Αγαπητοί έλληνες και ελληνόπουλα (πλην ενός) των ΗΠΑ…
Αγαπητοί έλληνες και ελληνόπουλα της Γαλλίας…
 Αγαπητοί έλληνες και ελληνόπουλα της Γερμανίας…
Αγαπητοί έλληνες και ελληνόπουλα του Καναδά
Χαίρομαι που διαβάζετε το μπλογκ μου και σας ευχαριστώ γι αυτό.
Ελπίζω ότι τα ίδια αισθήματα κατέχουν και σας για μένα.
Με πρώτη την Αμερική (ΗΠΑ), δεύτερη τη Γερμανία, Τρίτη τη Γαλλία και τέταρτη τον Καναδά, συνολικά χιλιάδες κάθε μέρα αναγνώστες μου με τιμούν.
 Και αφού μιλάμε για τις χώρες τις πιο πολιτισμένες, οι οποίες μόνον γερά μυαλά και πολιτισμένους ανθρώπους φιλοξενούν, χαίρομαι διπλά να επικοινωνώ με τέτοιους φίλους.
Όσο για μένα, γράφω όπως νιώθω. Χωρίς περικοκλάδες και προσποιήσεις.
Τι άλλο να πω; Ένας χαιρετισμός είναι αυτό μου το μικρό γραφτό, σε ανθρώπους που περνάνε τα ίδια που πέρασα κι εγώ όταν ήμουν στη θέση σας, δηλαδή εξόριστος (έτσι λέω εγώ τη μετανάστευση, γιατί ποιος φεύγει εκών από την πατρίδα του) και μάλιστα χωρίς τότε, μέσα άλλα επικοινωνίας με τη ν πατρίδα παρά ένα ραδιοφωνάκι αναιμικό πού και πού, και χωρίς μια παρέα ανθρώπινη με την οποία θα μοιραζόμουν τον νόστο μου.
Και οι παρακάτω στίχοι για σας.

ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ ΜΟΥ

Εσείς που με διαβάζετε  είστε οι φίλοι μου.
Εσείς που ακούτε τη βαθιά φωνή μου
να βγαίνει άναρθρη από τα χείλη μου,
εσείς είστε οι φίλοι οι πιο καλοί μου.

Κι αν λίγο σας ξενίζουνε οι στίχοι μου
κι αν σας ζαλίζουν της φωνής μου οι ήχοι,
για με το κρέας είστε μες στο νύχι μου
κι είμαι το κρέας στο δικό σας νύχι.

Γιατί αν οι κακές μαγεύουν μάγισσες
τα μάγια οι καλές νεράιδες λύνουν
κι αν της Ζωής χωρίζουνε οι άλυσες
όμως της Ποίησης οι ανθένιες σμίγουν.

Κι αν γράψω κάποτε κι εγώ ποιήματα
(αν τέτοια οι Μούσες θα μου κάνουν χάρη)
τα πιο έμορφά τους θα 'χουν τα νοήματα
απ’ τη φιλία μας ετούτη πάρει.

Και μέσα τους θα φέγγει η αθωότητα
όπου μ' αυτήν πλεγμένη ειν' η ζωή σας,
και η που λείπει από με αγνότητα
μα που όλη φίλοι μου είναι δική σας.

Γεια χαρά