόσο συμπαθής, που θα μπορούσα να μιλάω για
ώρες μαζί σας.
Λ
Ευχαριστώ. Μιλάτε πολύ καλά τα ελληνικά-πού τα μάθατε;
ΔΛ
Μου τα ’μαθε ο Στεφανόπουλος.
Λ
Σας ευχαριστώ πολύ δεσποινίς Λουίνσκυ για τον πολύτιμο χρόνο
σας.
ΔΛ
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Κρατήσατε το τηλέφωνό μου;
Λ
Το ’γραψα.
ΔΛ
(γελάκι)
Δε μ’ αρέσουν τα μελάνια.
Λ
Στο μυαλό μου.
ΔΛ
Ω!
(γέλιο)
Γεια σας.
Λ
Γεια σας δεσποινίς Λουίνσκυ.






ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΕΙΔΥΛΛΙΟΥ ΚΛΙΝΤΟΝ-ΛΟΥΙΝΣΚΥ
         ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΛΙΝΤΟΝ


Ο μεγάλος αρχηγός
Κι ο κακός μας ο καιρός.

-Πέστε μου κύριε Πρόεδρε πώς τάχα εσκεφτήκατε
Κι ενώ δε λέτε τίποτε σ’ άλλους γι αυτά τα θέματα
Να δώσετε συνέντευξη στα «ΛΟΓΙΑ» εδεχτήκατε;
-Γιατί οι άλλοι ό,τι πω, λένε πως λέω ψέματα.
-Να συμπεράνουμε λοιπόν πως ό,τι εδώ θα πείτε
Θα ’ν' η αλήθεια μοναχά και όχι παραμύθια;
-Βεβαίως. Και μονάχος σας το πράγμα αυτό θα δείτε.
Να ξέρετε: ο Πρόεδρος πάντοτε λέει αλήθεια.
-Το ξέρω κύριε Πρόεδρε γι αυτό και απορώ
Τι όλοι μαζί σας έχουνε τον τελευταίο καιρό
Κι ό,τι τους πείτε, ψέματα λένε ότι τους είπατε;
-Τι να σας πω… δεν ημπορώ να υποθέσω τίποτε.
-Πολιτικά ίσως θέλουνε μ’ αυτά να σας ζημιώσουν.
-Μπορεί. Ακόμα πιθανόν είναι να με ζηλεύουν.
Μα μ’ όσες κι αν βρωμοδουλειές θέλουν να με φορτώσουν
Οι καθώς πρέπει όπως εσείς άνθρωποι με πιστεύουν.
-Βεβαίως κύριε Πρόεδρε, μόνο που πρέπει τώρα
ν’ αρχίσει η συνέντευξη γιατί περνά η ώρα-
Και δε θα ήθελα πολύ μ’ αυτήν να σας κρατώ.
-Στα ΛΟΓΙΑ δε θα μ’ ένοιαζε για ώρες να μιλώ.
Εμπρός λοιπόν, ρωτήστε με αγαπητέ μου έκδοτα
Ο, τ ι στο φαντασμένο σας θα ’ρχόταν το τσερβέλο.
Αυτά τα εκτυφλωτικά σβήσετε μόνο φώτα
Γιατί στο νου μου φέρνουνε κάτι που δεν το θέλω:
Τον Σταρ και την ανάκριση που κάνει.
-Έχετε δίκιο,
Έχει αυτός ο άνθρωπος ύφος πολύ ανοίκειο.
-Ωσάν να κάνω έρωτα! Τέτοια ηδονή μ’ αγγίζει
Όταν ακούω κάποιονε τον Σταρ να τον υβρίζει.
Γι αυτό εσείς μ’ αρέσετε-γιατί τον Σταρ υβρίζετε.
 Όμως μη χάνουμε καιρό-
Πρέπει ν’ αρχίσουμε θαρρώ
Τις ερωταποκρίσεις μας-ειν’ ώρα, δε νομίζετε;
-Δέτε με, όλος είμαι αυτιά.
-Και στόμα θέλω να ’στε
Και μη ότι συνέντευξη μου δίνετε ξεχάστε
Και άλλα σας ρωτάω εγώ και άλλα μ’ απαντάτε
Όπως στον Λέρερ κάνατε.
-Βλέπω τιβι κοιτάτε
Και είσαστε ενήμερος των όσων έχω πει.
-Και όσων μας εκρύψατε, ίσως από ντροπή.
-Πόσο πολύ με νιώθετε…  εμπρός λοιπόν, ρωτήστε με
Και μη ίσως με διακόψετε-να ομιλώ αφήστε με
Γιατί αν σε κάποιον σαν  εσάς μιλώ
Κάτι μου λέει για με πως θα ’ν’ καλό.
Σε αγωνία φίλε μου λοιπόν μη με κρατάτε:
Ψοφάω για συνέντευξη Εμπρός! Ακούω. Ρωτάτε!
-Σωστά. Μα για να μη πολύ Πρόεδρε σας κρατήσω
Δυό ερωτήσεις μοναχά έχω να σας ρωτήσω.
Πρέπει να είναι φειδωλός ο Πρόεδρος σε λέξεις
Και ήδη δυο εδώσατε στα «ΛΟΓΙΑ» συνεντεύξεις.
Κι ιδού η πρώτη ερώτηση: την πίστη πια μας βγάλατε-
ΜΕ ΤΗ ΛΟΥΪΝΣΚΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΝΑΤΕ Η ΔΕΝ ΚΑΝΑΤΕ;
-Όχι. Έρωτα δεν έκανα εγώ με τη Λουΐνσκυ
Πίναμε μόνο σπέρμα αυτή, κι έπινα εγώ ουίσκι.
Και λένε σεξουαλικές είχαμε τάχα σχέσεις.
Δε σε γλιτώνει τίποτε στο στόμα τους αν πέσεις.
Δε σκέφτονται ούτε Πρόεδρος πως είμαι κι ότι έχω
Πλήθος δουλειές καθημερνά κι ολημερίς πως τρέχω.
Και τίνος είναι οι δουλειές; Δουλειές είναι του Κράτους!
Αυτοί νομίζουν πως εγώ είμαι όλο περιπάτους.
Και λένε να παραιτηθώ. Τι λόγια φαφλατάδικα.-
Και όλοι οι κόποι που ’κανα να βγω θα πάνε άδικα;
Έχω προβλήματα πολλά και πρέπει να τα λύσω-
Και ξεύρετε, ένας Πρόεδρος ποτέ δεν κάνει πίσω.
 Τα όνειρα που έκανα παιδάκι στο Αρκάνσω
Γιατί το θέλησε ο Σταρ εγώ δε θα τα χάσω.
-Κι η δεύτερη ερώτηση-για του Ιράκ το θέμα:
Το ουίσκυ σας ξεδίψασε ή θέλετε και αίμα;
 Με άλλα λόγια δηλαδή σαν Πρόεδρος που είστε
Πώς του Σαντάμ το πρόβλημα σκέπτεστε να το λύστε \
-Θα το ειπώ μόνο σε σας και σε κανέναν άλλο
Γιατί τις ερωτήσεις σας τις κάνετε με αβρότητα
Και το έντυπό σας θέλω αυτό να έχει. το μεγάλο,
 Και της ειδήσεως αυτής την αποκλειστικότητα:
Έτσι που ειμ’ εγώ τρανός καρδιοκατακτητής
θα ξεκινήσω στου Χουσεΐν να πάω το χαρέμι
Και τ’ αντρικά μου δείχνοντάς του όργανα ευθύς
να τα φιλήσει θα του πω ενώ αυτό θα τρέμει.
Του χαρεμιού τα θηλυκά ευθύς θα με ποθήσουν
Και δίχως λόγο δεύτερο με στόμα ανοιχτό
Στα όργανα μου τα γυμνά με πάθος θα ορμήσουν
Κι εγώ σε πλέριας ηδονής το βάθος θα ριχτώ.
Αυτό βεβαίως ο Χουσεΐν αμέσως θα το μάθει
Και κατά τα λεγόμενα την πλάκα του θα πάθει.
Και θα ’ρθει μένεα πνέοντας να μου επιτεθεί.
Σ’ αυτή τη φάση ακριβώς τον θέλω να βρεθεί-
να ’ρθούμε αντιμέτωποι ήτοι εγώ κι εκείνος.
Σαν τέλειος τότε καουμπόι πιστόλι εγώ τραβώ,
 Κάτω ευθύς ο Χουσεΐν ξαπλώνεται-το κτήνος,
Κι εγώ πολύ περήφανος στον τόπο μου γυρνώ.
Και όπλα για να ξοδευτούν, μιας το ’φερε η συζήτηση
Βρίσκουμε κάποια πρόφαση και κάνουμε κι επίθεση!
                                  -----







ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΛΟΥΙΝΣΚΙ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΛΙΝΤΟΝ
(Αμερική-περιοδικό «ΛΟΓΙΑ»)

Η συνέντευξη του περειοδικού με τη Μόνικα Λουίνσκυ την ώρα που αυτή αποφεύγει κάθε έντυπο ή φωνητικό μέσο μαζικής ενημέρωσης και η απήχηση που είχε αυτή σε όλη την Αμερική. με έσπρωξε παραπέρα. Να πάρω συνέντευξη από τον  ίδιο τον Πρόεδρο. Και το έκανα. Αποφασισμένος να διαφωτίσω  τους αναγνώστες  μου  πλήρως πήρα συνέντευξη από τον  ίδιο  τον Πρόεδρο Κλίντον σχετικά με την υπόθεση με τη Λουίνσκυ!
Πήγα νύχτα στο Λευκό Οίκο και   βρήκα τον Πρόεδρο  στο κρεβάτι.  Δίπλα του ήτανε η Χίλαρυ λιμάροντας  τα νύχια της.
Ανάμεσα στους δυο τους η Μόνικα με  το πέος του Προέδρου στο στόμα της. Όταν μπήκα, ο Πρόεδρος  αγρίεψε:
-Ποιός  γαμημένος  φρουρός  σ’ άφησε και μπήκες ρε  χαμένο κορμί!   μου  είπε.
Αμέσως  βγάζω  ένα τεύχος  του περιοδικού, και  ανεμίζοντας  το  του λέω δυνατά:
ΛΟΓΙΑ!
Αμέσως ο Πρόεδρος καλμάρει.
Ω! Με συγχωρείτε κύριε Χολιαστέ! Δε σας γνώρισα! Έχω δυο πονοκέφαλους που δε  βλέπω μπροστά μου…  
(Η Χίλαρυ  τον διορθώνει κοιτάζοντάς  τον  αυστηρά)
Έναν  πονοκέφαλο αγάπη  μου…
ΚΛΙΝΤΟΝ (ΚΛΙ)
Ναι,  αγάπη  μου.
(σε  μένα)
Καθίστε κύριε Χολιαστέ. Μας  συγχαρείτε που μας  βρίσκετε μέσα-έξω…
XIΛΑΡΥ (ΧΙΛ)
( επιτιμητικά)
Άνω κάτω αγάπη  μου, όχι   μέσα έξω...
ΛΟ
Δεν  πειράζει κυρία Προέδρου, κατάλαβα τι θέλει να πει  ο κύριος Πρόεδρος.
ΚΛΙ
Να κι ένας  που  με καταλαβαίνει.
(στη  Μόνικα)
Στο  ρελαντί   μωρό μου, έχουμε  δημοσιογράφο. Αλλά μη  σβήσεις.
(σε  μένα)
Συνέντευξη κύριε Χολιαστέ;
ΛΟ
Το καταλάβατε κύριε  Πρόεδρε. Είναι  που  θέλω  να βάλω  τα πράγματα στη  θέση  τους  μια και  καλή. Να πάψει  να υπάρχει  αυτή η καταστροφική  για το  Έθνος  αβεβαιότητα.
ΚΛΙ
Όλα  τα πράγματα εδώ  μέσα είναι  στη  θέση   τους. Αλλά αν  επιμένεις ορίστε, ρώτα.
ΛΟ
Θα  ρωτήσω κύριε Πρόεδρε, γιατί  τα έξω πράγματα δεν  είναι  στη θέση τους. Και αν  δεν  έχει  αντίρρηση και  η κυρία Προέδρου θα ρωτήσω κι  αυτήνε.
ΚΛΙ
(στη  Χίλαρυ που παιδευότανε  με  μια παρaνυχίδα και δεν πρόσεχε τι έλεγα)
Για σένα  μιλάει  αγάπη  μου…
XIΛ
Τι;
ΚΛΙ
Λέει  να ρωτήσει κι  εσένα.
ΧΙΛ
Και   βέβαια. Ότι  θέλει.
ΛΟ
Ευχαριστώ. Κύριε Πρόεδρε, είναι αλήθεια πως είχατε σεξουαλικές σχέσεις με τη Μόνικα Λουίνσκυ;
ΚΛΙ
Είναι σημαντική η ερώτηση και θα είμαι ακριβής στην απάντηση μου. Λοιπόν όχι μόνο δε θα υποχωρήσουμε στο Ιράκ, αλλά θα εξαντλήσουμε όλες τις διπλωματικές μας δυνατότητες ώστε να επιτευχθεί μία ειρηνική λύση των διαφορών μας με το Ιράκ.
Ύστερα θα κάνουμε επίθεση.
ΛΟ
Κύριε Πρόεδρε είναι αλήθεια πως είπατε στη Μόνικα να πει ψέματα στην ένορκη κατάθεση της;
ΚΛΙ
Ακούστε, εγώ πάντοτε φρόντιζα, και σαν κυβερνήτης ακόμα, για την εξάλειψη της παιδικής εγκληματικότητας. Βρήκα αντιδράσεις από το Κογκρέσο, όμως παρόλα αυτά ελπίζω πως όλα θα πάνε κατ’ ευχήν.
(στη Μόνικα)
Πιο ψηλά το κεφάλι μωρό μου, παρακολούθησέ με.
(σε μένα)
Άλλη ερώτηση κύριε Χολιαστέ;
ΛΟ
Πόσες φορές είδατε τη Μόνικα κύριε Πρόεδρε μέσα στο τελευταίο τρίμηνο της εργασίας της στο Λευκό Οίκο;
ΚΛΙ
Βλέπω ξαναγυρίζετε στον Σαντάμ. Ε, ναι, θα στείλω τον Γενικό Γραμματέα να μιλήσει μαζί του, αλλά είτε αυτός πετύχει να συμφωνήσει με τον Σαντάμ είτε όχι, οι βόμβες θα πέσουνε. Όχι για τίποτε άλλο, αλλά ο άνθρωπος αυτός είναι ένας στυγνός δικτάτορας.
ΛΟ
Κύριε Πρόεδρε σκοπεύετε να παραιτηθείτε;
ΚΛΙ
Με τη Ρωσία και βέβαια έχουμε καλές σχέσεις. Αν και ακούστηκε πως κι αυτή φτιάχνει βιολογικά όπλα, όμως δεν έχει να φοβηθεί τίποτε από μας όσο είναι με το μέρος μας. Όσο δηλαδή οι Ρώσοι ακολουθούν τον δημοκρατικό δρόμο.
ΛΟ
Σας ευχαριστώ κύριε πρόεδρε. Μπορώ να σας ρωτήσω κάτι κι εσάς κυρία Προέδρου;
ΚΛΙ
Σε σένα μιλάει αγάπη μου.
XIΛ
Μάλιστα, ρωτήστε με.
ΛΟ
Πώς εξηγείτε αυτά που λέγονται για τον σύζυγο σας κυρία Προέδρου;
XIΛ
Να σας πω. Από τότε που ήτανε μικρό παιδί, όλοι ήταν εναντίον του. Για να φτάσει εδώ που έφτασε έπρεπε να παλέψει ενάντια σε συνωμοσίες επί συνωμοσιών. Την πρώτη φορά που το κατάλαβε αυτό ήτανε όταν οδηγούσε, νεαρός ακόμα. το βυτιοφόρο του Λίτλ Ροκ. Γιατί βυτιοφόρο  οδηγούσε, και απ’ αυτό έμαθε να οδηγεί, και οδηγεί σήμερα και την Αμερική, τι λέω την Αμερική, όλο τον κόσμο. Του λέγανε λοιπόν πως τη θέση την πήρε με μέσο κι ήθελαν να του την πάρουνε.
ΛΟ
Του την πήρανε;
XIΛ
Και τότε του την πήρανε, και τώρα του την παίρνουνε-το βλέπετε ο ίδιος.
ΛΟ
Είχε ο Πρόεδρος και σύζυγος σας σεξουαλικές σχέσεις με τη Μόνικα;
ΧΙΛ
(δείχνοντας μου ένα μπουκαλάκι με διαλυτικό)
Αυτό είναι του Ντιόρ. Κι αυτό Παρισινό είναι. Το μόνο Αμερικάνικο είναι αυτό. Δεν αρέσουν του συζύγου μου τα Αμερικανικά αρώματα.
 ΛΟ
Σας ευχαριστώ πολύ κυρία Προέδρου,
XIΛ
Παρακαλώ. Όποια ώρα θέλετε.
ΚΛΙ
Τελείωσε η συνέντευξη κύριε Χολιαστέ;
ΕΓΏ
Μάλιστα κύριε Πρόεδρε.
ΚΛΙ
Εκείνο που θέλω να τονίσεις ιδιαίτερα είναι πως εγώ είμαι αφοσιωμένος τελείως στη δουλειά που μου ανάθεσε ο λαός της Αμερικής να κάνω.   
ΛΟ
Μπορώ να ρωτήσω και τη δεσποινίδα Μόνικα κάτι μιας και τη βρήκα;
 ΚΛΙ
Το βλέπεις και μόνος σου πως δε μπορεί να μιλήσει. Όταν την καλέσει ο Σταρ τότε και μόνο θα μιλήσει.
ΛΟ
Και τότε πώς θα μπορέσει;
ΚΛΙ
Με νοήματα αγαπητέ μου, με νοήματα.
Αυτή ήταν η συνέντευξη που πήρα από τον Πρόεδρο Κλίντον. Και, δεν ξέρω εσείς, αλλά εγώ κατατοπίστηκα πλήρως.»
 

ΤΟ ΞΥΛΟ
(μονόπρακτο)




Τόπος: Λος Άντζελες, δωμάτιο του Αζανί.
Χρόνος:1998.
Πρόσωπα: Αζανί, Νόρα, Ξύλο που μιλάει με τη φωνή του Αζανί.


Όταν ανοίγει η αυλαία ο Αζανί κάθεται στην πολυθρόνα του κρατώντας στην αγκαλιά του ένα ξύλο. Μιλάει σ' αυτό.

ΑΖΑΝΙ
...Πήγα και χτες και προχτές. Τι να κάνω να ξαναπάω και σήμερα; Ξέρω: θα βγάλουν το ματωμένο χέρι τους έξω από τα κάγκελα και θα το βουτήξουν μέσα σ' ένα πηγάδι γεμάτο με ματωμένα κόκκαλα κα με εργαλεία βασανισμού. Θα βγάλουν από μέσα ένα τροχό και θα με ρωτήσουν: προτιμάτε αυτό; Όταν τους πω όχι, θα ξαναβάλουν το χέρι μέσα στο πηγάδι και θα βγάλουν να μου δείξουν ένα πυρακτωμένο σίδερο: αυτό; Ύστερα θα βγάλουν ένα μαχαίρι, ένα πιστόλι, τέλος ένα χαρτί διπλωμένο που θα τ΄ανοίξουν μπροστά μου κι από μέσα θα χυθεί μία άσπρη σκόνη- δηλητήριο. Ύστερα γεμάτοι ευγένεια θα μου πουν: λυπούμαστε, δεν υπάρχει τίποτε
άλλο για σήμερα. Δώδεκα χρόνια τώρα το ίδιο...Ναι. έχεις δίκιο, μόνο έτσι θα πειστούν ν' αποδώσουν δικαιοσύνη. Τι λες, θα το κάνεις;..Ναι, σε καταλαβαίνω, θα περιμένω όσο νομίζεις πως πέρασε αρκετός καιρός ώσπου να τους αναλάβεις εσύ....Όχι...Μα ναι, ναι..
(Χτύποι στην πόρτα. Ο Αζανί σηκώνεται.)
Ναι, έχεις το λόγο μου πως δε θα κάνω τίποτε ώσπου εσύ μου πεις.
(Φτάνει στην πόρτα, κάνει να την ανοίξει, στέκεται, γυρίζει πίσω, αφήνει το ξύλο στο τραπέζι και διευθύνεται πάλι προς την πόρτα. Ανοίγει. Στο άνοιγμα στέκει η Νόρα)
Καλώς τηνε.

ΝΟΡΑ
Γεια σου.
(Στέκει για λίγο εκεί)
Δε θα μου πεις να περάσω;

ΑΖΑΝΙ
Πέρασε. Κάθισε.
(Η Νόρα μπαίνει και στέκει όρθια. Ο Αζανί τής πηγαίνει μια καρέκλα)
Κάθισε.

ΝΟΡΑ
(Εξακολουθεί να στέκει όρθια)
Αυτό μόνο έχεις να μου πεις; Αυτό μόνο έχεις να κάνεις;

ΑΖΑΝΙ
Μα κάθισε λοιπόν. Όρθια θα στέκεις;

ΝΟΡΑ
(Κάθεται στην άκρη της καρέκλας)
Ήρθα!

ΑΖΑΝΙ
(Χαμογελώντας)
Το βλέπω.
(Μικρή σιωπή)
Πόσος καιρός πέρασε;

ΝΟΡΑ
Από πότε; Από τότε που μου 'πες πως μ' αγαπάς; Από τότε που μου έγραφες φλογερά γράμματα; Από τότε που ιδωθήκαμε για τελευταία φορά;

ΑΖΑΝΙ
Από τότε που ιδωθήκαμε για τελευταία φορά. Πόσος καιρός-πόσα χρόνια πέρασαν;

ΝΟΡΑ
Ένας χρόνος, εννιά μήνες και έντεκα μέρες.

