ΑΚΗΣ
(από το «Γκλέναρβον»)

Από τον Μουσολίνι γελοιωδέστερος
πολιτικός καθόλου
άδειο κεφάλι
ο γελωτοποιός του θιάσου.

Στα μάτια του μιαν απορία ν' ανθίζει βλέπεις
που τηνε νιώθεις μες στα λόγια του
καθώς αρχίζει να μιλά: "και τώρα τι να πω;
Τι ξέρω; Κι όμως, πρέπει να μιλήσω..."
Κι αρχίζουν οι γκριμάτσες μεγαλείου
και οι χειρονομίες που συνέργεια
καμιά δεν έχουν με το λόγο.

Όμως καθώς η ομιλία προχωρά
και βλέπει όσους τον ακούνε
να μη γελούν αλλά να τον προσέχουνε
τότε το πράγμα φυσικό να βρίσκει αρχίζει
κι εντείνει τις χειρονομίες και τις φωνές.

Γιατί κι αυτός καταλαβαίνει ακόμα
πως σε λαό ανόητον μιλάει.

Και τότε νιώθει άνετα
και απορία καμιά δεν έχει.