ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΥΕΝΔΟΤΟΥ ΕΙΚΟΣΑΧΡΟΝΟΥ EN AMEPIKH ΕΛΛΗΝΑ
(ξενιτιά)

Κοιτώντας στον καθρέφτη τελευταία
θαρρεί πως άνθρωπος τόσο δεν μοιάζει-
πως διαφοροποιείται-πως αλλάζει,
πως πρόσωπο και σώμα φτιάχνει νέα.

Σαν ο καθρέφτης το κορμί του να 'ναι
και μ' αριθμούς και γράμματα γεμίζει
κι η όψη του που Ουάσινγκτον θυμίζει
χλευάζει τους ανθρώπους που πεινάνε.

Νομίζει γίνεται όπως τον βλέπουν
όσοι εδώ, σ' αυτήν τη χώρα, ζούνε-
αυτό με πάθος που όλοι τους ζητούνε
και που όλα τους σε κείνο αποβλέπουν.

Ναι. Πράγμα θα ’ναι αύριο μεθαύριο.
Σε μία χώρα που για να υπάρξεις
την ύπαρξή σου πρέπει ν' αποτάξεις,
παράς θα γίνει-χρήμα: ένα δολάριο.