ΑΖΑΝΙ
Τόσο πολύ! Μετράς και τις μέρες.

ΝΟΡΑ
Εσύ όχι;

ΑΖΑΝΙ
Όχι. Δηλαδή όχι για το σκοπό που τις μετράς εσύ.
(Σιωπή)

ΝΟΡΑ
Να φύγω;

ΑΖΑΝΙ
Όπως θέλεις.

ΝΟΡΑ
Δε μιλώ στον Αζανί. Όχι. Κάποιος άλλος είσαι. Βέβαια είναι πολύς καιρός δυο χρόνια-αλλά και τέτοια αλλαγή...

ΑΖΑΝΙ
Όλα αλλάζουν.

ΝΟΡΑ
Πες μου, με θυμάσαι τουλάχιστον ή έχεις ξεχάσει και ποια είμαι; Πες μου-ποια είμαι; Πώς με λένε;

ΑΖΑΝΙ
Είσαι η Νόρα.

ΝΟΡΑ
Ναι, μπράβο. 'Αραγε δεν έχασες τη μνήμη σου. Κάτι άλλο έχασες. Έχασες την αγάπη σου.

ΑΖΑΝΙ
(Σαν να ονειρεύεται)
Την αγάπη μου;..Την αγάπη μου;..Ναι, την αγάπη μου...βέβαια, την αγάπη μου για σένα.

ΝΟΡΑ
Ώστε λοιπόν..

ΑΖΑΝΙ
Ναι, είναι αλήθεια.

ΝΟΡΑ
..δε μ' αγαπάς πια;

ΑΖΑΝΙ
Όχι, δε σ' αγαπώ πια.
(Η Νόρα αφήνεται σαν λιπόθυμη στην καρέκλα. Ο Αζανί πλησιάζει για να τη βοηθήσει. Εκείνη τον απωθεί ήπια αλλά σταθερά, σηκώνεται και πηγαίνει και κάθεται στο πάτωμα, ακουμπώντας την πλάτη της στον τοίχο)
Γιατί κάθισες εκεί;

ΝΟΡΑ
Κι εδώ που κάθομαι πάλι είμαι ψηλότερα από όπου έπεσα ύστερα απ' αυτό που μου είπες.

ΑΖΑΝΙ
Συγνώμη.

ΝΟΡΑ
Δεν είναι αυτό που περιμένω. Δε θέλω συγνώμες. Θέλω να μάθω το γιατί. Τι έτρεξε. Τι έγινε, τι συνέβη και δε μ' αγαπάς πια.

ΑΖΑΝΙ
Έχει σημασία για σένα;

ΝΟΡΑ
Έχει μεγάλη σημασία. Πες μου λοιπόν.

ΑΖΑΝΙ
Είναι μεγάλο διάστημα δύο χρόνια. Πολλά μπορεί να συμβούν.

ΝΟΡΑ
Δεν είναι δυο χρόνια. Τέσσερις μήνες είναι. Μέχρι τοτε λάβαινα γράμματά σου .Είναι η αλήθεια όχι τόσο θερμά όπως πριν, όμως πάντοτε γράμματα αγάπης. Αυτό σήμαινε πως ακόμα τότε μ΄αγαπούσες. Ό,τι έγινε έγινε μέσα σ' αυτούς τους τέσσερις μήνες.

ΑΖΑΝΙ
Η αλήθεια είναι πως νόμιζα πως σε αγαπώ.

ΝΟΡΑ Νόμιζες;

ΑΖΑΝΙ
(Συνεχίζοντας)
Νόμιζα πως είσαι για μένα η ευτυχία. Νόμιζα πως βρήκα τη μεγάλη αγάπη. Την αγάπη που μια μόνο φορά νιώθει κανείς στη ζωή του. Την πραγματική αγάπη. Με απόφευγες. Μετά από πολλές προσπάθειες που έκανα για να σε δω, σου μίλησα για την αγάπη μου. Μου είπες ότι η καρδιά σου είναι αλλού δοσμένη. Λες και η καρδιά είναι ένα τόπι που πηγαίνει από το ένα στο άλλο χέρι.

ΝΟΡΑ
Δε σου είπα ψέματα. Εκείνο τον καιρό είχα γνωρίσει κάποιον. Με αγαπούσε, είχαμε σχέσεις. Πώς ξαφνικά θα τον άφηνα για κάποιον ξένο που μπήκε μέσα στη ζωή μου και μου 'πε πως με αγαπά;

ΑΖΑΝΙ
Δε σου 'δωσα άδικο. Ούτε σε παρεξήγησα ποτέ γι αυτήνε σου την αντίδραση. Το δέχτηκα. Σε είδα μερικές φορές ακόμα με διάφορες προφάσεις. Μιλήσαμε. Στην αρχή έδειξες μια διάθεση να με κοροϊδέψεις, να με ειρωνευτείς γι αυτή μου την
ξαφνική αγάπη. Αυτό όμως το 'διωξες γρήγορα και έδειξες μάλιστα πως στενοχωριέσαι για τη θέση στην οποία είχα βρεθεί.

ΝΟΡΑ
Σου το είπα κιόλας.Πάντοτε ήμουνα ειλικρινής μαζί σου. Μου είπες πως αφού δεν αλλάζω γνώμη δε θα με ξαναδείς. Πως θα με άφηνες ήσυχη να σκεφτώ και με τον καιρό, ν' αποφασίσω. Να διαλέξω. Κι έφυγες. Πριν δυο χρόνια. Μου έγραφες όμως.

ΑΖΑΝΙ
Δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Χωρίς εσένα μου έλειπε κάτι. Κάτι που μόνο αν θα το είχα, νόμιζα πως ήμουν ολόκληρος ο εαυτός μου. Ήτανε γράμματα αγάπης, αυτό θυμάμαι μόνο γι αυτά. Πόσο υπόφερα από σένα...Πόσες νύχτες έπαιρνα τους δρόμους γυρεύοντας με κάτι να σε αντικαταστήσω...Πόσες φορές δεν πήγα στη δουλειά μου νυσταγμένος. .απορώ πώς δε μ' απόλυσαν. Ναι, σου 'γραφα. Σου 'γραφα γράμματα αγάπης.

ΝΟΡΑ
Τι ωραία γράμματα! Τι πάθος, τι πόνος, τι απελπισία...Τα γράμματά σου είναι που μ' έκαναν και πήρα μιαν απόφαση. Ήταν σαν να 'χα μπροστά μου ανοιχτή την ψυχή σου. Κι έβλεπα μέσα της. Και είδα τη μεγάλη σου αγάπη. Και άφησα τον άλλο. Και ήρθα να σε βρω και να πέσω στην αγκαλιά σου. Τι πιο τέλειο από δυο ανθρώπους
που αγαπάει ο ένας τον άλλο; Και πήγα στο σπίτι σου, εκεί που έμενες όταν χωρίσαμε. Και δε σε βρήκα. Μήνες έψαχνα να σε βρω. Γιατί σταμάτησες να μου γράφεις; Γιατί έφυγες από το σπίτι σου; Γιατί κρύφτηκες από μένα; Μου χρωστάς μιαν εξήγηση. Τα γράμματά σου ήτανε μια συνέχεια στη σχέση μας. Ήτανε σαν να σε έβλεπα, Ήτανε σαν να είχα εσένα τον ίδιο μπροστά μου όταν είχα ένα γράμμα σου δίπλα μου. Και με απόσπασες από τον άλλο. Μ' έκανες να σ' αγαπήσω.

ΑΖΑΝΙ
Το κατάλαβα από τις λιγόλογες απαντήσεις σου στα γράμματά μου. Γι αυτό έφυγα. Για να μη με βρεις. Για να μην πληγωθείς από την αλήθεια. Πώς με βρήκες;

ΝΟΡΑ
Τι σημασία έχει; Το έμαθα από τη Λάρα, μιαν από τις πρόσκαιρες κατακτήσεις σου.

ΑΖΑΝΙ
Δε σου έκρυψα τίποτα. Ναι, είχα κατακτήσεις όπως τις λες-το ζώο μέσα μας ποτέ δεν ησυχάζει. Θέλει κι αυτό την τροφή του. Του την έδινα. Και του τη δίνω. Οι γυναίκες!..Φευγαλέα περιστατικά της ζωής! Πλούσια γεύματα στο τραπέζι του κτήνους. Ψίχουλα στης ψυχής την πεθυμιά.

ΝΟΡΑ
"Οι γυναίκες"; Αυτό είναι λοιπόν οι γυναίκες για σένα; Αυτό είμαι εγώ για σένα; "Οι γυναίκες"...σαν να λες οι πέτρες του δρόμου..

ΑΖΑΝΙ
Δεν κατακρίνω κανέναν και καμιά. Δεν είναι κατάκριση να λες ό,τι πιστεύεις.

ΝΟΡΑ
Πες μου λοιπόν, δώσε μου την απάντηση στην ερώτηση που δεν τολμώ να σου κάνω-κάποιαν από αυτές αγάπησες-ναι;

ΑΖΑΝΙ
Όχι! Πώς θα μπορούσε; Όχι!

ΝΟΡΑ
Τι συμβαίνει λοιπόν; Κάτι έξω από τον κόσμο μας σου πήρε το μυαλό; Κάτι αόρατο σ' έχει αδράξει; Κάπου αλλού βρήκες ό,τι ζητούσες ή εγκατέλειψες κάθε ελπίδα κι έχεις αφεθεί στο χαμό; Σου είπα: μου χρωστάς μιαν απάντηση. Γιατί σ' αγαπώ. Πάλεψα για πολύν καιρό ανάμεσα στους δυο σας. Και ήξερα πως όποιος επικρατήσει
θα είμαι το έπαθλό του για ολόκληρη τη ζωή μου. Ούτε μικρή είμαι για να έχω περιθώρια ν' αλλάξω, ούτε κενή για να παίρνω αποφάσεις που αύριο θα τις αλλάξω. Πάλεψα με τον εαυτό μου, θα πει με όλα τα στοιχεία της φύσης. Και νίκησες εσύ. Κυριάρχησες στην καρδιά και στην ψυχή μου. Και πασίχαρη ήρθα να σου το πω.-Πασίχαρη αλλά και φοβισμένη από την απουσία σου για μήνες. Έλεγα πως κάτι θα'χεις πάθει. Τα γράμματά μου γύριζαν πίσω. Και όταν σε βρήκα περίμενα να με αγκαλιάσεις και να βρούμε ο ένας μέσα στην αγκαλιά του άλλου την ευτυχία. Και συ μου είπες όταν με είδες γεια σου, κάθησε. Σαν να ήμουνα ένας από τους πελάτες
σου. Τι λέω…σ' αυτούς θα έδειχνες πιο οικείος. Δεν είμαι μια ξένη, σ' αγαπώ. Τι ειρωνία! Όταν εσύ με αγαπούσες εγώ δε σ' αγαπούσα. Τώρα που εγώ σε αγαπώ, δε μ' αγαπάς εσύ. Παιχνίδια που παίζει η ζωή! Όμως θυμήσου τη δική σου κατάσταση όταν με αγαπούσες-θυμήσου τον πόνο σου και δος μου μιαν απάντηση. Εγώ σου έδωσα την ελπίδα. Εσύ δος μου αν θέλεις την απελπισία, όμως δος μου κάτι. Να μη φύγω από το μέρος αυτό άδεια. Ας πάρω το θάνατο μαζί μου. 'Ομως κάτι είπες-είπες πως δεν έχεις αγαπήσει κάποιαν άλλη γυναίκα. Τότε λοιπόν τι;

ΑΖΑΝΙ
Νόρα, δεν έχω αντίρρηση αν επιμένεις να σου εξηγήσω. Όμως καλλίτερα δε θα 'τανε να φύγεις έτσι; Δε σου φτάνει που τώρα δε σ' αγαπώ και που-στο λέω-δεν πρόκειται να σε αγαπήσω; Υπόφερα κάποτε για σένα, θα υποφέρεις και συ για μένα λιγότερο ή περισσότερο, κι ύστερα θα με ξεχάσεις.

ΝΟΡΑ
Πώς το ξέρεις ότι θα σε ξεχάσω; Ώστε δεν πρόκειται ούτε να μ' αγαπήσεις ποτέ...επιμένω: πες μου τι συμβαίνει. Είσαι λοιπόν πεθαμένος κιόλας; Δεν μπορείς ν' αγαπάς πια; Όχι, δε θέλω να χωρίσουμε έτσι. Δύο χρόνια ζω με τη σκέψη σου να με βασανίζει ώσπου να τη δεχτώ. Δυο χρόνια γνώρισα όλα τα σπαθιά κι όλες
τις πυρκαγιές της. Μετά το σπαθί έρχεται το αίμα, μετά τη φωτιά έρχεται η στάχτη. Δώσε μου τα να κλείσει η αυλαία στο θέατρο που παίζουμε οι δυο μας. Ακούω την καταδίκη μου.

ΑΖΑΝΙ
Αφού επιμένεις θα σου πω. Μόνο που δεν είμαι σίγουρος πως θα καταλάβεις.

ΝΟΡΑ
Ω! Μη γίνεσαι υπερβολικά εγωιστής. Έδειξες αρκετά τον εγωισμό σου με τις δηλώσεις σου από την ώρα που ήρθα. Ξέρω...ξέρω...είσαι ειλικρινής..Μα μη με θεωρείς τόσο κατώτερη πνευματικά. Αν οι γυναίκες είναι για σένα κατώτερα όντα, θεώρησε εμένα σαν μιαν από τις καλλίτερες απ' αυτές και σαν άξια να συζητήσει μαζί σου.

ΑΖΑΝΙ
Δεν κατηγόρησα τις γυναίκες. Τις τοποθέτησα απέναντι στον άντρα. Σε βλέπω αποφασισμένη όμως να πάρεις την απάντηση. Θα υποκύψω, αν και προσπάθησα να αποφύγω τη συνάντησή μας αυτή. Όταν λοιπόν μου είπες πως δε μ' αγαπάς και μ' έδιωξες, προσπάθησα με κάθε τρόπο να βρω μια λύση στο πρόβλημα που με βασάνιζε. Μια λύση που θα ανακούφιζε τον πόνο μου. Καρπός αυτής μου της προσπάθειας ήτανε το τέλος της αγάπης μου για σένα και η αρχή μιας καινούργιας-της αληθινής μου αγάπης.
ΝΟΡΑ
Μου είπες πως δεν αγάπησες άλλη γυναίκα.

ΑΖΑΝΙ
Και σου είπα την αλήθεια. Μα άφησέ με να σου μιλήσω. Σου είπα, μπορεί και να μη με καταλάβεις, μα αυτό θα φανεί. Για τώρα άκουσέ με.

ΝΟΡΑ
Σε ακούω.

ΑΖΑΝΙ
Τι άλλο όπλο είχα για να προσπαθήσω παρά το μυαλό μου; Άρχισα λοιπόν να σκέφτομαι. Αφού με την ανάπτυξη της διανόησης ο άνθρωπος έφτασε στην αγάπη, σκέφτηκα πως ίσως με τη βοήθειά της θα γλίτωνα κι εγώ από
τα νύχια της. Διάβασα ιστορίες για ανθρώπους που αγάπησαν χωρίς ν' αγαπηθούν. Άλλες γι ανθρώπους που αγάπησαν κι αγαπήθηκαν. Οι πρώτες έσβηναν με τον καιρό, οι δεύτερες σκοτώνονταν μ' ένα γάμο ή από τη συνήθεια. Δηλαδή δεν ήσαν αγάπες. Γιατί αγάπη σημαίνει ανυστερόβουλη αφοσίωση για πάντα. Όμως ο
άνθρωπος δεν είναι φτασμένος ακόμα στο σημείο να δίνει χωρίς να παίρνει σαν αντάλλαγμα κάτι. Στην περίπτωση της αγάπης άντρα και γυναίκας ο καθένας θέλει να πάρει από τον άλλονε. Δε δίνει τίποτε, καμώνεται καμιά φορά πως δίνει-να πάρει μόνο θέλει. Κι αυτό που θέλει να πάρει είναι η ευτυχία. Ευτυχία πάλι είναι να μην έχεις προβλήματα. Και αυτό είναι δυνατό μόνο αν κάποιος πάρει και λύσει τα προβλήματά σου. Όμως ο κάποιος αυτός, για να μπορέσει να κάνει δικά του τα προβλήματά του πρέπει να μην έχει δικά του. Πρέπει να αφιερώσει τον εαυτό του στην υπηρεσία του ανθρώπου που αγαπά-πρέπει να θυσιαστεί γι αυτόν. Πρέπει να γίνει δούλος του. Η αγάπη είναι δουλεία. Και αυτό ειναι αδύνατο για
τους ανθρώπους. Η αγάπη είναι λοιπόν κάτι απραγματοποίητο, κάτι αδύνατο για τους ανθρώπους. Η αγάπη είναι ένα ψέμα. Όταν έλεγα πως σ' αγαπώ, όταν λες πως μ' αγαπάς, λέμε ψέματα. Δίνουμε ψεύτικη σάρκα και οστά στις ελπίδες μας και χτίζουμε ένα φάντασμα όπως μας αρέσει. Και αυτό είναι ό,τι λέμε αγάπη. Τυραννιόμαστε για κάτι ανύπαρκτο. Παθιαζόμαστε για μιαν ουτοπία.

ΝΟΡΑ
Η ζωή μας είναι μικρή. Η ζωή μας είναι ψεύτικη. Τι είμαστε; Μια χούφτα χώμα που όλο κι όλο που ζητάει για να χαρεί, είναι να σμίξει με μιαν άλλη χούφτα χώμα. Σε μια ψεύτικη ζωή μια ψεύτικη αγάπη ταιριάζει. Τι θα 'θελες; Να γίνεις θεός; Να γνωρίσεις το άπειρο; Αγάπη είναι ό,τι λέμε πως είναι αγάπη. Αγάπη είναι να γεμίσεις με ψέμα ώστε να μην μπορεί τίποτε άλλο να χωρέσει μέσα σου. Ούτε η αλήθεια που θα 'δειχνε πόσο ψέμα είναι το ψέμα σου. Όμως αυτό το ψέμα τι όμορφο που είναι!

ΑΖΑΝΙ
Αυτή είναι η ανθρώπινη αγάπη αλήθεια. Μέσα σ' αυτό το ψέμα θα βύθιζα κι εγώ αν δεν καταλάβαινα την πλάνη μου κι εξακολουθούσα να σ' αγαπώ.

ΝΟΡΑ
Όμως με αυτό το ψέμα θα περνούσε όμορφα η ζωή μας. Κι εγώ θα ήμουν δική σου, αποκλειστικά δική σου. Θα ζούσα το ψέμα μέχρι την τελευταία του λεπτομέρεια όπως έπρεπε. Θα τηρούσα όλους τους κανόνες.

ΑΖΑΝΙ
Θα ήσουν κοντά μου κάθε στιγμή;

ΝΟΡΑ
Και βέβαια.

ΑΖΑΝΙ
Θα εξακολουθούσες να δουλεύεις βέβαια.

ΝΟΡΑ
Φυσικά.

ΑΖΑΝΙ
Θα μπορούσες να ζήσεις έστω και ένα λεφτό μακριά μου κι αυτό το λες αγάπη;

ΝΟΡΑ
Μα...πώς...δε θα δούλευα;

ΑΖΑΝΙ
Θα άνοιγες το στόμα σου για να μιλάς και σε άλλους άντρες κι αυτό το λες αγάπη; Και θ' άγγιζες κι άλλους άντρες;

ΝΟΡΑ
Η κοινωνία έχει τις απαιτήσεις της...Η ψυχή μου όμως η σκέψη μου και κάθε χτύπος της καρδιάς μου θα 'ταν για σένα.

ΑΖΑΝΙ
Και πώς αυτό θα το ήξερα εγώ;

ΝΟΡΑ
Θα στο 'λεγα κάθε στιγμή.

ΑΖΑΝΙ
Κι ό,τι θα 'θελα θα μου το' δινες χωρίς να στο ζητήσω;

ΝΟΡΑ
Τα πράγματα που θα ήξερα πως τα θέλεις ναι. Τι ερωτήσεις είναι αυτές;

ΑΖΑΝΙ
Η αγάπη δε ζει στα όρια της κοινωνίας. Και αγάπη δεν είναι να λες σ' αγαπώ. Αγάπη είναι να είσαι μαζί. Για όλα αυτά αγάπη δε γίνεται να υπάρξει ανάμεσα σε ανθρώπους. Οι ελπίδες δε φτερώνουν. Από την άλλη πάλι η ευτυχία βρίσκεται στην αγάπη, που θα πει στη δουλεία.

ΝΟΡΑ
Λοιπόν έπαψες να θέλεις να είσαι ευτυχισμένος;

ΑΖΑΝΙ
Δεν θέλω να είμαι. Είμαι ευτυχισμένος. Αγαπώ και αγαπιέμαι. Αληθινά και όχι ψεύτικα.

ΝΟΡΑ
Πώς αφού δεν υπάρχει αληθινή αγάπη ανάμεσα σε άντρα και γυναίκα;

ΑΖΑΝΙ
Σου είπα-δεν αγαπώ καμία γυναίκα.

ΝΟΡΑ
Και τι αγαπάς;

ΑΖΑΝΙ
(Δείχνει το ξύλο πάνω στο τραπέζι)
Αυτό.

ΝΟΡΑ
Τι είναι αυτό;

ΑΖΑΝΙ
Δε βλέπεις; Ένα ξύλο.
(Σιωπή)

ΝΟΡΑ
Αγαπάς ένα ξύλο;

ΑΖΑΝΙ
Ναι.

ΝΟΡΑ
Αστειεύεσαι μαζί μου.

ΑΖΑΝΙ
Σου είπα πως δε θα καταλάβαινες.

ΝΟΡΑ
Τι βρίσκεις στο ξύλο;

ΑΖΑΝΙ
Ό,τι δε βρήκα πουθενά αλλού.

