ΣΕ ΑΛΛΟ ΦΩΣ

Όπου αυτοί πάνε, σκοτεινά πάντοτε είναι.
Κάποτε, δεξιά ή αριστερά τους,
φώτα χύνονται, που το κάθε τι λαμπρύνουν.
Και τα μάτια βλέπουν και επιθυμούν

εκεί να ήσαν, και κάθε βλέμμα τους
να ξεγεννάει τα γύρω ένα ένα,
και κείνα να έρχωνται ζωντανά, κι όχι
η σκιά τους μόνο να τους κρύβει.

Μ΄αντίς γι αυτό, νοήματα από άλλους τελειωμένα
θέση παίρνουν στη σειρά, ένα ένα
απ’ αυτούς για να εννοηθούν, όχι σαν γέννας ευωχία,

μα σαν τελευταίων στιγμών ανημπόρια,
πριν στο χωνευτήρι πέσουν, απ΄όπου κάποτε,
σε κάποιο άλλο Φως,μακριά, θα ξαναγεννηθούν.