ΑΣ ΜΗ ΤΟΝ ΛΕΜΕ
(από το ΓΚΛΕΝΑΡΒΟΝ)

Κύμα του ωκεανού Κόσμος κι ο ποιητής
δεν είναι; Νεύρο του όλου Οργανισμού
δεν είναι; Και δεν πληγώνεται κι αυτός
όταν πληγώνεται η ελευθερία;

Κι όταν τρυπάει τις σάρκες η κακονομία
και το σώμα όλο τραντάζεται
απ' τους σπασμούς του πόνου, ο ποιητής
ότι δε νιώθει πώς θα καμωνόταν;

Και ποιος όταν πονάει ,για παιχνίδια
όρεξη βρίσκει και για στόμφους
και για σαλιαρίσματα; Όποιος μολύβι

και χαρτί κρατεί και για τους φαύλους
ξεπάστρεμα κακό δεν ξεσηκώνει
ας μη τον λέμε αυτόν καλλίτερα ποιητή.