ΝΟΡΑ
Πώς μπορεί ο άνθρωπος ν' αγαπήσει ένα ξύλο;

ΑΖΑΝΙ
Αν καταλάβαινες, θα παραξενευόσουν περισσότερο πώς μερικοί άνθρωποι αγαπούν το θεό, τη γάτα, το σκύλο τους, τη συλλογή των γραμματοσήμων τους κι όχι πώς εγώ αγαπάω το ξύλο. Αγάπη είναι ν΄αγαπάς. Κάτι. Ο,τιδήποτε. Να του δώσεις εσύ την ύπαρξή σου και κείνο να σου δώσει τη δική του. Να σε νιώσει και να το νιώσεις.

ΝΟΡΑ
Η αγάπη του θεού προϋποθέτει πίστη. Η αγάπη για το σκύλο μας είναι μια παραξενιά. Ως για τα γραμματόσημα, αυτό είναι ένα από τα πολλά χόμπυ.

ΑΖΑΝΙ
Με όποιον τρόπο και να σκεφτείς αγαπώ το ξύλο μου αυτό. Και με όσους ακόμα ούτε περνούνε από το μυαλό σου. Ούτε ακόμα από το δικό μου μυαλό.
Αγαπώ και αγαπιέμαι. Είμαι ευτυχισμένος. Δε θέλω άλλη, ψεύτικη αγάπη. Αγαπώ με την πραγματική αγάπη. Με κείνη που οι ψυχές ενώνονται στην αιωνιότητα. Με κείνη που το αντικείμενό της είναι ο κόσμος όλος για μένα και εγώ είμαι όλος ο κόσμος γι αυτό.
Δε λείπει στιγμή από κοντά μου. Δε μιλάει με άλλους ανθρώπους. Προλαβαίνει κάθε μου επιθυμία. Είναι ο φύλακας άγγελός μου. Αλλά κι εγώ του χαρίζω κάθε μου σκέψη και όλη μου την αφοσίωση. Το λατρεύω. Και τώρα που έμαθες, σε παρακαλώ άφησέ με να το πάρω στην αγκαλιά μου, να το έχω πάνω μου. Δεν μπορώ να κάνω ούτε στιγμή δίχως εκείνο, ούτε αυτό χωρίς εμένα. Τόσην ώρα που μιλάμε μου ζητάει να το πάρω.

ΝΟΡΑ
Σου ζητάει να το πάρεις; Πώς στο ζητάει;

ΑΖΑΝΙ
Μου μιλάει-πώς αλλιώς;

ΝΟΡΑ
Όταν σε γνώρισα πριν δυο χρόνια ήσουν καλά στα μυαλά σου. Φαίνεται όμως πως στο μεταξύ κάτι έπαθες καημένε μου Αζανί.

ΑΖΑΝΙ
Ό,τι και να πεις σε δικαιολογώ. Δεν μπορείς να καταλάβεις. Για σένα είναι φυσικό να λες αυτά που λες.

ΝΟΡΑ
Τι να καταλάβω; Πως αγάπησες ένα ξύλο και πως σ' αγάπησε κι αυτό;

ΑΖΑΝΙ
Ακριβώς. Όμως θα το πάρω. Μη με παρεξηγήσεις αν μπορείς.
(Παίρνει το ξύλο και το σφίγγει στην αγκαλιά του.Στη συνέχεια της συζήτησης το κρατεί στην αγκαλιά του σαν κάτι αγαπημένο)

ΝΟΡΑ
Σοβαρά μιλάς λοιπόν; Αγαπάς αυτό το…το πράγμα.

ΑΖΑΝΙ

Ακριβώς.

ΝΟΡΑ
Ένα κρύο, άψυχο, σκληρό, άκομψο, αστείο αντικείμενο; 'Ενα ξύλο;

ΑΖΑΝΙ
Ναι, ένα ξύλο.

ΝΟΡΑ
Γι αυτό έπαψες ν' αγαπάς εμένα;

ΑΖΑΝΙ
Δεν έπαψα να σε αγαπώ, Ποτέ δε σε είχα αγαπήσει.

ΝΟΡΑ
Αγάπη είναι ν' απλώνει τα χέρια του και να φουχτώνει τα δυο στρογγυλά, θερμά, σπαρταριστά μήλα της γυναίκας. Αγάπη είναι για τον άντρα ν' αγκαλιάζει με οικειότητα το γυμνό κορμί της γυναίκας κι εκείνη να μη τον απωθεί. Αγάπη για τον άντρα είναι να φιλάει δυο γυναικεία χείλια. Είναι να μπορεί ν' ανοίγει τα πόδια της γυναίκας και να βλέπει ανάμεσά τους την Κόλαση ντυμένη ρούχα παραδείσου. Δεν είναι να 'χει παρέα του ένα ξύλο.

ΑΖΑΝΙ
Αυτό που λες δεν είναι αγάπη. Αυτό είναι ένας πόθος από τους τόσους που μας παιδεύουνε στη ζωή. Είναι κάτι ασήμαντο. Η αγάπη είναι δουλεία-αυτό είναι η αγάπη.

ΝΟΡΑ
Είσαι δούλος αυτού του ξύλου;

ΑΖΑΝΙ
Και αυτό δούλος δικός μου.

ΝΟΡΑ
Και είναι πάντοτε δίπλα σου-κοντά σου;


ΑΖΑΝΙ
Πάντοτε, γιατί το παίρνω μαζί μου πάντοτε.

ΝΟΡΑ
Και προλαβαίνει κάθε σου επιθυμία;

ΑΖΑΝΙ
Ναι. Όμως επειδή δεν μπορεί να κινηθεί και να με υπηρετήσει, κάνω εγώ για τον εαυτό μου εκείνα που μου λέει, δείχνοντάς μου έτσι το διαρκές ενδιαφέρον του για μένα.

ΝΟΡΑ
Σου μιλάει λοιπόν το ξύλο;

ΑΖΑΝΙ
Μου μιλάει, αλλά εσύ δεν μπορείς να το ακούσεις, ούτε κανένας άλλος, γιατί ούτε συ, ούτε κανένας άλλος δεν το αγαπάει.

ΝΟΡΑ

Και τι σου λέει το ξύλο σου;

ΑΖΑΝΙ
Ω! Μιλάμε για πολλά πράγματα. Τώρα που εσύ είσαι εδώ μου μιλάει για σένα.

ΝΟΡΑ
Μπα! Και τι σου λέει για μένα;

ΑΖΑΝΙ
Πως δεν κάνω καλά που κάθομαι και μιλάω μαζί σου για την αγάπη.
Πως ο καιρός που χάνω μαζί σου είναι πολύτιμος για μένα, επειδή η σωστή χρησιμοποίησή του θα με κάνει να γίνω άξιος της αθανασίας.

ΝΟΡΑ
Είναι λοιπόν ένα φιλόσοφο ξύλο;

ΑΖΑΝΙ
Όπως όλα τα ξύλα. Όπως όλα τα πράγματα.

ΝΟΡΑ
Και τι άλλο σου λέει για μένα το ξύλο σου;

ΑΖΑΝΙ
Ρώτησέ το. Θα ακούσει και θα σου απαντήσει. Και επειδή δεν μπορείς να ακούσεις την απάντησή του, θα σου τη λέω εγώ που την ακούω.

ΝΟΡΑ
Αισθάνομαι γελοία που θα ρωτήσω κάτι ένα ξύλο.

ΑΖΑΝΙ
Δεν είσαι η μόνη…αλλά να! Σου απαντάει το ξύλο: "Δεν είσαι η μόνη. Όλοι οι άνθρωποι, αιώνες, χιλιετηρίδες χιλιετηρίδων τώρα, τα ίδιο θα αιστάνονταν μιλώντας σ' ένα ξύλο. Είναι που κανείς δεν ήτανε αρκετά δυνατός για να νιώσει".

ΝΟΡΑ
Να νιώσει τι;

ΑΖΑΝΙ
"Να νιώσει τι, ρωτάς και περιμένεις απάντηση, λες κι έχετε μέθοδο συνεννόησης μεταξύ σας οι άνθρωποι, Λες και αυτό που λέτε γλώσσα σας επιτρέπει να γνωρίσετε τι θέλει να πει ο ένας στον άλλο. Θα προσπαθήσω με λέξεις ανθρώπινες να σου δώσω να καταλάβεις ,πράγμα αδύνατο, αλλά τουλάχιστο να πλησιάσεις στην
κατανόηση της αλήθειας. Κανείς λοιπόν δεν ήταν ικανός να νιώσει τη δυναμική των γραμμών της αιωνιότητας. Και εκτός από τον Αζανί, ούτε και σήμερα είναι κανείς ικανός να τη νιώσει.

ΝΟΡΑ
Είναι τόσο δύσκολο αυτό;

ΑΖΑΝΙ
Είναι τόσο δύσκολο-ακατόρθωτο είναι για σένα. Γιατί κάθε λέξη έχει τέτοια μπερδεμένη σημασία, γιατί κάθε λέξη προϋποθέτει για να τη νιώσεις τη γνώση τόσων άλλων λέξεων, γιατί η έννοια που οι συνδυασμοί της γλώσσας σας εκφράζουν, δεν μπορούν να συλληφθούν από τον εγκέφαλό σας επειδή χάνεται στα μισά του δρόμου και για κείνον που τη λέει και για κείνον που την ακούει. Επειδή τέλος η αρχική προσπάθειά σας για συνεννόηση μεταξύ σας βασίστηκε σε λάθος όργανο. Και παραδέρνετε έκτοτε-δηλαδή για πάντα αδαείς, ανίδεοι, απληροφόρητοι, ανεπικοινώνητοι. Μόνοι. Και όλες τις φορές που ο άνθρωπος προσπάθησε ν'
ανέβει, ανέβηκε όχι προς την κατανόηση και την αλήθεια, αλλά προς την άγνοια και το ψέμα. Ο άνθρωπος είναι ανίκανος να δει την όψη των πραγμάτων όπως είναι και να σωθεί. Τη βλέπει όπως τη ζωγραφίζουν τα μάτια του και τ' αυτιά του. Και κάθε φορά ο άνθρωπος πιάνεται από τις γνώσεις που του δίνει το μυαλό του και
προχωράει. Και φτιάχνει πολιτισμούς ανώτερους από τον δικό σας και γαντζώνεται με τα νύχια της γνώσης πάνω στο δέντρο της ζωής και χτίζει ψεύτικα παλάτια πάνω της. Κι έρχεται ένας αέρας και όλα τα ρίχνει. Και πάλι ξαναρχίζει και πάλι προχωρεί βαδίζοντας στο στραβό δρόμο και πάλι το κτίσμα του γκρεμίζεται στον
πρώτον αέρα. Αξιολύπητα όντα, αλλά και αξιοκατάκριτα για την κατάντια τους."

ΝΟΡΑ
Πες μου λοιπόν τι θα 'πρεπε να γίνει. Πες μου κι ας μην καταλαβαίνω, κάτι θα μάθω.

ΑΖΑΝΙ
"Κάτι θα μάθεις βέβαια. Κι αυτό το κάτι θα είναι η αφετηρία για μια προσπάθεια γινωμένη πάνω στο στραβό δρόμο που προδιαγράφει η μερικότητα της γνώσης σου. Ας είναι. Θα συνεχίσω μέχρι ο Αζανί να με σταματήσει ή εσύ να πάψεις να ρωτάς. Οι άνθρωποι! Η ντροπή της οικουμένης! Τα σαθρά δοχεία σαθρών έργων και λόγων.!
Το όνειδος της ζωής! Οι δυνάστες της! Σκέφτηκε ποτέ κανείς πόσο υποφέρει ο κόσμος από τους ανθρώπους; Πόσο πληγώνεται η αγνότητά του; Πόσο καταβαραθρώνεται η ευαισθησία του; Πόσο η μεγαλοσύνη του κόσμου μικραίνει επειδή κλείνει μέσα στους κόλπους του τέτοια όντα; Λες και ο νους σας δόθηκε για να εξουσιάσετε κι όχι για να υποταχτείτε. Λες και το ύψος σας δόθηκε για να το ανεβείτε κι όχι για να το κατεβείτε. Λες και η ζωή σας δόθηκε σαν χάρισμα κι όχι σαν εργαλείο. Οι άνθρωποι! Η άπρεπη εκλογή! Η εκλογή που εντυπωσιάζει με την ασυμβατότητά της με την καθαρή γνώση. Η εκλογή που κηλιδώνει το στερέωμα. Είστε τα όντα που έχετε νου. Μα ο νους δε σας δόθηκε για να τσακίζετε ο ένας τον άλλο. Δε σας δόθηκε για να κυριέψετε δήθεν το σύμπαν. Δε σας δόθηκε για να την ξοδέψετε ψάχνοντας να βρείτε τρόπους να ζήσετε μιαν άσκοπη ζωή. Ο νους, σάς δόθηκε για να σκοτώσετε, με όπλο αυτόν, το μίσος. Για να μερέψετε τα ένστικτά σας. Για να κατακτήσετε τον εαυτό σας. Και σεις τι κάνετε; Με το νου σας μαστιγώνετε τα ένστικτα κι αυτά αγριεύουν πιο πολύ. Και θρέφετε το μίσος σας κι αυτό γίνεται όλεθρος. Όντα λογικά! Που το ένα ζητάει να σπαράξει το άλλο και χρειάζονται νόμοι για να τα συγκρατούν. Όντα λογικά! Που κοιτάτε έξω σας όλο και μακρύτερα και δεν ξέρετε τίποτα για ό,τι έχετε μέσα σας. Η κίνηση σας δόθηκε λες για να κυνηγάτε ο ένας τον άλλο. Η ομιλία για να κρύβετε την αλήθεια. Μια υποκρισία όλη σας η ζωή. Για τι; Για ποιον; Για να πετύχετε τι; Τίποτα. Κι όμως, μια υποκρισία τέτοια που όσο ζείτε ποτέ να μη δείξετε τον πραγματικό σας εαυτό. Και μια επιθυμία. Επιθυμία για δόξα, για χρήμα, για δύναμη-για όλα τα ανθρώπινα δημιουργήματα που σας έχουν γίνει δύστροπα αφεντικά. Όντα λογικά! Γεμάτα έρωτα, σαν μόνο σκοπό της ζωής σας. Εξυψώσατε τον έρωτα στα ουράνια. Γιατί; Γιατί αυτός σας βοηθάει να φτιάξετε απογόνους, δηλαδή άλλα όντα, ασυνεπή και ανεύθυνα κι αυτά, που κι εκείνα θα κάνουν άλλους απογόνους. Και γιατί όλα αυτά; Αν είχαν σαν κατάληξη την αθανασία, ας ήταν κι έτσι ασυνεπή κι έτσι ανεύθυνα. Μα πού είναι η αθανασία για σας; Πράττετε και μιλάτε σαν να 'σαστε το κέντρο του σύμπαντος, γιατί θαρρείτε ότι αυτό είναι κάτι περισσότερο από το "υπόλοιπο" σύμπαν-γιατί δεν ξέρετε πως στην αληθινή ύπαρξη δεν υπάρχει πρωτιά. Και ύστερα έρχεται το τέλος σας και δε μένει ούτε η ανάμνησή σας. Σκοτωνόσαστε να φτιάξετε λογής έργα, σκοτωνόσαστε να γράψετε λογής γραφτά, σκοτωνόσαστε να κάνετε λογής πράξεις, γιατί; Για να μη μείνει μια μέρα τίποτε από αυτά όλα. Για να τα καλύψει ένα πέπλο ανυπαρξίας-τόσο ψεύτικα είναι όλα σας. Ενώ εγώ, ενώ εμείς, τα πράγματα, τι διαφορά! Εμείς είμαστε η πραγματική ουσία. Εμείς είμαστε η μόνη αλήθεια. Εμείς. Αναλλοίωτα, άφθαρτα, αμέτοχα, αφοβα, παντοτινά. Ανοιχτά σε κάθε τι. Τη μια μας παίρνει ο αέρας, την άλλη μας μαστιγώνει η βροχή. Μα αφηνόμαστε και πάμε. Εμείς,η μόνη αλήθεια. Εμείς, το μόνο αληθινά υπάρχον. Αστείοι που μας φαίνεστε οι άνθρωποι με τις παραξενιές και με τις τσιριμόνιες σας..Κάτι άσπρες πέτρες μόνο μένουνε από σας κι αυτές παρά τη θέλησή σας, περίτεχνα σκαλισμένες, όμοιες αναμεταξύ τους, φτιαγμένες όλες στο ίδιο καλούπι-της ματαιοδοξίας σας. Και τα υπολείμματά σας ακόμα, υποκρισία και σπουδαιοφάνεια γεμάτα. Ενώ εμείς…εμείς δεν έχουμε ανάγκη ν' αφήσουμε μνημεία. Είμαστε τα ίδια εμείς μνημεία αιώνια-γιατί εμείς είμαστε ό,τι υπάρχει. Κι αν αλλάζουμε μορφή κι αν αλλάζουμε σχήμα κι αν φαίνεται πως με τον καιρό αλλάζουμε, μα μένουμε πάντοτε ίδια. Γιατί και πριν και πάντοτε και τώρα, είμαστε δοσμένα σε όλα μέσα στην ασήμαντη πολλαπλότητά μας. Γιατί εμείς δεν είμαστε πολλά, είμαστε ένα, με πολλές όψεις και μορφές. Γιατί εμείς δεν έχουμε ανάγκη από τη ζωή για να ζήσουμε. Εμείς δίνουμε τη ζωή στα ζωντανά. Και όχι πως τη δίνουμε κάνοντας μιαν ιδιαίτερη παραχώρηση σε κάτι, ούτε πως τάχα κοπιάζουμε
γι αυτό-τι λόγος...Πως τα ζωντανά υπάρχουν το βλέπουμε μόνο σα γεννηθούνε. Τόση σημασία δίνουμε στην ύπαρξή τους. Η ζωή που τόσο άπληστα σεις ζητάτε, είναι για μας μια από τις τόσες καθημερινές μας άγνοιες. Εμείς ζούμε μέσα στην αιωνιότητα. Εσείς είστε που αλλάζετε χίλια πρόσωπα σε κάθε μια στιγμή. Και όλα σας τα πρόσωπα φθαρτά. Και όλες οι δραστηριότητές σας καταστροφικές της αθανασίας σας. Αθάνατη δεν μπορεί να είναι η κίνηση. Αθάνατη μπορεί να είναι η ακινησία. Αθάνατος δεν μπορεί να είναι ο νους-αθάνατο μπορεί να είναι εκείνο που δημιούργησε το νου. Ό,τι έχει ελευθερία θα χαθεί από την ίδια του την ελευθερία.Θα μείνει μονο το υποταγμένο, το παραχωρημένο, το άβουλο, το αμέτοχο, το ακίνητο, το πράγμα. Εκεί έπρεπε να σας οδηγεί ο νους σας-στη μετουσίωσή σας σε πράγματα. Σε πράγματα άβουλα, ανίδεα, ακίνητα, αμέτοχα. Θα έπρεπε ο νους σας να σας σκοτώνει ο ίδιος παραδίνοντάς σας στην αιωνιότητα κι όχι να σας δίνει στο θάνατο που είναι η φθορά και η ανυπαρξία. Τώρα ο νους σας ,οδηγημένος από
την άγνοιά σας, σας απομακρύνει όλο και πιο πολύ από την ύπαρξη. Σας οδηγεί να βλέπετε για ίσιο το στραβό και για στραβό το ίσιο. Σας οδηγεί να ζητάτε στην αγάπη την αιωνιότητα. Καλή σκέψη, μα στραβώνει στην εφαρμογή της όπως κάθε σας προσπάθεια. Γιατί αυτό που εσείς λέτε αγάπη δεν είναι παρά μια ακόμη
εκδήλωση της ματαιοδοξίας σας. Αγάπη για σας είναι να υποτάξετε κι όχι να υποταχτείτε. Να εξυψωθείτε κι όχι να ταπεινωθείτε. Και οδηγημένοι έτσι από τον φθοροποιό σας νου, χάνετε τη μοναδική ευκαιρία να γίνετε αθάνατοι. Ακολουθείτε το δρόμο προς τ' άστρα και χάνεστε στο άπειρο. Ενώ εμείς ακολουθούμε το δρόμο προς τη λάσπη και υπάρχουμε αιώνια. Είσαστε το ψέμα, είμαστε η αλήθεια. Είσαστε οι προσωρινοί, είμαστε τα μόνιμα.
Χρησιμοποίησες πριν Νόρα πέντε επίθετα για να με χαρακτηρίσεις. Με είπες κρύο, άψυχο, σκληρό, άκομψο, αστείο αντικείμενο. Είναι η αγάπη κρύα; Άκομψη; Σκληρή; Άψυχη; Τι λόγος! Φρίκη νιώθει κανείς στη σκέψη να δώσει μόνο στην αγάπη τέτοια επίθετα. Και η αγάπη είμαστε εμείς. Γιατί είμαστε όλο υποταγή. Αν κατάλαβες τι σου είπα, μόνη σου θα πάρεις πάλι τα επίθετα που μου φόρτωσες και θα τα
φορτωθείς εσύ. Όσο για να είμαι άψυχο, ψυχή δεν υπάρχει μόνο σε ό,τι αγαπάει; Πάρε λοιπόν την υποκρισία σου, πάρε την ελευθερία σου, πάρε τον εγωϊσμό σου, πάρε με μια λέξη τη ζωή σου μαζί σου και πήγαινε κοπέλα μου στο χαμό. Εδώ ανθεί η αφθαρσία. Εδώ θάλλει η αγάπη."

ΝΟΡΑ
(Στον Αζανί)
Συμφωνείς μαζί του;

ΑΖΑΝΙ
Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς-το αγαπώ.

ΝΟΡΑ
Ας φύγω λοιπόν να σ' αφήσω με το ξύλο σου-θα 'χετε πολλά να πείτε.

ΑΖΑΝΙ
Δε σώνονται όσα έχουμε να πούμε.

