Α-ΔΕΛΦΌΣ-Α-ΔΕΛΦΉ

α-δελφος-α-δελφή .
To άλφα όχι αθροιστικό
αλλά στερητικό είναι βεβαίως'
τα λεξικά δεν ξέρουνε τι λένε.

Και να οι στερήσεις του ανάδελφου:
Στέρηση ψεύτικης αγάπης,
συντροφιάς βιασμένης στέρηση.
στέρηση εντιμότητας πλαστής
στέρηση τεχνητής αλληλεγγύης.

Στέρηση ανοχής απατηλής
κι ευαισθησίας νοθευμένης.
Στέρηση προαίρεσης κακής,
κυρίως όμως υποκρισίας στέρηση συμπιεσμένης κάτω από χαράς μιμήσεις
κι από λογοδιάρροιες.

Στέρηση βοήθειας υστερόβουλης,
στέρηση της ιδιαιτερότητας εκείνης
που η λέξη αδελφός
κάνει,
ψευδώς,
να εξυπακούεται και να εννοείται
στη σημασία τη δημώδη της.

Στέρηση μίσους,
στέρηση αηδίας,
στέρηση τεχνητής ευδιαθεσίας.

Στέρηση τέλος όλων κείνων που αποκτάς ξεπέφτοντας
στο βεληνεκές όποιου εχθρού.

Κι ακόμα
στέρηση χρημάτων υπεξαιρεμένων,
πραγμάτων χρήσης καθημερινής-
κλεμμένων-
στέρηση κατατρεγμού
και στέρηση μακρόχρονης
(και ευτελούς)
συνήθειας.

Στέρηση λοιπόν,
Έλειψη,
Αφαίρεση.
Απουσία, τόσων δεινών,
τόσων φραγμών
και τόσης δυστυχίας.
Στερητικό λοιπόν κάθε κακού το άλφα
που υποφερτή την έννοια αυτής της λέξης κάνει
ίδια καθώς η στέρηση αδερφού και αδερφής
κάνουν το βίο μας υποφερτόν
Εμείς τουλάχιστον έτσι το προσκυνούμε
και το δεχόμαστε και τo τιμούμε.