ΓΕΝΙΚΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ
ΣΑΜΑΡΙΚΉ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ

δημοκρατία 
σαμαρική:
από αθλία 
έως κακή.

αβέρτα φόροι 
μιστοί κομμένοι
θλιμμένο αγόρι
κόρη κλαμένη.

φαί απ’ τους κάδους 
των σκουπιδιών
μαζί με γάτους
κεραμιδιών.

στου ηλιού το γέρμα
τα σπίτια κλείνουν
συντάξεις τέρμα
οι γέροι σβήνουν.

η εργασία 
εύρημα σπάνιο
χάλια υγεία
κρασί βιδάνιο.

Το μαγαζάκι
βάζει λουκέτο
το καφεδάκι
λαφρύ και σκέτο. 

Δημοκρατία 
σαμαρική:
παιδιού ευτυχία
αναιμική.

Κανένα πιόμα
μόνο νερό-
κι αυτό κομμένο
με τον καιρό. 

Και δίχως χρήμα
χειροπιαστό
κι ο έρως-κρίμα!
έχει ρεπό.

Η Ελλάς πωλείται!
ξένοι κοπιάστε!
μη μας αργείτε!
ιδού! αγοράστε!
δρόμοι ορίστε!
να αεροδρόμια!
για μας αφήστε
τα πεζοδρόμια

δημοκρατία 
σαμαρική-
κι η δυστυχία
λες δανεική…


ΤΟ ΡΈΜΑ
(στον Βενιζέλο)

Τον κόλο σου στο μάρμαρο
χοντρέ να τον χτυπάς
ένα είναι πλέον ή σίγουρο-
πως μέρες πια μετράς.

Κι ενώ τα κλεψιμέικα 
βαθιά στην τσέπη χώνεις,
όμως συντάξεις και μιστούς 
αλήταρε, παγώνεις.

Και με τις στάλες απ’ του λαού 
τον ίδρωτα και το αίμα
ένα φρικώδες κι άθλιο 
φτιάχνοντας άγριο ρέμα,

το στέλνεις μες στη θάλασσα
των φίλων σου κλεφτών
ώστε να γίνεις κάποτε 
πρωθυπουργός δι αυτών.

Μα πρόσεξε το ρέμα μη
στη δίκαιη οργή του
πάρει και σε και τ’ άτιμα 
τα πλούτη σου μαζί του.




Τρίτη, 1 Μαΐου 2018
ΑΠΟΤΡΟΠΙΑΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΕΚΤΡΟΠΑ
ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗΝ ΜΑΪΟΥ
Οι εφημερίδες

Δεν ντρέπονται οι άθλιοι πολίται της Τουρκίας
να παρεκτρέπονται ενώ ευρίσκονται εις πορείας
και πλάκας να πετάγωσιν εκ των πεζοδρομίων
ως χαμινόπαις τις πετά δέσμην εκ χαλικίων;..
Ακούς εκεί να βάλουσιν κατά των πολισμάνων
ωσεί οι πρώτοι αυστραλοί εποίουν κατά τασμάνων…
Πολίται να τα βάζουσιν κατά της πολιτείας!
Τι άλλο τα μάτια μας θα δουν αυτάς τα δεκαετίας...
Ενώ οι έλληνες, εδώ, εις τας κλεινάς Αθήνας,
διαδηλούν μιμούμενοι γυναίκας αρσακίνας.
Ήγουν με τάξιν και σειράν και σεβασμόν μεγάλον-
πλείονα εκείνου που ο Ντε Γκωλ έχαιρε υπό των γάλλων.
Ούτε βομβίδια ούτε καν αθώα βαρελότα!
Ελθέτε να θητεύσητε εις τας Αθήνας πρώτα
και ύστερον διοργανώνετε πορείες και βολτούλες,
ίνα μη, μεταπορειακώς, κλαίουν δι υμάς μανούλες.
Εξάλλου εξεχάσατε πως είστε δημοκράται
και δεν αρμόζει με βαριάς και σφύρας να βαράτε
παρά να υποτάσσεσθε στα κοινοβούλιά σας
και ας βαράει ταμπουρά η πάμβροτος κοιλιά σας;
Θέλει θυσίας εξ υμών και όχι εκ των βουλευτών
(το εικοσιένα μοναχά ήθελεν εκ κλεπτών)
και, ή ερντογκείς, ή τσιπρικοί την εξουσίαν έχουσιν,
την αδημοκρατίαν πολύ-αλί-δεν την αντέχουσιν,
και μέτρα θέτουσιν, ποινάς και φόρους καθιερώνουσιν
ου μην αλλά και χρυσαυγούς πολίτας μέσα χώνουσιν
υπείκοντες εις τον βαρύν που έδωσαν τον όρκον
κάθε ανυπάκουον να τσιμπούν ή έστω και μόνον ζόρ’κον.
Αλλιώς πιστεύστε τούρκοι μου και υμείς ελλάς θα γίνετε
που κλέψε κλέψε γέμισε ο κουβάς και πλέον χύνεται.
Ύστερον δέτε, ημπορεί κυβέρνησις να ζήσει
αν απεργεί ο κάθε εις που η δουλειά του κλείσει;
Ουχί. Θα πρέπει μόνο αυτός άσιτος να την βγάζει
αντί εις πλατείας ή εις οδούς ή εις ρύμας να φωνάζει.
Καθίστε ώ τούρκοι ήσυχοι γιατί η ανησυχία
φέρνει-ως παρά τρίχα εδώ-πτώχευσιν απαισία.
Και τι; Υμείς θ’ αντέχατε μισθών ημικοπίαν
ή να ευρίσκετε τυφλούς με οράσεως υγείαν
ή από κει που είχατε οντά να κοιμηθείτε
ξάφνω εις δρόμους ασκεπείς, νήστεις να βολευθείτε;
Αν αληθώς εβούλεσθο τοιαύτα και σεις να ζήσετε
εις τας οδούς σας έβγετε και, φίλοι, εκτροπήσετε-
μα να μη λέτε ύστερον (όχι αυτό της γέννας)
πως δεν σας ειδοποίησε περί αυτού κανένας.
Διότι εγώ ορμώμενος φιλίως απ’ εδωνά
της έμφρονος προλήψεως κρούω τον κώδωνα.
Αφήστε τας πορείας σας κι υποταγήν τολμήστε
αν θέλετε ήσυχην ζωήν και ευτυχή να ζήστε.
Και μη ακούσω δι ημάς πάλιν ότι πορεύεσθε,
κι ας μη ελλείψει σίτισης ουδόλως πλέον ρεύεσθε.
Ν’ ακούω θέλω υποταγήν και χάσιν πορειών
ώσπου να έβγει και αυτός ο δύστηνος αιών.
Και αν εις τον επόμενον οι τσίπρες θα εκλείψουν,
καλώς. Μα αν κι άλλοι ως αυτός  στη ζήση σας ενσκήψουν,
υπομονή! Πάλιν αυτό πορειών δεν ειν’ αιτία:
ακολουθεί-σκεφθείτε το-Τετάρτη χιλιετία.

Κι αν δεν αρμόζουσιν αυτά στα παρ’ υμίν ειωθότα,
…ελθέτε να θητεύσητε εις τας αθήνας πρώτα!