ΝΟΡΑ
Πρόσεχε όμως μήπως μια μέρα ξεχάσεις κάπου το ξύλο σου. Τότε θα το πάρω και θα το πετάξω μακριά και θα χάσεις την αγάπη σου.

ΑΖΑΝΙ
Και να το ξέχναγα, και να το 'βρισκες, δεν μπορείς να το πετάξεις γιατί δεν μπορείς να το σηκώσεις.

ΝΟΡΑ
Δεν μπορώ να σηκώσω ένα ξύλο;

ΑΖΑΝΙ
Δεν μπορείς να σηκώσεις την αγάπη του.

ΝΟΡΑ
Μη με ερεθίζεις γιατί και τώρα ακόμα θα στο πάρω με τη βία από τα χέρια σου και θα το πετάξω. Ή μήπως νομίζεις ότι πίστεψα πως όλα όσα μου είπες τα είπε αυτό το παλιόξυλο; Για χαζή με θαρρείς;

ΑΖΑΝΙ
Δε χρειάζεται να χρησιμοποιήσεις βία. Αν μπορείς να το σηκώσεις, πάρτο-είναι δικό σου.

ΝΟΡΑ
Μη με προκαλείς.

ΑΖΑΝΙ
Δεν είναι πρόκληση να ομολογείς μιαν αλήθεια.

ΝΟΡΑ
Θα το πετάξω...

ΑΖΑΝΙ
Δεν μπορείς Νόρα.

ΝΟΡΑ
Δώσε μού το.

ΑΖΑΝΙ
Πάρτο.
(Η Νόρα φουχτώνει το ξύλο, ο Αζανί το αφήνει και το ξύλο πέφτει στο πάτωμα από τα χέρια της Νόρας σαν ένα βαρύτατο αντικείμενο. Η Νόρα μένει απορημένη και έκπληκτη…Συνέρχεται, σκύβει να σηκώσει το ξύλο, το πιάνει, παρ' όλη την προσπάθειά της όμως δεν το μετακινεί ούτε ένα χιλιοστό. Ο Αζανί σκύβει, σηκώνει το
ξύλο με το ένα του χέρι και το αγκαλιάζει πάλι.)
Σου είπα: δεν μπορείς να το σηκώσεις-είναι η αγάπη.
(Η Νόρα οπισθοχωρεί τρομαγμένη και βγαίνει. Ο Αζανί κάθεται στην πολυθρόνα σφίγγοντας το ξύλο στην αγκαλιά του.)



Α Υ Λ Α Ι Α

 

 

ΑΝ ΗΜΟΥΝΑ

Αν ήμουνα μία καρέκλα ξύλινη
σκαλιστή
αιωρουμένη πάνω από δάπεδα ημεδαπά

Και εξιλαστήρια…

Αν ήμουνα μία καρέκλα ξύλινη
σκαλιστή
περιφερόμενη ανά τας ρύμας τον φωτός…

Αν ήμουν μιά καρέκλα σκαλιστή

κι ήταν γραμμένο στόνα μου το πόδι "ποίηση"
στο άλλο "ποίηση"
στο τρίτο "ποίηση"
και πάλι "ποίηση"στο τέταρτο,τότε θα βάσταζα επάνω μου όλα τ’ αστέρια. 

Εκτός της Γης,
που πάλι ιδανικά θα με κρατούσε. 

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ΠΡΟΣΩΠΑ
ΠΑΠΑΣ, ΛΑΪΚΟΣ, ΛΕΣΛΥ, ΚΡΙΣ

ΤΟΠΟΣ
ΛΟΣ ΆΝΤΖΕΛΕΣ. ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΠΑΠΑ.

ΧΡΟΝΟΣ
1995

Ο Παπάς και ο Λαϊκός κουβεντιάζουν έχοντας έρθει στο κέφι από το ποτό, που όμως εξακολουθούν και πίνουν.


ΛΑΪΚΟΣ
Εσείς δε λέτε πως είναι πανταχού παρών; Γιατί τότε να έρθω στην εκκλησία αφού μπορώ να προσευχηθώ και στο σπίτι μου;

ΠΑΠΑΣ
Και τότε γιατί υπάρχουνε οι εκκλησίες; Για ομορφιά;

ΛΑΪΚΟΣ
Εσύ να μου απαντήσεις.

ΠΑΠΑΣ
Για να προσευχηθείς στο θεό μέσα στον οίκο του. Κερί, λιβάνι, ψαλμωδίες, υποβλητικό περιβάλλον, δεν έχουνε μια ιερή
μεγαλοπρέπεια που να σε τραβάνε να την απολαύσεις;

ΛΑΪΚΟΣ
Όχι.
(κερνάει)

ΠΑΠΑΣ
Ας αλλάξουμε θέμα συζήτησης. Πες κάτι άλλο. Και μη μου ξαναβάλεις να πιω-κοντεύω να μεθύσω.
(πίνει και βάζει ποτό στο ποτήρι του)

ΛΑΪΚΟΣ
Τι κάνει η αδερφή σου:

ΠΑΠΑΣ
Δεν έλεγες κάτι πιο ευχάριστο αγαπητέ μου; Όλο γκρινιάζει. Ευτυχώς που γυρίζει από δω και από κει με τις φιλανθρωπικές της οργανώσεις και
ησυχάζω.

ΛΑΪΚΟΣ
Και η Λέσλυ; Καλά είναι;

ΠΑΠΑΣ
Καλά. Πριν έρθεις έφυγε. Πάει σε μια φίλη της.

ΛΑΪΚΟΣ
(Πίνει, γεμίζει τα ποτήρια)
Δουλεύει ακόμα γραμματέας σε κείνη την εταιρεία;

ΠΑΠΑΣ
(Ψευδίζοντας)
Ναι. Κι απ' ό,τι φαίνεται της αρέσει αυτή η δουλειά. Μη μου ξαναβάλεις.

ΛΑΪΚΟΣ
Μέθυσες λιγάκι ή έτσι μου φαίνεται;

ΠΑΠΑΣ
Όχι! Μόνο στο κέφι ήρθα. Να, κοίτα!
(Σηκώνεται και περπατάει τρεκλίζοντας)
Θες να βάλω και το δάχτυλο στη μύτη μου;

ΛΑΪΚΟΣ
Όχι. Θα βγάλεις το μάτι σου και πώς θα διαβάζεις το ευαγγέλιο.

ΠΑΠΑΣ
Τι είπες;

ΛΑΪΚΟΣ
Είπα πως σε πιστεύω. Δε μέθυσες. Ήρθες μόνο στο κέφι.

ΠΑΠΑΣ
(τραυλίζοντας)
Στο κέφι ήρθα. Ναι. Ένας παπάς δε λέει ποτέ ψέματα.

ΛΑΪΚΟΣ
Όχι. Μόνο που μπορεί από άγνοια να λέει ανακρίβειες.

ΠΑΠΑΣ
Tο Άγιο Πνεύμα φωτίζει το μυαλό μου και μιλάω πάντοτε σωστά. Μόνο που τώρα
παλεύουν μέσα μου δυο Πνεύματα: το Άγιο Πνεύμα και το Πνεύμα του κρασιού. Όταν επικρατήσει το ένα ή το άλλο θα μπορέσω να μιλήσω. Μίλα εσύ εν τω μεταξύ.

ΛΑΪΚΟΣ
Εκείνο που ξέρω εγώ είναι πως οι εκκλησίες δε χρειάζονται. Τρώνε μόνο τα λεφτά του κόσμου. Μπορεί κανείς να προσευχηθεί οπουδήποτε.

ΠΑΠΑΣ
Άκου φίλε μου. Οι εκκλησίες χρειάζονται για πολλούς λόγους. Δύο ποτηράκια ακόμα και θα σου τους πω.
(Γεμίζει τα ποτήρια. Ανοίγει η πόρτα και μπαίνει έξαλλη η Λέσλυ)

ΛΕΣΛΥ
Τον παλιάνθρωπο! Τον αλήτη! Τον αχρείο! Τον πρόστυχο!

ΠΑΠΑΣ
Ε! Τι συμβαίνει κούκλα μου; Ποιόνε βρίζεις;

ΛΕΣΛΥ
Μήπως ξέρω;.. Καλησπέρα κύριε Λαϊκέ.
(Στον παπά)
Θείε, πάλι πίνεις…

ΛΑΪΚΟΣ
Kαλησπέρα Λέσλυ. Μα τι συμβαίνει; Γιατί τόσο εκνευρισμένη;

ΛΕΣΛΥ
Τον παλιάνθρωπο! Το κτήνος! Εκνευρισμένη μόνο; Πληγωμένη! Εξευτελισμένη!

ΠΑΠΑΣ
Καλά. Μη μας λες αφού δε θέλεις.

ΛΕΣΛΥ
(Κάθεται)
Θα σας πω αλλά δε θα το πιστέψετε. Πρώτα όμως κοιτάξτε με καλά. Και σεις κύριε Λαϊκέ και συ θείε.
(Την κοιτάζουν)
Κοιτάξτε με πολύ καλά.

ΠΑΠΑΣ
Έλα λοιπόν, σε κοιτάξαμε, τι συμβαίνει;

ΛΕΣΛΥ
Κύριε Λαϊκέ μοιάζω για...

ΛΑΪΚΟΣ
Για;..Για τι;..

ΛΕΣΛΥ
Για…

ΠΑΠΑΣ
Για τι παιδί μου;

ΛΕΣΛΥ
Να! Μοιάζω για πόρνη;

ΠΑΠΑΣ
Με τι να μοιάζεις είπες;
(σηκώνει το ποτήρι του)

ΛΕΣΛΥ
Μην πίνεις άλλο θείε.

ΠΑΠΑΣ
(πίνει)
Άσε το πιοτό. Με τι να μοιάζεις είπες;

ΛΕΣΛΥ
Με πόρνη θείε.

ΠΑΠΑΣ
Άλλο και τούτο. Πού σου 'ρθε;

ΛΕΣΛΥ
Κύριε Λαϊκέ;...

ΛΑΪΚΟΣ

Μα τι λες τώρα Λέσλυ... τι ερώτηση... μα και βέβαια όχι. Πρέπει να στο πούμε; Μα γιατί ρωτάς;

ΛΕΣΛΥ
Είχα πάει στο σπίτι της Έϊμυ-μιας καλής μου φίλης-ο θείος την ξέρει. Φεύγοντας με πήγε ως πιο κάτω. Ξέχασε να μου δώσει ένα βιβλίο όμως και γύρισε πίσω να μου το φέρει. Είχε σχεδόν σκοτεινιάσει. Κι όπως περίμενα, να 'σου και με πλησιάζει ένας. Και τι μου λέει;

ΛΑΪΚΟΣ
Τι σου λέει;

ΛΕΣΛΥ
Τι ρωτάνε οι άντρες μια πόρνη κύριε Λαϊκέ όταν θέλουν να πάνε μαζί της;

ΠΑΠΑΣ
Ανηψιά μου...
(στο Λαϊκό)
Αλήθεια τι λένε αγαπητέ μου;

ΛΑΪΚΟΣ
Θες να πεις ότι σε πέρασε για πόρνη;

ΛΕΣΛΥ
Ακριβώς."Πόσο μωρό μου;" μου λέει. Στην αρχή δεν κατάλαβα τι ήθελε να πει. Νόμισα πως με ρωτάει για την ώρα."Έξη και δέκα" του λέω."Το ξέρω αυτό μωρό μου", μου λέει, "για την ταρίφα ρωτάω" .Έτσι το λένε κύριε Λαϊκέ;

ΛΑΪΚΟΣ
Έτσι. Λοιπόν;

ΛΕΣΛΥ
Τότε κι εγώ κατάλαβα τι εννοούσε."Χάσου από μπροστά μου παλιάνθρωπε!" του λέω. Εκείνος έκανε ένα βήμα πίσω ξαφνιασμένος. Σήκωσα την τσάντα μου να τον χτυπήσω, μου ξέφυγε. Στο μεταξύ ήρθε η Έϊμυ. Εκείνος απομακρύνθηκε. Ακούτε εκεί; Να μου συμβεί αυτό εμένα…

ΠΑΠΑΣ
Ήτανε όμορφος;

ΛΕΣΛΥ
Θείε, τι σημασία έχει αυτό και το ρωτάς; Καλοφτιαγμένος φαινότανε.

ΛΑΪΚΟΣ
Φαινότανε πλούσιος;

ΛΕΣΛΥ
Μισοσκόταδο ήτανε. Ήτανε καλοντυμένος. Μα γιατί ρωτάτε; Τι σημασία έχει αν ήτανε όμορφος ή πλούσιος;

ΠΑΠΑΣ
Έχεις δίκιο. Μα να σου γίνει παράδειγμα-ο κόσμος έχει χαλάσει.

ΛΑΪΚΟΣ
Πάτερ, αυτό γίνεται εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια. Ο κόσμος λοιπόν ήτανε χαλασμένος πάντοτε. Άλλο θέλω να ρωτήσω όμως εγώ τη Λέσλυ. Σου άρεσε σαν άντρας;

ΠΑΠΑΣ
Μας είπε, δε θέλει τέτοιες ερωτήσεις.

ΛΕΣΛΥ
Όχι, αφήστε τον θείε. Γιατί ρωτάτε κύριε Λαϊκέ;

ΛΑΪΚΟΣ
(λίγο αστεία, λίγο σοβαρά)
Γιατί αν σου άρεσε...να, σήμερα όλα είναι ελεύθερα. Καθένας ζει τη ζωή
του, ευκαιρίες δεν πρέπει να χάνονται.

ΛΕΣΛΥ
(προσβλημένη)
Κύριε Λαϊκέ, θέλετε να πείτε πως θα μπορούσα...Α! Μα αυτό πάει πολύ. Έχετε πιει κι οι δυο σας πολύ. Και συ θείε συμφωνείς με τον κύριο Λαϊκό; Και μήπως θα 'θελες να 'φερνα και τα λεφτά στο σπίτι; Πάω στο δωμάτιό μου. Απόψε θα βγω.

ΠΑΠΑΣ
Πού θα πας;

ΛΕΣΛΥ
Ύστερα απ' αυτά νιώθω την ανάγκη να συζητήσω μ' ένα σοβαρό νέο. Θα πάω στου Νικ.
(Βγαίνει στο δωμάτιό της)

ΠΑΠΑΣ
Εδώ που τα λέμε δε θα 'τανε άσχημη ιδέα να φέρει τα λεφτά στο σπίτι. Πόσα λες να της έδινε;

ΛΑ:ΙΚΟΣ
Τριάντα δολάρια στο νερό.

ΠΑΠΑΣ
Δεν είναι άσχημα.

ΛΑΪΚΟΣ
Είναι πολύ στενοχωρημένη η Λέσλυ.

ΠΑΠΑΣ
Ουφ! Αύριο ούτε που θα το θυμάται.

ΛΑΙΚΟΣ
Είδες; Αυτός είναι ο κόσμος του χριστιανισμού κι ας έχει τόσες εκκλησίες. Βλέπε τα.

ΠΑΠΑΣ
Στάσου. Τώρα νιώθω να μιλάει μέσα μου το πνεύμα του κρασιού. Άκου λοιπόν γιατί πρέπει να πηγαίνεις στην εκκλησία και μη μου κάνεις εμένα τον έξυπνο επειδή είμαι παπάς και δεν μπορώ να μιλάω ελεύθερα. Άσε το θεό και τις προσευχές στην πάντα. Άν δεν ερχόταν όμως ο κόσμος στην εκκλησία πώς θα έβγαζα εγώ το ψωμί μου; Πώς θα 'βγαζαν το ψωμί τους όσοι χτίζουν, διακοσμούν, συντηρούν και προσέχουν τις εκκλησίες; Και αν δεν υπήρχε γενικότερα η βιομηχανία της θρησκείας πού θα έβρισκαν απασχόληση τόσοι άνθρωποι; Και πώς θα δημιουργούνταν αλλιώς προβλήματα πίστης, δόγματος, ερμηνείας των Γραφών και τόσα άλλα παρόμοια ώστε να μιλούν γι αυτά οι άνθρωποι και να προσπαθούν να τα λύσουν οι φιλόσοφοι; Χωρίς αυτά με τι θα γέμιζε, εκτός από το πορτοφόλι και ο χρόνος της ζωής του ανθρώπου; Πάρε παράδειγμα εμάς. Τι θα λέγαμε τώρα αν δεν υπήρχε η θρησκεία; Λοιπόν, θα έρχεσαι από δω και πέρα στην εκκλησία;

ΛΑΪΚΟΣ
Και βέβαια όχι.

ΠΑΠΑΣ
Εγώ όμως θα πηγαίνω γιατί εκεί βγάζω το ψωμί μου.

ΛΑΪΚΟΣ
Και το κρασί σου. Κάθε Κυριακή, πες μου, δεν πίνεις κανένα ποτηράκι από τη μετάληψη;

ΠΑΠΑΣ
Ασεβέστατε! Εκείνο δεν είναι κρασί. Είναι το αίμα του Κυρίου!
(Ξαφνικά αρχίζει να γελάει τρανταχτά. Τον ακολουθεί ο Λαϊκός. Χτύποι στην
πόρτα. Ο παπάς σκουπίζει τα δάκρυα από τα μάτια του)
Εμπρός!
(Μπαίνει ο Κρις)

ΚΡΙΣ
(Διστακτικά)
Καλησπέρα σας.

ΠΑΠΑΣ
Καλησπέρα

ΛΑΪΚΟΣ
Καλησπέρα.

ΚΡΙΣ
Ζητώ συγνώμη...δε με γνωρίζετε...μια ανάγκη με έκανε να χτυπήσω την πόρτα σας…

ΠΑΠΑΣ
Κάτσε μαζί μας άνθρωπέ μου να πιεις ένα ποτηράκι και να μας πεις ποια είναι η ανάγκη σου. Χρήματα να θέλεις δεν δείχνει κάτι τέτοιο το ντύσιμό σου. Ο,τι και να θέλεις όμως είσαι τυχερός-μπήκες σε παπά σπίτι.

ΚΡΙΣ
(Οπισθοχωρεί)
Με συγχωρείτε, δεν το 'ξερα..

ΠΑΠΑΣ
Δεν πειράζει παιδί μου, κάθισε.

ΛΑΪΚΟΣ
(Ενθαρρυντικά)
Κάθισε κύριε, κάθισε…

ΚΡΙΣ
( Κάθεται)
Ευχαριστώ.

ΛΑΪΚΟΣ
Όπως θα έχεις καταλάβει κιόλας, εμείς τα έχουμε πιει τα ποτηράκια μας. Θα πιεις μαζί μας;

ΚΡΙΣ
Ευχαριστώ, δεν πίνω.

ΠΑΠΑΣ
Λοιπόν πες μας τέκνον μου, τι σε φέρνει στο σπίτι μου;

ΛΑΪΚΟΣ
Μίλησε ελεύθερα παιδί μου. Και ό,τι πεις είναι σίγουρο ότι θα το ακούσουμε με καλή διάθεση.

ΚΡΙΣ
Σήμερα το απόγεμα έκανα κάτι που δεν μπορώ να συγχωρήσω τον εαυτό μου γι αυτό και που δε θα το ξεχάσω όσο ζω. Ντρέπομαι και που μιλάω μόνο γι αυτό. Δε σας κρύβω πως αν δεν ήσασταν μεθυσ...-θέλω να πω αν δεν είχατε έρθει σε λίγο κέφι, θα είχα φύγει κιόλας.

ΠΑΠΑΣ
Εδώ έχουμε λοιπόν εξομολόγηση. Έπεσες στον ειδικό. Μίλα.

ΚΡΙΣ
Να...απόψε, περνώντας από την οδό Ουρανίου Τόξου είδα μια κοπέλα να βολτάρει στο πεζοδρόμιο. Νόμισα πως ήταν... νόμισα πως ήταν... συγχωρείστε με πάτερ... νόμισα πως ήταν κοινή, την πλησίασα και τη ρώτησα…

ΠΑΠΑΣ
Εσύ ήσουνα λοιπόν; Αυτή ήτανε η ανεψιά μου.

ΚΡΙΣ
Ω!

ΛΑΪΚΟΣ
Για κοίτα!..Καλά και γιατί ήρθες εδώ; Και πώς μας βρήκες;

ΚΡΙΣ
Όταν κατάλαβα το λάθος μου, ότι δηλαδή η κοπέλα αυτή δεν ήταν εκείνο που νόμισα αλλά μια καθώς πρέπει κοπέλα, ένιωσα τόσο άσχημα όσο ποτέ στη ζωή μου. Ευχόμουν ν' ανοίξει η γη να με καταπιεί.

ΠΑΠΑ Σ
Κολοκύθια. Αυτά συμβαίνουν αγαπητέ μου. Συχωρεμένος.

ΚΡΙΣ
Όμως η γη δε με κατάπιε και παρόλη τη φοβερή κατάστασή μου παρακολούθησα την... ανεψιά σας από μακριά, χωρίς καλά καλά να ξέρω γιατί το κάνω αυτό. Την είδα που μπήκε εδώ μέσα. Τότε κατάλαβα γιατί την πήρα από πίσω. Γιατί θέλω να της ζητήσω να με συγχωρήσει. Χωρίς τη συγνώμη της θα ζήσω δυστυχισμένος.

ΠΑΠΑΣ
Αυτός έκανε για παπάς. Όχι εγώ. Δεν πίνει κιόλας. Αγαπητέ μου είσαι συχωρεμένος.

ΛΑΪΚΟΣ
Φίλε μου. έπρεπε να το 'χεις ξεχάσει την ίδια στιγμή το πράγμα.
(Στον παπά)
Νεανικές υπερβολές..

ΚΡΙΣ
Δε θα ησυχάσω αν δε ζητήσω συγνώμη από την ίδια την ανεψιά σας. Αν δεχτεί να με ακούσει..

ΠΑΠΑΣ
Θα δεχτεί, θα δεχτεί…

ΚΡΙΣ
Παρακαλώ μπορείτε να τη φωνάξετε;

ΠΑΠΑΣ
(δυνατά)
Λέσλυ!
(Μπαίνει η Λέσλυ)
Ο κύριος θέλει να σου ζητήσει συγνώμη…

ΛΕΣΛΥ
(διακόπτοντας, στον Κρις)
Εσείς; Πώς τολμήσατε; Τι γυρεύετε εδώ; Βγείτε αμέσως από αυτό το σπίτι!

ΛΑΪΚΟΣ
Στάσου Λέσλυ. Ο άνθρωπος ήρθε να σου ζητήσει συγνώμη. Τίποτε άλλο. Υποφέρει και βασανίζεται για την προσβολή που σου έκανε και θέλει να επανορθώσει. Θα ησυχάσει μόνο αν τον συγχωρήσεις.

ΚΟΙΣ
(Σκύβει το κεφάλι)
Σας παρακαλώ…δεν τολμώ ούτε να σας αντικρύσω...ήτανε μια φοβερή εμπειρία για μένα. Ήτανε σκοτάδι. Αν σας διέκρινα καλλίτερα δε θα τολμούσα να κάνω αυτό που έκανα. Θα 'βλεπα αμέσως πως έχω να κάνω με μια καθώς πρέπει
δεσποινίδα. Συγχωρείστε με.

ΠΑΠΑΣ
Συχώρα τον κούκλα μου που να πάρει ο διάολος..

ΛΕΣΛΥ
Θείε!..

ΠΑΠΑΣ
Συγνώμη…Συχώρα τον παιδί μου να πάει στην ευχή του θεού ο άνθρωπος.

ΚΡΙΣ
(Σηκώνει το κεφάλι)
Δε σας κρύβω πως αν ήσασταν μια οποιαδήποτε κοπέλα, δε θα αισθανόμουν τόσο άσχημα. Ούτε ίσως να ένιωθα την ανάγκη να σας ζητήσω μα με
συγχωρήσετε. Όταν όμως σας είδα καλλίτερα, όταν σας πλησίασα και αφού είχα πει κιόλας ό,τι είχα πει, τότε μόνο είδα. Ένα πρωτοφανέρωτο όραμα
παρουσιάστηκε μπροστά μου. Τα μάτια σας, μ' όλη την προσβολή που τους είχα κάνει, και όταν ακόμα με κοίταζαν με οργή και μίσος, πάλι μέσα τους είχανε μιαν απέραντη γλύκα και πάλι ακτινοβολούσαν αθωότητα. Η έκπληξή σας όταν καταλάβατε τι γύρευα από σας, ω! δεν ξέρετε πόσο σας έδειξε σεμνή! Και ποιος μπορεί ατιμώρητα να θίξει τη σεμνότητα; Γι αυτό και τιμωρούμαι τώρα. Σας παρακαλώ πέστε μου ότι με συγχωρείτε και θα φύγω αμέσως ύστερα.

ΠΑΠΑΣ
Κόρη μου, μόνο που άκουσες τέτοια λόγια, αξίζει ο ευγενικός αυτός νέος τρεις συγνώμες.

ΛΑΪΚΟΣ
Συγχωρείστε τον τον καημένο.

ΠΑΠΑΣ
(σιγά στο Λαϊκο)
Θέλει ν΄ακούσει κι άλλα…

ΚΡΙΣ
Έχω δει πολλές γυναίκες. Έχω πλησιάσει πολλές. Μάλλον εκείνες με έχουν πλησιάσει. Τα λεφτά βλέπετε έλκουν τις ασήμαντες γυναίκες. Όμως τέτοιαν (χαμηλώνει τα μάτια του)
τέτοιαν αγγελική ομορφιά σε γυναίκα δεν έχω ξαναδεί.

ΠΑΠΑΣ
Είναι ανεψιά μου τέκνον μου..

ΚΡΙΣ
Ω! Αν δεν είχατε αυτό το αγγελικό πάνω σας τότε δε θα 'ρχόμουν να σας ζητήσω συγνώμη. Κι ούτε θα περίμενα να μου δίνατε. Τώρα όμως έχω ελπίδες. Σας υπόσχομαι πως αμέσως μετά θα φύγω και δε θα με ξαναδείτε ποτέ πια. Μια λέξη σας μόνο. Χωρίς αυτήν δε θα μπορέσω να ζήσω.

ΠΑΠΑΣ
(Στο Λαϊκό)
Αυτός το 'χει πάρει πολύ στα σοβαρά το ζήτημα μου φαίνεται.
(Στον Κρις)
Ένα λάθος έκανες παιδί μου, δεν είναι και για θάνατο.

ΛΑΪΚΟΣ
(Στη Λέσλυ)
Εγώ βέβαια δεν είμαι θείος σου, όμως έχω κι εγώ ένα λόγο σαν φίλος εδώ μέσα. Κι έχω κι εγώ την ίδια γνώμη με το θείο σου. Έχεις μπροστά σου έναν
άνθρωπο που σπαράζει από τον πόνο-πόνο που μόνο συ μπορείς να του ανακουφίσεις. Λάθη που συμβαίνουν. Όσο κι αν πληγώθηκες, πρέπει να
γιατρευτείς όταν βλέπεις έναν άντρα να σε παρακαλεί θερμά.

ΠΑΠΑΣ
Μάλιστα έναν άντρα νέον, όμορφο και πλούσιο...

ΛΕΣΛΥ
Θείε!..
(Στον Κρις)
Σας παρακαλώ, δε θέλω να σας βλέπω έτσι. Σηκώστε το κεφάλι σας. Με πληγώσατε έτσι κι αλλιώς. Όμως καταλαβαίνω τα ελαφρυντικά σας. Δε ζω στον Άρη. Ξέρω πως όλα μπορούν να συμβούν. Έγινε πράγματι ένα λάθος...Σας συγχωρώ.

ΚΡΙΣ
Ω! Σας ευχαριστώ!
(Πετιέται από την καρέκλα του και κάνει ν' αγκαλιάσει τη Λέσλυ. Τέλος της φιλεί το χέρι)
Σας ευχαριστώ. Είστε πραγματικά ένας άγγελος.
(Φιλάει τον παπά και το Λαϊκό)
Σας ευχαριστώ και σας. Σας ευχαριστώ.

ΠΑΠΑΣ
Που να φανταζόσουν πως αντί να φιλήσεις τη Λέσλυ θα φίλαγες την ίδια μέρα το θείο της..

ΚΡΙΣ
Πάτερ με κάνετε και ντρέπομαι…

ΠΑΠΑΣ
Έλα τώρα…όταν ρώταγες την ταρίφα δεν ντρεπόσουν;

ΚΡΙΣ
Πάτερ, ντρέπεται κανείς όταν κάνει κάτι ανάρμοστο. Δεν είναι ανάρμοστο να μιλάει έτσι κανείς σε μια κοινή γυναίκα. Όμως είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να γίνει να μιλήσει κανείς άπρεπα σε μια καθώε πρέπει κυρία ή δεσποινίδα.
(Σηκώνεται)
Όμως να φεύγω…και πάλι σας ευχαριστώ δεσποινίς.

ΛΕΣΛΥ
Κι εγώ δεν μπορούσα να φανταστώ πως θα εξελίσσονταν έτσι τα πράγματα. Γίναν όλα τόσο γρήγορα.. Ο άνθρωπος που τόσο με πρόσβαλε να μιλάει φιλικά μαζί μου μετά από λίγην ώρα. Κι ούτε θα περίμενα να πω ποτέ σε σας αυτό που θα σας πω τώρα. Όμως δε θα θέλατε ένα αναψυκτικό μιας και μπήκατε στο σπίτι μας και πια δεν είστε εχθρός μου;

ΚΡΙΣ
Ένα αναψυκτικό ευχαρίστως θα το πάρω.
(Βγαίνει η Λέσλυ)

ΛΑΙΚΟΣ
Κάθισε κύριε... δεν ξέρουμε και τ' όνομά σας…

ΚΡΙΣ
Έχετε δίκιο. Μα δεν μπορούσα να σας πω τ' όνομά μου όταν ήρθα. Το είχα ντροπιάσει τόσο… Κρις. Κρις Φόλγκερ.

ΠΑΠΑΣ
Καμιά σχέση με τον ιδιοκτήτη των πολυκαταστημάτων Φόλγκερ;

ΚΡΙΣ
Πατέρας μου. Και από πέρυσι είμαι συνιδιοκτήτης.

ΠΑΠΑΣ
Ω!
(Μπαίνει η Λέσλυ με το ποτό)

ΛΕΣΛΥ
Ορίστε!

ΚΡΙΣ
Ευχαριστώ. Στην υγειά σας.
(Πίνει, Στη Λέσλυ)
Τώρα, αφού με συχωρέσατε, θα σας πω κι εγώ κάτι που δε θα τολμούσα να το ξεστομίσω πριν από λίγα λεπτά. Αν δεν έχετε να κάνετε τίποτε καλλίτερο απόψε, τι θα λέγατε αν βγαίναμε να γιορτάσουμε την που τόσο παράξενα έγινε γνωριμία μας;

ΛΕΣΛΥ
Δεν έχω τίποτε το ιδιαίτερο να κάνω. Δεν ξέρω όμως αν πραγματικά θέλω να βγω έξω μαζί σας.
(Γελώντας)
Θα το σκεφτώ όσο θα ντύνομαι.
(Βγαίνει στο δωμάτιό της)

ΛΑΪΚΟΣ
Τι χαζός που ήμουνα όταν ήμουν νέος! Τώρα ξέρω τι έπρεπε να κάνω για ν' αποκτήσω φιλενάδα. Να της μιλήσω σαν να ήταν πόρνη και μετά να της ζητήσω συγνώμη.

ΚΡΙΣ
Δεν έγινε ακόμα φιλενάδα μου.

ΠΑΠΑΣ
Θα γίνει αγαπητέ μου. Την ξέρω την ανεψιά μου όταν της αρέσει κάποιος. Μην της πεις ότι σου είπα κάτι τέτοιο γιατί δε θα μου μιλάει για εβδομάδες.

ΛΑΪΚΟΣ
Σκέφτομαι πόσο παράξενοι είναι οι άνθρωποι. Πόσο περιπλέκουν τα πράγματα. Θα μπορούσε η Λέσλυ να σου έλεγε ναι την ίδια εκείνη στιγμή και να μη χρειαζόνταν να παιχτεί όλη αυτή η κωμωδία για να καταλήξει στο ίδιο αποτέλεσμα.

ΠΑΠΑΣ
Αγαπητέ μου πόσο δεν ξέρεις τον κόσμο! Ο κόσμος ζητάει να έβρει κάτι για να περάσει τον καιρό του ώσπου να έρθει η ώρα να πάει εκεί που δεν υπάρχει καιρός. Στο είπα και πριν για την εκκλησία. Το ίδιο συμβαίνει κι εδώ, το ίδιο παντού. Σκέψου. Αν τα πράγματα ήταν έτσι όπως τα θέλεις, τότε μια ερώτηση και μια απάντηση θα έφτανε για να γίνει η σεξουαλική πράξη Μα τώρα κοίτα: προσβολή, μετάνοια, συγνώμη, τερτίπια, ραντεβού, ξανά ραντεβού, εστιατόρια, μοτέλς, ώρες, εβδομάδες, μήνες ολόκληροι για την απόκτηση και τη συντήρηση του θηλυκού. Χωρίς αυτά με τι θα γέμιζε η ζωή του ανθρώπου;

ΚΡΙΣ
Έχετε δίκιο. Σας είπα ποια είναι η δουλειά μου. Ξέρετε με ποιους δουλεύω; Με τις γυναίκες. Αυτές ντύνονται και στολίζονται στα μαγαζιά μου. Αυτές αγοράζουν ασταμάτητα πούδρες, αρώματα, κοσμήματα, ρούχα, παπούτσια, τσάντες και ό,τι άλλο φανταστείτε.
Αλλά και οι άντρες όταν ντύνονται και αγοράζουν κι αυτοί με τη σειρά τους ένα σωρό πράγματα γιατί το κάνουν; Για να τους προσέξουν οι γυναίκες. Η γυναίκα είναι η κινητήρια δύναμη της οικονομίας μας.

ΠΑΠΑΣ
Η γυναίκα… φορές φορές νομίζω ότι μας την έδωσε ο θεός για να γεμίζουμε τις ώρες της ζωής μας μ' αυτήν.

ΛΑΪΚΟΣ
Άραγε θα καταλάβουν ποτέ οι άνθρωποι ότι ο σκοπός της ζωής τους δεν είναι να γεμίζουν το χρόνο τους;

ΠΑΠΑΣ
(Στον Κρις)
Μπράβο παιδί μου, με συμπλήρωσες. Για σκέψου Λαϊκέ! Αν ήτανε τα πράγματα όπως τα 'θελες, τότε όλο κι όλο το νταραβέρι θα 'τανε τριάντα δολάρια ν' αλλάξουν χέρια. Ενώ τώρα έχουμε μιαν ανθούσα οικονομία χάρη στο σεξ.

ΛΑΪΚΟΣ
Και χάρη στη θρησκεία.

ΠΑΠΑΣ
Και χάρη στη θρησκεία.

ΚΡΙΣ
Και χάρη στη θρησκεία;

ΠΑΠΑΣ και ΛΑΪΚΟΣ
(ταυτόχρονα)

Και χάρη στη θρησκεία.

ΚΡΙΣ
Και χάρη στη θρησκεία.

ΛΑΪΚΟΣ
Μεγάλος καταφερτζής είσαι όμως Κρις. Ωραία το 'παιξες το παιχνίδι σου. Όμορφα λόγια.

ΠΑΠΑΣ
Γι αυτό και την έριξε. Τα λόγια είναι το παν στη ζωή.

ΚΡΙΣ
Όχι κύριοι. Ό,τι και να 'λεγα θα 'πεφτε. Δεν είναι τα λόγια μα ο παράς που μετράει. Τον έχεις; Μετά λέγε ό,τι θέλεις.

ΛΑΪΚΟΣ
Δε μου λες παιδί μου, πόσο πάει σήμερα η ταρίφα; Τριάντα δολάρια;

ΚΡΙΣ
Όχι κύριε...

ΛΑΪΚΟΣ
..Λαϊκός

ΚΡΙΣ
Όχι κύριε Λαϊκέ. Τριάντα μπορεί να ήτανε στον καιρό σας. Τώρα έχουν
ακριβήνει όλα. Μιλάμε για ογδόντα δολάρια το λιγότερο. Και οι καλές φτάνουν τα διακόσα.

ΠΑΠΑΣ
Δηλαδή πόσα βγάζει μια κοινή γυναίκα το μήνα;

ΚΡΙΣ
Μια καλή με μέτρια απασχόληση φτάνει τα δέκα με δεκαπέντε χιλιάρικα.

ΠΑΠΑΣ
Τι μου λες! Κι εγώ βγάζω χίλια διακόσα το μήνα με το ζόρι. Και ευχαριστιούνται κιόλας…

ΛΑΪΚΟΣ
Μπα. Μια στατιστική έδειξε πως μόνο το τρία τοις εκατό των κοινών γυναικών συμμετέχουν στην ευχαρίστηση που δίνουν.

ΚΡΙΣ
Και οι άλλες γυναίκες που δεν είναι του είδους τους, δεν διαφέρουν και πολύ σ' αυτό. Η συμμετοχή τους είναι είκοσι τοις εκατό. Αλλά ας μη συγκρίνουμε κυρίες με πόρνες.

ΠΑΠΑΣ
Άκου να σου πω παιδί μου. Ή είσαι μικρός και δεν ξέρεις, ή ξέρεις και δεν το λες από σεβασμό. Δεν υπάρχουν κυρίες και πόρνες. Όλες οι γυναίκες είναι πόρνες.

ΚΡΙΣ
Ω!

ΛΑΪΚΟΣ
Πάτερ μου ήπιες και δεν ξέρεις τι λες.

ΠΑΠΑΣ
Ξέρω και παραξέρω. Θα 'ρχότανε μαζί σου η ανεψιά μου νομίζεις αν δεν είχες λεφτά; Το είπες και συ. Απλά, άλλες είναι μικρές και άλλες μεγάλες πόρνες. Άλλες πουλιούνται για πενήντα δολάρια, άλλες για πενήντα εκατομμύρια δολάρια.

ΛΑΪΚΟΣ
Δεν μιλάει ο παπάς τώρα, μιλάει το κρασί.
(Μπαίνει η Λέσλυ έτοιμη για έξω)

ΠΑΠΑΣ
Λοιπόν αγαπητέ μου όπως σου είπα. Η ανεψιά μου είναι μια μοναδική κοπέλα. Φέρσου της λοιπόν όπως της αξίζει.

ΛΕΣΛΥ
Ο θείος μου αν και πιωμένος δεν ξεχνάει τα παινέματα.
(Στον Κρις)
Πηγαίνουμε;

ΚΡΙΣ
(σηκώνεται)
Πάμε!

ΛΕΣΛΥ
Γεια σου θείε μου.
(Τον φιλάει)
Γεια σας κύριε Λαϊκέ.

ΚΡΙΣ
Γεια σας πάτερ, γεια σας κύριε Λαϊκέ.
(Χειραψίες)

ΠΑΠΑΣ
Στο καλό παιδιά μου. Την ευλογία μου να 'χετε.

ΛΑΪΚΟΣ
Γεια σας. Χάρηκα πολύ κύριε Κρις.
(Βγαίνουν η Λέσλυ και ο Κρις)

ΠΑΠΑΣ
Δεν τον ρώτησα αν πηγαίνει στην εκκλησία. Βάλε ένα ποτηράκι.


ΑΥΛΑΙΑ


 

 





Η ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗ-ΓΙΑΤΊ ΔΕΝ ΆΝΟΙΞΕ


Aν η μεγάλη δυστυχία της ζωής γίνεται τραγωδία, τι άλλο από σάτιρα θα γίνει η καθημερινή δυστυχία;

Καρυωτάκης

(Είναι η εποχή της νίκης του Καραμανλή, η εποχή των Ολυμπιακών αγώνων που έκαναν περήφανους τους ανόητους, η εποχή που ο Τατούλης έφτιαχνε Ακαδημίες, η εποχή του Καλατράβα.




Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ-ΠΑΤΙ ΔΕΝ ΑΝΟΙΞΕ
 (μονόπρακτο)

Τόπος : Τρίπολη Χρόνος: 2004
Πρόσωπα: Κύριος δήμαρχος, κύριος αντιδήμαρχος, γραμματέας, υπάλληλοι δημαρχείου, βοθροκαθαριστής, ζητιάνα, υπάλληλος βιβλιοθήκης, μηχανικός, φωνές Τατούλη, Νικητοπούλου, Μουζίκου, Τάκη, Πανόπουλου.
(Δωμάτιο με γραφείο με τραπέζι γεμάτο χαρτιά, ντουλάπα, καρέκλες και φάκελοι πάνω στα ράφια μιας στενόμακρης ξύλινης κατασκευής. Ο κύριος δήμαρχος μπαίνει βιαστικός και κατακόκκινος. Κλείνει την πόρτα πίσω του με τέτοια δύναμη που τραντάζεται όλο το παλιό κτίριο. Ξεσφίγγει τη γραβάτα του, πέφτει βαρύς πάνω στην καρέκλα. Βγάζει από το συρτάρι του κάτι χαρτιά πιασμένα με συνδετήρα μεταξύ τους και τα κοιτάζει. Τέλος τα πετάει πάνω στο τραπέζι με ένα μορφασμό αδύναμης μανίας. Φωνάζει με όλη του τη δύναμη προς την πόρτα)

KΥΡΙOΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ
(θυμωμένα)
Στείλτε μου αυτόν μέσα!
(Μπαίνει ο κύριος αντιδήμαρχος, ένα μικρόσωμο
ανθρωπάκι, καλοντυμένο, με γιαλάκια και ύφος
καθυστερημένου μεγάλου παιδιού. Το ίδιο δυνατά
συνέχεια)
Κλείσε την πόρτα.
(Ο κύριος αντιδήμαρχος κλείνει την πόρτα. Ο κύριος Δήμαρχος κάνει μερικές βόλτες μπροστά στον κύριο αντιδήμαρχο που τον παρακολουθεί καθώς αυτός πηγαινοέρχεται, ύστερα στέκει μπροστά του και τον κοιτάζει)
Ξέρεις πού ήμουνα προχτές;

ΚΥΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ
(Σκέπτεται)
Μμμμ...δεν ξέρω.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Δεν ξέρεις;...

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
...πήγατε σε πολλά μέρη κύριε δήμαρχε-για ποιο λέτε;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Λέω για κάπου έξω από την Τρίπολη... ακόμα;...

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
ΑΙ Μάλιστα! Πήγατε στο Ναύπλιο!

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Και τι έγινε εκεί;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Κύριε δήμαρχε ξέρω πολύ καλά και εγώ που ήμουνα εκεί και όλοι οι υπάλληλοι που δεν ήτανε, γιατί το έχουν μάθει απέξω-θέλω να πω πως το νιώθουν τόσο τιμητικό που φρόντισαν να το μάθουν καταλεπτώς απέξω και δεν πρόκειται να το ξεχάσουν ποτέ, γιατί αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό γεγονός και για σας και για το δήμο της Τρίπολης…Θέλετε να σας το ξαναπώ;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Για να είμαι σίγουρος πως δεν το ξέχασες!

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Μάλιστα. Εκεί έγιναν τα εγκαίνια της πινακοθήκης του Ναυπλίου και ήτανε εκτός από σας και ο κύριοςΤατούλης και ο κύριος Σεφανόπουλος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μας και ο κύριοςΤατούλης μιλώντας στον κύριο Πρόεδρο της Δημοκρατίας ανέφερε το όνομά σας σαν του ανθρώπου που είχε την ιδέα να στεγαστεί εκεί η πινακοθήκη.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ωραία. Και τώρα πες μου, ξέρεις ποτέ να έχει
ξανααναφερθεί το όνομα ενός δημάρχου μπροστά στον
Πρόεδρο της Δημοκρατίας από τα χείλη του υφυπουργού
Πολιτισμού;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Όχι κύριε δήμαρχε.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Θα μείνει ή όχι στην ιστορία το όνομά μου ύστερα από
αυτό; Λέγε, εγώ θα στα ρωτάω ένα ένα;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Θα μείνει κύριε δήμαρχε.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Μπορεί τίποτα να σβήσει το όνομά μου από το βιβλίο της
ιστορίας;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Θα μείνει κύριε δήμαρχε και τίποτα δεν μπορεί να το
σβήσει από το βιβλίο της ιστορίας.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(ξεσπάζοντας)
Τότε γιατί στο διάβολο θέλετε να μου το μαυρίσετε εσείς;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ποιοι εμείς κύριε δήμαρχε; τι εννοείτε;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(δυνατά)
Εσείς όλοι! Εσείς! Οι κηφήνες!
( Η πόρτα μισανοίγει και εμφανίζονται στο άνοιγμά της οι υπάλληλοι του δημαρχείου κρατώντας μπλοκάκια και μολύβια.)
Οι υπάλληλοι
Μας ζητήσατε κύριε δήμαρχε;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Όχι!
(Η πόρτα κλείνει)
Λέγε λοιπόν γιατί;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Δε σας καταλαβαίνω κύριε δήμαρχε...συγνώμη...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Δεν καταλαβαίνεις ε;
(παίρνει από το τραπέζι και του τείνει τα χαρτιά)
Διάβασε λοιπόν για να καταλάβεις.
(Ο κύριος αντιδήμαρχος παίρνει τα χαρτιά και διαβάζει. Μικρή σιωπή.)
Λοιπόν;..

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Τι λοιπόν κύριε δήμαρχε;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Τι λέει, πες μου...

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Μιλάει για το άνοιγμα της βιβλιοθήκης.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(μιμείται τη φωνή του)
"Μιλάει για το άνοιγμα της βιβλιοθήκης"! Λοιπόν; Πες τα
όλα. Από ποιον, προς ποιον, τι λέει...λέγε!

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Απευθύνεται στον κύριο πρωθυπουργό, ζητάει να ανοίξει η
βιβλιοθήκη της Τρίπολης, κοινοποιείται σε διάφορους
μεταξύ των οποίων και σε σας και το στέλνει κάποιος
Χολιαστός.

(κοιτάει τον κύριο δήμαρχο)

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Βλέπεις πως κοινοποιείται ακόμη στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, πως συνοδεύεται από τρία άλλα έντυπα που έχουν γραφτεί πριν από πέντε μήνες, πως αυτός λέει ότι δεν του έχουμε απαντήσει ακόμη και ότι ακόμη η βιβλιοθήκη είναι κλειστή ενώ αυτός ο κύριος ...πως τον
είπες, μας έχει ζητήσει εδώ και πέντε μήνες να την ανοίξουμε;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Βλέπω κύριε δήμαρχε.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(μεγαλόφωνα στον εαυτό του)
Τι θα πει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όταν δει πως ο δήμαρχος ο γραμμένος με χρυσά γράμματα στο βιβλίο της ιστορίας της Ελλάδος κρατάει κλειστή τη βιβλιοθήκη της πόλης του;
Και τον πρωθυπουργό πού τον βάνεις; Ανάλαβε ο ίδιος το υπουργείο Πολιτισμού και μεις γράφουμε στα παλιά μας τα παπούτσια και πολιτισμό και πρωθυπουργό μαζί. Ποιον; Τον πρωθυπουργό! Που επάνω του στηρίζω τη μελλοντική μου ανάδειξη σε υπουργό Υγείας! Που ήρθε για να σώσει τον τόπο από την καταστροφή…Με το δίκιο του να μου πει ο άνθρωπος εσύ σα δήμαρχος έκλεισες τη μοναδική βιβλιοθήκη της πόλης σου και θα σε κάνω υπουργό Υγείας
να μου κλείσεις και τα νοσοκομεία;
(στον κύριο αντιδήμαρχο)
Ζωντόβολα! Ανίκανοι! Κανάγιες!
(μισανοίγει η πόρτα και στο άνοιγμά της εμφανίζονται οι
υπάλληλοι)

ΟΙ ΥΠΆΛΛΗΛΟΙ
Μας ζητήσατε κύριε δήμαρχε:

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Όχι!
(η πόρτα κλείνει. Ο κύριος δήμαρχος αλλάζει ύφος σε
συνωμοτικό, πιάνει απαλά από το χέρι τον κύριο
αντιδήμαρχο και τον καθίζει σε μια καρέκλα. Κάθεται
απέναντί του. Κοιτάζει προς την πόρτα, μετά ψιθυριστά στο αυτί του κυρίου αντιδήμαρχου )
…Έχει βιβλιοθήκη η Τρίπολη;..

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Δυστυχώς έχει κύριε δήμαρχε.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(άτονα)
Ύστερα από όλα αυτά το περίμενα…Και γιατί δεν την ανοίξατε μωρέ;
(σηκώνεται και βηματίζει αργά χωρίς να περιμένει απάντηση)
Τώρα;...Τώρα αντίο πρόοδος, αντίο παραπέρα εξέλιξή
μου, αντίο υπουργιλίκι...

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Εγώ κύριε δήμαρχε του το είπα από τότε που πρωτόρθε
σε μένα.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ήρθε σε σένα-ποιος;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Μάλιστα. Αυτός που έκανε την αναφορά.

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Και γιατί δεν τον έφερες σε μένα;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ήτανε από τα θέματα που έχω αναλάβει εγώ κύριε δήμαρχε. Ανήκει στα ασήμαντα. Εσείς έχετε καθορίσει ποια είναι τα ασήμαντα και μέσα σ' αυτά είναι και η βιβλιοθήκη....

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Καλά, καλά, εντάξει, θυμάμαι…
Ασήμαντα! Ασήμαντο κι όμως πάει να με ξετινάξει... Και τι
σου ζήτησε; Και συ τι έκανες;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Μου ζήτησε να ανοίξουμε τη βιβλιοθήκη και του είπα όχι. Μετά μου είπε ας ανοίγει για ένα τέταρτο έστω την ημέρα ίσα για να μπορεί να πηγαίνει κάποιος και να δανείζεται βιβλία.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Και συ τι έκανες; Λέγε, με το τσιγκέλι θα στα βγάζω τα
λόγια;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ό,τι μου έχετε πει για τις περιπτώσεις αυτές κύριε δήμαρχε. Τον ξεφορτώθηκα με τρόπο. Του είπα ότι το θέμα είναι δύσκολο, πως όμως θα το κοιτάξουμε... προεκλογική περίοδος ήτανε, δεν μπορούσα να τον διαολοστείλω κιόλας.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Πω πω! Εύχομαι να μην είναι αργά. Να ανοίξει αμέσως η
βιβλιοθήκη!
(Φωνάζει)
Κατίνα!
(ανοίγει η πόρτα και μπαίνει η γραμματέας)

ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Μάλιστα κύριε δήμαρχε!

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Μα κύριε δήμαρχε η βιβλιοθήκη δεν είναι δική
μας, υπάγεται στην αρμοδιότητα του υπουργείου παιδείας.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(Σκέπτεται. Το πρόσωπό του φωτίζεται)
Ναι; Γιατί δεν το λες μέχρι τώρα; Βλάκα!

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Εδώ είμαι κύριε δήμαρχε.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Όχι εσύ. Τώρα δε σε θέλω. Πήγαινε.
(η γραμματέας βγαίνει. Ήσυχος)

Τότε όλα είναι μια χαρά. Τίποτα παράτυπο δεν υπάρχει. θα
πω του Τατούλη να το πει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας
πως δεν είμαι εγώ ο υπεύθυνος που δεν άνοιξε η
βιβλιοθήκη. Εγώ δεν είμαι δημόσιο, εγώ είμαι δήμος.

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Δεν ξέρω κύριε δήμαρχε...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(ανήσυχος)
Τι δεν ξέρεις; Τώρα δεν είπες ότι η βιβλιοθήκη δεν είναι
δικιά μας;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ναι, αλλά...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Τι "αλλά";..Μίλα!

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Να κύριε δήμαρχε, αυτός …πως τον λένε, μου είπε πως και αν ακόμα δεν ανήκει στo δήμο η βιβλιοθήκη, ο δήμαρχος έχει την υποχρέωση να φροντίζει να είναι ανοιχτή η βιβλιοθήκη της πόλης του για να μορφώνονται οι πολίτες. (η πόρτα χτυπάει, ανοίγει και εμφανίζεται η γραμματέας)

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Να μορφώνονται οι πολίτες; Και τα σχολεία γιατί τα 'χουμε;
(μπαίνει η Γραμματέας)
ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Κύριε δήμαρχε είχατε ραντεβού με τον βοθροκαθαριστή.
Ήρθε!

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(χωρίς να δώσει σημασία στη γραμματέα)
Και γιατί είναι υποχρέωση του δήμαρχου να έχει ανοιχτή
τη βιβλιοθήκη αφού αυτή ανήκει στη δικαιοδοσία του
υπουργείου παιδείας;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Γιατί λέει ο δήμαρχος πρέπει να φροντίζει για τη μόρφωση των κατοίκων της πόλης όπου είναι δήμαρχος. Και αν διαπιστώσει πως η βιβλιοθήκη δεν είναι ανοιχτή, πρέπει αυτός να κάνει τις δέουσες ενέργειες για να ανοίξει στο κοινό και όχι να τρέχει ένας πολίτης να κάνει αυτό που είναι υποχρέωση του δήμαρχου.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(χαζά)
Έτσι λέει ε;
(απελπισμένα πάλι)
Πωπω!..
(ξαφνικά γυρίζει στη γραμματέα)
Εσύ τι θέλεις;

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Κύριε δήμαρχε ήρθε ο βοθροκαθαριστής.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Άσε με με το βοθροκαθαριστή-δε βλέπεις τι γίνεται εδώ;
(η γραμματέας βγαίνει)

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Εγώ λέω ότι αυτά όλα είναι μπούρδες, όμως εκείνος το 'λεγε τόσο σοβαρά που φαινότανε σαν να έχει όλο το δίκιο.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(ίδια) Ναι, ε;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤDΉΜΑΡΧΟΣ
Ναι.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(δυνατά)
Κατίνα!
(μπαίνει η γραμματέας)
Στείλε ένα φαξ. Στο υπουργείο παιδείας. Επείγον. Και
υπογραφή βάλε Δήμος τίποτ' άλλο, η Αννούλα ξέρει.

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Ποιο είναι το κείμενο;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
"Βιβλιοθήκη Τρίπολης κλειστή.Ες Ο Ες". Στείλτο γρήγορα. Αμέσως!
(η γραμματέας βγαίνει)
Πώς τον είδες αυτόνε που ήρθε και σου ζήτησε να ανοίξει η βιβλιοθήκη; Φαινότανε άγριος;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Λιγάκι...ίσως να μου φάνηκε έτσι γιατί ήτανε αξύριστος.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Δικός μας είναι λες ή όχι;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Δικός μας και να θέλει ανοιχτή βιβλιοθήκη;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Καλά λες.
Και δε μου λες, πάντοτε κλειστή ήτανε η βιβλιοθήκη; Από
τον καιρό του Κοτσάνη ακόμα;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ναι. Δηλαδή υπάρχει ένας υπάλληλος αλλά όλο έξω είναι... Για δουλειές της βιβλιοθήκης...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ε τότε δεν είναι κλειστή η βιβλιοθήκη…

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Είναι. Γιατί αυτός ο υπάλληλος όλο έξω είναι. Για δουλειές της βιβλιοθήκης. Ύστερα δεν είναι δικός μας υπάλληλος, του Υπουργείου Παιδείας είναι.
(μπαίνει η γραμματέας και δίνει ένα χαρτί στον κύριο δήμαρχο)

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(διαβάζει)
"Κλειδαράς μας σε άδεια. Χρησιμοποιείστε ντόπιον".
(κίνηση απόγνωσης)

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
0 βοθροκαθαριστής ξέρει από κλειδαριές λέει. Να τον
φωνάξω;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(την αγριοκοιτάζει)
Όχι. Πήγαινε.
(η γραμματέας βγαίνει)
Θα στείλω στον Πέτρο ένα φαξ. Κατίνα!
(μπαίνει η γραμματέας και από πίσω της ο
βοθροκαθαριστής)

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Μάλιστα.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Στείλε ένα φαξ στον Πέτρο. Δήμος πάλι υπογραφή. Γράφε: «ΊΊέτρο, η βιβλιοθήκη της Τρίπολης είναι κλειστή. Πιέζομαι. Βοήθα. Δώσε εντολή ν' ανοίξει αμέσως. Ούτε δέκα δεπτερόλεπτα χρόνο δε θα σου πάρει εσένα. Σε ικετεύω." Στείλτου το. (η γραμματέας βγαίνει)

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
Δευτερόλεπτα! Άκου δεπτερόλεπτα…

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Τι δευτερόλεπτα;

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
Δευτερόλεπτα, όχι δεπτερόλεπτα. Έτσι λέγονται.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(πoυ τώρα συνειδητοποιεί την παρουσία του
βοθροκαθαριστή)
Τι θες εσύ εδώ μωρέ; Σου είπα να μπεις;

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
Έχουμε και δουλειές. Δε θα περιμένουμε εδώ με τις ώρες.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Τράβα έξω. Θα σε φωνάξω.
(ο βοθροκαθαριστής βγαίνει. Αδημονώντας)
Άντε Πέτρο…άντε Πέτρο…
(ερωτηματικά στον κύριο αντιδήμαρχο)
Τι είπε αυτός;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Πως δε λέμε δεπτερόλεπτα αλλά δευτερόλεπτα.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Έτσι είναι;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Πού να ξέρω εγώ-εγώ αντιδήμαρχος είμαι...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
…Άντε Πέτρο...
(Μπαίνει η Γραμματέας)

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Από τον κύριο Τατούλη. Λέει: (διαβάζει) -"Μην ανησυχείς. Ο υπάλληλος γυρίζει έξω για δουλειές".

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(κίνηση απόγνωσης).
Α ρε Τατούλη…Όμως αυτός ο αγριάνθρωπος θέλει αποτελέσματα-θέλει τη βιβλιοθήκη ανοιχτή. (παίρνει τα χαρτιά από το τραπέζι' διαβάζει προσεκτικά). Αλλά για στάσου...Εδώ λέει το υπουργείο παιδείας ότι σ’ αυτόνε πρέπει να απαντήσει ο πρόεδρος της Εφορευτικής Επιτροπής της Βιβλιοθήκης. Όχι εγώ. Στενοχωριέμαι δωρεάν…και συ ζώον δεν το είδες! Ας πάει να τον βρει να του απαντήσει. Μόνο να πω του Τατούλη να γράψει ένα γράμμα στον Στεφανόπουλο να μη λάβει υπόψη του την αναφορά αυτού του τύπου γιατί εγώ δεν έχω καμία σχέση με το άνοιγμα της Βιβλιοθήκης και να μην αλλάξει την καλή ιδέα που σχημάτισε για μένα ακούγοντας τον Τατούλη να αναφέρει το όνομά μου στο Ναύπλιο. To ξέρεις κι εσύ Κατίνα τι έγινε προχτές στο Ναύπλιο ε;

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Και πολύ καλά μάλιστα κύριε δήμαρχε. Μόνο που έχω να
σας πω κάτι που -συγνώμη κιόλας-ίσως σας
στενοχωρήσει.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Πες μου πρώτα τι έγινε στο Ναύπλιο.

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
(ενώ μια αγαλλίαση απλώνεται στo πρόσωπο του κυρίου
δημάρχου)
Εκεί έγιναν τα εγκαίνια της πινακοθήκης του Ναυπλίου και
ήτανε εκτός από σας και ο κύριος Τάτούλης και ο κύριος
Στεφανόπουλος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μας και ο
κύριος Τατούλης μιλώντας στον κύριο Πρόεδρο της
Δημοκρατίας μας ανάφερε το όνομά σας σαν του ανθρώπου που είχε την ιδέα να στεγαστεί εκεί η Πινακοθήκη.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Μάλιστα!..
(με ύφος σπουδαίου ανθρώπου)
Πήγαινε Κατίνα...

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Κύριε δήμαρχε έχω κάτι να σας πω...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ναι, κάτι που θα με στενοχωρήσει είπες. Όχι άλλη στενοχώρια σήμερα. Άστηνε γι αύριο. Δεν αντέχω άλλη στενοχώρια σήμερα.

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Δεν είναι άλλη, η ίδια είναι κύριε δήμαρχε.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Δηλαδή;

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Εσείς είστε ο πρόεδρος της Βιβλιοθήκης.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(αυστηρά)
Δεν είναι ώρα για αστεία Κατίνα.

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Δεν είναι αστεία κύριε Δήμαρχε.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(θυμωμένα, δυνατά)
Γαϊδούρια, βλάκες, ηλίθιοι, γιατί δε με ενημερώσατε; (ανοίγει η πόρτα και εμφανίζονται υπάλληλοι στο άνοιγμά της)

ΥΠΆΛΛΗΛΟΙ
Μας ζητ...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Όχι!
(η πόρτα κλείνει)
Από πότε είμαι πρόεδρος;

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Έχει τρεις μήνες τώρα κύριε δήμαρχε, Λάβατε γνώση της τοποθέτησής σας. Μάλιστα είχατε νευριάσει. Είχατε πει: "Τώρα μάλιστα…αυτό μας έλειπε..." Υπογράψατε...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(άγρια)

Όλα τα στραβά τα θυμόσαστε μια χαρά!
(ήπια)
Άραγε δική μου είναι η ευθύνη για όλα όσα αφορούν τη
βιβλιοθήκη… Απάνω που λέω ησύχασα, άλλος μπελάς.

(στη Γραμματέα)
Να μου στείλεις τον υπάλληλο της Βιβλιοθήκης.
Τράβα!

(Η γραμματέας βγαίνει. Στον κύριο αντιδήμαρχο))
Εσένα τι να σου πω...

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Κύριε δήμαρχε ήτανε στα ασήμαντα...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Καλά, μου το είπες. Τι ήθελα να το βάλω στ' ασήμαντα κι εγώ; Αλλά μήπως δεν είναι;..
(κάθεται. Παίρνει ένα τηλέφωνο)
Την κυρία Μουζίκου.

ΦΩΝΗ ΜΟΥΖΙΚΟΥ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ
Ναι...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Γεια σου κορίτσι μου-τι κάνεις; ο Δήμος είμαι από Τρίπολη.

ΦΩΝΉ ΜΟΥΖΊΚΟΥ
Γεια σου Δήμο. Συμβαίνει τίποτα;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Έχω κάποιον εδώ που θέλει να ανοίξω τη βιβλιοθήκη.

ΦΩΝΉ ΜΟΥΖΊΚΟΥ
Μη στενοχωριέσαι. Έχω λάβει γνώση. Τον πήρα τηλέφωνο και του το ξέκοψα. Η βιβλιοθήκη δεν ανοίγει. Και ούτε να περιμένει απάντηση στην αίτησή του.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Αμάν, μ' έκαψες.

ΦΩΝΉ ΜΟΥΖΊΚΟΥ
Γιατί; Τι έγινε;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Αυτός επιμένει-αυτό έγινε. Καλά, άντε γεια σου.
(αφήνει το τηλέφωνο. Σηκώνεται. Περπατάει πάνω κάτω. Κάθεται)
Ας περιμένουμε τον υπάλληλο…
(παίρνει πάλι έναν αριθμό στο τηλέφωνο. Η φωνή της τηλεφωνήτριας και κατόπιν της Βούλας Νικητοπούλου ακούγονται από την άλλη άκρη του σύρματος)
Εμπρός. Τη Βούλα.

ΤΗΛΕΦΩΝΗΤΡΙΑ
Ποιος τη ζητεί παρακαλώ;
ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Δήμαρχος εδώ, ακόμα δεν έμαθες τη φωνή μου;
ΤΗΛΕΦΩΝΗΤΡΙΑ
Τη Βούλα τη Νικητοπούλου;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Έχουμε άλλη Βούλα εκεί;..

ΤΗΛΕΦΩΝΗΤΡΙΑ
Αμέσως κύριε δήμαρχε.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Εμπρός…Βούλα εσύ;
(πριν προλάβει να μιλήσει άλλο ο κύριος δήμαρχος
ακούγεται στριγγή, πολύ δυνατή, υστερική, η φωνή της
Βούλας Νικητοπούλου, φωνή ανθρώπου που δεν ελέγχει τον εαυτό του. Ο κύριος δήμαρχος δεν βρίσκει ευκαιρία να μιλήσει)

ΒΟΎΛΑ
Ηλίθιος!.. Ηλίθιος!..Ο Μπους είναι ηλίθιος! ..Ηλίθιος! ..Χα χα χα…Ηλίθιος! Ο πρόεδρος της Αμερικής είναι ηλίθιος...Ηλίθιος...Ηλίθιοοοοοος...

ΤΗΛΕΦΩΝΗΤΡΙΑ
(επεμβαίνοντας)
Κύριε δήμαρχε έχουμε ένα πρόβλημα. Η Βούλα έπαθε πάλι κρίση. Πάρτε αργότερα. Έχουνε ειδοποιήσει το γιατρό. Με συγχωρείτε, δεν το ήξερα.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Πάλι; Καλά, θα πάρω αργότερα.
(κλείνει το τηλέφωνο)
Η Βούλα έπαθε πάλι κρίση.

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Πααάλι;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Θα την πάρω αργότερα. Αυτή θα ξέρει.

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Η Βούλα δεν έχει σχέση με τη βιβλιοθήκη κύριε δήμαρχε, δημοσιογράφος είναι.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Πού ξέρεις, μπορεί να ξέρει. Τόσα ανάποδα γίνονται σήμερα.
(χτυπήματα στην πόρτα)

Εμπρός!
(μπαίνει η γραμματέας)

Ήρθε ο υπάλληλος;

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Όχι κύριε δήμαρχε. Δεν τον βρίσκουμε στη βιβλιοθήκη.

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
(στον κύριο δήμαρχο)
Σας είπα, είναι έξω για δουλειές-της βιβλιοθήκης.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Να στείλετε ανθρώπους να τονε ψάξουνε παντού.
Τονε θέλω αμέσως.

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Μάλιστα κύριε δήμαρχε.
Ο κύριος Πατόπουλος είναι εδώ.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ο καθηγητής πανεπιστημίου;

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Μάλιστα.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Καλά, Πήγαινε να μου φέρεις τον υπάλληλο.
(Η γραμματέας βγαίνει. Από πίσω της πηγαίνει ο κύριος
δήμαρχος και κρατάει ανοιχτή την πόρτα. Μιλάει στον
κύριο καθηγητή που δεν βλέπουν οι θεατές)
Γεια σου Μήτσο. Μπορείς να 'ρθεις σε μισή ωρίτσα;...Δε
μου λες όμως, πώς λέγονται: δευτερόλεπτα ή δευτερόλεπτα;

ΦΩΝΉ ΚΑΘΗΓΗΤΉ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΊΟΥ
Μμμμ,,,θα κοιτάξω το λεξικό μου και θα σου πω όταν έρθω.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Καλά.
(κλείνει την πόρτα. Πηγαινοέρχεται σκεφτικός. Πηγαίνει
στο γραφείο του και σχηματίζει έναν αριθμό στο
τηλέφωνο)
Λες να είναι δευτερόλεπτα-αυτός ο βρωμιάρης να έχει
δίκιο;..Τι με κοιτάς;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Μα με αυτά θα ασχολούμαστε τώρα;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Από περιέργεια...
(στο τηλέφωνο)
Έλα, .Βούλα εσύ; Είσαι καλά τώρα;

ΒΟΎΛΑ
Εγώ καλά είμαι κύριε Δήμαρχε, δεν ξέρω τι έχουνε πάθει
όλοι και κάθε τόσο μου φέρνουνε το γιατρό...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Καλά Βούλα μου. Για πες μου, η Βιβλιοθήκη είναι κλειστή ή
ανοιχτή-πέρασες καμιά φορά από κει;

ΒΟΎΛΑ
Ποια βιβλιοθήκη-έχει η Τρίπολη βιβλιοθήκη;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Άστο δεν πειράζει. Για πες μου, πώς θα πούμε:
δευτερόλεπτα ή δεπτερόλεπτα;

ΒΟΎΛΑ
(Ενώ μιλάει, ο κύριος δήμαρχος προσπαθεί να την επαναφέρει στο θέμα χωρίς όμως αποτέλεσμα)
Είδατε διλήμματα που μας δημιουργούν; Λοιπόν μιλάω ή
δε μιλάω καλά; Σερσέ λ' Αμερίκ κύριε δήμαρχε που λένε
και οι Γαλλοι. Παγκοσμιοποίηση κύριε δήμαρχε.
To έχω ακούσει, και δευτερόλεπτα, και δευτερόλεπτα. Και όχι μόνον.. . Αν οι αμερικάνοι δεν είχαν μπει στο Ιράκ δε θα υπήρχε αυτή η διχογνωμία. Η κατακτητική και κτηνώδης
συμπεριφορά τους -και όχι μόνον-δεν αφήνει περιθώρια
για αμφισβητήσεις των προθέσεών τους. Βεβαίως από
μιαν άποψη εδώ έχουμε μια περίπτωση που μπορεί να
κοιταχτεί από δυο πλευρές. Και όχι μόνον. Και με πι και με φι. Ναι, δε λέω, υπάρχουν βιβλία γραμματικής που γράφουν δευτερόλεπτα' όμως η αντίθετη άποψη δεν είναι τελείως απορριπτέα. Αυτοί οι αλήτες οι αμερικάνοι μας έχουν καταστρέψει και τη γλώσσα μας κύριε δήμαρχε. (Ο κύριος δήμαρχος απομακρύνει το ακουσπκό από το αυτί του χωρίς να κλείσει το τηλέφωνο) Κατά κανόνα σε παρόμοιες περιπτώσεις πρέπει να εξετάζονται και οι δυο γνώμες. Και όχι μόνον. Νομίζω τουλάχιστον. Τη γνώμη μου λέω γιατί αυτήν είμαι υποχρεωμένη να σας πω. Και όχι μόνον. Δεν είμαι όμως εγώ που θα υποστηρίξω με πάθος τη μιαν ή την άλλην εκδοχή...Εκείνο που μπορώ με σιγουριά να σας πω είναι πως οι αμερικάνοι είναι ιμπεριαλιστές. Πως ρουφάνε το αίμα των λαών και καταστρέφουν τη γλώσσα τους. Είδατε τι πάθατε και σεις. Ένας μορφωμένος άνθρωπος να μην μπορεί να βρει μιαν άκρη. Και όχι μόνον. Και φυσικό είναι αυτό ύστερα από τη σύγχιση που έχουν επιφέρει αυτοί στη ζωή του πλανήτη. Οι αμερικάνοι με τον ηλίθιο πρόεδρό τους.Τον ηλίθιο! (δυναμώνει τη φωνή της) Τον ηλΐθιο! Γιατί είναι ηλίθιος,,,ηλίθιος...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(δυνατά κι αυτός)
Βούλα σύνελθε! Μ' ακούς; Βούλα! Άκου με δυο λεφτά,
Είμαι ο κύριος δήμαρχος!

ΒΟΎΛΑ
Μάλιστα, συγνώμην κύριε δήμαρχε, παρασύρθηκα.
Παρακαλώ πέστε μου.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Βούλα δεπτερόλεπτα ή δευτερόλεπτα; Πώς θα το πούμε
κανονικά;

ΒΟΎΛΑ ....
Ναι!

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Tι ναι; Για ποιο λες ναι-για το πρώτο ή για το δεύτερο;

ΒΟΎΛΑ
Κοιτάξτε, το ναι μπορεί να το δει κανείς και σαν όχι. Και όχι μόνον. Θέλω να πω ότι δε θα ήτανε παράξενο να ακούγαμε ακόμα και τον κύριο πρωθυπουργό να το λέει πότε έτσι και πότε αλλιώς. Και όχι μόνον. Εγώ δεν κατηγορώ κανέναν, την άποψή μου λέω σαν δημοσιογράφος που είμαι. Και όχι μόνον.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Φτάνει Βούλα. Ευχαριστώ. Κατάλαβα. Πώς πάει η εκπομπή σου;

ΒΟΎΛΑ
Να σας πω κύριε δήμαρχε. Από τη μια μεριά δεν έχω παράπονο, όμως υπάρχει και η άλλη άποψη. Και όχι μόνον. Γιατί τα παλιόσκυλα οι αμερικάνοι...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ευχαριστώ Βούλα. Χαίρομαι που σ' άκουσα. Γεια σου και
ευχαριστώ.

ΒΟΎΛΑ
Κύριε δήμαρχε παρακαλώ. Σε ό,τι μπορώ να σας βοηθήσω-
και όχι μόνον-μη διστάσετε...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ευχαριστώ Βούλα.
(κλείνει το τηλέφωνο)

Ακόμα να βρούνε τον υπάλληλο…Πού στο διάολο έχει κρυφτεί;
(Σιωπή. Ο κύριος δήμαρχος σκέπτεται για λίγην ώρα)
Δε μου λες...

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Μάλιστα κύριε δήμαρχε...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Αν...αν λέω.,. αν...

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Μάλιστα κύριε δήμαρχε...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Πρόσεξε, υποθετικά μιλάω...

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ναι κύριε δήμαρχε...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Αν καίγαμε τη βιβλιοθήκη και λέγαμε ότι την έκαψαν οι
αλβανοί...

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
(χαρούμενα έκπληκτος)
Δεν είναι άσχημη ιδέα. Και τη βιβλιοθήκη της
Αλεξάντρειας την κάψανε, έπαθε τίποτα ο κόσμος; Γεμάτοι
βιβλία είμαστε πάλι.
(Σκέπτεται)
Όμως τώρα που εσείς είσαστε ο πρόεδρος, μπορεί και αυτό να
μη χρειαστεί. Τώρα θα μπορέσετε νομίζω να βάλετε τα
πράγματα στη θέση τους. Και τον υπάλληλο θα βάλετε να
δουλεύει, και απάντηση θα στείλετε σ' αυτόν τον…που
ζητάει απάντηση στην αίτησή του…

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(μη δίνοντας σημασία σε όσα λέει ο κύριος αντιδήμαρχος) Ποιον να βάλουμε να το κάνει;.. έτσι ξεμπερδεύουμε μια και καλή…όμως πρέπει να έχουμε άλλοθι...

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Πρόσωπα βρίσκονται αρκεί να το αποφασίσουμε κύριε
δήμαρχε.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(κοιτάζοντάς τον)
Τώρα μόλις δεν το αποφασίσαμε, μαζί κιόλας; Δεν είναι
άσχημη ιδέα, έτσι;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Καθόλου κύριε δήμαρχε… εξάλλου το καλό και το κακό
είναι κατασκευάσματα ανθρώπινα…

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Σωστά.
(μπαίνει η γραμματέας)

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Να περιμένει ο βοθροκαθαριστής ή να φύγει κύριε δήμαρχε;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ακόμα δε βρήκατε τον υπάλληλο;

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Ψάχνουν κύριε δήμαρχε.
Να έρθει ο βοθροκαθαριστής;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Να περιμένει.
(η γραμματέας κατευθύνεται προς την πόρτα)
Στάσου-ας έρθει.

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Μάλιστα
(βγαίνει η γραμματέας και μπαίνει ο βοθροκαθαριστής)

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
Γειααα...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Γεια σου. Ξέρεις γράμματα παιδί μου;

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
Γιατί, χρειάζομαι γράμματα για να αδειάζω τους βόθρους;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(στον κύριο αντιδήμαρχο, με νόημα)
Τι λες;

(ο κύριος αντιδήμαρχος κουνάει επιδοκιμαστικά το κεφάλι
του. Στον βοθροκαθαριστή)
Σου αρέσει η δουλειά σου παιδί μου;

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
Και σε ποιον θα άρεσε;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Θέλεις να γίνεις υπάλληλος του Δήμου;

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
Μόνιμος;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Μόνιμος.

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
Θέλω να αναγνωριστεί η προϋπηρεσία μου στους βόθρους
για τη σύνταξη.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Εντάξει.

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
Και τρεις μέρες την εβδομάδα αργία.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
…Εντάξει…

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
Και δυο μήνες άδεια το χρόνο αντί για έναν.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Σαν πολλά δε ζητάς φίλε;

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
Και συ πολλά θα μου ζητήσεις. Δε χαρίζουνε θέσεις για
την ψυχή της μάνας τους.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Εντάξει. Δύο μήνες άδεια.

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
Τι θα κάνω;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Θα σου πω σε λίγο. .Περίμενε έξω. Και μη μιλήσεις σε
κανέναν για ό,τι είπαμε.

(ο βοθροκαθαριστής πηγαίνει προς την πόρτα. Στον κύριο αντιδήμαρχο)

Τι λες, καλός δεν είναι αυτός;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ό,τι πρέπει.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(σηκώνει το ακουστικό και παίρνει ένα νούμερο)
Παίρνω τους λογοτέχνες μας. Εμπρος! Σύλλογος
λογοτεχνών;
ΦΩΝΗ ΟΙΚΟΔΟΜΟΥ ΤΑΚΗ
Ναι…Μάλιστα κύριε δήμαρχε!

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Εσύ είσαι Τάκη;

ΦΩΝΗ ΟΙΚΟΔΟΜΟΥ ΤΑΚΗ
Μάλιστα κύριε δήμαρχε. Τον έβαλα στη θέση του.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ποιον μωρέ; Για τι πράγμα μιλάς;

ΦΩΝΗ ΟΙΚΟΔΟΜΟΥ ΤΑΚΗ
Αυτόνε που ήθελε να κάνει αστεία με τον Καραμανλή, τον
πρόεδρό μας.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Δεν καταλαβαίνω.

ΦΩΝΗ ΟΙΚΟΔΟΜΟΥ ΤΑΚΗ
Ένας Χολιαστός σατίριζε τον Καραμανλή. Επέβαλα λογοκρισία στα έργα των λογοτεχνών και τελείωσε.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ταχτοποιήθηκε το θέμα;

ΦΩΝΗ ΟΙΚΟΔΟΜΟΥ ΤΑΚΗ
Ου! Έφυγε κι αυτός από το σύλλογο, ξεβρώμισε ο τόπος.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Μπράβο!..Να σου πω ρε Τάκη, για πες μου, πώς λέγεται, δευτερόλεπτα ή δεπτερόλεπτα;

ΦΩΝΗ ΟΙΚΟΔΟΜΟΥ ΤΑΚΗ
Αυτό δεν το ξέρω, εγώ ένας περήφανος οικοδόμος είμαι. Όμως εκείνον τον έδιωξα.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Μπράβο. Άντε γεια.

ΦΩΝΗ ΟΙΚΟΔΟΜΟΥ ΤΑΚΗ
Γεια κύριε δήμαρχε.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(στον κύριο αντιδήμαρχο)
Ούτε αυτός ήξερε.
Αυτός ο βρωμιάρης έχει βάλει παντού τη μύτη
του. Κοροϊδεύει τον πρόεδρό μας.

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Τον Καραμανλή;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ναι.

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Τον Καραμανλή μας!;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ναι ναι…

(βολτάρει αδημονώντας)
Πού είναι ο υπάλληλος...πώς τονε λένε;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Δανιγγέλη.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Πότε θα 'ρθει;,..
Και ποιον θα βρω να μου πει πώς γράφεται...
Προβλήματα...
(χτύποι στην πόρτα)

Εμπρός.
(μπαίνει ο υπάλληλος της βιβλιοθήκης)

ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ
Χαίρετε. Με ζητήσατε κύριε Δήμαρχε;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ναι κύριε ...κύριε…ξεχνώ το όνομά σας...

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Δανιγγέλης.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ναι... κύριος Δανιγγέλης. Ξέρεις ποιος είναι ο πρόεδρος
της βιβλιοθήκης κύριε Δανιγγέλη;;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Κύριε πρόεδρε...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ώστε ξέρεις λοιπόν...

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Ποιος δεν το ξέρει…

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ας το αφήσουμε αυτό. Ξέρεις μήπως και ότι μας κατηγορούν πως
έχουμε κλειστή τη βιβλιοθήκη;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Κακεντρέχειες κύριε δήμαρχε. Αυτός λέει ψέματα.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ποιος αυτός;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Αυτός. Αυτός που έκανε τις αναφορές.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Δηλαδή ξέρεις κι εσύ;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Έχει έρθει και στη βιβλιοθήκη.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(στον κύριο αντιδήμαρχο)
To άκουσες αυτό; Άραγε η βιβλιοθήκη είναι ανοιχτή-ο
κακοήθης…μας γέμισε ψέματα. Άκου κλειστή η βιβλιοθήκη…Ο κόσμος γέμισε ψεύτες. (δυνατά) Ψεύτες...Φεύτες...
(η πόρτα ανοίγει και εμφανίζονται οι υπάλληλοι)

ΥΠΆΛΛΗΛΟΙ
Μας φωνάξατε κύριε δήμαρχε;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Όχι!
(η πόρτα κλείνει. Ο υπάλληλος της βιβλιοθήκης ξεροβήχει)
Τι έπαθες εσύ και ξεροβήχεις;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Να…για τους ψεύτες που λέτε…αυτός λέει ότι για να με
βρει μια φορά στη βιβλιοθήκη είχε έρθει πρώτα άλλες
τριάντα φορές.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Είναι αλήθεια αυτό;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Όσο να'ναι...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Δηλαδή όλο λείπεις εσύ από κει μέσα;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Δουλειές της βιβλιοθήκης κύριε δήμαρχε. To ξέρει και ο κύριος Τατούλης. Αυτός μου έχει πει, πρώτα οι δουλειές παιδί μου και ύστερα όλα τα άλλα.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Καλά τι δουλειές βιβλιοθήκης είναι αυτές που σε κρατάνε όλο έξω από τη βιβλιοθήκη; Αφού είναι κλειστή...

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Είναι κλειστή επειδή πάω έξω για δουλειές της. Βιβλιοθήκη χωρίς δουλειές δε γίνεται. Ύστερα, φυσικά θα είναι κλειστή αφού εγώ λείπω. Αλλά και κλειστή βιβλιοθήκη τι δουλειές μπορεί να έχει, όπως λέτε και σεις. Όμως θα είχε δουλειές αν ήτανε κλειστή; Αφού είναι ανοιχτή γι αυτό έχει δουλειές. Δεν μπορεί κανείς να πει κλειστή μια βιβλιοθήκη που έχει δουλειές. Γιατί κλειστή βιβλιοθήκη σημαίνει κατά πρώτον...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Φτάνει! Δε μου λες κύριε…κύριε...

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
 Δανιγγέλης...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Δε μου λες κύριε Δανιγγέλη, έχεις καμία συγγένεια με τη
Βούλα Νικητοπούλου που δουλεύει στο ραδιόφωνο
ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Όχι γιατί;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Τίποτα, έτσι ρώτησα. Για πες μου τώρα τι δουλειές κάνεις
όλη μέρα έξω από τη βιβλιοθήκη;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Πρωί πρωί στις οχτώ ανοίγω τη βιβλιοθήκη, αμέσως την κλείνω και φεύγω για το ταχυδρομείο.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Και αφού την κλείνεις πάλι αμέσως γιατί την ανοίγεις
πρώτα;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Μα πώς θα την έκλεινα αν δεν την είχα ανοίξει πρώτα;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Σωστός συλλογισμός...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(στον υπάλληλο της βιβλιοθήκης)
Δε γίνεται να μη την ανοίξεις καθόλου;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Κύριε δήμαρχε! Κλειστή βιβλιοθήκη; Τι θα έλεγε ο
κόσμος...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Μα αφού την κλείνεις πάλι αμέσως...

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Ναι αλλά κανείς δεν μπορεί τώρα να μας πει ότι η
βιβλιοθήκη δεν ανοίγει στις οχτώ.

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Σωστά.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(Κοιτάει απορημένος μια τον κύριο αντιπρόεδρο μια τον
υπάλληλο της βιβλιοθήκης)
Στο ταχυδρομείο τι πας να κάνεις πρωί πρωί;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Να πάρω δέματα κύριε δήμαρχε.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Κάθε μέρα έχει δέματα η βιβλιοθήκη;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Όχι, αλλά πώς μπορώ να ξέρω αν δεν πάω να δω;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Καλά, αν έχουμε δέμα δε θα μας ειδοποιήσει το
ταχυδρομείο;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Πώς;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Με ένα σημείωμα που θα στείλει ή με ένα τηλεφώνημα.

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Κι αν χαθεί το σημείωμα; Κι αν δε δουλεύει το τηλέφωνο; Πρέπει όλα να τα προβλέπω κύριε δήμαρχε. Δεν μπορώ να ρισκάρω τίποτα. Κατέχω υπεύθυνη θέση κύριε δήμαρχε. Βιβλιοθήκη σημαίνει φως...

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Σωστά.

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Τώρα που είπα φως έχει χαλάσει το φως της εξώπορτας
και θέλει αλλαγή η λάμπα.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Άλλαξέ την.

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Δεν έχω λάμπα.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Πάρε.

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Με τι λεφτά; Χρωστάω μέχρι και στην καθαρίστρια.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Έχει καθαρίστρια η βιβλιοθήκη;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Όχι.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Τότε σε ποια καθαρίστρια χρωστάς;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Δεν έρχεται πια γιατί ακριβώς δεν την πληρώνω.

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Σωστά.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Όμως δε μου τελείωσες. Πόσην ώρα κάνεις στο
ταχυδρομείο;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Εξαρτάται. Αν είναι εκεί ο Βαγγέλης ο Παραμπούρας , μου
παίρνει ώρα.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ποιος είναι αυτός ο Παραμπούρας; Υπάλληλος του
ταχυδρομείου;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ναι, τον ξέρω κι εγώ κύριε δήμαρχε.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Και λοιπόν;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Να, αν είναι εκεί αυτός μου λέει κάτσε για καφεδάκι. Μετά
τον καφέ...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Καλά σε ώρα υπηρεσίας πίνεις;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Κύριε δήμαρχε αυτό το λένε οι αστυνομικοί όταν τους προσφέρουν αλκοόλ... 'Ύστερα δεν είναι αγένεια να αρνηθώ να πιω ένα καφεδάκι; Πού πάει η ευγένεια των ανθρώπων του βιβλίου; Και με τι μούτρα θα τον δω αυτό τον άνθρωπο όταν έρθει αύριο στη βιβλιοθήκη να πάρει ένα βιβλίο;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Μα αφού η βιβλιοθήκη είναι κλειστή.

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Κύριε δήμαρχε και η κολυμπήθρα του Σιλωάμ κλειστή ήτανε και άνοιγε μόνο μια φορά το χρόνο, όμως εκείνη τη στιγμή κάποιος έμπαινε. Έτσι δε θεραπεύτηκε ο παραλυτικός; Και αν τύχαινε να μπει αυτός στη βιβλιοθήκη πώς θα τον αντίκριζα έτσι αγενώς που θα του είχα φερθεί αρνούμενος το καφεδάκι που μου είχε προσφέρει;
ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Σωστά.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Καλά, δεν μπορούμε να ανοίξουμε για ένα τέταρτο μόνο
την ημέρα τη βιβλιοθήκη ;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Μιλάτε σαν να είσαστε συνεννοημένος με κείνον κύριε πρόεδρε. Και κείνος αυτό μου ζήτησε. Καταλαβαίνετε, δεν έχει ιδέαν πώς δουλεύει η βιβλιοθήκη.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Και η υπόλοιπη μέρα σου πώς περνάει;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Πάω για να πληρώσω τον ΟΤΕ, τη ΔΕΗ, να πω την καλημέρα μου στην Περιφέρεια, στον κύριο Νομάρχη και στις δώδεκα με δύο δουλεύω σε καθαριστήριο.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Δουλεύεις;

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Αν δε δουλέψω πώς θα βγούγε τα έξοδα της βιβλιοθήκης; Τώρα μαζεύω λεφτά για να πάρω λάμπα για την εξώπορτα.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Κατίνα!
(μπαίνει η γραμματέας)
Γράψε στο Υπουργείο Παιδείας. Στην Άννα κατευθείαν:
"Λάμπα εξώπορτας βιβλιοθήκης χαλασμένη".Στείλτο
γρήγορα. Φύγε.

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Ο βοθροκαθαριστής να φύγει λέει ή να περιμένει;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Να περιμένει.
(Η γραμματέας βγαίνει. Ο κύριος δήμαρχος σηκώνεται. Βήχει για να καθαρίσει τη φωνή του, φτιάχνει τη γραβάτα του)
Κύριοι έχουμε αναλάβει ευθύνες απέναντι στο λαό της Τρίπολης. Πρέπει μαζί με τα άλλα να φροντίζουμε και για την επιμόρφωσή του. Πρέπει η βιβλιοθήκη να ανοίγει ένα τέταρτο την ημέρα. Και πρέπει να γράψουμε απέξω ποιο τέταρτο της ημέρας θα είναι αυτό. Θα σας παρακαλέσω να μου πείτε τη γνώμη σας πάνω σ’ αυτό.

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Δεν μπορούμε να το αφήσουμε φλου κύριε Δήμαρχε;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Όχι. Θα το ορίσουμε. Δέκα με δέκα και τέταρτο είναι καλά;
(στον κύριο αντιδήμαρχο)
Τι λες;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Καλά είναι κύριε δήμαρχε.
(μπαίνει η γραμματέας)

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Απάντηση του υπουργείου (διαβάζει) "και της εξώπορτας
υπουργείου παιδείας επίσης".

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Καλά. Πήγαινε.
(η γραμματέας βγαίνει. Στον υπάλληλο της βιβλιοθήκης) Λοιπόν θα γράψουμε πάνω στην ταμπέλλα της βιβλιοθήκης : ανοιχτή δέκα με δέκα και τέταρτο. Κύριε Δανιγγέλη μπορείς να πηγαίνεις.

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Δε γίνεται να το κάνουμε δέκα λεπτά κύριε δήμαρχε;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ο δήμαρχος δεν τσιγκουνεύεται. Η δουλειά θα γίνει όπως πρέπει.

ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗΣ
Χαίρετε
(βγαίνει)

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Κατίνα!
(μπαίνει η γραμματέας)

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Κύριε δήμαρχε...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Φώναξε από κάτω το μηχανικό.

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Εδώ είναι.
(ανοίγει την πόρτα) Βασίλη, έλα μέσα. (μπαίνει ο μηχανικός)

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Άκου Βασίλη, θέλω να γράψεις στην ταμπέλλα που είναι
απέξω από τη βιβλιοθήκη...

ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
Δε θα γράψω.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Γιατί;

ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
Μού έχει σπάσει το πινέλο.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Θεέ μου Θεέ μου...

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Να ζητήσουμε από το κέντρο.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ξέρεις τι θα μας πούνε. Πως ούτε εκείνοι έχουνε.
(σκέπτεται. Βγάζει το μολύβι του)

Βασίλη, αν βάλουμε τρίχες στην άκρη του μολυβιού δεν θα
γίνει πινέλο;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ και ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ (μαζί)
Και πού θα βρούμε τρίχες;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Σταθείτε.
(παίρνει ένα νούμερο)

Παίρνω τον Πέτρο
Έλα Πέτρο, εγώ, ο Δήμος. Θέλουμε τρίχες.

ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ ΤΑΤΟΥΛΗ
Άσε με μωρέ Δήμο-πλάκα μου κάνεις;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Γιατί ρε Πέτρο;

ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ ΤΑΤΟΥΛΗ
Μα ρε Δήμο, ολόκληρο δημαρχείο, νομαρχία, περιφέρεια, τόσες συγκεντρώσεις και ομιλίες και όμιλοι και σωματεία στηνΤρίπολη, φιλοτεχνικός όμιλος, ποιητές ένα σωρό, και ρωτάς πού θα βρεις τρίχες; Άσε με γιατί σπρώχνω τώρα.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Τι σπρώχνεις Πέτρο;

ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ ΤΑΤΟΥΛΗ
Καλατράβα.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(κλείνει το τηλέφωνο)
Ο Πέτρος σπρώχνει. Δε γίνεται τίποτα. Ο Θεός ξέρει αν δεν έκανα ό,τι μπορούσα. Πήγαινε Βασίλη. (ο Μηχανικός βγαίνει. Ο κύριος δήμαρχος πέφτει βαρύς στην πολυθρόνα του γραφείου του, ακουμπάει το κεφάλι του στο γραφείο και σε λίγο ακούγεται το ροχαλητό του. Χτύποι στην πόρτα)


ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(ξυπνάει)
Εμπρός.

(μπαίνει η γραμματέας)

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
κύριε δήμαρχε μία ζητιάνα σας ζητάει.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Δεν έχουμε πες της.

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Δε θέλει λέει ελεημοσύνη.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Τότε τι θέλει;

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Δε μου λέει κύριε δήμαρχε.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Φέρτηνε μέσα. Έτσι που καταντήσαμε σε λίγο και. μεις θα
ζητιανεύουμε. Ας πάρουμε μαθήματα.
(Μπαίνει μια γυναίκα που μοιάζει να είναι μεγάλης ηλικίας. Είναι ορθόκορμη και όμορφη. Φοράει ρούχα μετάξινα και παλιομοδίτικα, λερωμένα και μισολιωμένα. Κοσμήματα στο λαιμό ,στα χέρια, στα αυτιά, που τώρα είναι παλιά, μα δείχνουν ακόμα πως είναι βαρύτιμα. Αράχνες κρέμονται από τα ρούχα της. Στέκει αμίλητη μπροστά στον κύριο δήμαρχο) Ποια είσαι εσύ;

ΖΗΤΙΆΝΑ
Είμαι η ψυχή και η καρδιά της πόλης.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Η πόλη είμαι εγώ. Και η καρδιά και η ψυχή μου είναι δω
μέσα (χτυπάει το στήθος του με τη γροθιά του)

ΖΗΤΙΆΝΑ
Εκεί έπρεπε να 'μαι.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Αυτό ήρθες να μου πεις;

ΖΗΤΙΆΝΑ
Όχι. Και τούτα. Έχω γεννηθεί πριν από χιλιάδες χρόνια .
Έχω γνωρίσει όλα όσα υπάρχουνε πάνω στη φλούδα
αυτού μας του πλανήτη. Έχω διαβάσει κι έχω μάθει όλα τα
βιβλία που έχουνε γραφτεί από τότε που πρωτόγραψε ο
άνθρωπος. Εσείς έρχεστε και περνάτε όπως περνούν τα
όνειρα. Εγώ μένω εδώ πάντα, μετά από κάθε δική σας
αλλαγή φρουράς και πάντοτε πιo σοφή έτσι κι αλλιώς, είτε
εσείς είστε άμυαλοι, είτε είσαστε σοβαροί και συνετοί.
Μα είμαι τόσο μακριά σας εδώ και χρόνια, που μπορεί και
να μην καταλάβεις όσα σου λέω τώρα.
Τόσο μακριά σας μ' έχετε βάλει.
Και τόσο λίγο με προσέχετε που, δες, ενώ έπρεπε να με
είχατε λαμπρή κι αστραφτερή, μ' έχετε λερή και με
σκισμένα ρούχα και με αγιάλιστα τα πετράδια μου που να
μοιάζουνε ψεύτικα.
Μα κοίτα τα μάτια μου. Αυτά δεν έχουνε ανάγκη από τα
δικά σας φκιασίδια και μόνον αυτά δείχνουνε το μεγαλείο
που είχα και πάντοτε θα έχω, δείχνουνε τι φλόγα μέσα μου
καίει όπως στη γη μας μέσα η λάβα κοχλάζει και μόνο από
κάποιο ηφαίστειο φαίνεται η κόλαση που μέσα της κρατεί.
Είμαι η ψυχή και η καρδιά της πόλης σου.
Και συ, ο άρχοντας αυτής της πόλης, μ' έχεις εξορίσει από
αυτήν. Μ' έχεις κλειδώσει μέσα σ' ένα κτίριο όπου σαπίλα
και βρωμιά και οπισθοδρόμηση υπάρχουν.
Όπου μπορώ να τα χωρέσω πάνω μου, γεμάτη με βιβλία
είμαι. Και πρέπει να στέκω πάντα στο ίδιο μέρος για να διευκολύνω εκείνους που θέλουν να με ξαναβρίσκουν..
Μα εσύ έτσι κλεισμένη που με κρατείς, κανείς δεν μπορεί να
πάρει κάτι από μένα και ούτε να μου δώσει τίποτε.
Χρόνια πολλά πριν, έλαμπα σαν ήλιος. Και γεμάτη από
νιάτα ήμουνα-από παιδιά. Νοσταλγώντας θυμάμαι την άγουρη αθωότητά τους
Κι έπαιρνα κι έδινα, χαρούμενη που οι άνθρωποι είχαν
καταλάβει την αξία μου και με ξεφόρτωναν από γνώσειςπαλιές και καινούργιες, αφήνοντας τόπο να πετάξω πάλι νέα κλωνιά σε κάθε άνοιξή μου, νιώθοντας έτσι κι εγώ της ζωής το ξαναγέννημα. Και τώρα; Τώρα χειμώνας.
Τώρα μ' έχεις κλείσει να μουχλιάζω μέσα στο μπουντρούμι μου, ενώ τα νιάτα μου, τα νιάτα της Τρίπολης, τριγυρίζουν σαν χαμένα ανάμεσα σε καφενεία, κινητά τηλέφωνα, ποδόσφαιρο, νυχτερινές κενές διασκεδάσεις. Με λήστεψες. Με πούλησες. Με πρόδωσες.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(ξαφνικά φωτισμένος)
Είσαι η βιβλιοθήκη της Τρίπολης...

ΖΗΤΙΆΝΑ
Μπράβο. To βρήκες.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Σ' έστειλε εδώ αυτός ο αχρείος, αυτός που μας έχει
αναστατώσει εδώ πέρα που ήρθε.

ΖΗΤΙΆΝΑ
(Γλιστράει στον τοίχο και κάθεται στο πάτωμα. Άτονα) Ναι, αυτός μ' έστειλε. Τονε βλέπω κάθε μέρα να περνάει από μπρος μου κοιτάζοντάς με με τα ίδια εκείνα μάτια που μ' έβλεπε όταν, μικρό παιδάκι ερχόταν και δανειζότανε βιβλία. Τότε αυτά τα μάτια ήτανε όλο χαρά όταν βρίσκονταν μέσα μου. Τώρα δεν μπορώ να ξεχωρίσω τι μέσα τους θα έβλεπα, γιατί είναι θαμπωμένα κάθε φορά που με βλέπει.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Θαμπωμένα από τι;

ΖΗΤΙΆΝΑ
Είναι δύσκολο να το εξηγήσω σε σένα. Ένα υγρό τα θαμπώνει. Ένα υγρό που λέγεται δάκρυ. To χύνουν άνθρωποι όταν κάτι τους θλίβει ή τους μελαγχολεί πολύ.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ήρθες εδώ για να με βρίσεις;

ΖΗΤΙΆΝΑ
Εσύ βρίζεις τον εαυτό σου παραπεταμένη έτσι όπως μ'
έχεις.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Γιατί ήρθες-τι θέλεις;

ΖΗΤΙΆΝΑ
Άνοιξέ με! Δώσε με στο λαό!

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Κανείς δε θέλει μια βιβλιοθήκη σήμερα.

ΖΗΤΙΆΝΑ
(σηκώνεται)
Γιατί δε την βλέπει. Aν τηνε βλέπει ανοιχτή μπροστά του και έτοιμη να του χαρίσει ό,τι της ζητήσει, θα τη θέλει. Μα και ένας μονάχα να τη θέλει, άνοιξέ την. Υπάρχουν ψυχές που μέσα τους η ψυχή όλου του κόσμου κλείνεται. Που δεν αντέχουν να βλέπουν να θάβονται αξίες που θα έπρεπε να πρωτοστατούνε στη ζωή των ανθρώπων. Υπάρχουν ψυχές που μέσα τους κρατάνε τη μαγιά της ανθρωπιάς. Δος τους τροφή. Τροφή γι αυτούς είναι το βιβλίο.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Χαμένα κορμιά. Ας δουλέψουν. Ας κάνουν ό,τι κάνουν όλοι. Μακριά από φαντασίες και ψευτιές. Αυτό είναι ο άνθρωπος-δράση, παραγωγή αγαθών, κατανάλωση, χρήμα, απόλαυση. Πήγαινε. Ζήσε για λίγο ακόμα. Και χαίρου ό,τι σου αρέσει μέχρι τότε. Γιατί σε λίγο δε θα υπάρχεις. Ένα σπίρτο και λίγη βενζίνα θα φέρουνε το τέλος σου. Και θα είναι αυτό τόσο γρήγορο έτσι που γεμάτη παλιόχαρτα είσαι κακομοίρα μου... Φύγε αξιολύπητο πλάσμα από το γραφείο μου. Εδώ είναι η ζωή. Πήγαινε στο θάνατό σου.

ΖΗΤΙΆΝΑ
Και να ήθελα δεν το μπορώ. Με ζουν οι πεθυμιές του άμοιρου λαού για Γνώση και για Πνεύμα.
(η ζητιάνα βγαίνει. Ο κύριος δήμαρχος πηγαίνει στο γραφείο του και παίρνει τη στάση την οποία είχε όταν άρχισε να ροχαλίζει. Ο κύριος αντιδήμαρχος όσο γίνονταν όλα αυτά έπαιζε αδιάφορα με την αλυσιδίτσα του μην έχοντας καταλάβει ότι κάτι καινούργιο γίνονταν εκεί μέσα. Ο κύριος δήμαρχος ξυπνάει)

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Τι…τι έγινε;.. Πού είναι αυτή;

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ποια αυτή;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
...η ζητιάνα...

ΚΎΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟΣ
Κύριε δήμαρχε κοιμηθήκατε λιγάκι...είδατε κάποιο όνειρο
μήπως;.. Ποια ζητιάνα;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Όνειρο...ναι, όνειρο είδα. Τη βρωμιάρα…Ουφ!
(στρέφει γρήγορα δεξιά αριστερά το κεφάλι του)
Λοιπόν να τελειώνουμε.
(φωνάζει)
Κατίνα!
(μπαίνει η γραμματέας)

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Κύριε δήμαρχε...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Φέρε τον βοθροκαθαριστή.
(η γραμματέας ανοίγει την πόρτα. Κάνει νόημα στον βοθροκαθαριστή. Μπαίνει ο βοθροκαθαριστής. Η γραμματέας βγαίνει και κλείνει την πόρτα).
(Στον κύριο αντιδήμαρχο)
Βγες και συ.
( ο κύριος αντιδήμαρχος βγαίνει)

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Λοιπόν όπως είπαμε. Διορισμός, προϋπηρεσία, τρεις μέρες την εβδομάδα αργία, άδειες δύο μήνες το χρόνο.

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
Ωραία. Τι θα κάνω;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(κοιτάζει γύρω στο άδειο γραφείο. Ψιθυριστά)
Θα βάλεις φωτιά στη βιβλιοθήκη.

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
(έκπληκτος)
Τι;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Θα κάψεις τη βιβλιοθήκη.

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
Είσαι με τα καλά σου; Ξαναζωντάνεψε ο Νέρωνας;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(στον εαυτό του)
Όλα τα ξέρει...
(στον βοθροκαθαριστή)
Είμαι δεν είμαι τρελός, μη σε νοιάζει. Εσύ θα κάνεις τη
δουλειά που σου λέω.

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
Όχι.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Τι όχι;

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
Όχι. Δε θα βάλω φωτιά στη βιβλιοθήκη. Στο ιερότερο
μέρος πάνω στη γη. Αυτό με ήθελες;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ Αυτό.

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
Ξέχνα το! Τη βιβλιοθήκη! Τη μητέρα της σοφίας! Τη συνείδηση του κόσμου! Τη μνήμη της ανθρωπότητας! Την κιβωτό της γνώσης!

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Τι τη θέλουμε μωρέ τη βιβλιοθήκη; Τι χρειάζεται; Εγώ δεν
πάτησα ποτέ σε βιβλιοθήκη Kαι ορίστε! έγινα δήμαρχος.

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ
Να τι χρειάζονται οι βιβλιοθήκες...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Μωρέ τι μας λες…ξέρεις τι είναι για μένα όλα αυτά που
αράδιασες;

ΒΟΘΡΟΚΑΘΑΡΙΣΤΉΣ
Που να ξέρω...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
(δυνατά)
Είναι από αυτά που αδειάζεις κάθε μέρα! Σκατά είναι! Να τι είναι!
(δυνατά)
Σκατά!
(Η πόρτα ανοίγει διάπλατα, εμφανίζονται όλοι οι υπάλληλοι του δημαρχείου μαζί με τον κύριο αντιδήμαρχο και ρωτάνε όλοι μαζί)

ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΣ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ
Μας φωνάξατε κύριε δήμαρχε;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Όχι! Πάρτε τον αυτόν από δω! Να έρθει ο Βασίλης.
(βγαίνουν όλοι εκτός από τον κύριο δήμαρχο. Μιμούμενος
τον βοθροκαθαριστή)
Η μητέρα της σοφίας…η συνείδηση του
κόσμου… μολυσμένος είναι κι αυτός…σκατά...
(μπαίνει ο Βασίλης)
Βασίλη, έλα δω. Σε φώναξα γιατί σου έχω εμπιστοσύνη.
Θέλω να μου κάνεις μια δουλειά. Κι εγώ ό,τι θέλεις από
μένα όπως πάντοτε...

ΜΗΧΑΝΙΚΌΣ
Ό,τι θέλετε κύριε δήμαρχε.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Άκου, θα σε παραξενέψει ίσως, αλλά πρόκειται για ζήτημα που θα κάνει καλό σε όλους μας. Και σε μας τους δυο πιο πολύ.
(με νόημα)
…Καταλαβαίνεις τι εννοώ…

ΜΗΧΑΝΙΚΌΣ
Ό,τι πείτε κύριε δήμαρχε.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Θέλω να κάψεις τη βιβλιοθήκη. Μου έχει γίνει πολύ μπελάς
τελευταία. Όλο προβλήματα έχω με δαύτην.

ΜΗΧΑΝΙΚΌΣ
Τι προβλήματα κύριε δήμαρχε μπορεί να δίνει μια
βιβλιοθήκη δηλαδή;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Μου ζητάνε να την ανοίξω μα εγώ έχω άλλα ν'
ασχοληθώ…τέλος πάντων άσε τι μου κάνει εμένα η βιβλιοθήκη. Κοίτα τι θα κάνει με σένα η βιβλιοθήκη-αύξηση δέκα τοις εκατό από τον άλλο κιόλας μήνα χώρια τα στην απόξω.

ΜΗΧΑΝΙΚΌΣ
Αυτό κύριε δήμαρχε...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Τι «αυτό» ρε Βασίλη;

ΜΗΧΑΝΙΚΌΣ
Να…πώς να σας το πω…ό,τι και να μου δώσετε δεν το βρίσκω σωστό να καεί η βιβλιοθήκη...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Γιατί δεν το βρίσκεις σωστό ρε Βασίλη;

ΜΗΧΑΝΙΚΌΣ
Μα είναι βιβλία κύριε δήμαρχε…βιβλία θα καούνε...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Και τι σε νοιάζει εσένα για τα βιβλία ρε Βασίλη;

ΜΗΧΑΝΙΚΌΣ
Δεν ξέρω…δεν μπορώ αυτό...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Άει στο διάολο και συ. Φύγε. Τράβα! Χάσου! Και τσιμουδιά για ό,τι είπαμε!
(Ο Βασίλης βγαίνει)
Αυτά παθαίνει όποιος περιμένει από τους άλλους.
Κατίνα!
Δε θα αφήσω εγώ να μου χαλάσει τα σχέδιά μου αυτός ο
ξυπόλητος.
(μπαίνει η γραμματέας)

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Κύριε δήμαρχε...

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Τι υποχρεώσεις έχω για αύριο το βράδυ;

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Φαγητό με τον πρόεδρο του συλλόγου Ληστάρχων Τρίπολης και ομιλία σας στον Εχθροτεχνικό 'Ομιλο-συγνώμη, στον Φιλοτεχνικό Όμιλο.

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Ακύρωσέ τα. Αύριο θα πάω στην Κόρινθο.

ΓΡΑΜΜΑΤΈΑΣ
Μάλιστα κύριε δήμαρχε. Άλλο τίποτα;

ΚΎΡΙΟΣ ΔΉΜΑΡΧΟΣ
Όχι.
(η γραμματέας βγαίνει. Ο κύριος δήμαρχος παίρνει τα χαρτιά της υπόθεσης «βιβλιοθήκη» από το τραπέζι, τα σκίζει και τα πετάει στο καλάθι των αχρήστων. Σιγά.)
Βενζίνα θα τραβήξω από το αμάξι μου για να μη με
υποψιαστούν. Όλοι θα με νομίζουν στην Κόρινθο. Όλα τέλεια. Και θα μου πάρει όλη κι όλη η δουλειά
μόνο μερικά δεπτερόλεπτα... δευτερόλεπτα... τέλος, όπως διάολο τα λένε...
                                                                        
                                                                            ΑΥΛΑΙΑ